Liber Eligent̉ʰ ⁊ dealbabunt̉ ⁊ qͣſi igniſ ꝓbabunt̉ multi. Et impie agent impij neqꝫᵏ intelligēt omēs impij. Porro docti intelligēt: ⁊ᵐ a tēpo re cū ablatū fuerit iuge ſacrificium etⁿ poſita fuerit abhoīatio in deſolationē: dies. M. ccxc. Beatꝰᵇ qui expectat: ⁊ ꝑuenit vſqꝫ ad dies mil le trecētos trigintaquinqꝫ. Tu au tē daniel vade ad p̄finitum: ⁊ reꝗe ſces ⁊ ſtabis in ſorte tua ī fine dieꝝ Hucuſqꝫ danielem ī hebraico vo lumine legimꝰ cetera que ſequuntur vſqꝫ ad finē libri: de theodotio bat danieli. Ex hoc apparet fatuitas illoꝝ qͥ voluerūt finē mundi p̄dicere determinate: ⁊ oēs qui hoc attētauerūt mēdaces inuenti ſunt: ſeqͥt̉. h Eligent̉ ⁊ dealbabunt̉ ⁊c̄.ſ. electi in ꝑſecutione antixp̄i ⁊ mēbroruꝫ Et impie agent impij. ẜm ꝙ dr̄ Apoc. ſuorū vſqꝫ ad finē mundi. xxij. Qui in ſordibꝰ eſt ſordeſcit adhuc. k Neqꝫ intelligent oēs im pij qꝛ p̄cludūt ſibi viaꝫ intelligendi: ẜm ꝙ dici tur Sap̄. i. In maliuolam aīam non introibit ſapīa. lPorro do cti intelligēt.ſ. reuelatio nē p̄dicta quantū expedit. Iſti docti intelligū tur apl̓i ⁊ euangeliſte ⁊ alij deuote exercentes ſe in ſcriptura qͥ ſunt doci biles dei. Per hoc ptꝫ ꝙ intellectꝰ huiꝰ ꝓph̓ie nō eſt intercluſus boniſ ⁊ deuotis: qͣntū tn̄ expe dit. ſed tm̄ maliuolis et impijs. m Et a tꝑe. Hic ꝯn̄ter inſtruit danielem de ter mino a qͦ incipiēdi ſunt p̄dicti tres anni cū dimi dio di. A tꝑe cū ablatū fuerit iuge ſacrificiū ⁊c̄.i. a tꝑe illo qͦ ſacrificiū altaris ceſſabit celebrari ſolēniter. n Et poſita fuerit abhoīatio ⁊c̄.i. antixp̄s exhibitꝰ hoībus ad adorandū. Ab illo inquā tꝑe dies mille. ccxc. qͥ faciunt tres annos cū dimidio. ⁊. xij. dies. vt pꝫ cōſiderāti. qꝛ vnꝰ annꝰ hꝫ. ccclxv. dies. ⁊ ſic illud idē ſpaciū tꝑis qd̓ prius exp̄ſſit ꝑ tres annos cū dimidio hic ex primit ꝑ dies dictos. Sic igit̉ ptꝫ ꝙ tres anni cū dimidio ꝑſecutionis antixp̄i nō ſunt incipiendi ab illo tꝑe quo ſe incipiet oſtēdere ⁊ aliquos attrahere. ſed ab illo tꝑe qͦ iā erit tante ptātis ꝙ ſe exhibebit adorāduꝫ hominibꝰ: ⁊ qͦ fideles nō audebunt in palā ſacrificiū altaris cōficere ꝓ pter timorē eius: ſequit̉. o Beatꝰ qͥ expectat ⁊ ꝑuenit ad dies. M. cccxxxv. quia hic ad numerū p̄cedentē addunt̉. xlv. dies qͥ poſt morteꝫ antixp̄i dabunt̉ a deo ante iudiciū vt decepti in ꝑſecutione poſſint penitere. ⁊ ideo dicit. o Beatꝰ qui ꝑuenit vſqꝫ ad dies. M. cccxxxv. i. beatꝰ eſt qui in tribulatiōe antixp̄i ſtabit: q̄ durabit ꝑ tres ānos cū dimi dio ſiue ꝑ dies. M. ccxc. ⁊ adhuc vltra viuet ꝑ. xlv. dies. qꝛ ſi n̄ fuerit deceptus ꝑ antixp̄m vt ꝑfectꝰ coornabit̉. Si aūt fuerit deceptꝰ poterit po nitere in illis. xlv. diebꝰ ſequētibus mortē antixp̄i. qꝛ tunc eius falſitas erit oībus manifeſta ⁊ ſua ptās ablata. Licet aūt hoc dictū ſit ſatis cōe tn̄ ꝑ hoc nō dicit̉ ꝙ aduentꝰ xp̄i ad iudiciū ſit futurꝰ īmediate poſt. xlv. dies naturales cōputandos a morte antixp̄i: etiā nō eſt certitudinalit̉ d̓ terminatū ꝙ illi. xlv. dies ſint vſuales vel annales. ẜm illud Ezech. iiij. Diē ꝓ anno dedi tibi. ⁊ dato ꝙ eſſet determinatū de vſualibus. tn̄ nō habet̉ ꝙ poſt illos īmediate ſit aduentꝰ ad iudiciū. īmo vr̄ ꝙ futuꝝ ſit tūc magis ſpaciū tꝑis intermediū ꝑ illud qd̓ dicitur mathei. xxiiij. Sic̄ erant in diebus ante diluuium comedentes ⁊ bibentes nubentes ⁊ nuptui tradētes vſqꝫ ad eū diem qͦ intrauit noe in archā ⁊ nō cognouerūt donec venit diluuiū ⁊ tulit oēs. ita erit aduentꝰ filij hoīs. Et iſtud referunt aliqͥ doctores nr̄i ad tp̄s qd̓ erit inter mortē antixp̄i ⁊ diem iudicij. Talis aūt pax ⁊ ſecuritas in qua cōuiuia ⁊ cōnubia exercent̉ nō videt̉ eſſe ꝑ tam parui ſpaciū tꝑis ſicut. xlv. dierū: ⁊ maxime ſi determinatū hͦ eſſet. ⁊ hoc pleniꝰ dixi ſuꝑ Ezech̓. xxxix. Ex dictis ptꝫ falſitas iudeorū dicentiū ꝙ ponit̉ hic tp̄s ꝓ quo debēt expectare meſſiam futurū. ⁊ acci pit̉ hic dies ꝓ anno vt dicūt: ita ꝙ debēt expectare ꝑ mille. cccxxxv. annos incipiendo cōputationē iſtoꝝ annoꝝ a tꝑe quo poſitū eſt ydolū in templo. Contra hoc autē arguit̉ ſic. qꝛ poſttio ydoli aūt accipit̉ ab eis d̓ ydolo poſito tꝑe antiochi epiphāis qd̓ oportꝫ dici ẜm illos iudeos qͥ p̄dicta exponūt in hoc ca. de antiocho. ⁊ tunc apparet falſitas iſtoruꝫ manifeſte. qꝛ ab illo tꝑe vſqꝫ nunc fluxerūt pluſ qͣꝫ. M. cccc. anni ⁊ tamē adhuc nō habēt meſſiam: vt dicūt. Aut accipitur de ydolo poſito ꝑ imperatorē romanū poſt deſtructionē factā tempore Tyti. ⁊ tunc oportet ꝙ p̄dicta in hoc ca. exponerent̉ de imperatore romano: ⁊ hoc nō poteſt eſſe. qꝛ illud qd̓ predictum eſt. Nec quenqͣꝫ de oꝝ curabit ⁊c̄. nō poteſt ex poni de eo. qꝛ romani deos omniū gentiū colebant. Ex hoc etiā ptꝫ ꝙ euigilatio dormientiū in puluere de qua dictū eſt circa princ. huius ca. intelligenda eſt de reſurrectione vera in fine mundi: ⁊ non accipit̉ ꝓ exi nis editione tranſlata ſunt. Capi. xiij. Tª erat vir hitās ī babylone: et nomē eiꝰ ioachim: et accepit uxorē noīe ſuſannā filiā hel chie pulchraꝫ nimis ⁊ timētē deū. Parētes enī illiꝰ cū eſſēt iuſti erudierūt filiā ſuaꝫ ẜm legem moyſi. Erat āt ioachī diues valde: et erat ei pomeriū vicinū domui ſue: ⁊ ad ip̄m ꝯfluebant iudei eo ꝙ eſſꝫ honorabilior oīm. Etᵇ cōſtituti ſunt duo ſenes iudices in illo anno de ꝗbus locutꝰ eſt dn̄s: qꝛ egreſſa eſt tu de cauernis tꝑe mach. vt dicit porphyrius. qꝛ daniel tunc nō ſurrexit hoc mō Ultima duo ca. non ſunt de canone: ꝓpter qd̓ ad preſens illa dimitto. ſed expoſitis li. canonicis ad alios intendo manū mittere. ⁊ tunc exponā iſta duo ca. illo auxiliante ſine qͦ nihil boni poſſumꝰ facere. cui eſt honor ⁊ gloria in ſcl̓a ſcl̓oꝝ AmēExplicit poſtil la Nicolai de lyra ſuꝑ Danieleꝫ. Incipit hiſtoria ſuſanne ⁊ belis ⁊ draconis. Iſtoria ſu ſanne cōti git ante captiuitatē babylonicā vel cito pꝰ. qꝛ da niel erat adhuc valde iuuenis. ſe cunduꝫ ꝙ dr̄. j. i. ca. Cunqꝫ duceret̉ ad morteꝫ ſuſcitauit deꝰ ſpm̄ pueri iunioris cui nomē Daniel. et tamē tranſlatus fuerat in babylo nem ante dictam captiuitatē. xi. annis qͥbus regnauit ſedechias ꝓpter qd̓ hec hyſtoria inter li. biblie non canonicas ſituari debet poſt libꝝ baruch: de quo certū eſt ꝙ vna ꝑs eius fuit ſcripta ante dictā captiuitatē. vt ibidē plenius fuit dictū. a Et erat vir habitās ⁊c̄. Hec hyſtoria diuidit̉ in qͣtuor ꝑtes. qꝛ primo deſcribit̉ ſuſanne nepharia tentatio. ſecundo ipſius maligna accuſatio: ibi. Et clamauerunt aūt. tertio eius iniqua condēnatio: ibi. Credidit eis multitudo. quarto ipſius digna liberatio ibi. Exaudiuit dn̄s. Prima adhuc diuidit̉ in quatuor ꝑtes. qꝛ pͦ deſcribitur perſone tentate virtus. ſecūdo tentantium ſtatus: ibi. Et conſtituti ſunt. tertio tentationis ortus: ibi. Cū aūt populꝰ re uertiſſet. quarto tentationis modus: ibi. Et factū eſt. Circa pͥmū deſcribit̉ ꝑſona tentata.ſ. ſuſanna a nobilitate generis. qꝛ erat d̓ tribu iuda. vt dicet̉. jͣ. ⁊ qꝛ erat ioachim copulata in matrimonio qͥ erat nobilior omniū iudeoꝝ. vt hic dicit̉. Deſcribitur etiā a pul critudine corporis. vn̄ dicit̉ pulcra nimis erat ⁊ a pulcritudīe mē tis. qꝛ dicit̉ Timēs deū. cuiꝰ cauſa exprimit̉. qꝛ erat erudita a pa rentibus ẜm legem moyſi. ⁊ ideo bene nomīata erat ẜm ꝓprieta tem rei ſuſanna.i. lilium. ꝓper qd̓ ſenes erant magis inflati de ea qͣꝫ de vili perſona: his dictis patet littera. b Et cōſtituti ſunt. Hic cōſequenter deſcribit̉ tentātium ſtatus. quia erant ſenes maturitate etatis. iudices ſublimitate auctorita tis: preſbiteri vt dicit̉ infra apparentia ſanctitatis. ⁊ ideo de faci li poterant mulieres ſeducere. dicit hic glo. ꝙ hebrei dicūt ipſos decepiſſe mulieres ꝑ hoc ꝙ dicebant xp̄m de ſemine eorum naſci turum: cū eſſent de tribu iuda. eo ꝙ tribus ſacerdotalis ⁊ tribus regia cōiuncta erant cuius natiuitas maxime deſiderabat̉: ſeqͥt̉. c De quibus locutus eſt dn̄s Hiere. xxix. vbi dicitur ſic. Ponet te dominus ſicut ſedechiam ⁊ achab: quos frixit rex babylonis in igne. pro eo ꝙ fecerunt ſtultitiā in iſrael. ⁊ mechati ſunt in vxores amicorum ſuoꝝ: ⁊ locuti ſunt verbum in nomine meo menda citer quod nō mandaui eis. Dicunt em̄ hebrei ꝙ iſti ſenes erat a domino predicti Hieremie. xxix. Sed contrarium videt̉. quia di cūtur frixi in igne per regē babylonis. duo autem ſenes qui tenta uerunt Suſannā fuerunt lapidati. vt dicit hic glo. Item fuerunt lapidati a populo: non a rege. Dicendū ꝙ pena mortis quecūqꝫ aliquando ſignatur per ignem in ſcriptura. ⁊ ideo eorum lapida tio poteſt vocari frixio in igne. Item ſcienduꝫ ꝙ de licentia regis babylonis pena debita iudicabatur per iudeos ſecundū legem moyſi. quia iudices regis legem iudeoruꝫ ignorabant: ſed execu tionem mortis non poterant inferre niſi ex ſpeciali mādato regis ⁊ auctoritate. ⁊ ideo ꝙ populus eos lapidauit fuit de p̄cepto regis. ꝓpter qd̓ rex fecit principaliter ⁊ auctoritatiue. populus auexecutiue. cetera patent.
zum Hauptmenü