Prologus Ecundoª āno darijᵇ regis medoꝝ aggeū ⁊ zachariā ꝓphetaſſe lectio nesᵉ eorūdeꝫ declarāt. Sꝫ hac de cā aggeꝰ zacharie ī ordine ꝓphe tarū p̄latꝰ eē videt̉: ꝙ eū duobꝰ mēſibꝰ vt p̄dictoꝝ lcōes on̄dūt: ī ꝓphetia p̄ceſſiſſe inuenit̉: ⁊ ad re ꝑatōeꝫ tēpli p̄cepto dei ppl̓ꝫ aīaſſe: vtᵈ eſdras r̄fert dicēs. In ſcd̓o āno darij regis ꝑſarū ꝓphetauerūt aggeꝰ ⁊ zacharias filiꝰ addo ꝓ phete ſuꝑ iudeos ꝗ erāt ī iudea et hierl̓m: ſuꝑ iſrl̓ ī noīe dei ſuꝑ eos Tūc ſurrexerūt zorobabel filiꝰ ſa lathiel: ⁊ ieſus filiꝰ ioſedech ⁊ prī cipes eiꝰ: īchoauerūtqꝫ edificare domū dei q̄ ē ī hierl̓m. Quibꝰ cū adeſſent ꝓphete exhortatiōe ſua adiuuer̄t eos. Nā ⁊ ppl̓m iſrl̓ ab imitatiōe pr̄noꝝ delictoꝝ ꝑ ſuā ad monitionē idē ꝓpheta cupiēs reIn eo. ca. vbi dr̄ ī poſtil. Meū ē argētū ⁊ meū ē auꝝ. Additio. Er hͦ ꝙ dr̄. Meū eſt argētū ⁊c̄. intelligit̉ ꝙ maioritas gl̓ie ſecūdi tēpli nō eſt accipiēda ẜm diuitias tꝑales. ſꝫ qꝛ p̄dixerat ī mediate. Implebo domū iſtā gl̓ia. ne forte aliqͥs ītelligeret eē dictū de gl̓ia diuitiaꝝ. iō ſubdit. Meū ē argētū ⁊ meum ē aurū ⁊c̄. eo mō quo pſalmiſta dixit Nō ī ſacrificijs tuis ar guā te ⁊c̄. Mee em̄ ſūt oēs beſtie ſiluarū ⁊c̄. q. d. nō ē ītelligēda hͦ gl̓ia de multitudine diuitiarū: qꝛ talē gl̓iaꝫ nō repu to nec reqͥro. qꝛ meū eſt argentū. In eodē capl̓o vbi dr̄ ī poſtilla Alia. qꝛ hō eſt magꝭ ſuſceptiuꝰ ſctīfica tionis ⁊ pollutionis. Additio. Icut pānꝰ ſctīfi catꝰ nō ſctīficat ex tactu ſuo id qd̓ tāgit ita nec hō ſctīficatꝰ ſolo tactu ſctīficat illd̓ qd̓ tāgit. Un̄ hͦ rō ſcd̓a poſtillatoris nō videt̉ valere: nec ēt ad intētū ꝓphete ꝑtinere videt̉. intēdit em̄ ꝓph̓a ex rn̄ſio nibꝰ ſacerdotū on̄dere ppl̓o: ꝙ lꝫ facerent aliqͣ bona ex gn̄e. tn̄ exqͦ ip̄i nō erāt bōi ꝙ ſua oꝑa nō debebāt cēſeri bona ſicut ꝑ pͥmā rn̄ſionē ſacerdotes dixer̄t ꝙ caro ſctīficata tāgēs aliquē cibū nō ſctīficabat euꝫ. ⁊ nō ſolū nō d̓bebāt cēſeri bona ſꝫ potiꝰ mala inqͣꝫtū ip̄i erāt mali: qd̓ pꝫ ꝑ ſcd̓am rn̄ſionē ſacerdotū vbi dixerūt. Si tetigerit pollutus ⁊c̄. ⁊ iō ꝓph̓a applicās rn̄ſiones ſacerdotū ad ſuū ꝓpoſitū dicit. Sic populꝰ iſte ⁊c̄. vſqꝫ ibi. Et oīa que obtulerīt mihi ꝯtamīata erūt. q. d. Si cut hō pollutꝰ tangēs rē mūdā ꝯtaminat eā: ſic qꝛ ppl̓s iſte pollutꝰ ē: iō oē opꝰ manuū eoꝝ ⁊ oīa que obtulerint ꝯtamīata erūt. cuiꝰ ꝯͣriū ipſi putabāt.ſ. ꝙ ex tactu bonaꝝ ſeu ſctārū rerū ſctīficabāt̉. qd̓ excludit̉ ꝑ pͥmā rn̄ſionē ſacerdotū. Replica. N ca. ij. aggei poſtil. reddit rōes quare ſctīficatū ex tactu ſacre rei nō ſctīficat vlteriꝰ: ſꝫ pollutū ex tactu rei pollute polluit vlteriꝰ. pͥma qꝛ faciliꝰ eſt deſtruere qͣꝫ ꝯſtruere. ſcd̓a qꝛ hō plꝰ eſt ſuſceptiuꝰ ſctīficatiōis ⁊ pollutōis qͣꝫ res īaīata. Cōtra quā rōeꝫ obi cit Burgē. qͣi nō voluiſſꝫ intelligere poſtil. putās ꝙ voluit dicere hominē ſctīficatū ſolo tactu ſanctificare ſicut pollutꝰ ſolo tactu polluit. ſꝫ hͦ nō dicit vt pꝫ: ſꝫ ſolū ꝯꝑat pollutionē aīate rei ad ſanctificationē rei inaīate. Iō in lr̄a in qͣōne de ſctīficatiōe fit mētio de rebꝰ in aīatis qꝛ dr̄. Si quis pollutꝰ ī aīa. tal̓ em̄ pollutio ē formalit̓ ī aīa. iō magis cōtagioſa. In rebꝰ aūt inaīatis nō eſt formalit̓ illa pollutio vel ſctīfi catio: ſꝫ ſolū ex legis dictamīe. in rebꝰ āt rōalibꝰ aīatꝭ ex legꝭ obẜuātia Incipit expoſitio ꝓlogi in zachariā ꝓphetā. Ecudo āno darij ⁊c̄. Iſte ꝓlogꝰ duas habꝫ ꝑtes pͥncipales. ī qͣꝝ pͥma tāgūt̉ q̄dā aggeo ⁊ zacharie cōia. ī ſcd̓a tuagūt̉ q̄dā zacharie ⁊ eiꝰ ꝓh̓ie ſpālia ibi Nā ⁊ ppl̓ꝫ iſrl̓. Itē ī pͥma ꝑte tagūt̉ tria pͦ tāgit̉ tp̄us ꝓph̓atōis iſtoꝝ ꝓph̓aꝝ cū dr̄. Anno. ij. darij ⁊c̄. Scd̓o tangit̉ ordo ꝓph̓ationū: ibi. Sꝫ hac de cā ⁊c̄. vbi d̓r̄ qd̓ aggeꝰ p̄ceſſit zacharia duobꝰ mēſibꝰ. Tercio tāgit̉ intētio ꝓphetantiū: ibi. Ad reſtaurationē ēt tēpli. Itē ī ſcd̓a ꝑte pͥncipali in qua tāgunt̉ q̄ zacharie ⁊ eiꝰ ꝓphetie ſūt ſpalia tria notant̉. pͥmū ē ꝓphetie intētio: ibi. Naꝫ ⁊ ppl̓m ⁊c̄. vbi dr̄ ꝙ intēdebat reuocare ppl̓m ab imitatione ſcelerum paternoꝝ. ſcd̓o tāgit̉ ppl̓i ꝯſolatio: ibi. Vidit ꝓph̓a virū ⁊c̄. tercio tā git̉ dubiū cuiꝰ in ꝓphetia ſequit̉ expoſitio: ibi. Sꝫ hanc viſionē ⁊c̄. Itē in illa ꝑticula in qua notat̉ ꝯſolatio tria tāgūt̉. Primū ē ꝯſolatoria viſio: cū dr̄. Uidit ꝓph̓a ⁊c̄. ſcd̓m ē viſionis ſolutio ibi. Cuiꝰ vi ſionis hͨ ſolutio ē. Tertiu e ſolutiōis ꝯfirmatio: ibi. Nā ⁊ Eſaias ⁊c̄. uocare: v̓bisᶜ lcōe ꝯprehēſis vſus ē. Uidiᶠ nocte: ⁊ ecce vir aſcenderat ſuꝑ equū rubeū ⁊c. Uidit ꝓ pheta viꝝ eqͦ rubeo ſedētē: ⁊ ſtātē: inᵍ medio myrteti vmbroſi cuius viſiōis hec ſolutio ē. Uir aſcē dēs equū rubeū: lꝫ āgelꝰ intelliga tur: tn̄ qꝛ p̄dicti coloris equū con ſcēdere viſus ē: vīdictā ſāguīs in eā gētē ſignificat afferēdā: q̄ pplꝫ iſrl̓ ī captiuitatē redegerat. Naꝫ ⁊ eſaias ꝓpheta ꝑ ruboreꝫ veſtimētoꝝ īter gētes vindictā cū ſan guīe a deo ꝓferēdam demōſtrās: his ꝟbis vſus ē dicēs. Quis ē iſte ꝗ venit d̓ edō tīctis veſtibꝰ d̓ boſra ⁊c̄. Stātē ꝟo ī medio myrtēti vmbrātis: ꝙ dixit: leticiā ppl̓o af futurā ꝑ myrteti ſignificatōeꝫ vo luit deſignari. Eiꝰ ligni moyſes inᵏ leuitico cū faceret mētione ait: ouaccipietisˡ die prima fructꝰ ugni Sic pꝫ diuiſio ⁊ ꝯtinētia iſtiꝰ ꝓlogi. Dicit̉ igit̉. a Anno ſe cūdo qui fuit qͣdrageſimꝰ a pͦ āno cyri b Darij hyſtaſpis. vn̄ gl. Cyro qui. xxx. ānis regnauit ī ꝑſis int̓fecto apd̓ maſſagētas a tomyra regina maſſagetaꝝ: cābiſes filiꝰ cyri maior ſucceſſit in regnū. qui expletis octo ānis duoſ magos frēs habuit ſucceſſo res: quibꝰ occiſiſ a ppl̓o dariꝰ filiꝰ hyſtaſpis rex ꝑſarū cōſtitutꝰ eſt cuiꝰ regni āno ſe cūdo factꝰ ē ẜmo dn̄i ad zachariā filiū barachie filij addo ꝓph̓am Ergo apͦ ano cy ri vſqꝫ ad ſecūdū ānū darij ſuppu tant̉ āni. xl. ⁊c̄. c Lectiōes eorū dē Aggei.i. a. ⁊ zacharie.i. a. tn̄ aggeꝰ p̄ceſſit du obus mēſibꝰ ī ꝓ phetando. Vn̄ ī principio aggei dr̄. Mēſe. vi. in p̄ncipio zach̓. dr̄ Menſe. viij. d Eſdras refert i. Eſdre. v. In an no. ij. Illd̓ accipi tur de. i. Eſdre. v vbi dr̄. Proph̓a uerūt aggeus ꝓph̓a ⁊ zacharias filiꝰ addo ꝓphetātes ad iudeos qͥ erāt in iudea et hierl̓m in noīe dei iſrl̓. tūc ſurrexerūt zorobabel filiꝰ ſalathiel ⁊ ioſue filiꝰ ioſedech ⁊ ceperūt edificare tēplū dei ī hierl̓m ⁊ ꝓphe te cū eis adiuuātes eos. e Uerbis lcōe ꝯprehēſis aggei.i. q̄ verba ſubiūgūt hic cū dr̄. f Uidi nocte ⁊ ecce vir aſcēderat. il le vir angelꝰ fuit apparēs in ſpecie viri inſidētis in equo rubeo exquo pꝫ ꝙ viſio fuit imaginaria. vide glo. marginalē que expo nit tota auctoritatē. g In medio myrtēti. Hic myrtetū d̓r̄ locus in quo creſcūt myrti. eſt aūt myrtꝰ ſpecies arboris de qua di cit Iſidorꝰ. in. xvij. ethy. Myrtꝰ a mari dicta eo ꝙ magꝭ littorea arbor ſit. Uirgiliꝰ. Et amātes litora myrti. Hinc eſt ꝙ a grecis myrtene dr̄. Medicoꝝ aūt libri hāc arborē aptā ſcribūt mulieꝝ neceſſitatibꝰ plurimis. Iteꝫ in glo. Eſaie qͣdrageſimopͦ dr̄ ſic. Myrtꝰ arbor aromatica īputribilis feſſa mēbra ꝯſolidat ⁊ reparat. myſtice ꝑ myrtū ſignant̉ ꝓphete ⁊ alij qui odore ꝟtutū ⁊ ſpūali gaudio ſūt reſperſi inter qͣs qͣi eos ꝯſolās dr̄ ſtare angelꝰ. h In eā gentē.i. aſſyrios ⁊ chaldeos ⁊ alias natiōes q̄ afflixerāt iudeos. vt pꝫ zach̓. ix. i Nā ⁊ eſaias Eſaie. xiij. a. k In leuitico. xxiij. g. Sumetꝭ vob̓ die pͦ fructꝰ arboris pulcerrime. ſpatulaſqꝫ palmaꝝ. ⁊ ramos ligni denſaꝝ frōdiū. ⁊ ſaliceſ de torrēte ⁊ letabimī ⁊c̄. Arborē pulcerrimaꝫ appellat myrtu ſicut pꝫ hic in lr̄a cū dr̄. Fructꝰ ligni ſpecioſi. lignū aūt denſarū frondiū appellat oleā. l Acci. die pͦ. i. cū celebrabitꝭ feſtū ſcenophegie. m Fru. ligni ſpecioſi.i. frōdes myrti ad deſignan dū leticiā ꝑ bn̄ olentis ligni fragrātiā. ſcenophegia erat feſtum hebreoꝝ ⁊ interp̄tat̉ tabernaculoꝝ dedicatio que celebrabat a iudeis ī memoriā expeditionis cū ab egypto ꝓmoti vel moti in tabernaculis agebat̉. vide in opuſculo de vocabulis biblie. n. Sꝫ hāc viſionē. Hic exponit hiero. qͣre dicat̉ hͦ viſio nocte fieri: ⁊ ponit̉ rō.ſ. ꝯueniētia liberatiōis ppl̓i ab vltīa captiuitate cū illa que fuit de egypto. qꝛ ſicut ī illa liberatiōe ī ꝑte erat in tenebris qͣꝫtū ad tp̄s p̄ꝑatiōis ad eūdū: ⁊ in ꝑte erāt in luce qͣꝫtū ad ip̄m exitū. qꝛ de nocte ꝑꝑauerūt ſe ad exeūdū. ſic pꝫ Exo. xij. ⁊ mane egreſſi ſūt ſic in iſta liberatiōe qͣꝫtū ad aliqua ꝑtem erāt in tenebris captiuitatꝭ. qͣꝫtū ad aliā ꝑte erāt ī lumīe libertaꝫ
