Iohelis etʰ poſt eū exurēs flāma. Quaſiⁱ hortus voluptatis terra corā eo: etᵏ poſt eū ſolitudo deſerti: neqꝫ eſt ꝗ fugiat eū. Quaſiᵐ aſpectus equoꝝaſpectꝰ eoꝝ: etⁿ quaſi equites ſic currēt. Sicutᵇ ſonitus qͣdri gaꝝ ſuꝑ capita montium exiliēt: ſi cut ſonitꝰ flāme ignis deuorantis ſtipulā velutᵖ ppl̓us fortis p̄para tus ad p̄liū. Aq facie eiꝰ cruciabū tur populi oēsʳ vultꝰ redigentur ī ollā. Sicutᶠ fortes currēt: qͣſiᵗ viri bellatores aſcendētᵘ muꝝ. Uiriin viis ſuis gradiētur: ⁊ nō declīabūt a ſemitis ſuis. Unuſꝗſqꝫ fra trem ſuū nō coartabit: ſinguli ī cal le ſuo ābulabūt. S 3ꝫʸ ⁊ ꝑ feneſtraſ cadēt ⁊ nō demoliētur. Urbeꝫ in grediētur: ī muro currēt. Domos cōſcendēt: perᶻ feneſtras intrabūt quaſi fur. A facieª eiꝰ contremuit terra: motiᵇ ſunt celi. Solᶜ ⁊ luna obtenebrati ſunt: et ſtelle retraxerūt ſplendorē ſuū. Etᵈ dn̄s dedit vocē ſuā anteᵉ faciē exercitus ſui: qꝛᶠ ml̓ta ſunt nimis caſtra eius: qꝛ fortia ⁊ faciētia verbum eiꝰ. MaNeqꝫ eſt qui effugiat eum.i. pauci poterant effugere propter perſequētiū velocitatem: ideo ſequitur. m Quaſi aſpectꝰ equoꝝ velociter currentiū. n Et quaſi eqͥtes ſic currēt.ſ. pe dites. o Sicut ſonitꝰ qͣdrigaruꝫ ⁊c. in hoc etiam notatur multitudo aduerſarioꝝ ex magno ſonitu qui cauſabatur ex fra gore armoruꝫ ⁊ īceſſu turbaruꝫ. p Uelut populꝰ fortis ⁊ p̄paratꝰ ad p̄liū.i. munit oī genere armorum. A facie eius cruciabūtur populi.ſ. ex ſolo aſpectu. r Oēs vul. redi gen. in ollaꝫ.i. in olle nigredinē ex anxietate ⁊ ex fu mo ꝓcedente ex igne accēſo ab eis per oīa loca iu dee. s Sicut fortes current nō īpedi ti armorum pon dere. t Quaſi viri bellatoreſ.i. exer citati in arte bel landi. v Aſcen. mu. i. ad ciuitates occupandū. x. Uiri in vijs ſu. grad. ⁊c. i. ita ordinate incedent ꝙ non nimis ſeꝑabūtur abinui cem nec nimis cō iūgent̉. Dicit eī vegētiꝰ libro de re militari ꝙ iſta eſt optīa diſpoſi tio bellantiū: ita ꝙ per nimiā ſeꝑationē aduerſarij nō ingredi antur aciē: ⁊ ꝑ nimia cōiūctionē vnꝰ nō īpediat aliū ad inuadē dū aduerſarios. y Sꝫ ⁊ ꝑ feneſtras cadēt ⁊ nō demolien tur.i. ſi cōtingat eos ꝑ feneſtras domoꝝ intra cadere nō ledent̉ inde. In hebreo tn̄ hr̄. In armis ſtabūt ⁊ vtile nō querēt.i. nō queret diuitias prīcipalit̓ ſed interficere hoīes: ⁊ hec videt̉ ve rior littera: qꝛ de feneſtris ſeqͥtur. z Per feneſtras intra. qͣſi fur.i. ita latēter ꝙ exn̄tes intra ſibi de defēſione nō poterāt pro uidere. a A facie eiꝰ cōtremuit terra.i. hoīes in terra habitates. b Moti ſunt celi.i. āgeli qͥ ſunt ciues celeſteſ. An geli.n. ad cuſtodiā diuerſaꝝ gentiū deputati pugnāt adinuicē ꝓ getibꝰ ſue cuſtodie cōmiſſis: vt hr̄. Dan̄. x. qua pugnā expo nit dionyſiꝰ etiā de bonis angel̓. tn̄ hec pugna eſt inter eos ſine diſcordia: vt ibidē pleniꝰ fuit dictū: ⁊ hec pugna vocat̉ hic mo tio celoꝝ. c Sol ⁊ luna obtenebrati ſūt: locutio metaphofica ꝑ quā intelligit̉ hoīm tribulatio magna: eo mō loquēdi qͥ br etia vulgariter tp̄s nubilū tenebroſuꝫ: vnde dicit poeta. Cū fueris felix multos nūerabis amicos. Tꝑa ſi fuerint nubila ſoilus etis. d Et dominus dedit vocē ſuam. īmittēdo iudeis terrorē. Ante faciē exercitꝰ ſui. eo ꝙ erāt executores diuīe iuſticie. licꝫ poc facerēt iniqͣ volūtate: vt frequēter dictū ē. sͣ. in eſaia ⁊ hiere mia. Q mul. ſunt nimis ca. eius. qͥlibet.n. dictoꝝ exercituū fuit valde magnꝰ in ml̓titudīe ⁊ fortitudīe. g Magnꝰ en̄ dies dn̄i.ſ. in oſtēſione ſue vīdicte: iō ſubdit̉ h Et qͥs ſu ſciebit eū. q. d. ꝓpheta: nō poterimꝰ ſuſtīere:: ⁊ hoc maxīe appa miti ciuitatis ⁊ tēpli deſtructōe pͦ ꝑ chaldeos: ⁊ ſcd̓o ꝑ romaoſ gnusᵍ em̄ dies dn̄i ⁊ terribil̓ valde Etʰ ꝗs ſuſtinebit euꝫ. Nūcᵗ ergo dicit dn̄s: Cōuertiminiᵏ ad me in toto corde vr̄o: in ieiunio ⁊ fletu ⁊ in plāctu etᵐ ſcindite corda vr̄a et nō veſtimēta veſtra. Etᶜ ꝯuer timini ad dn̄m deū veſtrū: qꝛʰ be. nignꝰ etq miſericors eſt: patiēsⁱ et multe miſericordie et p̄ſtabilis ſu per malicia. Quisᵏ ſcit ſi cōuerta tur ⁊ ignoſcat: etˣ relinqͣt pꝰ ſe. bn̄ dictionē. Sacrificiūʸ et libamē do mino deo noſtro. Caniteᶻ tuba in ſyon: ſanctificateⁿ ieiuniū vocateᵇ cetū: cōgregate ppl̓ꝫ: ſanctificate eccleſiā: coadunate ſeneſ: ꝯgrega te ꝑuulos: ⁊ ſugētes vbera. Egre diaturᶜ ſpōſus de cubili ſuo: ⁊ ſpōſad̓ thalamo ſuo. Interᵇ veſtibu lū etᵉ altare plorabuntᶠ ſacerdotes miniſtri dn̄i: et dicēt. ꝑceᵍ dn̄e ꝑce ppl̓o tuo: etʰ ne des hr̄ditateꝫ tuā inⁱ opprobriū: vtᵏ dominentur eis natōeſ. Quareˡ dicūt in ppl̓iſ: vbi ē deꝰ eoꝝ. zelatusᵐ ē dn̄s terrā ſu am et peꝑcit ppl̓o ſuo. Et rn̄dit dn̄s ⁊ dixit ppl̓o ſuo. Ecceⁿ ego i Nūc ergo. Poſtqͣꝫ ꝓpheta p̄dixit deſolatoria h̓ incipit denūciare cōſolatoria: ⁊ qꝛ actꝰ actiuoꝝ ſunt in patiēte ⁊ diſpoſito: iō prīo īduc̄ ppl̓m ad debitā diſpoſitionē: ſecūdo denūciat diuinā cōſolationē. ibi zelatꝰ eſt. Debita ꝟo diſpoſitio ad ꝑceptōeꝫ diuīe cōſolatōis eſt veri. tas pnīe ⁊ cōtritōis. Math̓. v. Beati qͥ lugēt qm̄ ipſi cōſol abūtur: iō dicitur in perſona domini. k Cōuertimī ad me in toto corde veſtro.i. veraciter ⁊ integraliter. In ieiunio ⁊c. carneꝫ affligēdo vt ſpūs ad de um eleuet̉. m Et ſcindi. cor. veſtra. malaſ cogitatiōes reſcindēdo n Et non veſti. veſtra mos erat iudeis ī triſlicia poſitis ſua ſcindere veſtimēta. vt pꝫ in pluribꝰ locis vete. te. ſed hͦ paꝝ valet aūt nihil niſi aſſit ſciſſio cordiſ mō di cto. o Et conuerti mini ad dn̄m. eiꝰ miſeri cordiā implorādo. Ꝙꝛ benignꝰ. ī effectu q Et miſericors eſt. in affectu. d̓r em̄ miẜicors qͥ miẜiaꝫ alteriꝰ cordi ac cipit ad releuandum. Patiēs. cōuerſioneꝫ peccatoꝝ expectando. Et ml̓te miſericordie citra cōdignū puniēdo Et p̄ſta. peccata con donādo. v Quis ſcit ſi cōuertatur ⁊ igno ſcat ⁊c. Spūſſanctꝰ em̄ tangit corda ꝓphetaꝝ ẜm ſuū arbitriū plus ⁊ minꝰ: ⁊ iō aliqn̄ ꝑ eos denūciat ſic penaſ futu ras: ꝙ licet tūc ſint certi ꝙ talis reuelatio eſt a deo: tn̄ adhuc ignorāt aliqn̄ vtrū ſit ꝓphetia p̄deſtīationis q̄ ſꝑ implet̉: vel ſolū cōminatōis que ꝓpter pn̄īam impedit̉: ſicut ionas dixit. Adhuc. xl. dies ⁊ niniue ſubuertet̉: ⁊ tūc ignorauit ꝙ hoc eſſet īpediendū ꝓpter pnīam niniuitaꝝ: ⁊ ſic iſta ꝓpheta de plagis ſupra poſttis ignorabat: ⁊ iō ꝟbum iſtud. Quis ſcit ⁊c. nō d̓r in ꝑſona dn̄i: qͥ certitudinalit̓ cognoſcit oīa futura: ſꝫ in ꝑſona ꝓphete. x Et relīquat poſt ſe bn̄dictōeꝫ.i. ſuā gr̄am in bn̄ficijs tꝑalibꝰ ⁊ ſpūalibꝰ. y Sacrificiū ⁊ libamē dn̄o deo nr̄o. ſubintelligit̉ fiat: ad placādū eius irā. z Canite tuba in ſyon. ad ppl̓i cōuocatōeꝫ. a Sāctificate ieiuniū. ꝑ carnis mortifi catōeꝫ b Uocate cetū ⁊c. i. oēs vtriuſqꝫ ſexus ⁊ etatꝭ: vt ex cōi afflictōe ⁊ dep̄catōe citiꝰ placet̉ deꝰ: ⁊ hoc mō fecerūt niniuite ione. iij. Egrediat̉ ſpōſus ⁊c. q. d. nō eſt tēpꝰ vacādi amplexibꝰ ſed luctibꝰ. d Inter veſtibulū.ſ. tēpli. e Et altare.ſ. holocauſti. f Plorabunt ſacerdotes. cū lacrymis ⁊ deuote dep̄cātes. g Parce do mine parce ppl̓o tuo. a pēa quā demeruit ꝓ ſuo peccato. h Et ne des hr̄ditatē tuā.i. iudeā: q̄ d̓r dei hereditas rōe ſupradicta ca. i. In opprobriū.ſ. ſeruitutis gētibꝰ alienis: iō ſubdit̉. k Ut do minētur eis natōes. Ex hoc pꝫ qd̓ ſupra dictū ē.ſ. ꝙ iohel nō ſolū pro phetauerat de vaſtatōe terre ꝑ erucā brucū ⁊c. vt dic̄ Ra. ſa. q̄ nō hn̄t dn̄iū ſuꝑ hoīes: ſꝫ etiā de vaſtatōibꝰ futuris ꝑ qͣtuor regna ſupradctā q̄ ſucceſſiue acceperūt dn̄iū in iudea. l Quare dicūt in po. vbi eſt deus eoꝝ. ſic.n. dixerūt gētiles poſt vaſtatōeꝫ iudeoꝝ deriſorie inſultantes: ꝙ deꝰ eoꝝ nō poterat eos ſaluare. m zelatus eſt rex. Hic ꝯn̄r ꝓpheta p̄dicit diuinā cōſolatōeꝫ et pͦ qͣꝫtū ad ml̓tiplicatōeꝫ in bo nis: ſecūdo qͣꝫtū ad vltiōeꝫ de īimicis. ibi. Uerū qͥd mihi. Prīa in du as. pͦ ꝓmittit bōa tꝑalia: ſecūdo ſpūalia vt ex ſenſibilibꝰ ad intelligibilia deducātur. ſecūda. ibi. Et erit. Circa primū ꝓ vaſtatiōe terreua
zum Hauptmenü