Libet cendā in ea ignē ad ꝯflandū. Sic cōgregabo in furore meo ⁊ in ira mea: ⁊ᶜ requieſcā Et ꝯflabo vos ⁊ cōgregabo vos ⁊ ſuccendā voſ in igne furoris mei: ⁊ cōflabimini in medio eius: vt conflatur argen tum in medio fornacis: ſic eritis in medio eius. Etᵇ ſcietis qꝛ ego dn̄s cū effuderim indignationem meā ſuꝑ vos. Etᵉ factū eſt ꝟbuꝫ dn̄i ad me dicēs. Fili hoīs dic ei. Tuᶠ es terra īmūda ⁊ᵍ nō cōpluta in die furoris: ⁊ᵍ cōiuratio prophetarū in medio eiꝰ. Sicutʰ leo rugiēs rapiēſqꝫ p̄dā aīas deuorauerūt: opes ⁊ preciū acceperūt: vi duasⁱ eiꝰ multiplicauerūt in medio illiꝰ. Sacerdotesᵏ eiꝰ ꝯtēpſe rūt legē meā ⁊ˡ polluerūt ſanctua ria mea. Interᵐ ſctm̄ ⁊ ꝓphanuꝫ nō habuerūt diſtantiā: inter pollutū ⁊ mūdū nō intellexerūt: ⁊ⁿ a poraliter ꝑierūt cū iniuſtis: vt dictum eſt ca. p̄cedēti: qui ꝑ argentum hic intelligunt̉: de ſignificatiōe eris ⁊ ferri ſtani ⁊ plūbi dictū eſt. c Et requieſcā. loquit̉ deꝰ de ſeipſo ad modū homīs irati cuiꝰ ira pꝰ punitionē ouieſcit. d Et ſci. qꝛ ego dn̄s. ꝑ exꝑientiā mee ptātis. e Et factū eſt. Hicrepetunt̉ ppl̓i vicia qͣꝫtū ad diuerſos ſtatus cū dr pͥmo generaliter. f Tu es terra īmunda. ex pctīs p̄teritis. g Et nō cōpluta.i. carens oꝑbꝰ bonis ſicut terra non cōpluta caret fructibꝰ. Et ꝯn̄r ſubdi tur crimē ꝓphetarū cuꝫ dicit. g Cōiuratio ꝓphetarū.ſ. falſorum. h Sicut leo rugiēs ⁊cͣ qꝛ ꝑſequebant̉ ad mortē ꝓphetas dn̄i: ⁊ rapie bat eorū bona. i Uiduas eiꝰ multipli cauerūt. occidēdo veroſ ꝓphetas earū maritos ⁊ ſubdit̉ crimē ſacerdo tū: cū dicit̉. k Sacer. eiꝰ ꝯtē. legē meā. de eiꝰ obſeruātia nō curando. l Et polluerūt ſanctua. mea idolatriā ibi exercēdo. m Inter ſan. ⁊ ꝓpha. nō habue. diſtantiā. indifferēter īmolātes aīa lia mūda ⁊ īmūda. n A ſabba. meis auer. ocu. ſuos. cultuꝫ meum negligēdo ⁊ ad terrena lucra ſe cōuertēdo. Cō ſequēter ponitur crimē pͥncipū cū dr̄. o Principes eiꝰ in me. illius qͣſi lupi. innocētes iu Et auare ſec. lucra. ſubuertengulātes ⁊ bona eorū rapiētes. p do iuſticiā ꝓpter munera. q Prophete aūt eiꝰ.ſ. falſi. r Li. niebāt eos abſqꝫ tꝑamēto.i. indecēter cōmendātes vicia pͥncipū: que debebāt arguere: colorāteſ ea pallio falſe iuſticie s Dicētes. hec dicit dn̄s deꝰ. qꝛ ſimulabāt ſe ꝓphetas veros in mō loquēdi: vt facili us deciꝑent. ꝯn̄r̄ tangit̉ crime ppl̓i cōis cū dr̄ t Ppl̓i ter. calūnia bant̉.ſ. ſimplices. v Calūnia.i. ſine cā. x Et rapiebāt violē ter. eorū bona. y Egenū ⁊ pauꝑe. affligebāt.i. illos qͥ ſe defendere nō valebāt. z Et q̄ſiui de eis.ſ. de oībus ꝓphetis p̄dictis ſacerdotibꝰ pͥncipibꝰ ⁊ vulgaribꝰ. a Uirū qͥ interponeret ſepē. i. p̄cem efficacē b Et ſtaret oppoſi. ꝯͣ me.i. ad impediendū rigorē iuſticie mee. c Et nō inueni. ſaltē vnū: vt exponūt aliqͥ: ſꝫ hoc nō videt̉ bn̄ dictū: qꝛ ibi erāt hiere. ⁊ baruch: qͥ erāt iuſti: ⁊ orabāt ꝓ ſalu te ppl̓i: ⁊ ſicut dictū eſt ſupra in captiōe hierl̓m plures iuſti cū impijs fuerūt occiſi: de qͥbus nō eſt veriſil̓e qͥn deū orª rēt ꝓ liberatiōe ciuita tis ⁊ totius ppl̓i: ⁊ iō cū dr̄ d Et q̄ſi. de eis virū.i. viros in nūero ſufficiēti: vt ꝓ illis deberē ꝑcere toti ciuitati: vn̄ ⁊ abraaꝫ Gen̄. xviij. Cū q̄ſiuiſſet a dn̄o ſi ꝑceret ciuitati ſodomoꝝ ꝓ decē iuſtis nō fuit au ſus q̄rere de mīori numero vlteriꝰ: ⁊ ideo qd̓ ſubdit̉. e Et nō inueni.ſ. viros iuſtos in nūcro ſufficiēti. iniqͥtas em̄ ciuitatis erat nimis grauis ex multiplicitate ⁊ enormitate ⁊ diuturnitate: vt pꝫ ex p̄dictis ⁊ diffuſius. iiij. Reg. ⁊. ij. ꝑal̓. ꝑ talē modū dicit̉ cōiter nō eſt vir in ciui tate qn̄ ſūt ibi pauci viriles ⁊ aīmoſi: iō ſubdit̉ vindicta cū dr̄. Et effu di ſuꝑ eos indignationē meā ⁊cͣ. ⁊ patet littera. In ca. xxij. vbi dr̄ in poſtil. Uirū qͥ interponeret ſepē. Addito. Uod dicit̉ hic. Queſiui de eis virū qͥ interponeret ſepem ⁊cͣ. ⁊ nō inueni. bn̄ pōt exponi de vno tm̄: ꝓut lr̄a ſonat plāe. Ad qd̓ ſciendū ꝙ nō oēs iuſti ſūt eqͣles in gradu iuſticie ſeu meriti. vn̄ lꝫ eēnt aliqͥ iuſti tꝑe deſtructiōis hierl̓m: vt hiere. ⁊ baruch: nō tn̄ erant tanti meriti: vt ꝑ orōnes deus placaret̉ ſicut ꝑ orōnē moyſi placatꝰ fuit de us erga filios iſrl̓ in deſerto. Un̄. pͣs. Et dixit vt diſꝑderet eos. ſi non moyſes electꝰ eius ſletiſſet incōfractiōe in cōſpectu eius. Un̄ hic ī lr̄a nō dicit̉. Et queſiui de eis virum iuſtum et non inueni. ſed dicit. Et queſiui de eis virum. qui interponeret ſepem ⁊ ſtaret ꝯtra me oppoſabbatis meis auerterūt ocl̓os ſu os: ⁊ coinꝗnabar in medio eoruꝫ. Principesº eiꝰ in medio illiꝰ qͣſi lupi rapiētes p̄dā: ad effundēdū ſanguinē ⁊ ad perdendas aīas ⁊ auare ſectāda lucra. Propheteᶜ aūt eiꝰ liniebātʳ eos abſqꝫ tꝑamē to: vidētes vana ⁊ diuināteſ eī mē daciū dicētesᵍ: hec dicit dn̄s deꝰ: cū dn̄s nō ſit locutꝰ. Ppl̓iᵗ terre calūniabant̉ calūniamᵘ: ⁊ˣ rapie bāt violēter: egenūʸ ⁊ pauperem affligebāt ⁊ aduenā opprimebāt calūnia abſqꝫ iudicio. Etᶻ q̄ſiui de eis virūª ꝗ interponeret ſepeꝫ ⁊ᵇ ſtaret oppoſitꝰ ꝯtra me ꝓ ter rane diſſiparē eam: ⁊ᶜ nō inueni. Et effudi ſuꝑ eos indignationeꝫ meā: ⁊ in igne ire mee ꝯſūpſi eos. Uiā eorū in caput eoꝝ reddidi: ait dn̄s deꝰ Capi. xxiij. Te factus eſt ẜmo dn̄i ad e ſitus. q. d. lꝫ eēnt ibi iuſti aliqͥ: nō tn̄ aliqͥs eorū erat tāte iuſticie ⁊ meriti ꝙ poſſet qͣſi in oppoſitū ſtare ꝯtra diuinā iram ⁊ hͦ mo re hūano loquēdo. Un̄ glo. ſuꝑ iſtud verbū. Qui interpoueret ſepē ⁊cͣ. qͥ ire mee poſſet reſiſtere ſicut moyſes ⁊ aaron ⁊ ſamuei Un̄ moyſi qͣſi reſiſtenti ⁊ renitēti dr̄. Dimitte me ⁊ delebo populū iſtū. Hec in glo. ⁊ iō ex hoc ꝙ talis reſiſtēs no inueniebatur ſicut moyſes non ſequit̉ ꝙ ibi non erant aliqui iuſti minꝰ tn̄ ſufficien tes. Qd̓ aūt dici tur de abraaꝫ ꝙ nō fuit auſus de mīori numero q̄rere qͣꝫ decē. non facit ad ꝓpoſitū ꝓut pōt haberi ſuꝑ Gen̄. xviij. c. in additiōe vlti. Replica. N ca. xxij. qꝛ a pͦ capi tulo vſqꝫ ibi bui genſis nihil pōderoſi mouet dignū ꝑtractatōne vbi poſtil. illum paſſuꝫ. Et q̄ſiui de eis virū qͥ ſtaret ꝯͣ me oppoſitus.ſ. ad impedi endū orōnibꝰ: ⁊ nō inueni: exponit virū.i. viros ſingulare ꝓ plurali: viros inqͣꝫ in numero ſufficienti: vt propter illos: deberꝫ parcere toti ciuitati ⁊ populo: quēadmodum abraā nō fuit au ſus petere ꝓ paucioribꝰ qͣꝫ decē tanqͣꝫ ſufficiētibus: vt pꝫ gen̄. xviij. burgen̄. ꝯͣ dicit dicēs debere intelligi ſingulariter de vno ſufficiēte ſicut moyſes de qͦ dicit̉: niſi ſtetiſſet moyſes in ꝯfractio ne ⁊cͣ. Sed burgen̄. vr̄ facere iniuriā hiere. qͥ fuit ſanctꝰ anteqͣꝫ natꝰ ⁊ nō legit̉ deū grauiter offendiſſe ſic̄ moyſes. Magni igi tur meriti fuit apud deū ⁊ ſatis ſufficiēs ad impetrāduꝫ qd̓cun qꝫ impetrabile. Sꝫ qꝛ deſolatio de qͣ hic dr̄ proceſſit ex ſnīa dei diffinitiua: ⁊ ꝑ ꝯn̄s irretractabili: tꝑe aūt moyſi fuerūt ſnīe ꝯmi natorie q̄ erant ſigna dīne volūtatis nō volūtas bn̄placens: ⁊ ideo irretractabilitas ſnīe in hoc loco nō fuit ex defectu īterceſſoris ſufficiētis: ſed ex irrefragabilitate dīne volūtatis. Littera igit̉ iſta q̄ dicit. Queſiui ⁊ nō inueni viruꝫ. intelligenda eſt qͣſi more hūano dicto ex hipotheſi impoſſibili: vt ſit ſenſus: qꝛ īpoſ ſibile eſt dei diffinitione impediri. ⁊ ſi queꝫ ſe opponentē q̄rerē nō inuenirē. Et ſic fortaſſis accipi oꝑtet illud hiere. v. Circuite vias hierl̓m. Exēplū aūt qd̓ hic poſtilla. ponit de abraā nō pla cet burgen̄. Uide illius correctionē. sͣ. gen̄. xviij. ẜm diſtinctōeꝫ ſupradictā ſnīarū dei ex diffinitiōe vel cōminatiōe. Pōt dici vi rū vel viros: qꝛ ita impoſſibile ē pluribꝰ ſicut vni: niſi appoſita eſſet cōditio in determinatiōe dine ſnīe ⁊ vnꝰ ſufficeret: ſic̄ xp̄s ſufficit tollere cyrographū: vel certꝰ numerus: vt. x. in caſu ſodo morū: ꝓut dicit̉ Gen̄. ca. sͣ. allegato. Capl̓m. xxiij. T factꝰ eſt. Hec eſt ꝑs octaua: in qua deſcribitur malicia ppl̓i ſub metaphora duarū ſororū turpiter fornicantium: mi nor poſt maiorē: ꝑ quas intelligunt̉ ſamaria ⁊ hierl̓m: vt ex p̄mit̉ in lr̄a: ⁊ ꝑ ꝯn̄s regnū iſil̓ ⁊ regnū iuda: quorum fuerūt mē tropoles q̄ fornicate ſunt enormiter ꝑ idolatriā: vt pꝫ ex decurſu. iij. ⁊. iiij. Reg. ⁊. ij. ꝑaly. igit̉ pn̄s ca. in tres ꝑtes diuidit̉: qꝛ p̄ mo ſub dicta metaphora de vtroqꝫ regno agit̉ ꝯiūctim: ſcd̓o di uiſim: ibi. Fornicata ē: t̓tio iteꝝ ꝯiuctim: ibi. Et ait dn̄s. Circa p mū dicit̉ b Due mulieres.i. duo regna p̄dicta. q̄ dicunt mū lieres qꝛ erātad om̄e bonū effeminata c Filie matris vnius fuerūt. qꝛ tꝑe dauid ⁊ ſalomonis regnū fuit vnū: ſed duritia vci
zum Hauptmenü