Ezęchielis. agri meridiani: ⁊ dices ſaltui me­ridiano. Audi verbū dn̄i Hec di cit dn̄s deꝰ. Ecceᵖ ego ſuccendā in te ignē: ⁊q cōburaꝫ in te om̄e li gnū viride ⁊ om̄e lignū aridū: nō extinguet̉ flāma ſuccēſionis Etᵍ cēburet̉ in ea oīs facies ab auſtro vſqꝫ ad aꝗlonem: ⁊ᵗ videbit vni uerſa caro qꝛ ego dn̄s ſuccēdi eā: nec extinguet̉: ⁊ᵘ dixi. A. a. a. dn̄e deus. Ipſiˣ dicūt de me Nūꝗdꝰ nō ꝑ ꝑabolos loꝗt̉ᶻ iſte. Capitulum. xxi. e Tª factꝰ ē ẜmo dn̄i ad me dicēs. Fili hoīs poneᵇ faci em̄ tuā ad hierl̓m. ⁊ᵉ ſtilla ad ſan­ctuaria: ⁊ ꝓpheta cōtra humū iſ­rael. Et dicēs terre iſrl̓. Hec dic̄ dn̄s deus. Ecce ego ad te: ⁊ᵈ eij ciam gladiū meuꝫ deᵉ vagina ſua ⁊ᶠ occidā in te iuſtū ⁊ īpiū. Proᵍ eo aūt ꝙ occidi in te iuſtū ⁊ impi um: idcircoʰ egredict̉ gladiꝰ me­us de vagina ſua ad oēm carnem ab auſtro vſqꝫ ad aꝗlonē: vt ſciat omīs caro qꝛ ego dn̄s eduxi gladi um meū de vagina ſua irreuocabi leꝫ. Etᵏ tu fili homīs ingemiſce inᵐª cōtritiōe lūborū: ⁊ in amaritu dinibꝰ ingemiſce corā eis. Cūqꝫ Ecce ego ſuccc. in te ignē. qꝛ ſuccēſum fuit ꝑ nabuzardā. iiij. Reg. vlti. Et cōcu. in te om̄e lignū viride.i. illud qd̓ non eſt hene aptū cōbuſtioni. tantꝰ em̄ fuit ille ignis ꝙ cōburebant̉ r Nō extin. flāma ſuccēſionis.ſ. ꝑ ſtudiū etiā lapides duri bemis: ſed ſolū ꝑ defectū materie cōbuſtibilis. s Et ꝯbu. in ea oīs facies. refugentiuꝫ illuc ꝓ tuitione t Et videbit vni uerſa caro ⁊cͣ. oī bꝰ eī apꝑebat ma nifeſte ꝙ illud fu it factū magis ex dei vīdicta qͣꝫ po tentia hominū. v Et dixi. a a a dn̄e deus. In he breo ē vna dictio q̄ ſic ſonat aba: ⁊ eſt interiectio do lētis ſeu admirā tis ⁊ ſe excuſant̉ volebat em̄ pro­pheta ſe excuſa re de tali ꝓnūcia tiōe ne a ppl̓o de rideret̉: iō ſubdit̉ x Ipſi di. d̓ me. me deridendo. Nūquid nō ꝑ ꝑabolas.i. ꝑ ver ba obſcura. Loquit̉ iſte. ī hoc em̄ deſigna­bāt ꝙ ſic loq̄ba­tur ꝙ nec a ſe nec ab alijs intellige bat̉: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ver ba ſua nō eſſent apprecianda. In cap̄. xx. v bi dr̄ īpoſtil. Que faciens hō viuet in eis. Additio pͥma. Oc qd̓ dr̄ h̓. Que fa­ciēs hō viuet in eis. nō ſolū vr̄ in telligendū ꝙ ſibi nō infert̉ mors q̄ infligenda eſt tranſgreſſori­bus legis: ꝓut poſcillator vult: ſed etiā inqͣꝫtū ẜuāti legis prece pta cōcedit̉ vita btā. Un̄ ſalua. or math̓. xix. ca. Si vis ad vitā ingrēdi ẜua mādara. vbi glo. Ncta ꝙ iuſticia legis ſuo tꝑe ob ſeruata nō ſolū bona terre ſꝫ ēt vitā eternā dabat. Hec ī glo. ⁊ hͦ intelligēdū eſt cū fide mediatoris. Nec obſtat ꝙ ꝑ tꝑales ꝓmiſ liones ⁊ cōminatiōes lex vetꝰ inducebat ad obſeruantiā p̄ce­ptorū: qꝛ hoc erat ꝓpter imꝑfectionē ppl̓i que puero ſub peda­gogo exiſtenti cōparat̉: ad Galath. iij. In eo. c. vbi dr̄ in poſtil. Et ego dedi eis p̄cepta nō bona. Uod p̄cepta legis q̄ iuſta ſūt dicunt̉ nō bo Additio. ij. na in hoc loco: eo ꝙ nō ſūt bona trāſgreſſoribꝰ ꝓut ra. ſa. dicit nō videt̉ cōſonū lr̄e: nā res nō denomīant̉ bone vel male ſimpl̓r niſi ab eo ꝙ habēt in ſe: nō aūt ab eo qd̓ eas ſequit̉ ꝑ ac cidens. Scriptura aūt hic loquit̉ abſolute ⁊ ſimpl̓r dicēs. De­di eis p̄cepta nō bona. Un̄ expoſitio ſctī Tho. vr̄ vera ⁊ lr̄e con ſona: vt pꝫ intuēti: ⁊ p̄ſertim: qꝛ vbi noſ habemꝰ. Precepta nō bona. Hebraica veritas hꝫ. Cerimonia nō bona. Capi. xxi. Tfactꝰ eſt. Hec eſt ꝑs ſexta in qua arguitur ppl̓i malicia ſub ꝑabola gladij acuti. ꝑ quē intelligit̉ nabucho. iudeo ſū malicia punituri. ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes.ſ. pͥncipalē ⁊ incidē talem. ſcd̓a ibi. Et tu. Prima adhuc in duas: qꝛ pͦ deſcribit̉ occi ſio plebis. ſcd̓o deiectio pͥncipis: ibi. Tu aūt. pͥma adhuc in du as. qꝛ pͥmo deſcribit̉ crudelitas chaldeoꝝ ſb̓ metaphora gladij dixerint ad te: qͣre tu gemis: diceſ Proⁿ auditū quia venit: ⁊º tabe ſcet om̄e cor. ⁊ᵖ diſſoluentur vni­uerſe manꝰ ⁊ infirmabit̉ oīs ſpūs ⁊q ꝑ cūcta genua fluēt aque. Ec. ce venit ⁊ fiet ait dn̄s deus. Et fa ctus eſt ẜimo dn̄i ad me dicēs. Fi­li homīs: ꝓpheta ⁊ dicēs. Hec dicit dominus deus. Loquere. Gladiusʳ gladiꝰ exacutꝰ eſt ⁊ li matꝰ. Utᵍ cedat victimas exacu tus eſt: vtᵘ ſplendeat limatus eſt Quiˣ moues ſceptrumʸ filij mei ſuccidiſtiᶻ om̄e lignuꝫ. Etª dedi eū ad leuigandū vtᵇ teneat̉ ma­nū. Iſte exacutꝰ eſt gladiꝰ ⁊ iſte limatꝰ eſt vt ſit in manu interficiē tis. Clamaᵉ ⁊ vlula fili hoīs quia hic factꝰ eſt in ppl̓o meo hic in cū­ctis ducibꝰ iſil̓ ꝗᵈ fugerant. Gla dioᵉ traditi ſunt cūppl̓o meo Id circoˢ plaude ſuꝑ femur qꝛᵍ ꝓba tus eſt: ⁊ʰ hoc cū ſceptrū ſubuer­terit ⁊ᶠ non erit dicit dn̄s deꝰ. Tu ergo fili hoīs ꝓpheta: ⁊ percute manu ad manū: ⁊ᵏ duplicet̉ gladi us ac triplicet̉ gladius interfecto rū. Hic eſt gladiꝰ occiſionis ma­gne: qui obſtupeſcere cos facit ⁊ corde tabeſcere ⁊ multiplicat rui­ſcd̓o eorū occaſio veniēdi: ibi. Et factꝰ eſt. pͥma adhuc in duas: qꝛ p̄ nūciat̉ plebis occiſio: ſcd̓o excitat̉ ꝓphete ꝯpaſſio: ibi. Et tu. Circap mū dr̄ Ezechieli. b Pone faciē tuam ad hierl̓m. ita ꝙ ex mō po­nēdi faciē tuā deſignet̉ futura punitio ſuꝑ eā. c Et ſtilla ad ſan ctuaria.i. deſtructōes eoꝝ denūcia. Un̄ dic̄ hic Ra. ſa. ꝙ dr̄ h̓ ſanctua ria in plurali ad deſi­gnandū deſtructioneꝫ pͥmi tēpli per chaldeos ⁊ ſecūdi ꝑ romanos. Eijcia gladiū meū. i. chaldeorū exercitū: qͥ dicit̉ hic gladiꝰ dn̄i: eo ꝙ erat executor ſue iu­ſticie in peccatoꝝ puni tione. e De vagi. ſua. educē­do eū de chaldea. Et occidā in te iuſtū ⁊ impiū. in captiōe em̄ hierl̓m plures iuſti oc­caſiōe impiorū fuerunt occiſi: profuit tn̄ eis ad meritū inqͣꝫtū accepta­bāt iuſticiā dei. Pro eo aūt ꝙ occi. in te in. ⁊ impiū. ēt iuſtiſ tꝑaliter nō ꝑcēdo: ml̓to minꝰ ꝑcā alijs gētibus idolatrie deditꝭ qͦrū val de ml̓te fuerūt occiſe ꝑ exercitū regꝭ babylonis iō ſubdit̉ h Idcirco egrediet̉ ⁊cͣ. vt ſciat oīſ caro. ꝑ effectū mirabilē Quia ego dn̄s edu­xi gladiū ⁊cͣ. oēs em̄ po terāt videre manifeſte ꝙ nabuch. nō poterat tantā ſtragē hoīm face re niſi diuina virtute. k Et tu fili. Hic ꝯn̄r ex citat̉ ꝓphete cōpaſſio cū dr̄. Et tu.ſ. ezechiel. Ingemiſce. p̄ dolore cordis. m In con tritiōe lūborū. homīes em̄ multū amaricati de ficiūt in robore: qͥ defe­ctus ꝑ ꝯtritionē lūbo­rum deſignat̉. cetera patēt vſqꝫ ibi. n Pro auditu.ſ. gladij na bucho. veniētis ſuꝑ ppl̓m iude. o Et tabeſcet om̄e cor.i. deficiet p̄ timore. p Et diſſoluent̉ vniuerſe manꝰ. qꝛ corde deficiente a qͦ ꝓcedit ad mēbra exteriora ſenſus ⁊ motꝰ: reddunt̉ trementia ⁊ a ſua virtute diſſoluta. q Et ꝑ cūcta ge. fluēt aque.i. vrine: qꝛ timor fa­cit diſſolutionē veſice. cetera patēt vſqꝫ ibi. r Gladius exacutꝰ eſt ⁊ limatꝰ. qd̓ ſtatim exponit̉ cū dr̄. s Ut cedat victimas.i. ho­mīes ad mortē t Exacutꝰ eſt. in quo deſignat̉ tanta virtꝰ in exer citu chaldeorū ꝙ nō poterat ei reſiſtere. v Ut ſplēdeat limatꝰ ē. ꝑ hoc intelligit̉ terror huiꝰ exercitꝰ ſtupefaciēs homīes. Tunc dirigit̉ ẜmo dn̄i ad nabu. cū dr̄. x Qui moues.i. amoues. y Scep­trū filij mei.i. regnū iude. z Succidiſti oē lignū.i. oēm hoīeꝫ iuue­nē ⁊ ſenē. a Et dedi eū ad leui.i. forbiendā: forbit̉.n. gladiꝰ in p̄ ꝑatiōe belli: ⁊ iſta forbicatio intelligit̉ nabu. p̄ꝑaiꝰ ad bellū. b Vt teneat̉ manu.ſ. dīna q̄ pͥncipaliter fecit ſtragē ex iuſticia ſua. c Clama ⁊ vlula. cōpatiēdo ppl̓o tuo. d Qui fugerāt gladium regis aſſiriorū. e Gladio tradi. ſūt.ſ. chaldeoꝝ: ⁊ loquit̉ de aliqͥ­bus regni. x. tribuū qͥ effugerāt manꝰ regis aſſyrioꝝ: ⁊ poſtea habita uerūt in regno iude tꝑe ezechie: ⁊ ſic cū illis de regno iude puniti fue­rūt ꝑ nabu. f Idcirco plau. ſuꝑ fe i. ꝑcute qd̓ eſt ſignū doloris. g Quia ꝓbatꝰ ē.i. approbatꝰ a me gladiꝰ regꝭ babylonis h Et hoc cū ſce. ſubuerterit.ſ. iudeorū. i Et nō erit. qꝛ poſt ſedechiā nō habuerūt regē ꝓprie loquēdo vſqꝫ ad xp̄m. lꝫ em̄ ioh̓es hircanꝰ a ma chabeis deſcēdēs impoſuerit ſibi dyadema: tn̄ ipſe ⁊ aliqͥ alij poſt eū