Seite
Liber ſa ad me: in qͣ eratᵇ inuolutꝰ liber ⁊ᵇ expādit illū corā me ꝗᶜ erat ſcri ptꝰ intꝰ ⁊ foris: ⁊ᵈ ſcripte erāt ī eo lam̄tatōes: ⁊ᵉ carmē ⁊ᶠ ve. Ca. iij Tª dixit ad me. Fili hoīs e qd̓cūqꝫ inueneris comede Comede volumē iſtud: ⁊ vadēſ loq̄re ad filios iſrl̓ Et aꝑui os me um: ⁊ cibauit me volumīe illo: et dixit ad me. Fili hoīs vēter tuus comedet ⁊ viſcera tua ꝯplebunt̉ volumīe iſto qd̓ ego dotibi. Et comedi illud: ⁊ᶜ factum eſt in ore meo ſic̄ mel dulce ⁊ᵈ dixit ad me. Fili homīs vade ad domū iſrl̓ ⁊ loq̄ns verbamea ad eos. Nō.n. ad ppl̓m ꝓfundi ẜmonis ⁊ igno te lingue tu mitteris ad domū iſrl̓ neqꝫ ad ppl̓os ml̓tos ꝓfundi ſer monis ⁊ ignote lingue: quorū nō poſſis audire ẜmōes. Etᵉ ſi ad il loſ mittereriſ: ip̄i audirēt te. domꝰ aūtᶠ iſrl̓ nolūt audire te: qꝛᵍ nolūt audire me. Omīs ꝗppe domus iſrl̓ attritaʰ frōte ē: ⁊ˡ duro corde Ecceᵏ dedi faciē tuā valētiorē fa ciebus eorū: ⁊ frontē tuā durioreꝫ frōtibꝰ eoꝝ: vtˡ adamantē ⁊ ſilicē dedi faciē tuā. Ne timeas eos ne qꝫ metuas a facie eoꝝ: qꝛ domus exaſꝑans eſt. Et dixit ad me. Fi­li hoīs oēs ẜmones meoſ qͦs ego loquor ad te aſſume in corde tuo ⁊ auribꝰ tuis audi ⁊ vade ingrede re ad trāſmigrationē ad filios po­puli mei: ⁊ loq̄ris ad eos ⁊ dices aūt fili homīs audi. ſicut diſcipulus hūilis ⁊ obediēs. 3 Et no­li eſſe exaſꝑans.i. mihi rebellas: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ad iram me ꝓuocans. a Et ecce ma. miſ. ad me. ſic em̄ videbat imagīaria viſiōe b In qua inuolutꝰ erat liber. in hebre. hr̄. Inuolutus rotulus. in quo deſi­gnat̉ ꝙ futura cōtingētia de qͥbus erat iſta ꝓphetia homībꝰ ſūt oc­culta. b Et expā. il. corā me. ⁊ ꝑ hoc intel ligit̉ ꝙ dedit intellectū eiꝰ ꝓphetie c Qui erat ſcriptꝰ intus ⁊ fo­ris. videbat̉ em̄ ille ro­tulus expāſus ex vtra­qꝫ ꝑte ſcriptꝰ: in qͦ deſi­gnat̉ multitudo ibi cō­tentorū. d Et ſcri ꝑte erāt in eo lamētatō nes. trāſmigratorū ⁊ in ẜuitute exiſtentiū. e Et carmē.i. ꝯſolatio nes patiēter tolerantiū Et ve. iudeoꝝ in hie­ruſalē exiſtētiū ꝓpt̓ ex­cidiū miſerabile ciuitatꝭ ꝓpinquuꝫ. iſta em̄ tria ꝯtinent̉ in hoc libro: vt pꝫ ꝑ predicta. In ca. ij. vbi dr̄ in po ſtil. Qui erat ſcriptꝰ in­tus ⁊ foris. Additio N heb̓. hr̄. An̄ ⁊ retro qd̓ intelligr de p̄teritis ⁊ futurꝭ. Si aūt dicat̉ intꝰ ⁊ foris: ī telligendū eſt de ſenſu interiori.ſ. ſpūali: ⁊ de ī teriori.ſ. hiſtoriali ⁊cͣ. Capitulum. iij. T dixit. hic ꝯn̄ter deſcribit̉ oſtēſi li bri incorꝑatio: ꝑ quam intelligit̉ mētis intelle­ctio q̄ paſcit̉ ꝟbo dei ſi­cut corpꝰ cibo maͣli: ẜm ꝙ dr̄ Deut̓. viij. Nō in ſolo pane viuit hō: ſed in om̄i ꝟbo qd̓ ꝓcedit de ore dei: ⁊ ẜm hoc ptꝫ ſnīa vſqꝫ ibi. b Et co. illud. ſic em̄ vi debat imaginaria viſio ne qͣſi volumē comede­ret ⁊ intellexit qͥd ſigni ficaret. c Et fa. eſt in ore me. qͣſi mel dulce. in qͦ deſignat̉ ſuauitas dīni eloquij inqͣꝫtū ꝓce dit a deo: lꝫ aliqn̄ hēat amaritudinē annexā vel ſubſequēteꝫ rōne effectꝰ inde ſequētis: vide licꝫ qn̄ eſt de punitiōe illoꝝ adqͥs afficit̉ ille cui deꝰ loquit̉: ſic̄ erat in ꝓpoſito. d Et dixit. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ ꝓ ph̓e cōfortatio vt ꝯſtā ter ꝓcedat in officio ſibi īpoſito: qꝛ ſibi ꝓmittit̉ aſſiſtētia dīni auxilij. ⁊ qꝛ nō mittit̉ ad ppl̓m diſtantē multū: nec extranee lingue. ⁊ ſic patꝫ ſnīa vſqꝫ ibi. e Et ſi ad illos mittererꝭ ipſi audirēt te. ſicut ptꝫ de niniuitis qͥ egerūt pnīam ad p̄dicationē Ione f Domꝰ aūt iſrl̓ no. audire te. cū tn̄ ſis de eadē gēte. g Quia nolūt audire me. vn̄ ⁊ iudei ad p̄dicationē xp̄i fuerūt ꝓ maiori ꝑte rebelles ⁊ increduli. h Attrita fronte.i. irreuerētes deo ⁊ eiꝰ nūcijs. i Et duro cor. ꝓpt̓ obſtinationē in peccatꝭ. k Ecce dedi fa. tuā ⁊cͣ. i. ex mea aſſi ſtētia dabo tibi ꝯſtantiā ⁊ fortitudinē ad denūciandū volūtatē mea qd̓ deſignat̉ ꝑ fortitudinē adamātis ⁊ ſilicis. q. d. dabo tibi ꝯſtātiaꝫ ſuſtinēdi oīa aduerſa in factis ⁊ verbis. Sciēdū tn̄ ꝙ vbi tranſlatio nr̄a hꝫ. lUt adamā. ⁊ ſilicē dedi faciē tuaꝫ. in heb̓. hr̄. Vt vermē eis. Hec dicit dn̄s deꝰ ſi forte au­diāt ⁊ quieſcāt. Etᵐ aſſūpſit me ſpūs: ⁊ʰ audiui poſt me voceꝫ cō­motiōis magne: bn̄dicta gl̓ia dn̄i de loco ſuo: ⁊ vocē alarū aīaliū ꝑ cutientiū alterā ad alterā: ⁊ voceꝫ rotaꝝ ſequētiū aīalia ⁊ vocē ꝯmo tiōis magne. Spūsº quoqꝫ leua­uit me ⁊ aſſūpſit me ⁊ᵖ abij ama­rusq in indignatiōe ſpūs mei Ma nusⁱ em̄ dn̄i erat mecū cōfortans me. Etᵍ veni ad trāſmigrationeꝫ adᵗ aceruū nouarū fruguꝫ: ad eos ꝗ habitabāt iuxta flumē chobar: ⁊ᵘ ſedi vbi illi ſedebāt: ⁊ˣ māſi ibi ſeptē diebꝰ merēs in medio eorū Cūʸ aūt ꝑtrāſiſſent ſeptē dies: fa ctū eſt verbū dn̄i ad me dicēs. Fi li hoīs: ſpecl̓atoreꝫ dedi te domui iſrl̓: ⁊ audies de ore meo verbū: ⁊ annūciabis eis ex me. Si dicente me ad impiūmorte morieris non ānūciaueris ei: neqꝫ locutꝰ fueris vt auertat̉ a via ſua īpia ⁊ viuat: ipſe impiꝰ in iniꝗtate ſua moriet̉: ſanguinē aūt eiꝰ de manu tua reꝗ ram. Si aūt tu ānūciaueris impio ⁊ ille nō fuerit cōuerſus ab impie tate ſua ⁊ a via ſua īpia: ipſe ꝗdeꝫ in īpietate ſua moriet̉: tuᶻ aūt ani mā tuā liberaſti. Sꝫ ⁊ ſi ꝯuerſus iuſtus a iuſticia ſua fuerit: ⁊ fecerit iniꝗtatē: ponā offendiculuꝫ coraꝫ cō: ipſe moriet̉: qꝛ nō ānūciaſti ei: in pctō ſuo moriet̉: ⁊ nō erūt ī me moria iuſticie eiꝰ qͣs fecit: ſangui fortiorē rupe dedi faciē tuā: ⁊ ꝑ vermē ẜm eos intelligit̉ hicfan guis cuiuſdā ꝟmis qͦ ſine ſonitu incidebant̉ lapides ī edificio tēpli ſalomonis: ſic̄ dictū fuit ibidē. cetera patet ex dictis vſqꝫ ibi. m Et aſſumpſit me ſpūs.i. raptꝰ fui in ſpū ad ꝑcipien dū qd̓ ſubdit̉. n Et audiui poſt me vocē ꝯmotōis mague ⁊cͣ. ⁊ hoc fuit fa­ctū ad cōfirman­dū dn̄i verbuꝫ.ſ. ꝙ daret ꝓphete cōſtantia ꝑ ſuaꝫ aſſiſtentia. illa eī cōmotio aīaliuꝫ ⁊ rotaꝝ deſigna bat magnitudi­nem dīne ꝟtutis ipſi ꝓphete aſſi­ſtētis. Spūs qͦꝫ le uauit me.i. dedit mihi virtutē ⁊ cō ſtantiā exequen­di mādatū diui­nū: ideo ſubdit̉. p Et abij volēſ obedire. q Amaruſ in in digna. ſpi. mei. ꝓpter duritiaꝫ ⁊ rebellioneꝫ ppl̓i mei a deo audi­taꝫ: qꝛ ſicut dictū eſt: lꝫ verbū diui nū dulce ſit audi enti: inqͣꝫtū a deo ꝓcedit tn̄ rōne a licuiꝰ ꝯn̄tis pōt eſſe cā amaritudi nis. r Ma nus em̄ do. erat me. ꝯfor. me. q. d. lꝫ ſcirē me miſſuꝫ ad ppl̓m rebellē ⁊ incredulum: tn̄ virtꝰ dn̄i aſfiſtēs mihi: dabat mi­hi cōſtantiā eūd s Et veni ad trāſmigrationeꝫ i. ad ppl̓m qͥ de iudea trāſmigra uerat in babylo­nem. t Ad aceruū no. frug. ẜm hebreos no­mē eſt loci ſeu ter ritorij ſic vocati: forſitā eo ꝙ fru­ges ibi velociter matureſcebāt: ẜm alios hic notat̉ tp̄s qͦ ezechi el venit ad ppl̓m trāſmigratiōis: qꝛ ẜm eos tūc erat tp̄us in qͦ Et ſedi vbi il fruges p̄mitiue in aceruos cōgregabant̉. li ſede.i. manſi cū eis eo modo loquēdi quo dr̄ Deut̓. i. Sedi­ſtis in cades multo tꝑe.i. ibi māſiſtis: ⁊ ſubdit̉ duratio huiꝰ ma ſiōis x Et māſi ibi ſe. die. me. ī me. eoꝝ.i. ſilēs a rep̄heſiōe eorū ⁊ merēs ꝓ malicia eoꝝ. y Cū aūt. Hic ꝯn̄ter arguitur ezechielis ſilentiū: ⁊ pͦ arguit̉. ſcd̓o punit̉: ibi. Facta eſt. Circa pͥmū arguit̉ ꝑ ſil̓itudinē ſpeculatoris: qͥ ad hoc in alto loco cō­ſtituit̉: vt denūciet ciuibꝰ ꝑiculū veniens ſuꝑ eos vt ſibi p̄cauē ant: ⁊ ad excitandū eos ſi nimis pigreſcāt ⁊ dormiāt: vt ſic ſeui ꝑ ſint ꝑati ciuitatē defendere: ⁊ ſi omittat aliqͥd de officio ſibi impoſito dignꝰ eſt punitione. Ezechiel aūt erat ꝯſtitutꝰ a dee ſpeculator ſpūalis: ⁊ ideo ex officio tenebat̉ malos arguere de peccatis vt peniterent ⁊ bonos monere vt ꝑfeuerarēt in bonis