Oee nō ingrediar ciuitatē. Poſt dn̄ꝫ ābulabūt. Quaſiᵐ leo rugiet: ꝗa ipſe rugiet: etⁿ formidabūt filii ma ris. Et auolabūt qͣſi auis ex egy pto ⁊ qͣſi colūba de terra aſſyriorū etᵖ collocabo eos in domibꝰ ſuis dicit dn̄s. Capitulū. xii. c Ircūdeditª me ephraimꝰ inᶜ negatōe: etᵈ in dolo domus iſrl̓. Iudasᵉ aūt teſtis deſcen ditᶠ cū deo: et cū ſanctis fidelibus ephraimᵍ paſcitʰ ventū etᶠ ſeꝗt̉ feſtū. Totaᵏ die mēdaciū et vaſtita tē multiplicat. Etˡ fedus cuꝫ aſſy riis inijt etᵐ oleū in egyptū ferebat Iudiciūⁿ ergo dn̄i cū iuda: etᵖ vipoteſt trahi trāſlatio noſtra. cum d̓r. e Iudas aūt teſtiſ.ſ. veritatis per hoc qd̓ retinuit cultū diuinū. f Deſcēdit. per hoc qd̓ eius regnū fuit diminutū. qꝛ tn̄ cultū dei retinuit ſubdit̉ Cū deo. Hāc aūt litterā aliqͥ expoſitores noſtri exponūt de fidelitate tribus iude que prīa poſt moyſen intrauit mare rubrū: ⁊ ſic d̓r. Iudas teſtis.ſ. veritatis a moyſe dicte. De ſcendit.ſ. poſt eū in mare rubrum. Cū deo.i. ẜꝫ mā datū diuinū. Et cū ſanctis fidelibus.i. cuꝫ moyſe ⁊ aaron. Sꝫ hec expoſitio videt̉ falſa eo ꝙ in hebreo nō hr̄ fideli bus in plurali: ſꝫ fideli in ſingulari. Hec aūt expoſitio nō hꝫ conſe quētiā ad p̄cedē tem litterā. ſꝫ prima expoſitio eſt ẜm veritatem he braicā et cōſona fidei catholice et cōſequēter ſe habens ad litteraꝫ immediate precedentem. g Ephraim. Hic conſequēter po nitur populi decē tribuum pena. ⁊ primo in bonis poſſeſſis: cū dicitur. Ephraī paſcit vētū. in penam em̄ predicte duplicis negationis fuit multū afflictꝰ a circūſtantibus ppl̓is: ⁊ maxīe ab aſſyrijs a qͥbus fuit prīo ſub tributo ſubiectꝰ: ⁊ poſtea captiu a tus. iiij. reg. xvij. ⁊ ẜm hoc d̓r. g Ephraī.i. ppl̓s decem tri buū ſic noīatus: eo ꝙ hieroboā primꝰ rex fuit de illa tribu vt p̄ dictū eſt. h Paſcit vētū. ſup erbis aſſyrijs reddēdo tributum. i Et ſeqͥtur eſtū.i. egyptū que eſt in plaga auſtrali reſpectu iudee: ⁊ ſic in calidiori regione. Oſee em̄ rex iſrael q̄rens liberari a tributo aſſyrioꝝ miſit nuncios adregē egypti cuꝫ mu neribus magnis. vt eiꝰ auxilio liberaret̉. vt hetur. iiij. reg. xvij. k Tota die mēdaciū ⁊ vaſtitatē multiplicat. mentibꝰ em̄ fuit re gi aſſyrioꝝ cui iurauerat ſub tributo ſeruire: ⁊ ꝑ hoc incurrit va ſtitate ⁊ deſtructionē regni ſui: qꝛ rex aſſyrioꝝ ꝑpendēs ꝙ vole bat ab eius ſeruitute recedere terrā eiꝰ vaſtauit. ⁊ ip̄m finaliter captiuauit. lEt fedus cū aſſyrijs inijt. hoc ſubditur ad ex ponēdū qd̓ dictū eſt obſcurius de pacto qd̓ firmauit cū rege aſſyrioꝝ de reddēdo ſibi tributū. m Et oleū in egyptū ferebat.j. ꝑ nuncios mittebat cū alijs muneribus vt liberaretur a predicto tributo: ⁊ qꝛ ex hoc ſecuta eſt captiuitas regis ⁊ regni vt dictū ē: ⁊ qꝛ hoc fuit in ꝑte perſecutōis regni iude quā regnū iſrael ſibi intulit: ideo cōcludit̉. nͨ Iudiciū ergo dn̄i. in pu nitione ephraim. o Cū iuda.i. ꝓ iuda. p Et viſitatio id eſt punitio dei. q Suꝑ iacob.i. ſuꝑ regnū iſrael: eo ꝙ ia cob ⁊ iſrael ſunt noīa ſynonima. Gen̄. xxxij. r Iuxta vias eius.i. opera. s Et iuxta adinuētōes eiꝰ in ꝑſecutiōe iude ⁊ vituloꝝ fabricatōe. t Reddet ei. penā debitā inferendo. In vtero. Hic cōſequēter pōitur beneficiū patriarche iacob ipeſum cuiꝰ decē tribus erant ingrate. ⁊ pōitur hic duplex bn̄ficiū: vnū ante natiuitatē. cū d̓r. v In vtero ſupplantauit fratrēſuū. collidebāt̉ em̄ in vtero matris. Gen̄. xxv. ⁊ cū mr̄ dn̄ꝫ cōſuleret de iſto conflictu: reſpōdit dn̄s. Duo ppl̓i ex vētre tuo diuidetur: populuſqꝫ ppl̓m ſuꝑ abit ⁊ maior ẜuiet mīori ⁊c. Se cundum beneficium fuit poſt natiuitatem in etate iam adulta: ideo ſubditur. Et in fortitudīe ſua directꝰ eſt cū āgelo. d̓ hac lucta dixi ple niꝰ Ben̄. xxxij. aliqͥd tn̄ eſt repetēdū. eo ꝙ aliqͥd hic addit̉ qd̓ ibi dimittit̉. Sciēdū igit̉ ꝙ ẜm Ra. ſa. ⁊ alios hebreos ille āge ius erat cuſtos eſau. ꝑꝑ qd̓ zelans ꝓ eo voluit īpedire iacob ne nauſiret in terrā ꝓmiſſiōis ad obtinēdū bn̄dictiones ⁊ prīoge fitabo ſuꝑq iacob. Iuxtaʳ vias eiꝰ etᵍ iuxta adinuētiōes eiꝰ reddetᵗ ei In vtero ſupplātauit fratrē ſuum etª in fortitudine ſua directusᵇ eſt cū angl̓o. Etᵉ inualuit ad āgeluꝫ etᵈ cōfortatus ē. Fleuitᵉ etᶠ rogauit eū. Inº bethel īuenit eū: etʰ ibi locutꝰ eſt nobiſcū. Etˡ dn̄s deꝰ exercituū dn̄sᵏ mēoriale eiꝰ. Etˡ tu Im adª dn̄m deū tuū cōuerteris. Miſericordiāⁿ ⁊ iudiciū cuſtodi ⁊ ſpe ra in d̓o tuo ſemꝑ. Canaanº ī ma nu eiꝰ ſtatera doloſa: calūniā dilexit. Etᵖ dixit ephraī. Uerūtamē diuesq effectus ſum: inuenitᶠ ydo lum mihi. Omnes labores mei nita yſaac in p̄iudiciū eſau. ſꝫ dn̄s tantā fortitudinē tūc cōtulit iacob ꝙ nō potuit eū īpedire ſed magis iacob p̄ualuit: iō d̓r hic. Directus ē cū āgelo eructauit cū eo. Et īualuit ad angelū ⁊ cōfortatꝰ eſt. qd̓ vidēſ angelus: fleuit: eo ꝙ non poterat eū īpedire. Et rogauit vt dimitteret eū ẜm qd̓ d̓r Gen̄. xxxij. Dimitte me iā aurora eſt ⁊c. q̄ rens dilatōem de ſnīa dei ſuꝑ iura bn̄ dictōis ⁊ prīogeniture iō ſubdit̉ ī ꝑſona āgl̓i. In bethel inueniemꝰ eū ſ. deū. Et ibi loq̄tur nobiſcū. determinās hanc cām: ⁊ talis eſt litera he braica. Hec aūt expoſi tio cōtinet aliqͣ incōuēi entia. Prīo qꝛ ẜꝫ dictū hebreoꝝ ille angelus e rat bonus: eo ꝙ erat cu ſtos eſa. deꝰ aūt iā an te dixerat ipſi iacob. Re uertere in terrā natiuita tis tue. Gen̄. xxxi. nullo aūt mō veriſimile eſt ꝙ angelus bonꝰ vellet ex ecutionem diuini mandati īpedire: cū eius vo lūtas ſit oīno cōformis volūtati diuine: nec po teſt dici ꝙ angelus ſan ctus ignoraret reuelati onem factaꝫ ipſi iacob. tum qꝛ reuelationes fiunt hominibus mediātibus angelis: ⁊ ideo illa que hoībus reuelātur priꝰ a ſanctis angelis cognoſcūtur: tū qꝛ iacob reuelatōem ſeu mādatū dei p̄dictū narrauerat vx oribus ſuis rachel et lye. Gen̄. xxxi. talia ꝟo nō latēt āgelos quoꝝ cognitio nō īpedit̉ ꝑ di ſtātiā localē. Itē āgelus exꝑiens tātā fortitudinē in iacob vt dicūthe brei. ignorare nō potuit ꝙ eſſet a deo. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nullo mō de hͦ fleuiſſet: nec dilatōꝫ de iure bn̄dictōis ⁊ prīogeniture determīando q̄ ſiuiſſet cū volūtas eiꝰ ſit totalit̓ cōformis volūtati diuine: ꝓpt̓ qd̓ ſic̄ dixi Gen̄. xxxij. ille āgelus fuit cuſtos iacob: ⁊ ex volūtate dei in corꝑe aſſūpto apparuit ſibi: vt nō ſolū ꝟbo ſꝫ etiā ſenſibili ſigno aſſecuraret eum de eſau fratre ſuo quē nimis timebat: ⁊ iō pꝰ lucta in qua finxerat ſe non poſſe p̄ualer̄ iacob dixit. Si forte fuiſti ꝯͣ deū.i. ꝯͣ angeluꝫ a d̓o miſſū: ꝑꝑ qd̓ d̓r deꝰ ꝑticipatiue: qͣꝫtomagis ꝯͣ hoīes p̄ualebis.i. ꝯͣ eſau cū fi lijs ſuis: nec tamē illa fictio angeli fuit mendaciū. ſic̄ nec illa qͣ dn̄s fin xit ſe longiꝰ ire. Luce. xxiiij. qꝛ per fictionē angeli ſignificabat̉ ꝟitas futura. ꝙ ppl̓s deſcēdēs de iacob p̄ualeret ppl̓o deſcēdēti de eſau: ſic̄ ⁊ ꝑ hoc ꝙ dn̄s finxit ſe lōgiꝰ ire ſignificauit ꝙ adhuc erat lōge ſeu pe regrinꝰ a diſcipuloꝝ mēte: vt expōit beatꝰ Greg. omel̓. xiij. Igit̉ ẜm hͦ exponēda ē hec lr̄a. a Et ī fortitudine ſua.i. quā hēbat a natura ſua ⁊ nō datā a deo ad horā vt dicūt hebrei. b Directꝰ eſt cū angelo luctādo cū eo. c Et inualuit ad āgl̓m nō ẜm exn̄tiā ſꝫ ẜm ap parentiā ꝑ āgeli fictionē qͥ ſic ſe hēbat qͣſi eū ſuꝑare nō poſſꝫ abſqꝫ tn̄ falſitate ⁊ mēdacio vt dictū eſt. d Cōfortatꝰ eſt ꝑ bn̄dictionē an geli ſibi datā: ẜm ꝙ d̓r Gen̄. xxxij. Et bn̄dixit eū in eodē loco. Fleuit.ſ. iacob. f Et rogauit eū.i. deuote ⁊ cū lachrymis rogauit eū vt dirigeret eū ī via ⁊ cuſtodiret: ⁊ ſic factū ē: iō ſubdit̉. g In bethel inuenit eū.ſ. deū cū āgelo h Et ibi locutꝰ ē nobiſcuꝫ: qꝛ ibi deꝰ in pn̄ia āgeli dixit ei. Ego deꝰ oīpotēs: creſce ⁊ ml̓tiplicare: ⁊ ſub dit̉. Terrāqꝫ quā dedi abraa ⁊ yſaac dabo tibi ⁊ ſemī tuo. Et ad hūc ītellectū pōt applicari lr̄a hebraica cū d̓r. In bethel īueniemꝰ eū: vt ſit ꝟbū āgeli denūciātis iacob deū ſibi apparituꝝ in bethel. Gen̄. xxxv. Et ibi loq̄tur nobiſcū replicās bn̄dictōes patrū tuoꝝ ſuꝑ te ⁊ ſem̄ tuū ꝓ qͥbꝰ ego rogaui eū. Angeli em̄ ꝓcurāt bonū ſue cuſtodie ꝯmiſſoruꝫ Et dn̄s deꝰ exercituū.i. āgeloꝝ. k Mēoriale eiꝰ.i. ipſiꝰ iacob tū qꝛ hūit deū ſꝑ in mēoria: tū qꝛ nomē dei ſuꝑ iacob memorabatur in qͣꝫtū deꝰ iacob dicebatur: ⁊ ē ꝟbū ꝓph̓e mēorātis iuſticiā iacob pr̄iar che vt eā poſteriimitētur: iō ſubditur. l Et tu.ſ. ppl̓s iſrl̓ m Ad dn̄m deū tuū cōuerteris. ſi iacob imitari ſtuduerꝭ: ⁊ ſubdit̉ modus cōuerſiōis. n Miſcd̓am ⁊ iudiciū cuſtodi qꝛ miẜicordia ſine iudicio puſillanimitas eſt. et iudicium ſine miſericordia crudelitas eſt. Chanaan. Hic ſcriptura reuertitur ad ſcribēduꝫ maliciā. x. tribuuꝫ DD ij
zum Hauptmenü