Liber futurū ⁊ mere cōtingens: nec fuerat ſibi reuelatū ꝑ angelū: vt eſt manife ſtū in lr̄a. vn̄ſanctoꝝ ſeu doctoꝝ reuerētia ſꝑ ſalua ly exitu ẜmonis ꝑ an gelū ꝓlatū: nō dꝫ applicari alicui tꝑe ſequēti tp̄s reuelationis pn̄tis. ſꝫ pͦ anno danielis vt qͥdā volūt. vel alicui p̄terito tꝑi Danieli noto: vt in­de hr̄et notitiā certā qn̄ reuelata erant adīplenda. ſcd̓o p̄ſupponēdū eſt ꝙ cuilibet catholico verba angeli ſane intelligenti dꝫ eſſe certꝰ vltimus terminꝰ hebdomadaꝝ: cuiꝰ rō eſt. Nā hmōi cōcurrit cū tꝑe paſſiōis xp̄i qd̓ pꝫ ex hoc. naꝫ deletio iniqͥtatꝭ ꝯſūmatio p̄uaricationis ⁊ hmōi: qͥ in pͥma ꝓpōne angelica cōtinent̉ ſunt ꝓprij effectus paſſionis xp̄i cuiꝰ li uore ſanati ſumꝰ. Eſa. liij. de qͣ paſſione angelꝰ fecit exp̄ſſam mentioneꝫ di. poſt. lxij. hebdomadas occidet̉ xp̄s. Cū igit̉ tp̄s paſſionis xp̄i ē no tū nobis qd̓ fuit. xviij. anno tyberij ceſaris: ſequit̉ de neceſſitate ꝙ vlti­mus terminꝰ hebdomadaꝝ eſt nobis notꝰ ex fide qͥ eſt idē cū p̄dicto tꝑe paſſionis. Ex qͦ ꝯn̄ter eſt nobis notū ꝙ initiū haꝝ hebdomadaꝝ p̄ceſ­ſit annū. xviij. tyberij ꝑ. ccccxc. annos ex auc̄te angelica. Sꝫ cū qͦ anno alicuiꝰ regis iudeoꝝ vel chaldeoꝝ: vel perſaꝝ hmoī initiū cōcurrit: hͦ di­ligentē reqͥrit indaginē: cuiꝰ rō eſt. Naꝫ hyſtorie cōcurrētes cum tꝑe. lxx. hebdomadaꝝ nō cōcurrunt ꝑfecte ſeu integre in ſacris ſcripturis: nec in alijs autēticis annalibꝰ īmo hyſtorie illoꝝ tꝑm: p̄cipue regū perſarū ⁊ medorū ſunt plene diuerſitatibꝰ ⁊ ꝯͣdictionibꝰ intantū: ꝙ nō ſolū variā tur in tꝑe duratōnis qͦrundaꝫ regū: ſꝫ etiaꝫ q̄daꝫ hyſtorie noīant qͦſdaꝫ reges perſaꝝ. de quibꝰ alij hiſtoriogͣphi minime faciūt mentionē. Nam poſt xerſem qͥ potēter ſibi ſubiugauit regnū grecie vſqꝫ ad alexandrum magnū fuerūt in ꝑſide ẜm latinos. xi. reges. Scd̓ꝫ ꝟo hebreos a Cyro qͥ p̄ceſſit p̄dictū xerſeꝫ vſqꝫ ad p̄dictū alexandrū fuerūt tm̄ qͣtuor reges in perſide. vt poſtil. ponit. jͣ. xi. ca. vn̄ ꝑ hyſtorias hmōi nō eſt locꝰ inue­niēdi initiū harū hebdomadaꝝ certitudinaliter mō p̄dicto.ſ. cū qͦ anno alicuiꝰ regis de p̄dictꝭ cōcurrit tale initiū: dato ꝙ notitiaꝫ hēamus vlti mi finis eaꝝ cū quo cōcurrat vt dictū eſt. Sed ad inuentionē huiꝰ initij duo ſunt facienda. Primū.ſ. ponderare verba augeli: ad qd̓ tp̄s debēt magis aptari. ſcd̓m ꝙ de quibꝰ nō hr̄ hiſtoria ſacre ſcripture recurratur ad hiſtorias auctēticas: ſpāliter hebreoꝝ: ⁊ ſecūdū eas ꝓcedat̉ in hac cōputatione a tꝑe paſſionis xp̄i aſcēdendo ꝑ. ccccxc. ānos ⁊ ibi aſſigna­re initiū. Qd̓ quidē ꝑ talē cōputationē inuētū: ſi nō cōcurrat cū tꝑe ad­aptato verbis angeli credendū eſt hoc cōtingere ex defectu ſeu corruptō ne hiſtoriaꝝ vel potiꝰ ex malicia aduerſarioꝝ volētiū occultare: vt ꝯſue uerūt myſteria xp̄i. Et tūc recurrendū eſt cuꝫ cautela ad alias hiſtorias gentiliū: vt talis error vel defectꝰ ꝑ veriſil̓iores hiſtorias taliū corrigat̉ vel ſuppleat̉. Rō aūt qͣre hiſtorie hebreoꝝ ſunt priꝰ reqͥrende ſeu ꝓſequē de qͣꝫ alie eſt duplex. Prima qꝛ ipſi magꝭ ſunt autētici in his q̄ ad ītelle ctū ſacre ſcripture lr̄alem faciūt qͣꝫ aliqͥ alij. ſcd̓a qꝛ cū eis potiꝰ debemꝰ agere de hac materia. iuxͣ illud. i. Petri. iij. ca. parati reddere rōnē cuicū­qꝫ pctenti ⁊c̄. Ex qͥbus bene cōſideratꝭ initiū harū hebdomadarū po­nēdū eſt. ꝓut mgr̄ raymundꝰ martini tradit in pͥma ꝑte ſui pugionis. c. ij. in. iiij. āno ſedechie. vel in. xij. Nabuch. qd̓ vnū ⁊ idē eſt: quā ſnīam in hoc ſequit̉ poſtil. vt pꝫ in poſtil̓. Rō aūt ꝑ p̄dictos mgr̄os aſſignata eſt ꝙ in p̄dicto tꝑe exiuit ẜmo dn̄i. pͦ ⁊ principalit̓ de viſitatione ppl̓i ⁊ im pletione verbi diuini boni ſuꝑ eos. qͥ qͥdē ſermo ꝯp̄hēdit nō ſolū bonū reedificationis tēpli ⁊ reductionis ppl̓i: ſꝫ etiā bona ſpūalia tꝑe xp̄i im plenda. vt ptꝫ Hiere. xxix. ca. Cōfirmat̉ aūt hec rō. qꝛ illa tꝑa in quibꝰ exiuit ẜmo de reedificatione. vt eſt primꝰ annꝰ Cyri ⁊. xx. artaxerſis ſūt rōnabiliter excluſa. eo ꝙ erant futura tꝑe huiꝰ reuelationis: vt dictū eſt. nec etiā in tꝑe prime deſtructionis tēpli. vt hebrei volūt poſſet aſſignari vt pꝫ ꝑ ea q̄ dicta ſunt. sͣ. in hoc ca. nec etiā in tꝑe huiꝰ reuelationis rōna biliter dꝫ aſſignari hmōi initiū. tū qꝛ eo tꝑe nō exiuit ſermo de reedifica­tione. tū qꝛ iā exiuerat ad Hieremiā. tū qꝛ daniel cū oraſſꝫ tp̄e huiꝰ reue lationis: diligenter cōſiderabat circa illū exituꝫ ẜmonis diuini ad Hie remiā. vt pꝫ in principio huiꝰ ca. vn̄ cōueniētius vr̄ ibi aiſſignari initiū vbi verſabat̉ intentio ꝓph̓e ꝙͣ alibi. Sꝫ qd̓ maxime hanc aſſignatiōeꝫ cōfirmat: eſt ꝙ cōputatio annoꝝ ab vno extremo hebdōadaꝝ ad aliud cōueniētius ꝯcordat cū p̄dicto initio qͣꝫ cuꝫ ceteris ꝑ alios expoſitores aſſignatꝭ. vt ſatis patebit diligent̓ intuēti. Et hoc de pͣ. Circa ſcd̓m attē dendū ꝙ lꝫ iſti duo mgr̄i cōcordāt in initio ⁊ fine iſtaꝝ hebdomadaruꝫ in ꝓceſſu cōputationis tn̄ diſcordāt in aliqͥbꝰ. nā poſtillator tenet illuꝫ modū quē habes in poſtilla. Magiſter ꝟo raymūdus cōputat ſic.ſ. a xij. anno Rabuch. incluſiue qͥ idē eſt cū. iiij. regni Sedechie in qͦ egreſ­ſum eſt verbū dn̄i p̄dictū ad hieremiā vſqꝫ ad finē. xlv. anni regni ipſiꝰ nabuch. fluxerūt anni. xxxiiij. Qd̓ aūt. xij. annꝰ nabuch. ſit idē cuꝫ qͣrto ſedechie pōt haberi. iiij. Reg. vl. Qd̓ aūt a. xij. āno Nabuch. vſqꝫ ad fi­nē regni eius fluxerūt āni. xxxiiij. ⁊ pꝫ ex hoc. Nā nabuch. regnauit. xlv. annis. ꝓut hebrei tradūt in li. magnila.i. ca. a quibꝰ ſi ſubtrahant̉. xi. an ni primi reſtat ꝙ a. xij. āno nabuch. incluſiue vſqꝫ ad finē regni eiꝰ fluxe rūt. xxxiiij. Cōſequēter ſi p̄dictis addant̉. xxiij. āni euilmeradach ⁊ tres anni balthaſar qͥ tot annis regnauerūt ẜm omēs hebreos ſic habent̉ de regibꝰ chaldeorū ab egreſſu verbi p̄dicti. lx. anni qͦ bus ſi addant̉ duo anni Darij. ⁊. xxx. anni Cyri nepotꝭ eius ſil̓r ⁊. xiiij. aſſueri filij Cyri ⁊ mariti Heſter. ſil̓iter ⁊ ſex anni darij fe­cūdi vſqꝫ ad cōſūmationē tēpli ſcd̓i. ꝓut hr̄ in textu. ſic faciūt. lij. ānos de regibꝰ perſarū poſt chaldeos vſqꝫ ad cōſūmationē tēpli ſcd̓i. qͥbus additꝭ. lx. pͥmis chaldeoꝝ: cōſtat ꝙ ab egreſſu ꝟbi dn̄i ad hieremiā vſqꝫ ad cōſūmationē tēpli ſcd̓i fluxerūt. cxij. anni. qͥ­bus ſi addant̉. ccccxx. anni duratiōis tēpli ſcd̓i ẜm oēs hebreos ſic ab egreſſu p̄dicti verbi ad hieremiā vſqꝫ ad deſtructionē ciui­tatis ⁊ tēpli vltimā. fluxerūt. dxxxij. anni. a quibꝰ ſi reſcindāt̉. xlij anni qͥbus p̄ceſſit paſſio xp̄i vltimā deſtructionē tēpli ẜm oēs de hac materia loquētes: reſtat ꝙ ab egreſſu verbi ab ore dei ad hie remiā vſqꝫ ad annū paſſionis xp̄i p̄dictū fluxerūt. ccccxe. anni qui ſunt. lxx. hebdomade ꝑ Gabrielē annūciate. In qͣ quidē cōputa tione in oībus cōcordat cū hebraica ⁊ thalmudica hiſtoria. exce pta tm̄ duratione regni Cyri qͥ ẜm hebreos regnauit tribꝰ annis tm̄. Scd̓m vero latinos quos in hoc ſequit̉ mgr̄ p̄dictꝰ regnauit xxx. ānis: vt p̄dictū eſt. Cōputatio vero poſtil. cōcordat etia cū he braicis hiſtorijs in tꝑe regni Cyri ⁊ in oībus alijs. excepto tm̄ tē pore durationis regni aſſueri mariti Heſter. durauit enim ẜm be breos. xiiij. annis tm̄. ẜm vero latinos quos in hoc ſequit̉ poſtil durauit. xl. vn̄ dr̄ia inter iſtos duos mgr̄os in hac cōputatione to taliter cōſiſtit in duratione tꝑis regni Cyri ⁊ aſſueri. Nā mgr̄ ray mundꝰ ſequit̉ hebreos in aſſuero. ⁊ latinos in Cyro. poſtil. vero ꝑ oppoſitū. Cōcordat em̄ cū hebreis in Cyro: ⁊ cū latinis in aſ­ſuero. In alijs vero qͦ ad hāc ꝑtinent cōputationeꝫ oīno ſil̓iter ſe habēt. Attendendū eſt gͦ q̄ iſtaꝝ cōputationuꝫ rōnabiliꝰ ꝓcedat ne cū de hac materia cū aduerſarijs diſputare cōtigerit appareat pplexitas ſeu claudicatio in nr̄o mō exponēdi. vn̄ ſub correctōne melius ſentientꝭ ꝓceſſus mgr̄i raymundi validior vr̄ ex duobus. Primo qꝛ Cyrū regnaſſe. xxx. annis. ꝓut mgr̄ raymūdꝰ p̄ſuppo uit: nō ſolū greci ⁊ latini. ꝓut euſebiꝰ: paulꝰ: oroſius: beda ſuper Eſdrā. iiij. ca. hiero. ſuꝑ zachariā glo. i. Eſdre. v. ca. mgr̄ hiſtoria­rū in fine danielis hoc teſtant̉. Sꝫ etiā ioceſon hebreꝰ abbreuia­tor ioſephi: q̄ large de hͦ tractat: de geſtis Cyri hoc cōcludit in fi ne. In quo igit̉ greci ⁊ latini cū aliqͣ de famoſis hebreorū hiſto­riogphis cōcordant: potius tenēdū eſt qͣꝫ illud in qͦ aliqui hebrei tm̄ ⁊ nō oēs cōueniūt. ſcd̓o qꝛ aſſuerum regnaſſe. xl. annis nemo hebreorū teſtat̉: ſꝫ ſolū latini. vn̄ hebrei cauillando pn̄t dicere ꝙ hoc fuit inuentū ficte ex ꝑte nr̄a qd̓ nō pn̄t circa ānos Cyri ſimili ter cauillare: cū etiā aliqͥs de ſuis hoc fatet̉: vt dictū eſt. Ad obie ctionē vero poſtil. de hoc qd̓ legit̉ Eſdre. vi. c. Orentqꝫ ꝓ vitare gis ⁊ filioꝝ eius. Ex qͦ arguit̉ ꝙ dariꝰ erat tante etatis circa tp̄s ꝯſūmationis tēpli ꝙ filios habebat: dicendū ꝙ nō ſequit̉. Poſ ſunt em̄ illa verba intelligi de filijs regis ſi eos habuiſſet. Simi li em̄ mō legit̉ Deūt̓. xvij. vbi de rege tractans ait. Vt longo tꝑe regnet ipſe ⁊ filij eius ſuꝑ iſrael. que quidē verba nō eſt neceſſe vt intelligant̉ de filijs regis in reꝝ natura exn̄tibus: ſed defilijs qͦs habere poſſet in futuro. vt pꝫ lr̄am intuenti ⁊ de hoc ſcd̓o. Circa tertiū attendendū eſt ꝙ ẜm ſctm̄ Tho. i. ꝑ. q. xxxij. ar. i. in corꝑe. q. cū aliqͥs ad ꝓbandū aliqua q̄ fidei ſunt: inducit rōnes que non ſunt cogētes: cedet in deriſionē infideliū. credūt em̄ ꝙ hmōi roni bus innitamur: ⁊ ꝓpter eas credamus. ⁊ idē dicēdū eſt de aucto­ritatibus. vn̄ licꝫ hec expō inter ecteras catholicas: ſaluo meliori iudicio potior videat̉: nō tn̄ ex ea ꝯͣ aduerſarios ſumi poſſet effi­cax argumētū. pn̄t em̄ declinari aliqͣ ex his q̄ p̄ſupponunt̉ in pro ceſſu coputatōnis p̄dicte ex hiſtorijs q̄ ab eis nō tradunt̉ nec cō tinent̉ in ſacra ſcriptura. vt eſt de duratione Cyri vel aſſueri ꝓui dictū eſt. Nihilominꝰ tn̄ hec expō vtilis eſt in duobꝰ. pͦ in erudi­tione catholicoꝝ: qͥ p̄ſuppoſita fide omiſſa varietate ⁊ cōfuſionē ceterarū expoſitionū informabunt̉ de ſano ⁊ plano intellectu bꝰ reuelationis. ſcd̓o qꝛ etiā ꝯͣ aduerſarios etſi nō arguēdo ſaltē de­ſendendo pn̄t eā ꝓponere: ⁊ abſqꝫ rōnabili calūnia ſuſtinere. Ad arguendū tn̄ ꝯͣ eos de hac reuelatione ſatis ſufficit pͥncipiū ſume re ex expōne Ra. ſa. ſupradicta: q̄ eſt cōis hebreoꝝ expoſitio. ꝓut deductuꝫ eſt. sͣ. in. i. additione huius. ca. circa tertium principate: Et hoc de tertio. In eo. ix. ca. vbi dr̄ in poſtil. diſtinguit aūt. vij. hebdomadas ⁊ vltimā ab alijs ꝓpt̓ ſpālia oꝑa fcā in ipſis ⁊c̄. Additio. Ecratio quā aſſignat poſtil. ꝓ diſtinctione. vij. hebdoniat