Danielis deoꝝ ſanctoꝝ in te eſt. Tūcˡ daniel cuiꝰ nomē balthaſar cepit intra ſemetipſū tacitꝰ cogitare qͣſi vna ho ra etᵐ cogitatiōes eius ꝯturbabant euꝫ. Rn̄dens aūt rex ait. Balthaſar ſomniū ⁊ interp̄tatio eiꝰ nō con turbēt te. Rn̄dit balthaſar ⁊ dixit Dn̄eⁿ mi: ſomniuꝫ his ꝗ te oderūt ⁊ interp̄tatio eius hoſtibꝰ tuis ſit. Arborēª quā vidiſti ſublimē atqꝫ robuſtā cuiꝰ altitudo ꝑtingit ad ce lū: ⁊ aſpectꝰ illiꝰ in oēm terrā: ⁊ rami eiꝰ pulcerrimi: ⁊ fructꝰ eiꝰ nimiꝰ ⁊ eſca oīm in ea: ſubter eā habitantes beſtie agri: ⁊ in ramis eiꝰ cōmo rātes aues celi. tu es rex ꝗ magnifi catus es ⁊ inualuiſti: ⁊ magnitudo tua creuit ⁊ ꝑuenit vſqꝫ ad celū: et ptās tua in terminos vniuerſe ter re. Qd̓ aūt vidit rex vigilē ⁊ ſctm̄ deſcēdere de celo ⁊ dicere. ſuccidite arborē ⁊ diſſipate illaꝫ: attn̄ gramen radicū eius in terra dimittite: ⁊ vinciat̉ ferro ⁊ ere ī herbis foris ⁊ rore celi ꝯſpergat̉: ⁊ cum feris ſit pabulū eiꝰ: donec ſeptē tꝑa muten tur ſuꝑ eū. hec eſt interp̄tatio ſnīe altiſſimi: q̄ ꝑuenit ſuꝑ dn̄m meū re gē. Eijciēt te ab hoībꝰ ⁊ cū beſtijs feriſqꝫ erit hītatōtua: ⁊ fenū vt boſ comedes: ⁊ rore celi īfunderis. Se ptē qͦꝫ tꝑa mutabūt̉ ſuꝑ te donec ſcias ꝙ dn̄etur excelſus ſuꝑ regnū hoīm: ⁊ cuicūqꝫ voluerit det illud Qd̓ aūt p̄cepit vt relinqueret̉ ger mē radicū eiꝰ.i. arboris: regnū tuū tibi manebit poſtqͣꝫ ꝯgnoueris po teſtatē eſſe celeſtē. Quāobrēᵇ rex ꝯſiliuꝫ meū placeat tibi: et peccata tua elemoſina redime ⁊ iniquitates poſitiōe ponit̉ monitio Danielis monentꝭ regē ad pnīam ⁊ oꝑa miſericordie vt ꝑ hec auertat̉ pena futura ab eo. qꝛ neſciebat pro pheta vtrū hec ꝓphetia eſſet dicta ꝑ cōminationē tm̄. qꝛ tales cō minationes frequēter intelligunt̉ ſub cōditiōe.ſ. ſi illi ꝯͣ quos dicunt̉ ꝑſeuerent in malo. vn̄ dicit dn̄s Hiere. xviij. Repēte loquar aduerſus genteꝫ ⁊ aduerſuſ regnū vt eradicem ⁊ de ſtruā illud. Si pe nitētiā egerit gēſ illa a malo ſuo agaꝫ ⁊ ego pnīam ſuꝑ malo qd̓ cogitaui vt facerem ti. c Oīa hͨ. hic ponit̉ interp̄tatiōis īpletio. ⁊ diuidit̉ in duas. qꝛ pͦ ponit̉ viſionis īpletio qͣntū ad ipiuſ nabuc. deiectiōeꝫ ⁊ ſcd̓o qͣntum ad eius reſtōem: ibi. Igit̉ poſt finem. Circa primū ꝯſiderandū ꝙ lꝫ ad ꝟbū danielis na bucho. aliquā pe nitentiā egerit. et aliqͣ oꝑa mīe fece rit: tn̄ ad pͥſtinam ſuꝑbiā redijt. ꝑꝑ qd̓ pena p̄dicta fuit ei īflicta. et hͦ eſt qd̓ dr̄. Oīa hͦ ⁊c̄. c Poſt fine menſiū. xij. i. poſt annū. qꝛ ꝑ annuꝫ ſcā eſt dilatio pene ꝓpter oꝑa mīe ſꝫ qꝛ vt dictuꝫ eſt reuerſus eſt ad ſu ꝑbiā. iō tūc ei inflicta eſt. d In aula babi lonis deambulabat: fretꝰ multitu dine militum. e Rn̄ditqꝫ rex: n̄ dr̄ hic ꝙ aliquis loqueret̉ cū eo. et iō dicendū ꝙ rn̄dit ſue cogitatiōi qꝛ tūc cogitabat de abiectiōe ſua quā p̄dixerat ſibi daniel: ⁊ reputabat falſuꝫ: ⁊ īpoſ ſibile. qꝛ iā annuſ trāſierat: ⁊ ꝓpter magnitudinē po tentie ⁊ ſuperbie ſue. f Et ait. Nōne hec eſt babilon ciuitas magna ⁊c̄. q. di. quis poſſet me deijcere. dicit̉ aūt babylon magna. qꝛ ẜm ꝙ dicit Hiero. ſuꝑ Eſa. ipſa erat edificata in quadro. et quodlibet latꝰ qͣ dri habebat. xvi. miliaria. ideſt octo leucas. nec eſt mirū: quia tūc ſic edificabantur ciuitates: qꝛ quilibet ſecundū ſtatuꝫ ſuum habe bat iuxta domū ſuā ortū ⁊ vineā: vbi terrenaſcentia creſcebāt vnde diu poſſet viuere in obſidione cum familia ſua. Capitoliū aūt vel fortaliciū illiꝰ ciuitatis erat turris edificata a filijs noe. vt ha detur Gen̄. xi. g Quā ego edificaui in domū regni. nō eī tuas miſericordijs pauperū: forſitā ignoſcet deꝰ delictis tuis. Oīaᶜ hec venerūt ſuꝑ nabuchodonoſor regē. Poſtᶜ finē menſium duodecim in aula babilonis deambulabat. Rn̄ditᵉ rex etᶠ ait. Nōne hec eſt babylon ciuitas magna: quaꝫ ego edificaui in domū regni: in robore fortitudinis mee ⁊ ī gloria de coris mei. Cūqꝫʰ ſermo adhuc eſſet in ore regis: vox d̓ celo ruit. Ti biᵏ dicit̉ nabuchodonoſor rex. regnū tuuꝫ trāſibit a te: ⁊ ab homībꝰ eijcient te: et cuꝫ beſtijs et feris erit hitatio tua: fenūᵗ qͣſi bos comedes ⁊ ſeptē tꝑa mutabunt̉ ſuꝑ te: dōec ſcias ꝙ dn̄etur excelſus ī regno ho minū: ⁊ cuicūqꝫ voluerit det illud. Eadē hora ẜmo cōpletꝰ eſt ſuper nabuch. ⁊ ex hoībus abiectꝰ eſt: ⁊ fenuꝫ ut bos comedit: etᵐ rore celi corpꝰ eius infectū eſt: donecⁿ capil li eius in ſil̓itudinē aquilaruꝫ creſce rent etᵇ vngues eius quaſi vngues auiū. Igit̉ᵖ poſt finē dierū egoq na bucho. oculos meos adʳ celū leua ui etˢ ſenſus meꝰ redditꝰ eſt mihi: etᵗ altiſſimo bn̄dixi etᵘ viuentē ī ſem piternuꝫ laudaui ⁊ᶜ glorificaui: qꝛ ptās eius ptās ſempiterna: etª regnū eius in gn̄atione ⁊ gn̄ationem etᵇ oēs habitatores terre apud euꝫ in nihiluꝫ reputati ſunt. Iuxtaᶜ vo luntatē.n. ſuā facit tā in virtutibus celi qͣꝫ in habitatoribꝰ terre: etᵈ nō eſt ꝗ reſiſtat manui eius ⁊ᵉ dicat ei qͣre feciſti. In ipſo tꝑe ſenſus meꝰ reuerſus eſt ad me ⁊ ad honorē re gni mei decorēqꝫ ꝑueni: etᶠ figura mea reuerſa eſt ad me: etᵍ optimaedificauerat ſimpliciter illā ciuitatem: ſed fecerat eam metropoli ſue mo narchie: ⁊ eam ampliauerat ⁊ fortificauerat ad robur regni ſui ⁊ decorem ꝓpter qd̓ reputabat dictū danielis trufaticum. h Cūqꝫ ſer. adhuc eſſet in ore regis. vt ei oſtenderet deus ꝙ ꝓpter ſuꝑ biam ſua punitꝰ eſt: ideo ipſo loquente ſuperbe ſubditur inflictio pene: cum dicitur. i Uox de celo ruit. qͣſi quoddā pondus deijciens eiꝰ ſuꝑbiā: ⁊ vox fcā ē in aꝑto vt dei vīdi cta ītelligat̉ a ppl̓o: qꝛ n̄ ābulabat ſolꝰ ꝑ aulā ſuaꝫ: ſꝫ multi erāt cū eo qͥ vocē de celo audierūt k Tibi dr̄ nabuch. ⁊c̄. ſenſus ptꝫ ex p̄dictꝭ. ſeqͥ tur. Fenuꝫ qͣſi bos comedes. ex hͦ ptꝫ ꝙ non fuit mutatꝰ in bouē. vt dicit Ioſephus: qꝛ nō dr̄ hic bos: ſꝫ qͣſi bos ſil̓i mō viuēdo. vt hr̄ in decretꝭ. xxiij. q. iiij. remittunt̉. m Et rore celi corpꝰ eiꝰ infectū eſt: qꝛ celo tm̄ tegebatur. n Donec ca. eiꝰ in ſi. aqͥl. creſcerēt. t. ẜm longitudinē alarū aquile: qꝛ nō tondebat̉ o Et vngues eius qͣſi vngues auiū: eadē rōe. Igit̉. Hic ponit̉ viſionis īpletio qͣntuꝫ ad nabuch̓. reſtitutioneꝫ. et diuidit̉ ī duas ꝑtes. qꝛ p̄ deſcribit̉ eius reſtitutio. ſcd̓o infert̉ intēta cō cluſio: ibi. Nūc ergo. cir ca primū dicitur ſic. Igit̉ poſt finē dierū i. ſeptē annorū p̄dictoꝝ a dn̄o. q Ego nabucho. ocl̓os meos cor poris.ſ. et mentis. Ad celū leuaui.i. potentiā dei cognoui. s Et ſenſus meꝰ reddi tus eſt mihi. qꝛ furia trāſ ierat. t Et altiſ. bn̄ dixi corde. v Et vi uē. in ſem. laudaui ore. Et glo. ꝯfitēdo virtu tē eiꝰ ⁊ bonitatē publice. y Q po. eius po. ſem. qͣntū ad duratō nē. a Et regnū eius ī ge. ⁊ gn̄a. qꝛ ſe extendit ad oēmgentē. b Et oēs hītat. t. apud euꝫ in nihilū repu. ſunt. qꝛ d̓ ni hilo ſunt ⁊ in nihilū redigerent̉ niſi manutenē tia dei conſeruarent̉. e Iuxta em̄ vo. ſuā facittā in virtutibus celi ⁊c̄.i. in angelis. d Et nō eſt qui reſi. ma. i. potentie. e Et di cat ei: quare feciſti.i. dicere poſſit: qꝛ iudicia eius incōprehenſibilia ſunt Figura mea rea nobis: nec errare pōt in factis ſuis. ſequitur. f uerſa eſt ad me. non eſt ꝑ hoc intelligēdū ꝙ d̓ figura bouis reuerſus ſit ad figurā hoīs. vt dicit Ioſephus ⁊ male: vt viſum eſt. ſed figura hͦ accipitur ꝓ exteriori cōpoſitione. qꝛ fuit tonſus ⁊ veſtitꝰ. ⁊ ſic qͦdāmō in fi gura mutatus. Uel aliter intelligendum eſt hoc ẜm eſtimationē quā ha bebat in furia. qꝛ tūc ſibi videbat̉ ꝙ eſſet beſtia. g Et optimates ꝯͣ iiij
zum Hauptmenü