Exeddicis. ens ergo ex ore meo ẜmoneꝫ: ānū ciabis eis ex me. Si me dicēte ad impiū: impie morte morieris: nō ſuers locutꝰ: vt ſe cuſtodiat ipiꝰ a via ſua: ipſe impius in iniꝗͥtate ſua moriet̉: ſanguinē aūt eius de manu tua reꝗrā Si aūt ānūciāte te ad impiū: vt a vijs ſuis conuer tat̉: nō fuerit ꝯuerſus a via ſua ip ſe in iniꝗtate ſua moriet̉: porro tu aīam tuaꝫ liberaſti. Tuʰ ergo fili homīs dic ad domū iſrl̓. Sicˡ lo cuti eſtis dicētes. Iniꝗͥtatesᵏ nr̄e ⁊ pctā nr̄a ſuꝑᵐ nos ſūt ⁊ⁿ in ip̄is nos tabeſcemꝰ. Quōᵈ ergo viue re poterimꝰ; Dic ad eos Uiuoˢ ego dicit dn̄s deꝰ: noloq mortem impij: ſꝫ vt cōuertat̉ impiꝰ a via ſua ⁊ viuat. Cōuertimī a vijs ve ſtris peſſimis. Et qͣre moriemini domꝰ iſrl̓. Tu itaqꝫ fili hoīs: dic ad filios ppl̓itui. Iuſticia iuſti nō liberabit eum in qͣcūqꝫ die pecca uerit: ⁊ impietas impij non noce­bit ei in qͣcūqꝫ die cōuerſus fuerit ab impiētae ſua. Et iuſtus nō po terit viuere in iuſticia ſua: in qͣcun qꝫ die peccauerit. Etiāʳ ſi dixero iuſto ꝙ vita viuat ⁊ cōfiſus in iu­ſticia ſua fecerit iniꝗtateꝫ oēs iuſti cie eiꝰ obliuioni tradent̉: ⁊ in iniꝗ tate ſua quā oꝑatꝰ eſt in ipſa mo­riet̉. Si autē dixero impio: morte morieris ⁊ egerit pnīaꝫ a pctō ſuo feceritqꝫ iudiciū ⁊ iuſticiam: ⁊ pi­gnus reſtituerit ille impiꝰ rapinā qꝫ reddiderit: ī mādatis vite am­bulauerit: nec fecerit ꝗcqͣꝫ iniuſtū vita viuet ⁊ nō morietur. Omīa pctā eius q̄ peccauit: non imputa bunt̉ ei. Iudiciū ⁊ iuſticiā fecit: vi tum fratrū qͥnqꝫ viros ꝯſtituit corā rege. ⁊ ad hͦ ꝯcordat qd̓ ſub dit̉ hic. d Et cōſtituerit eū ſuꝑ ſe ſpeculatorē. li ſuꝑ īportat eminentiā. e Et cecinerit buccina. nihil omittēdo de ꝑtinen nbꝰ ad officiū ſibi impoſitū. Cetera patēt vſqꝫ ibi f Et nō iuſonuerit buccina. omittēdo de hoc qd̓ ſpectat ad eius officiuꝫ ideo ſibi imputa tur homicidiū. cō ſequēter ꝑabola ad ꝓpoſituꝫ ap­plicat̉ cū dicit̉. Et tu fili ho­mis ⁊c̄. ⁊ pꝫ ſnīa ex ſupradictꝭ. iij. ca. vbi ponūt̉ qͣſi eadē verba. b Tu g. hic ꝯn̄r on̄dit̉ ppl̓i obſti natio. ⁊ hͦ ex duo bus: ſcd̓m ponit̉ ibi. Et dixerunt. Primū aūt eſt de ſpatio q̄ eſt cā ob ſtinatiōis ī pctō qn̄ em̄ hoīes de­ſperant cōſ eqͥ ve niā: nō agunt pe nitētiā: ⁊ ſic erat de iudeis qͣꝫtum ad multos qͥ erāt cum ezechiele in chaldea: iō dr̄ ei. bTu gͦ fili hoīs dic ad domū iſrl̓ i. ad iudeos tecū exiſtentes. Sic locuti eſtꝭ dicentes. vnꝰ ad alterū. k Ini qͥtates nr̄e. erga ꝓximū. lEt pctā nr̄a. erga de um. m Suꝑ nos ſūt.i. tā gra uia ꝙ non poſſu mus ea expiare. n Et ī ip̄is nos tabeſcimꝰ. deſꝑa ti poſſe in iudeaꝫ reuerti. o Quō ergo vi­uere poterimꝰ. vi ta gr̄e. dic ad eos errorē iſtū impro bādo noīe meo. p Uilio ego.i. ſi cut veꝝ eſt ꝙ ſuꝫ vita ꝑ eēntiā ita verū eſt qd̓ ſequi tur q Nolo morteꝫ impij ⁊cͣ. exponant̉ ſic̄ ſu­xviij. c. hͦ excepto qd̓ ſubditur. rEtiā ſi dixero iuſto ꝙ vita ſua viuat ⁊cͣ. qꝛ talis ꝓmiſſio dei intelligit̉ ſub cō­ditiōe.ſ. ſi in iuſticia ꝑſeueret a Et dixer̄t. Hic ponit̉ ſcd̓m ad on̄dēduꝫ obſtinationē ppl̓i: ⁊ ē iniuſta murmuratio ꝯͣ deū. ⁊ eſt effectꝰ obſtinationis. ex hͦ em̄ ꝙ hoīes ſūt in malis obſtinati ꝓrupere ſolēt in blaſphemiā dei: ⁊ ſic erat de iſtis ideo dicit̉. Et dixe. fi. po. tui. q. d. nō ſunt iā de ppl̓o meo ẜm meritum. b No eſt eqͥ pōde. via dn̄i.i. iuſticia qd̓ eſt impoſſibile: cū ſit re­dula iuſticie. Cetera patēt ex dictis. sͣ. xviij. ca. c Et factuꝫ ta viuet. Etª dixerūt filij ppl̓itui. Nōᵇ eſt eꝗ ponderis via dn̄i. Et ipſorū via iniuſta ē. Cū em̄ receſ ſerit iuſtus a iuſticia ſua: feceritqꝫ iniꝗtates: moriet̉ in eis. Et cū re­ceſſerit impiꝰ ab īpietate ſua: fece ritqꝫ iudiciū ⁊ iuſticiā: viuet in eis Et dicitis. Nō eſt recta via dn̄i. vnūquēqꝫ iuxta vias ſuas iudica­bo de vobis domꝰ iſrl̓. Etᵉ factū eſt in. xij. āno inᵈ decīo menſe: in ꝗnta mēſis trāſmigratōis nr̄e: ve nit ad me ꝗ fugerat de hicrl̓m di­cens. Uaſtata ē ciuitas. Man aūt dn̄i factaᶠ fuerat ad me veſꝑe anteqͣꝫᵍ veniret ꝗ fugerat aperu­itqꝫʰ os meum: donec veniret ad me mane: ⁊ aꝑto ore meo nō ſilui ampliꝰ. Et factū eſt verbum dn̄i ad me dicēs. Fili homīs: ꝗʳ habi tāt in ruinoſis his ſuꝑ humū iſrl̓: loquētes aiūt. Unusᵏ erat abraā ⁊ hereditate poſſidebat terram. Nosˡ aūt multi ſumꝰ nobis data eſt terra in poſſeſſionē Idcirco di ces ad eos. Hec dicit dn̄s deus. Quiᵐ in ſanguine comeditis: ⁊ ocl̓os vr̄os leuatis ad īmūdicias vr̄as: ⁊ᵈ ſanguinē fūditis: nūꝗdᶠ terrā hr̄ditate poſſidebitis. Ste­tiſtisq in gladijs vr̄is: feciſtisq ab­homīatiōes ⁊ˡ vnuſꝗſqꝫ vxorē ꝓ ximi ſui polluit: ⁊ terrā heredita­te poſſidebitis. Hec dices ad eoſ Sic dicit dn̄s deꝰ. Uiuo ego qꝛ ꝗͣ in ruinoſis hītant: gladio cadēt ⁊ᵗ ꝗ in agro eſt beſtijsᵘ tradet̉ ad deuorandū ꝗˣ autē in p̄ſidijs ⁊ in .5 ſpelūcis ſūt peſteʸ morient̉. E dabo terrā inª ſolitudinē ⁊ in deẜ tuꝫ: ⁊ deficiet ſuꝑba fortitudo eiꝰ eſt. Hic ꝓphetat de iudeis exiſtētibꝰ in iudea. ⁊ pͥmo ponitur deſtru­ctio hierl̓m cū dr̄. Et factū eſt in. xij. āno.ſ. trāſmigratiōis ioachim In decimo mēſe. ⁊ ſicpꝫ ꝙ hoc fuit poſt reuelatiōes poſitas in p̄ cedenti ca. fere ꝑ decē mēſes: qꝛ ille facte ſunt. xij. āno pͥmo mēſe e Ma. aūt dn̄i.i. eius potētia. f Fa. fue. ad me. reuelando qd̓ fa ctū fuerat in hierl̓m. g Anteqͣꝫ. hoc nuncia­ret. Qui fugerat. h Aperuitqꝫ os meū. dando mͥ conſtantiā lo quēdi de impletiōe pro phetie mee: de deſtructi on hierl̓m quā ipſi re­putabāt ante friuolam. Cōſequēter ponit̉ pro­phetia de remanētibus in terra poſt deſtructio­nē hierl̓m cū dicit̉ Qui ha. in ruinoſis. i. in iudea plena ruinis. k Unus erat abraam ⁊cͣ.i. ſi ille qͥ erat vnꝰ tm̄ habuit ꝓmiſſionē terre ꝓ ſuo ſemīe: nos qͥ mul ti ſumꝰ multo fortiꝰ de­bemꝰ eā poſſidere. Ra. ſa. alter exponit ⁊ meliꝰ vt videt̉ dicens. k Unꝰ erat abraā.i. ī vno p̄cepto deo cōfede ratꝰ.ſ. in p̄cepto circūci ſionis. Gen̄. xvij. Nos aūt multi ſu i. deo cōfederati in multꝭ p̄ceptis: vt patet in da­tione legis q̄ cōtinet ml̓ ta p̄cepta moralia ceri­monialia ⁊ iudicialia. ⁊ ideo melius debet̉ no bis terra. ſic em̄ inter ſe loquebant̉. ſꝫ hic error tollit̉ cum dicit̉. m Qui in ſang. come. i. viuitis de alieno ꝑ ra pinā ⁊ homicidium ra­pto. n Et ocu. ve. leuatis ad īmū. ve. i. ad idolatriā. vel ad ſodo­miaꝫ ⁊ exponit Ra. ſa. Et ſan. fun. innocen tem: vt ptꝫ de iſmaele ⁊ ſocijs eiꝰ qͥ interfecerūt godoliā ⁊ plures alios innocētes vt hr̄ Hiere. xli. p Nūquid ter. be. poſſi. q. d. no. qꝛ non eſtis filij abrae per imi­tationem vite. Stetiſtis in gladijſ vr̄is. ꝑati ad homicidia Feciſtis abhomīatio nes.i. turpia vicia Et vnuſquiſqꝫ vxo. ꝓxi. ſui polluit. ꝑ adul­teria. ideo ſubdit̉ pena cum dicit̉. s Qui in rui. ha. gla. ca. qꝛ go dolias ⁊ plures alij poſt ruinas ciuitatis fuerūt in iudea occiſi: vt di ctū eſt. ⁊ poſt mortē eius alij fugerūt in egyptū timore chaldeorum: ⁊ ibi cum egyptijs occiſi fuerūt a chaldeis. t Et qui in agro eſt. in­ſidians tranſeūtibus. v Beſtijs tradet̉ ad deuorandum. Qui aūt in p̄ſidijs ⁊ in ſpelūcis. ſunt ꝓ ſua tuitione. y Peſte morient̉.i. corrupto aere ⁊ fame. z Et dabo terrā. ſcꝫ iudee. a In ſolitudinē. per defectum habitantium ⁊ cultorum. T iij