Exeddicis. ens ergo ex ore meo ẜmoneꝫ: ānū ciabis eis ex me. Si me dicēte ad impiū: impie morte morieris: nō ſuers locutꝰ: vt ſe cuſtodiat ipiꝰ a via ſua: ipſe impius in iniꝗͥtate ſua moriet̉: ſanguinē aūt eius de manu tua reꝗrā Si aūt ānūciāte te ad impiū: vt a vijs ſuis conuer tat̉: nō fuerit ꝯuerſus a via ſua ip ſe in iniꝗtate ſua moriet̉: porro tu aīam tuaꝫ liberaſti. Tuʰ ergo fili homīs dic ad domū iſrl̓. Sicˡ lo cuti eſtis dicētes. Iniꝗͥtatesᵏ nr̄e ⁊ pctā nr̄a ſuꝑᵐ nos ſūt ⁊ⁿ in ip̄is nos tabeſcemꝰ. Quōᵈ ergo viue re poterimꝰ; Dic ad eos Uiuoˢ ego dicit dn̄s deꝰ: noloq mortem impij: ſꝫ vt cōuertat̉ impiꝰ a via ſua ⁊ viuat. Cōuertimī a vijs ve ſtris peſſimis. Et qͣre moriemini domꝰ iſrl̓. Tu itaqꝫ fili hoīs: dic ad filios ppl̓itui. Iuſticia iuſti nō liberabit eum in qͣcūqꝫ die pecca uerit: ⁊ impietas impij non nocebit ei in qͣcūqꝫ die cōuerſus fuerit ab impiētae ſua. Et iuſtus nō po terit viuere in iuſticia ſua: in qͣcun qꝫ die peccauerit. Etiāʳ ſi dixero iuſto ꝙ vita viuat ⁊ cōfiſus in iuſticia ſua fecerit iniꝗtateꝫ oēs iuſti cie eiꝰ obliuioni tradent̉: ⁊ in iniꝗ tate ſua quā oꝑatꝰ eſt in ipſa moriet̉. Si autē dixero impio: morte morieris ⁊ egerit pnīaꝫ a pctō ſuo feceritqꝫ iudiciū ⁊ iuſticiam: ⁊ pignus reſtituerit ille impiꝰ rapinā qꝫ reddiderit: ī mādatis vite ambulauerit: nec fecerit ꝗcqͣꝫ iniuſtū vita viuet ⁊ nō morietur. Omīa pctā eius q̄ peccauit: non imputa bunt̉ ei. Iudiciū ⁊ iuſticiā fecit: vi tum fratrū qͥnqꝫ viros ꝯſtituit corā rege. ⁊ ad hͦ ꝯcordat qd̓ ſub dit̉ hic. d Et cōſtituerit eū ſuꝑ ſe ſpeculatorē. li ſuꝑ īportat eminentiā. e Et cecinerit buccina. nihil omittēdo de ꝑtinen nbꝰ ad officiū ſibi impoſitū. Cetera patēt vſqꝫ ibi f Et nō iuſonuerit buccina. omittēdo de hoc qd̓ ſpectat ad eius officiuꝫ ideo ſibi imputa tur homicidiū. cō ſequēter ꝑabola ad ꝓpoſituꝫ applicat̉ cū dicit̉. Et tu fili homis ⁊c̄. ⁊ pꝫ ſnīa ex ſupradictꝭ. iij. ca. vbi ponūt̉ qͣſi eadē verba. b Tu g. hic ꝯn̄r on̄dit̉ ppl̓i obſti natio. ⁊ hͦ ex duo bus: ſcd̓m ponit̉ ibi. Et dixerunt. Primū aūt eſt de ſpatio q̄ eſt cā ob ſtinatiōis ī pctō qn̄ em̄ hoīes deſperant cōſ eqͥ ve niā: nō agunt pe nitētiā: ⁊ ſic erat de iudeis qͣꝫtum ad multos qͥ erāt cum ezechiele in chaldea: iō dr̄ ei. bTu gͦ fili hoīs dic ad domū iſrl̓ i. ad iudeos tecū exiſtentes. Sic locuti eſtꝭ dicentes. vnꝰ ad alterū. k Ini qͥtates nr̄e. erga ꝓximū. lEt pctā nr̄a. erga de um. m Suꝑ nos ſūt.i. tā gra uia ꝙ non poſſu mus ea expiare. n Et ī ip̄is nos tabeſcimꝰ. deſꝑa ti poſſe in iudeaꝫ reuerti. o Quō ergo viuere poterimꝰ. vi ta gr̄e. dic ad eos errorē iſtū impro bādo noīe meo. p Uilio ego.i. ſi cut veꝝ eſt ꝙ ſuꝫ vita ꝑ eēntiā ita verū eſt qd̓ ſequi tur q Nolo morteꝫ impij ⁊cͣ. exponant̉ ſic̄ ſuxviij. c. hͦ excepto qd̓ ſubditur. rEtiā ſi dixero iuſto ꝙ vita ſua viuat ⁊cͣ. qꝛ talis ꝓmiſſio dei intelligit̉ ſub cōditiōe.ſ. ſi in iuſticia ꝑſeueret a Et dixer̄t. Hic ponit̉ ſcd̓m ad on̄dēduꝫ obſtinationē ppl̓i: ⁊ ē iniuſta murmuratio ꝯͣ deū. ⁊ eſt effectꝰ obſtinationis. ex hͦ em̄ ꝙ hoīes ſūt in malis obſtinati ꝓrupere ſolēt in blaſphemiā dei: ⁊ ſic erat de iſtis ideo dicit̉. Et dixe. fi. po. tui. q. d. nō ſunt iā de ppl̓o meo ẜm meritum. b No eſt eqͥ pōde. via dn̄i.i. iuſticia qd̓ eſt impoſſibile: cū ſit redula iuſticie. Cetera patēt ex dictis. sͣ. xviij. ca. c Et factuꝫ ta viuet. Etª dixerūt filij ppl̓itui. Nōᵇ eſt eꝗ ponderis via dn̄i. Et ipſorū via iniuſta ē. Cū em̄ receſ ſerit iuſtus a iuſticia ſua: feceritqꝫ iniꝗtates: moriet̉ in eis. Et cū receſſerit impiꝰ ab īpietate ſua: fece ritqꝫ iudiciū ⁊ iuſticiā: viuet in eis Et dicitis. Nō eſt recta via dn̄i. vnūquēqꝫ iuxta vias ſuas iudicabo de vobis domꝰ iſrl̓. Etᵉ factū eſt in. xij. āno inᵈ decīo menſe: in ꝗnta mēſis trāſmigratōis nr̄e: ve nit ad me ꝗ fugerat de hicrl̓m dicens. Uaſtata ē ciuitas. Man aūt dn̄i factaᶠ fuerat ad me veſꝑe anteqͣꝫᵍ veniret ꝗ fugerat aperuitqꝫʰ os meum: donec veniret ad me mane: ⁊ aꝑto ore meo nō ſilui ampliꝰ. Et factū eſt verbum dn̄i ad me dicēs. Fili homīs: ꝗʳ habi tāt in ruinoſis his ſuꝑ humū iſrl̓: loquētes aiūt. Unusᵏ erat abraā ⁊ hereditate poſſidebat terram. Nosˡ aūt multi ſumꝰ nobis data eſt terra in poſſeſſionē Idcirco di ces ad eos. Hec dicit dn̄s deus. Quiᵐ in ſanguine comeditis: ⁊ ocl̓os vr̄os leuatis ad īmūdicias vr̄as: ⁊ᵈ ſanguinē fūditis: nūꝗdᶠ terrā hr̄ditate poſſidebitis. Stetiſtisq in gladijs vr̄is: feciſtisq abhomīatiōes ⁊ˡ vnuſꝗſqꝫ vxorē ꝓ ximi ſui polluit: ⁊ terrā hereditate poſſidebitis. Hec dices ad eoſ Sic dicit dn̄s deꝰ. Uiuo ego qꝛ ꝗͣ in ruinoſis hītant: gladio cadēt ⁊ᵗ ꝗ in agro eſt beſtijsᵘ tradet̉ ad deuorandū ꝗˣ autē in p̄ſidijs ⁊ in .5 ſpelūcis ſūt peſteʸ morient̉. E dabo terrā inª ſolitudinē ⁊ in deẜ tuꝫ: ⁊ deficiet ſuꝑba fortitudo eiꝰ eſt. Hic ꝓphetat de iudeis exiſtētibꝰ in iudea. ⁊ pͥmo ponitur deſtructio hierl̓m cū dr̄. Et factū eſt in. xij. āno.ſ. trāſmigratiōis ioachim In decimo mēſe. ⁊ ſicpꝫ ꝙ hoc fuit poſt reuelatiōes poſitas in p̄ cedenti ca. fere ꝑ decē mēſes: qꝛ ille facte ſunt. xij. āno pͥmo mēſe e Ma. aūt dn̄i.i. eius potētia. f Fa. fue. ad me. reuelando qd̓ fa ctū fuerat in hierl̓m. g Anteqͣꝫ. hoc nunciaret. Qui fugerat. h Aperuitqꝫ os meū. dando mͥ conſtantiā lo quēdi de impletiōe pro phetie mee: de deſtructi on hierl̓m quā ipſi reputabāt ante friuolam. Cōſequēter ponit̉ prophetia de remanētibus in terra poſt deſtructionē hierl̓m cū dicit̉ Qui ha. in ruinoſis. i. in iudea plena ruinis. k Unus erat abraam ⁊cͣ.i. ſi ille qͥ erat vnꝰ tm̄ habuit ꝓmiſſionē terre ꝓ ſuo ſemīe: nos qͥ mul ti ſumꝰ multo fortiꝰ debemꝰ eā poſſidere. Ra. ſa. alter exponit ⁊ meliꝰ vt videt̉ dicens. k Unꝰ erat abraā.i. ī vno p̄cepto deo cōfede ratꝰ.ſ. in p̄cepto circūci ſionis. Gen̄. xvij. Nos aūt multi ſu i. deo cōfederati in multꝭ p̄ceptis: vt patet in datione legis q̄ cōtinet ml̓ ta p̄cepta moralia cerimonialia ⁊ iudicialia. ⁊ ideo melius debet̉ no bis terra. ſic em̄ inter ſe loquebant̉. ſꝫ hic error tollit̉ cum dicit̉. m Qui in ſang. come. i. viuitis de alieno ꝑ ra pinā ⁊ homicidium rapto. n Et ocu. ve. leuatis ad īmū. ve. i. ad idolatriā. vel ad ſodomiaꝫ ⁊ exponit Ra. ſa. Et ſan. fun. innocen tem: vt ptꝫ de iſmaele ⁊ ſocijs eiꝰ qͥ interfecerūt godoliā ⁊ plures alios innocētes vt hr̄ Hiere. xli. p Nūquid ter. be. poſſi. q. d. no. qꝛ non eſtis filij abrae per imitationem vite. Stetiſtis in gladijſ vr̄is. ꝑati ad homicidia Feciſtis abhomīatio nes.i. turpia vicia Et vnuſquiſqꝫ vxo. ꝓxi. ſui polluit. ꝑ adulteria. ideo ſubdit̉ pena cum dicit̉. s Qui in rui. ha. gla. ca. qꝛ go dolias ⁊ plures alij poſt ruinas ciuitatis fuerūt in iudea occiſi: vt di ctū eſt. ⁊ poſt mortē eius alij fugerūt in egyptū timore chaldeorum: ⁊ ibi cum egyptijs occiſi fuerūt a chaldeis. t Et qui in agro eſt. inſidians tranſeūtibus. v Beſtijs tradet̉ ad deuorandum. Qui aūt in p̄ſidijs ⁊ in ſpelūcis. ſunt ꝓ ſua tuitione. y Peſte morient̉.i. corrupto aere ⁊ fame. z Et dabo terrā. ſcꝫ iudee. a In ſolitudinē. per defectum habitantium ⁊ cultorum. T iij
zum Hauptmenü