Danielis lij qͦꝫ p̄uaricatoꝝ populi tui extollent̉ᵏ vt īpleant viſionē etˡ corruēt. Etᵐ ueniet rex aquilonis: ⁊ⁿ cōpor tabit aggerē: etᵇ capiet vrbes munitiſſimas: etᵖ brachia auſtri nō ſuſtinebunt. Et cōſurgentq electi eiꝰ ad reſiſtendum ⁊ʳ nō erit fortitudo Etᵍ faciet veniēs ſuꝑ eū iuxta pla cituꝫᵗ ſuū: etᵘ non erit ꝗ ſtet contra facie eius. Etˣ ſtabit in terra inclita ⁊ʸ cōſumetur in manu eiꝰ ⁊ᶻ ponet faciē ſuam vtª veniat ad tenenduꝫ et hoc eſt qd̓ dicit̉ danieli hic. i Filij qͦꝫ p̄uaricatoꝝ ppl̓i tui i. ꝓpl̓s iſrl̓ de quo erat natus daniel. k Extollent̉. ut īpleant viſionē.ſ. eſaie p̄dictā. Dicunt̉ aūt iſti filij preuaricatoꝝ.i. de nūe ro p̄uaricatoꝝ. qꝛ nō erat eis licitum templuꝫ edificare ⁊ hoſtias offerre extra hierl̓m. ⁊ ꝓpter hoc in penā peccati eoꝝ ſubditur. Et corruēt. qꝛ a romanis poſtea deſtructum eſt illud tēplū ⁊ cītas in qua erat: q̄ vo cabatur tunc ciui tas onie. m Et veniet. hic reuertit̉ ad ꝓpoſitum.ſ. ad deſcri bendū pugnā an tiochi magni cōtra ptolomeū epi phanē. ⁊ hoc eſt qd̓ dicit̉ hic. Ue niet rex aqͥlonis. i. antiochus magnus rex ſyrie cū alio rege p̄dicto. n Et cōportabit aggerē.i. faciet cōportari ꝑ ml̓titudinē exercitꝰ ſui. o Et capiet vrbes munitiſſimas.i. ciuitates quas reges egypti ceꝑant priꝰ in regno ſyrie ⁊ eas munierāt vt meliꝰ poſſent eas tenere ꝯͣ regē ſyrie. p Et brachia auſtri nō ſuſtinebūt i. fortes milites egypti poſiti in p̄dictis ciuitatibus ad eas cuſtodiendū non poterūt eas tenere. q Et cōſur. electi eius ad reſi ſtendū. qꝛ magni principes de egypto voluerūt ſuccurrere illis qͥ erant obſeſſi ab antiocho in ciuitatibus predictis. r Et nō erit fortitudo. qꝛ non poterūt eis ſuccurrere. s Et fa. ve. ſuper eū.i. cōtra ptolomeū. t Iuxta placitū ſuū. qꝛ ciuitates p̄dictas recuꝑauit. v Et non erit qͥ ſtet ꝯͣ fa. eiꝰ. ſ. regis ſyrie. x Et ſta. in ter. inclita.i. in hierl̓m ⁊ iudea q̄ dici tur inclyta ꝓpter cultū diuinū ibi exn̄tem. qꝛ antiochus ibi hono rifice ſuſceptꝰ eſt. y Et cōſumet̉ in manu eiꝰ. qꝛ inde abſtulit p̄ſidium ptolomei regis egypti. ⁊ eos qui fauebant ſibi. z Et po. fa. ſuam.i. totā attentionē. a Ut veni. ad tenen. vni. reg. eius.i. regis egipti. qꝛ nō ſuffecit antiocho magno recupe rare ciuitates ⁊ loca p̄dicta. ſed voluit obtinere totū regnū egypti verūtn̄ qꝛ perpēdit ꝙ hoc nō poterat virtute armoꝝ. iō ſimulauit facere pacē cū ptolomeo epiphane ⁊ querere bonū eius: ꝓpt̓ qd̓ dedit ei filiā ſuā cleopatra in vxorē vt ſic meliꝰ poſſet ingredi egy ptū. ⁊ hoc eſt qd̓ dicitur hic. a Recta faciet cū eo. qꝛ antiochꝰ magnꝰ fecit recta cū ptolomeo ẜm apparentiā tm̄. b Et fi. feminaꝝ i. de numero feminaꝝ. c Da. ei.ſ. cleopatrā d Ut euertat illud.i. decipiat occaſione filie habēs ingreſſuꝫ familiarē intra egyptū vt ſic poſſit capere euꝫ. e Et non ſtabit l. fraudulentia antiochi. f Nec illius erit.ſ. regnuꝫ egypti vt cogitauerat. qꝛ duces egypti ꝑceperūt fraudē antiochi ⁊ cautius ſehabuerūt circa eū. ſimiliter filia eius cleopatra magis fauit ma rito ſuo regi egypti qͣꝫ patri ſuo antiocho. g Et conuertet fa tiem ſuam ad inſulas. qꝛ antiochus magnus vidēs ſe defrauda tum a ſpe obtinendi regnū egypti: conuertit ſe ad debellandū inſulas aſie. h Et capiet multas. de illis inſulis. i Et ceſſare faciet principem obprobrij ſui.i. ſeipſuꝫ. qꝛ hoc faciē do ꝓcurauit obprobriū ſuum. Inſule em̄ aſte erant cōfederate ro manis. ideo ab eis miſſus eſt ſcipio aphricanus cōtra antiochuꝫ qui deuicit eum: ⁊ de campo fugauit. ꝓpter qd̓ ſubditur. Et obpro. eius conuertetur in eū.i. in antiochum. hec auteꝫ exͣpoſitio videt̉ eſſe cōtraria textui. qꝛ per hoc antiochus nō fec̄ obprobrium ſuū ceſſare: ſed magis augeri: ꝓpter hoc recurrendū eſt ad lr̄am hebraicam que talis eſt. Et reducet dn̄s obprobriū ſuū ſuper eū. qꝛ ꝓpter blaſphemias cōtra deū incurrit dictum obpro briū: ⁊ abſqꝫ obprobrio ſuo reddet ei. qꝛ nihil deperijt ipſi deo ꝓ pter blaſphemias antiochi. lEt conuer. fa. ſuam ad imperiū terre ſue. qꝛ fugiēs de aſia voluit ad terram ſuā redire. m Et impinget. qꝛ in ipſo reditu occiſus fuit in templo nanee. ij. Mach. i. ca. n. Et non inueniet̉. qꝛ ipſe ⁊ qui cū eo erant diui n fuerunt membratim: ita ꝙ eius cadauer non fuit cognitum nec vniuerſum regnū eius: ⁊ª recta faciet cum eo. Etᵇ filiā feminarū da bitᵉ ei vtᵈ euertat illū: etᶜ non ſtabit necˡ illius erit: etᵍ conuertet faciem ſuā ad inſulas ⁊ʰ capiet multas etᶠ ceſſare faciet principem obprobrij ſui. Etᵏ obprobriū eius conuertet̉ in eū. Etˡ cōuertet faciē ſuā ad im periū terre ſue etᵐ impinget ⁊ cor ruet ⁊ⁿ nō inueniet̉. Etº ſtabit in lo co eius viliſſimus ⁊ᵖ indignus decore regio: ⁊ᵘ in paucis diebꝰ ꝯtere ſepultum. dicunt tn̄ aliqui ꝙ in dicto reditu occiſus fuit pugnans contra elymeos. ⁊ ꝙ. i. ca. ij. Mach. loquitur de antiocho epiphane eius fi lio. o Et ſtabit in loco eius viliſſimus.i. ſeleucus filius eius ſenior qui ꝓpter inerciam dicitur hic viliſſimus. Et indignꝰ decore regio.i. honore regali. q Et in paucis diebus conteretur. qꝛ paruꝫ re gnauit. r Non in furore nec in prelio. qꝛ nō fuit hō bel licoſus nec militaris. s Et ſtabit in loco eiꝰ. deſpectus. Hic cōſequē ter agit de regno antio chi epiphanis qͥ fuit figura antichriſti: vt dcm̄ eſt. dę quo principaliter agitur hic. Ad euidētiā atū eorū que ſequuntur ſciendū ꝙ illud quod ē figura vel ſignum opor tet ꝙ ſit res aliqua. illd̓ enim qd̓ nihil eſt nō po teſt eſſe ſignuꝫ alicuius vel figura. ⁊ iō illud qd̓ ē figura l̓ ſignū alicuiꝰ poteſt dupliciter cōſiderari quo ad p̄ſens. vno modo vt eſt figura tantū vel ſignū. alio modo vt eſt res quedā in ſe ⁊ tn̄ figura alicuius: ſicut circulus pendens ante tabernā poteſt conſiderari vt eſt ſignum vini exiſtentis in celario tantū. vel ꝓut eſt ſignū vini ⁊ cū hoc vt eſt res aliqua in ſe. Illa aūt que dicunt̉ de figura vel ſigno pͥmo mō intelligunt̉ vera tantū eſſe de his quorū eſt ſignuꝫ vel figura inquātum figura ducit tantū in cognitionē alicuius. Illa aūt que dicuntur de ſigno vel figura ſcd̓o modo: verificant̉ devtroqꝫ.ſ. de re que figura eſt. ⁊ de eo cuius eſt figura. Simili mō eſt in ſacra ſcriptura. qꝛ ſi aliqͥd dicat̉ de aliquo vt eſt figura alterius tm̄. tunc ſenſus lr̄alis eſt vnus tantuꝫ.ſ. de illo cuius eſt illa figura: ſicut de ſalomone vt eſt figura xp̄i tm̄. dicitur illud psͣ. lxxi. Et dominabit̉ a mari vſqꝫ ad mare ⁊ a flumine vſqꝫ ad terminos orbis terrarū. ⁊ ideo ſolū verificat̉ de xp̄o ad litterā nō de ſa lomone cuius regnū ſolū fuit in iudea. Sed illud qd̓ dicitur de aliquo ẜm ſe ⁊ vt eſt figura alterius: illud verificat̉ ad lr̄am de vtroqꝫ. tamē pͥn cipaliter de illo cuius eſt figura. ſicut de ſalomone dicit̉. i. Parali. xxij. Ipſe erit mihi in filium: ⁊ ego ero illi in patrem. qd̓ verificat̉ de ſalomo ne ⁊ xp̄o cuius ſalomon erat figura. ſed principaliter de xp̄o qui eſt filiꝰ naturalis dei. ſalomon autē fuit filius eius per adoptionē gratie. ſalteꝫ in principio regni. Similiter dicenduꝫ eſt in ꝓpoſito ꝙ antiochus illuſtris qui eſt figura antichriſti poteſt dupliciter conſiderari. vno mō vt eſt figura antixp̄i tm̄. ⁊ ſic iſta que dicunt̉ de antiocho verificant̉ tantū ad lr̄am de antixp̄o. alio mō poteſt accipi vt eſt figura antixp̄i ⁊ cuꝫ hoc vt ẜm ſe eſt aliquid. ⁊ ſic illa que dicunt̉ de ipſo verificant̉ de vtroqꝫ. d̓ an tiocho tame imperfectius: ⁊ ꝑfectius de antixp̄o cuius eſt figura. ſicut dictū eſt. sͣ. viij. ca. qꝛ ea que ibi dicta ſunt verificant̉ de vtroqꝫ. In hoc ca. aūt aliqua dicuntur de antiocho predicto iſto duplici modo. ⁊ iō di uidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ primo ponuntur ea que dicunt̉ de antiochō ẜm ſe ⁊ vt eſt figura antixp̄i. ⁊ ſic verificant̉ de vtroqꝫ. ſecundo ea que dicū tur de antiocho vt eſt figura antixp̄i tantum. ⁊ ſic verificant̉ de ſolo antichriſto: ibi. Et faciet rex ſecundū voluntatē ſuam. Prima in tres. quia primo oſtendit qualiter obtinuit regnuꝫ ſyrie fraudulenter. ſecūdo agit de pugna antiochi contra ptolomeū nepotē ſuum: ibi. Et brachia. tertō qualiter pugnauit contra filios iſrael: ibi. Et reuertetur in terram ſuam Circa primū ſciendum ꝙ antiochus magnus de quo dictū eſt duos filios habuit. vnum qui vocatus eſt ſeleucus philopator ⁊ fuit primoge nitus. alius autē vocatus eſt antiochus epiphanes vel illuſtris: qd̓ idē eſt ⁊ ille traditus eſt romanis obſes ꝓ patre ſuo ne a fidelitate romano rum recederet. Mortuo igit̉ antiocho magno vt dictuꝫ eſt ſucceſſit ei in regnū ſeleucus filius eius primogenitus. de quo dictum eſt hic ꝙ fuit viliſſimus ⁊ indignus honore regio ꝓpter inertiam ſuam. igitur antio chus epiphanes qui erat rome obſes audita morte patris ſui ⁊ ſciēs in ertiam fratris ſui regnantis: occulte receſſit de roma ſine ſcitu ſenatoruꝫ vt cōmuniter dicunt hyſtoriographi. Aliqui aūt dicunt lꝫ pauci ꝙ receſ ſit de licentia ſenatorum. nō tamē eſt vis qualiter receſſit ſiue ſic: ſiue ſic veniens igitur in ſyriam vbi regnabat frater ſuus: cepit ſimulare benignitatē erga ciues ⁊ audaciā contra hoſtes. ⁊ ꝑ hoc attraxit multos ad ſe. ꝓpter qd̓ fratre eius mortuo qͥ parū regnauit: vt dictū eſt obtinuit re BBij
zum Hauptmenü