Ezęchielis. agri meridiani: ⁊ dices ſaltui meridiano. Audi verbū dn̄i Hec di cit dn̄s deꝰ. Ecceᵖ ego ſuccendā in te ignē: ⁊q cōburaꝫ in te om̄e li gnū viride ⁊ om̄e lignū aridū: nō extinguet̉ flāma ſuccēſionis Etᵍ cēburet̉ in ea oīs facies ab auſtro vſqꝫ ad aꝗlonem: ⁊ᵗ videbit vni uerſa caro qꝛ ego dn̄s ſuccēdi eā: nec extinguet̉: ⁊ᵘ dixi. A. a. a. dn̄e deus. Ipſiˣ dicūt de me Nūꝗdꝰ nō ꝑ ꝑabolos loꝗt̉ᶻ iſte. Capitulum. xxi. e Tª factꝰ ē ẜmo dn̄i ad me dicēs. Fili hoīs poneᵇ faci em̄ tuā ad hierl̓m. ⁊ᵉ ſtilla ad ſanctuaria: ⁊ ꝓpheta cōtra humū iſrael. Et dicēs terre iſrl̓. Hec dic̄ dn̄s deus. Ecce ego ad te: ⁊ᵈ eij ciam gladiū meuꝫ deᵉ vagina ſua ⁊ᶠ occidā in te iuſtū ⁊ īpiū. Proᵍ eo aūt ꝙ occidi in te iuſtū ⁊ impi um: idcircoʰ egredict̉ gladiꝰ meus de vagina ſua ad oēm carnem ab auſtro vſqꝫ ad aꝗlonē: vt ſciat omīs caro qꝛ ego dn̄s eduxi gladi um meū de vagina ſua irreuocabi leꝫ. Etᵏ tu fili homīs ingemiſce inᵐª cōtritiōe lūborū: ⁊ in amaritu dinibꝰ ingemiſce corā eis. Cūqꝫ Ecce ego ſuccc. in te ignē. qꝛ ſuccēſum fuit ꝑ nabuzardā. iiij. Reg. vlti. ¶ Et cōcu. in te om̄e lignū viride.i. illud qd̓ non eſt hene aptū cōbuſtioni. tantꝰ em̄ fuit ille ignis ꝙ cōburebant̉ r Nō extin. flāma ſuccēſionis.ſ. ꝑ ſtudiū etiā lapides duri bemis: ſed ſolū ꝑ defectū materie cōbuſtibilis. s Et ꝯbu. in ea oīs facies. refugentiuꝫ illuc ꝓ tuitione t Et videbit vni uerſa caro ⁊cͣ. oī bꝰ eī apꝑebat ma nifeſte ꝙ illud fu it factū magis ex dei vīdicta qͣꝫ po tentia hominū. v Et dixi. a a a dn̄e deus. In he breo ē vna dictio q̄ ſic ſonat aba: ⁊ eſt interiectio do lētis ſeu admirā tis ⁊ ſe excuſant̉ volebat em̄ propheta ſe excuſa re de tali ꝓnūcia tiōe ne a ppl̓o de rideret̉: iō ſubdit̉ x Ipſi di. d̓ me. me deridendo. Nūquid nō ꝑ ꝑabolas.i. ꝑ ver ba obſcura. Loquit̉ iſte. ī hoc em̄ deſignabāt ꝙ ſic loq̄batur ꝙ nec a ſe nec ab alijs intellige bat̉: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ver ba ſua nō eſſent apprecianda. In cap̄. xx. v bi dr̄ īpoſtil. Que faciens hō viuet in eis. Additio pͥma. Oc qd̓ dr̄ h̓. Que faciēs hō viuet in eis. nō ſolū vr̄ in telligendū ꝙ ſibi nō infert̉ mors q̄ infligenda eſt tranſgreſſoribus legis: ꝓut poſcillator vult: ſed etiā inqͣꝫtū ẜuāti legis prece pta cōcedit̉ vita btā. Un̄ ſalua. or math̓. xix. ca. Si vis ad vitā ingrēdi ẜua mādara. vbi glo. Ncta ꝙ iuſticia legis ſuo tꝑe ob ſeruata nō ſolū bona terre ſꝫ ēt vitā eternā dabat. Hec ī glo. ⁊ hͦ intelligēdū eſt cū fide mediatoris. Nec obſtat ꝙ ꝑ tꝑales ꝓmiſ liones ⁊ cōminatiōes lex vetꝰ inducebat ad obſeruantiā p̄ceptorū: qꝛ hoc erat ꝓpter imꝑfectionē ppl̓i que puero ſub pedagogo exiſtenti cōparat̉: ad Galath. iij. In eo. c. vbi dr̄ in poſtil. Et ego dedi eis p̄cepta nō bona. Uod p̄cepta legis q̄ iuſta ſūt dicunt̉ nō bo Additio. ij. na in hoc loco: eo ꝙ nō ſūt bona trāſgreſſoribꝰ ꝓut ra. ſa. dicit nō videt̉ cōſonū lr̄e: nā res nō denomīant̉ bone vel male ſimpl̓r niſi ab eo ꝙ habēt in ſe: nō aūt ab eo qd̓ eas ſequit̉ ꝑ ac cidens. Scriptura aūt hic loquit̉ abſolute ⁊ ſimpl̓r dicēs. Dedi eis p̄cepta nō bona. Un̄ expoſitio ſctī Tho. vr̄ vera ⁊ lr̄e con ſona: vt pꝫ intuēti: ⁊ p̄ſertim: qꝛ vbi noſ habemꝰ. Precepta nō bona. Hebraica veritas hꝫ. Cerimonia nō bona. Capi. xxi. Tfactꝰ eſt. Hec eſt ꝑs ſexta in qua arguitur ppl̓i malicia ſub ꝑabola gladij acuti. ꝑ quē intelligit̉ nabucho. iudeo ſū malicia punituri. ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes.ſ. pͥncipalē ⁊ incidē talem. ſcd̓a ibi. Et tu. Prima adhuc in duas: qꝛ pͦ deſcribit̉ occi ſio plebis. ſcd̓o deiectio pͥncipis: ibi. Tu aūt. pͥma adhuc in du as. qꝛ pͥmo deſcribit̉ crudelitas chaldeoꝝ ſb̓ metaphora gladij dixerint ad te: qͣre tu gemis: diceſ Proⁿ auditū quia venit: ⁊º tabe ſcet om̄e cor. ⁊ᵖ diſſoluentur vniuerſe manꝰ ⁊ infirmabit̉ oīs ſpūs ⁊q ꝑ cūcta genua fluēt aque. Ec. ce venit ⁊ fiet ait dn̄s deus. Et fa ctus eſt ẜimo dn̄i ad me dicēs. Fili homīs: ꝓpheta ⁊ dicēs. Hec dicit dominus deus. Loquere. Gladiusʳ gladiꝰ exacutꝰ eſt ⁊ li matꝰ. Utᵍ cedat victimas exacu tus eſt: vtᵘ ſplendeat limatus eſt Quiˣ moues ſceptrumʸ filij mei ſuccidiſtiᶻ om̄e lignuꝫ. Etª dedi eū ad leuigandū vtᵇ teneat̉ manū. Iſte exacutꝰ eſt gladiꝰ ⁊ iſte limatꝰ eſt vt ſit in manu interficiē tis. Clamaᵉ ⁊ vlula fili hoīs quia hic factꝰ eſt in ppl̓o meo hic in cūctis ducibꝰ iſil̓ ꝗᵈ fugerant. Gla dioᵉ traditi ſunt cūppl̓o meo Id circoˢ plaude ſuꝑ femur qꝛᵍ ꝓba tus eſt: ⁊ʰ hoc cū ſceptrū ſubuerterit ⁊ᶠ non erit dicit dn̄s deꝰ. Tu ergo fili hoīs ꝓpheta: ⁊ percute manu ad manū: ⁊ᵏ duplicet̉ gladi us ac triplicet̉ gladius interfecto rū. Hic eſt gladiꝰ occiſionis magne: qui obſtupeſcere cos facit ⁊ corde tabeſcere ⁊ multiplicat ruiſcd̓o eorū occaſio veniēdi: ibi. Et factꝰ eſt. pͥma adhuc in duas: qꝛ p̄ nūciat̉ plebis occiſio: ſcd̓o excitat̉ ꝓphete ꝯpaſſio: ibi. Et tu. Circap mū dr̄ Ezechieli. b Pone faciē tuam ad hierl̓m. ita ꝙ ex mō ponēdi faciē tuā deſignet̉ futura punitio ſuꝑ eā. c Et ſtilla ad ſan ctuaria.i. deſtructōes eoꝝ denūcia. Un̄ dic̄ hic Ra. ſa. ꝙ dr̄ h̓ ſanctua ria in plurali ad deſignandū deſtructioneꝫ pͥmi tēpli per chaldeos ⁊ ſecūdi ꝑ romanos. Eijcia gladiū meū. i. chaldeorū exercitū: qͥ dicit̉ hic gladiꝰ dn̄i: eo ꝙ erat executor ſue iuſticie in peccatoꝝ puni tione. e De vagi. ſua. educēdo eū de chaldea. Et occidā in te iuſtū ⁊ impiū. in captiōe em̄ hierl̓m plures iuſti occaſiōe impiorū fuerunt occiſi: profuit tn̄ eis ad meritū inqͣꝫtū acceptabāt iuſticiā dei. Pro eo aūt ꝙ occi. in te in. ⁊ impiū. ēt iuſtiſ tꝑaliter nō ꝑcēdo: ml̓to minꝰ ꝑcā alijs gētibus idolatrie deditꝭ qͦrū val de ml̓te fuerūt occiſe ꝑ exercitū regꝭ babylonis iō ſubdit̉ h Idcirco egrediet̉ ⁊cͣ. vt ſciat oīſ caro. ꝑ effectū mirabilē Quia ego dn̄s eduxi gladiū ⁊cͣ. oēs em̄ po terāt videre manifeſte ꝙ nabuch. nō poterat tantā ſtragē hoīm face re niſi diuina virtute. k Et tu fili. Hic ꝯn̄r ex citat̉ ꝓphete cōpaſſio cū dr̄. Et tu.ſ. ezechiel. Ingemiſce. p̄ dolore cordis. m In con tritiōe lūborū. homīes em̄ multū amaricati de ficiūt in robore: qͥ defectus ꝑ ꝯtritionē lūborum deſignat̉. cetera patēt vſqꝫ ibi. n Pro auditu.ſ. gladij na bucho. veniētis ſuꝑ ppl̓m iude. o Et tabeſcet om̄e cor.i. deficiet p̄ timore. p Et diſſoluent̉ vniuerſe manꝰ. qꝛ corde deficiente a qͦ ꝓcedit ad mēbra exteriora ſenſus ⁊ motꝰ: reddunt̉ trementia ⁊ a ſua virtute diſſoluta. q Et ꝑ cūcta ge. fluēt aque.i. vrine: qꝛ timor facit diſſolutionē veſice. cetera patēt vſqꝫ ibi. r Gladius exacutꝰ eſt ⁊ limatꝰ. qd̓ ſtatim exponit̉ cū dr̄. s Ut cedat victimas.i. homīes ad mortē t Exacutꝰ eſt. in quo deſignat̉ tanta virtꝰ in exer citu chaldeorū ꝙ nō poterat ei reſiſtere. v Ut ſplēdeat limatꝰ ē. ꝑ hoc intelligit̉ terror huiꝰ exercitꝰ ſtupefaciēs homīes. Tunc dirigit̉ ẜmo dn̄i ad nabu. cū dr̄. x Qui moues.i. amoues. y Sceptrū filij mei.i. regnū iude. z Succidiſti oē lignū.i. oēm hoīeꝫ iuuenē ⁊ ſenē. a Et dedi eū ad leui.i. forbiendā: forbit̉.n. gladiꝰ in p̄ ꝑatiōe belli: ⁊ iſta forbicatio intelligit̉ nabu. p̄ꝑaiꝰ ad bellū. b Vt teneat̉ manu.ſ. dīna q̄ pͥncipaliter fecit ſtragē ex iuſticia ſua. c Clama ⁊ vlula. cōpatiēdo ppl̓o tuo. d Qui fugerāt gladium regis aſſiriorū. e Gladio tradi. ſūt.ſ. chaldeoꝝ: ⁊ loquit̉ de aliqͥbus regni. x. tribuū qͥ effugerāt manꝰ regis aſſyrioꝝ: ⁊ poſtea habita uerūt in regno iude tꝑe ezechie: ⁊ ſic cū illis de regno iude puniti fuerūt ꝑ nabu. f Idcirco plau. ſuꝑ fe i. ꝑcute qd̓ eſt ſignū doloris. g Quia ꝓbatꝰ ē.i. approbatꝰ a me gladiꝰ regꝭ babylonis h Et hoc cū ſce. ſubuerterit.ſ. iudeorū. i Et nō erit. qꝛ poſt ſedechiā nō habuerūt regē ꝓprie loquēdo vſqꝫ ad xp̄m. lꝫ em̄ ioh̓es hircanꝰ a ma chabeis deſcēdēs impoſuerit ſibi dyadema: tn̄ ipſe ⁊ aliqͥ alij poſt eū
zum Hauptmenü