Liber ti ſumꝰ plus qͣꝫ oēs gentes: ſumuſqꝫʰ hūiles inⁱ vniuerſa terra hodie ꝓpter pcā nr̄a. Etᵏ nō eſt ī tꝑe h princeps et dux etᵐ ꝓpheta neqꝫ holocauſtū neqꝫᵈ ſacrificiuꝫ neqꝫ oblationeqꝫq īcenſuꝫ: neqꝫⁱ locꝰ pri mitiarū corā te: utˢ poſſimꝰ īuenire mīam tuā: ſedᵍ in aīa contrita ⁊ ſpū hūilitatis ſuſcipiamur. Sicut ī ho locauſto arietū ⁊ thaurorū ⁊ˡ ſicut ī milibꝰ agnoꝝ pīguiū ſic fiat ſacrifi ciū nr̄m ī ꝯſpectu tuo hodie vt pla ceat tibi: qm̄ᵘ nō ē ꝯfuſio ꝯfidētibꝰ in te. Etˣ nūc ſeꝗmur te ī toto corde ⁊ timemꝰ te: ⁊ q̄rimꝰ faciē tuam Neʸ cōfundas nos: ſꝫᶻ fac nobiſcū iuxta māſuetudinē tuā ⁊ ẜm multi tudinē miẜicordie tue: etª erue nos plicares ſemē eoꝝ ſicut ſtellas ⁊cͣ. ꝓmiſſum eſt hͦ abrae. Gen̄. xxij. g Qꝛ dn̄e īminuti ſumꝰ. qꝛ multi de filijs iſrael fuerāt occiſi ꝑ bella: et multi captiuati. h Sumuſqꝫ hūiles.i. viles in ꝯſpectu alioꝝ. In vniuerſa terra ⁊c̄. qꝛ iā diſꝑſi erāt in multꝭ terris ꝑ captiuitatē aſſy riorū ⁊ chaldeoꝝ ⁊ egyptioꝝ. k Et nō ē in tꝑe hͦ pͥnceps. ſuꝑ filios iſrael qͥ poſſit eos defē dere: qꝛ ſedechias iam erat captus. lEt dux.ſ. ex ppl̓o nr̄o. q. d. ꝟtute humana n̄ poſſumus ſaluari de manibꝰ inimicoꝝ. Sil̓r eis non erat via ad placandum deū ꝑ viā ſacrificiorū. et hoc eſt qd̓ poſtea dicit. m Et ꝓph̓a qͥ denunciet futurā cōſolationē n Neqꝫ holo. q̄ erat ob latio tota īcenſa ad honorē diuinū. o Neqꝫ ſacrificiuꝫ. qd̓ ꝑtim incendebat̉ ⁊ ꝑtiꝫ ad vſum ſacerdotū reẜuabat̉. p Neqꝫ ob latō. q̄ offert̉ ex deuotō ne. q Neqꝫ īcēſum hoc eſt thymiama odorꝭ ſuauiſſimi qd̓ offerebat̉ ſuꝑ altare thymiamat ad cōſūmationē ſacrificij. vt hr̄ ad Heb̓. ix. rō oīum iſtorū eſt. qꝛ n̄ erat ip̄is licituꝫ talia offerre niſi in hͦierl̓m q̄ iā erat deſtructa. ⁊ hoc eſt qd̓ dr̄. r Neqͣꝫ locꝰ pͥmitiarū corā te. qꝛ iā erat deſtructꝰ: vt viſum eſt. s Vt poſſi. inue. mi. tuā. ſupple ꝑ talia ſacrificia ⁊ oblatiōes. s Sꝫ ī aīa ꝯtrita ⁊cͣ. q. d. loco ſacrificioꝝ ſuſcipias illud qd̓ poſſumꝰ tibi offerre.ſ. cor ꝯtritū ⁊ hu miliatū. psͣ. l. ſcribit̉. Sacrificiū deo ſpūs ꝯtribulatꝰ. vn̄ ſuꝑ illd̓ Gen̄. xxv. Iſaac amabat eſau. dicit ra. mo. Dilecte ſunt magꝭ tribulatiōes qͣꝫ ſacrificia. qͥppe ſacrificia ſunt de diuicijs hoīs. tribulationes ꝟo de cor pore ipſiꝰ tribulati qd̓ eſt magꝭ carū ſibi. ẜm qd̓ dicit̉ Iob. ij. Pellē ꝓ pel le ⁊ cuncta q̄ hꝫ hō dabit ꝓ aīa ſua. t Et ſic in milibꝰ agnoꝝ ⁊cͣ. qꝛ tribulatio in qͣ iſti erāt ꝓpter deuꝫ: eſt magꝭ accepta deo qͣꝫ ſacrificia: vt dictū eſt. v Qm̄ nō eſt cōfuſio cōfidentibꝰ in te. qd̓ eſt verū de cōfuſione vera q̄ eſt corā deo ꝑ pcm̄ in ꝯſcīa mala: lꝫ ſancti bene ſuſtineāt cō fuſionē corā hoībꝰ: ſꝫ iſta nō eſt vera cōfuſio. vn̄ dicit Criſo. ſuꝑ math̓. Leuis eſt cōſolatio ſi hō in ſeipſo cōfuſus ſit: nō tn̄ corā hoībꝰ. Per con trariū leuis eſt cōfuſio.i. modica vel nulla: ſi tm̄ corā hoībꝰ eſt ⁊ nō corā deo. x Et nunc ſeqͥmur. Hic ꝯn̄ter azarias allegat in ſua or̄one cōſuetā dei mīam: quā inueniūt reuertētes ad ipſum: ⁊ hoc eſt qd̓ allegat Et nūc ſeqͥmur te in to. cor. ⁊c̄. qͣlitercūqꝫ aūt peccauerimꝰ. y Ne cō fundas nos.i. ꝯfuſibiles in cōſpectu hoīm dimittas. z Sed fac no biſcū iuxͣ man. tuā ⁊cͣ. qꝛ ꝓpͥetas tua eſt miſereri ⁊ ꝑcere. a Et erue nos. Hic ꝯn̄ter azarias inuocat liberatricē dei potentiā q̄ ſolet aſſiſtere in caſibꝰ deſꝑatis ẜm viā humanā. ⁊ hoc eſt qd̓ dicit. Et erue nos ī mirabilibꝰ tuis. hoc eſt ꝑ oꝑa ſup̄ virtutē nature fienda: qd̓ factū eſt in liberatione eoꝝ de fornace. b Et da gl̓iam noī tuo. vt infideles videntes potentiā tuā mirabilē glorificēt nomē tuū. c Confundant̉ oēs qͥ oſtendūt ſeruis tuis mala. ⁊ loqͥtur h̓ de cōfuſione ꝑ pnīam qͣ hō cōfundit̉ corā deo de peccato ꝑpetrato. ⁊ hoc eſt quod ſubditur. d Et ſciant qꝛ tu es dn̄s deꝰ ſolꝰ ⁊c̄. hoc factū eſt ꝑ hoc ꝙ nabuch. viſo miraculo glorificauit deū ꝑ totū regnū ſuū. e Et nō ceſſabāt. de ſcripta ꝯmēdatione diuine eqͥtatis. hic ꝯn̄r ponit̉ cōdeſcēſio ſue bonita tis incendēs noxios ⁊ liberās innocētes. circa qd̓ qͣtuor tangunt̉. Primū eſt fornacis incendiū cū dr̄. e Et nō ceſ. mi. regꝭ qͥ miſerāt eos in fornacē.ſ. et iſti erāt fortiſſimi de exercitu regꝭ: vt dictū eſt. sͣ. f Succendere fornacē napta. qd̓ eſt genꝰ bitumīs inuentū circa babiloniam. ⁊ maxime nutrit ignē. vt dicit Saluſtiꝰ. ẜm alios ſunt oſſa oliuaꝝ arefcā cū amurca. g Et ſtu. ⁊ pice ⁊ malleolis.i. ſarmentꝭ. ſcd̓o ſubdit̉ chal deoꝝ excidiū cū dr̄. Et effundebat̉. ⁊ pꝫ lr̄a. tertio angelicū p̄ſidiū ſubditur cū dr̄. Angelꝰ aūt dn̄i deſcendit cū azaria ⁊c̄. Quarto pueroꝝ remediū cū dr̄. Et nō tetigit eos oīno ignis ⁊c̄. ⁊ ptꝫ lr̄a. Sed querit̉ h̓ qͦ mō iſti pueri nō ſunt leſi in fornace. ⁊ dicūt aliqͦ ꝙ hoc factū eſt ꝑ hoc ꝙ in mirabilibꝰ tuis etᵇ da gl̓iam noī tuo dn̄e: ⁊ cōfundant̉ᶜ oēs ꝗ oſtendūt ſeruis tuis mala. Cōfundant̉ in oī potētia: ⁊ robur eoꝝ cōteratur ⁊ᵈ ſciāt qꝛ tuēs dn̄s deꝰ ſolꝰ ⁊ gl̓ioſus ſuꝑ orbē terraꝝ. Etᵉ non ceſſabāt ꝗ miſerāt eos mīſtri regis: ſuccēdereᶠ fornacē napta ⁊ᵍ ſtupa ⁊ pi ce ⁊ malleolis: ⁊ effundebat̉ flāma ſuꝑ fornacē cubitis qͣdragītanouē ⁊ erupit ⁊ incendit qͦs repperit iuxta fornaceꝫ de chaldeis. Angelus aūt dn̄i deſcendit cū azaria ⁊ ſocijs eius in fornacē: ⁊ excuſſit flāmam ignis de fornace: ⁊ fecit mediū fornacis qͣſi ventū roris flātē: ⁊ nō tēti git eos oīno ignis neqꝫ cōtriſtauit 2k neqꝫ ꝗcqͣꝫ moleſtie intulit. Tuc angelꝰ excuſſit flāmaꝫ de fornace: vt hic dr̄: ⁊ appoſuit aliqͣ reftigeratiua interiꝰ. vn̄ dr̄ hic ꝙ fecit mediū fornacis qͣſi ventū roris flantē. ⁊ tūc ẜm hanc viā oꝫ dicere ꝙ nō erat ardor in fornace: nec ẜm effectū nec ẜm rem vel actū primū. Sed hoc nō vr̄ verū. qꝛ ſup̄ dictū eſt ꝙ fuerūt poſiti in fornace ligati: tn̄ ignis cōſumpſit vīcula eoꝝ. qꝛ abulabant in camino: ⁊ nō ꝯſumpſit eo rū corꝑa. ⁊ ſic pꝫ ꝙ puerꝭ exn̄tibuſ ī fornace erat ibi ardor ignis: n̄ ſo lūmō ẜm rē l̓ actū primū. ſed ēt quā tū ad effectuꝫ vel actū ſcd̓m: qd̓ eſt cōburere: ex qͦ cōbuſſit vincula eo rū. Iteꝫ infra e. c. dicit̉: ꝙ ambula bāt īmedio igniſ ardentꝭ. Dicēdū igit̉ ꝙ ſalꝰ puero rū facta eſt dīna virtute ſuſpendē te actū ẜm ignis i. effectū: manēte tn̄ actu pͥ. qꝛ cum creatura obediat creatori in oībuſ poſſibilibuſ fieri pōt ꝑ virtutē diui nā conſeruari ardor ignis in actu pͦ ſine ſcd̓o. qꝛ prius pōt abſolui a poſteriori. Et ſic̄ p̄t virtus diuina ſuſpendere actꝰ ignis ſimpl̓r: ita pōt ſuſpendere circa vnū obiectū abſqꝫ hoc ꝙ ſuſpendat circa aliud. ⁊ ſic ſu ſpendit actū ignis circa corꝑa pueroꝝ ⁊ nō circa vincula eoꝝ: nec circa eos qͥ fornacē incendebāt. Sꝫ ꝯͣ p̄dicta pōt ſic argui: qꝛ adminiſtratio rerū ⁊ obſeruatio ſunt idē realiter ẜm aliqͦs. Adminiſtratio aūt importat applicationē rei ad effectū. gͦ cōſeruari n̄ p̄t in actu pͦ ignis qͥn exeat in ẜm actū appoſito cōbuſtibili. Itē calefacere ꝑ ſe ineſt igni. illud aūt qd̓ ꝑ ſe ineſt alicui nō pōt ab eo ſe ꝑ ari. gͦ impoſſibile eſt ꝙ ignis maneat in actu primo ⁊ nō cōburat appoſito cōbuſtibili. Ad primū dicendū ꝙ adminiſtratio reꝝ ⁊ ꝯſeruatio poſſunt dupl̓r accipi. Uno mō ex ꝑte cāe inqͣntū ſunt actōies dei ī ipſo manētēs. ⁊ ſic ſūt idē realiter. qꝛ in deo nō eſt ni ſi vnica actio intrinſeca q̄ eſt idē qd̓ ſua ſub̓a. Alio mō ex ꝑte effectus qͥ eſt in creatura: ⁊ ſic differt adminiſtratio a cōſeruatione: ſi cut em̄ in artificibꝰ videmꝰ alid̓ eſt inſtr̄m ꝯſtituere in eſſe: ⁊ alid̓ ipſo cōſtituto vti. vt pꝫ de ſecuri. ita ītelligendū eſt in ꝓpoſito. qꝛ creature ſunt dei artificiata. ⁊ iō aliud eſt creaturā in eſſe ꝓducere ſeu tenere qd̓ eſt cōſeruare: ⁊ aliud ipſam ad oꝑationē applicare qd̓ eſt adminiſtrare. ⁊ hoc eſt poſteriꝰ ad ipſum cōſeruare. vt patꝫ. Licet aūt poſteriꝰ nō poſſit eſſe ſine priori. tn̄ priꝰ pōt eſſe ſine po ſteriori. ⁊ iō pōt ignis cōſeruari abſqꝫ hoc ꝙ agat: nō tn̄ econuerſo. ⁊ eadē rōne pōt ſic cōſeruari ꝙ agat in vnū ⁊ nō in aliud: vt di ctū eſt. Ad ſcd̓m dicendū ꝙ calefacere ineſt ꝑ ſe igni: ſed hoc ē ter tio mō ꝑſeitatꝭ. ⁊ tale pōt ſeꝑari. Illud aūt qd̓ ꝑ ſe ineſt pͦ mō: non pōt ab aliqͦ ſeꝑari: etiā virtute diuina. qꝛ ponit̉ in eiꝰ diffinitionē iō nō valet argumētū. Qd̓ aūt dr̄ ꝙ angelꝰ fecit mediū fornacis qͣſi ventū ⁊cͣ. Dicendū eſt ꝙ lꝫ miracula fiant ſola virtute diuina pͥncipaliter: tn̄ angeli circa hoc habēt aliqn̄ aliqd̓ mīſteriū: ſichic ꝙ flāma effuſa eſt extra fornacē factū eſt virtute angeli. ſꝫ ꝙ pueri exn̄tes intra fornacē nō ſunt leſi: hͦ factū eſt diuina virtute. igit̉ ꝓpter tale mīſteriū p̄dictū dicit ſcriptura hͦ feciſſe angelum. h Tunc hi tres. Poſita cōdeſcēſione bonitatꝭ diuine circa pueros: ꝯn̄ter ponit̉ collandatō diuine maieſtatis ab ipſis. ⁊ diuidi tur in duas ꝑtes: qꝛ primo iſti pueri deū laudāt. ſcd̓o ad laudem dei creaturas inuitat: ibi. Bn̄dicite oīa oꝑa. Prima adhuci ſex qꝛ pͦ laudant deū in ſe. ſcd̓o in appropriato ſibi noīe. Et bn̄dictū nomē glorie tue. tertio in aſſumpta humanitate. Bn̄dictꝰ es in te plo. qͣrto in btā virgine. Bn̄dictꝰ es in throno. qͥnto in angeloruꝫ diſtinctione. Bn̄dictꝰ es qͥ intueris. ſexto in celo empyreo cōtine
zum Hauptmenü