Liber ſtis Oꝑiebatis lachrymis altare dn̄i fiētū ⁊ mugitu: ita vt nō reſpi ciam vltra ad ſacrificium: nec acci piā placabile ꝗd de manu vr̄a etꝰ dixiſtis. Quam ob cām. Quia dn̄s teſtificatꝰ eſt inter te ⁊ vxoreꝫ pubertatis tue quāᵐ tu deſpexiſti Etⁿ hec particeps tua ⁊ᵇ vxor fe deris tui. Nōneᵖ vnꝰ fecit: ⁊q reſi duū ſpūs eiꝰ eſt. Et ꝗd vnꝰ que rit niſi ſcmnē dei. Cuſtoditeˢ ergo ſpiritū vr̄m ⁊ vxorem adoleſcētie tue noli deſpicere. Cuꝫᵗ odio ha bueris dimitte: dicit dn̄s deꝰ iſrl̓. Oꝑietᵘ aūt iniquitas veſtimētuꝫ eiꝰ: dicit dn̄s exercituū. Cuſtodi te ſpiritū vr̄m: ⁊ nolite deſpicere. Capitulum. iij. Aborareª feciſtis dn̄ꝫ in ſermōibꝰ vr̄is ⁊ dixiſtis In qͦ euꝫ fecimꝰ labora re. Iō ꝙ dicitis oīsᵇ ꝗ fecit malū ſum. iō ſubdit̉. Ita vt nō reſpiciaꝫ ⁊c̄. k Et dixiſtis. Quā ob cām nō dimittis iſtud delictū ꝑ ſolū ſacrificiū. Ad qd̓ rn̄det̉ cum dicitur. Quia dn̄s teſtificatus eſt inter te ⁊ vxorē. d̓ mutua cohabitatiōe et dilectione: dicēs per adam ꝓphetice Gen̄. ij. vt ibidē fuit declaratuꝫ. Quāobrē relīquet hō patre ſuū ⁊ matrē: ⁊ adherebit vxori ſue. ⁊ erūt duo in carne vna. m Quā tu deſpexiſti. teuendo eā vt ancillaꝫ. n Et hec ꝑticepſtua.i. ſocia nō ancilla. o Et vxor federis tui. ꝑ ꝯſenſum aīoꝝ qui facit mr̄imoniū. p Nōne vnꝰ fecit. q. d. ſic. qꝛ vnꝰ deꝰ fecit adā ⁊ euam. q Et reſiduū ſpūs eiꝰ eſt. ad hͦ em̄ fecit deꝰ mu lierē de coſta viri: vt ſic̄ vna caro ſūt ita ſint vnꝰ ſp̄s ⁊ vna aīa: ꝑ verā di lectiōꝫ. r Et qͥd vnꝰ querit niſi ſemen dei. q. d. ad hͦ eſt vnitio ſeu cō iūctō mr̄imonij: vt inde ꝓcreet̉ ſemen ad cultuꝫ dei. iō ſubdit̉. s Cu ſtodite gͦ ſpm̄ vr̄m.i. bo nā volūtatē ad vxorem t Cū odio habuerꝭ dimitte. dādo ei libellū re pudij vt poſſit alteri nu bere: ⁊ nō ſicut ancilla a te violēter teneri. hͦ em̄ ē minꝰ malū qͣꝫ affligere vxorē ſine cā. libellꝰ em̄ repudij nō fuit ꝯceſſus vt ꝑ ſe eēt licitus: ſꝫ ad maiꝰ maluꝫ euitādū: vt diffuſe declaraui. Deūt̓. xxiiij. v Oꝑiet aūt iniqͥtas veſtimētū eius i. veſtimētū viri. ſic em̄ ſonat lr̄a hebraica q̄ nō pōt referri niſi ad maſculū ⁊ nō ad feminā ẜm modū loq̄ndi hebraicū. ⁊ ē ſenſus. Oꝑiet ⁊c̄. q. d. ꝑ dei vindictā ſic apꝑebit iniqͥtas viri deſpiciētis vxorē mō p̄dicto: ſic̄ apꝑꝫ illd̓ qd̓ ponit̉ ſuꝑ veſtimentū eiꝰ. In ca. ij. vbi dr̄ ī poſtil. Et maledicā bn̄dictiōibꝰ vr̄is Additō Oc qd̓ dr̄ h̓. Et maledicā bn̄dictiōibꝰ vr̄is. ẜm magr̄m ī qͣrto diſ. xxv. quidā referūt ad hereticos qͥ ſunt ab eccl̓ia p̄ciſi: ⁊ ad excōicatos quoꝝ bn̄dictiōes fiūt maledictiōes his qui eoꝝ ſequūt̉ errores Aliā ēt expoſitionē ponit quā credo eſſe Grego. ⁊ ē talis.ſ. ꝙ qͥ a malis ſacerdotibꝰ bn̄dicit̉ a deo erit maledictꝰ: qꝛ bn̄dicūt inique agētibus ⁊ adulāt̉ peccātibꝰ: dūmō diuites ſint. hͨ ille In eodē ca. vbi dr̄ inpoſtilla. Nonne vnꝰ fecit. Additio. Oc qd̓ dicit̉ hic. Nonne vnꝰ fecit ⁊c̄. alit̓ exponit̉ ẜm quoſdā he breoꝝ expoſitores ⁊ magꝭ ꝯſonū littere vt videt̉. Ad qd̓ ſciendū ꝙ abrahā hn̄s in vxorē libera Sarā de gn̄e ſuo: accepit tn̄ aliā vxorē alienigenā.ſ. agar ancillā egyptiacā. Gen̄. xvi. ca. ex qͣ volebāt ſe excu ſare a pctō illi qui alienigenas vxores acceꝑant hn̄tes alias ꝓprias. ⁊ hͦ ē qd̓ dr̄. Nōne vnꝰ fecit.ſ. abraā qui erat vnꝰ pr̄ oīum iſrl̓itaꝝ. Et reſiduum ſpūs eius. per hoc ꝙ dicitur reſiduum intelligitur ſuper abū dans: eo ꝙ reſiduum cuiuſcumqꝫ rei ſuperabundat ſuper ipſam rem q. d. non ſumus inculpandi propter vxores alienigenas: eo ꝙ abraam hͦ fecit vt dictū eſt. ⁊ tn̄ ſpūs eiꝰ.ſ. ꝓph̓ie ⁊ ſanctitatꝭ ſuꝑabundas fuit. ⁊ ſic geſta eiꝰ ſunt trahēda ad ꝯn̄tiā. Ad qd̓ rn̄det̉ ꝑ ꝓph̓aꝫ. Et qͥd vnꝰ querit niſi ſemen dei. q. d. ille vnꝰ hͦ fecit nō ex libidine carnali. ſꝫ qꝛ Sara erat ſterilis ipſamet ꝓcurāte hͦ fecit abrahā cā ꝓlis hn̄de vt ī ca. Gen̄. ſupradicto. Et qꝛ nō fecit hͦ abraū ſolū ad inſtantiā ſare: vt dictū eſt. ſꝫ et nutu ſeu inſpiratiōe diuina. iō dicit. Et qͥd vnꝰ querit niſi ſemē dei. hͦ ē dicere illd̓ qd̓ querebat abraā nō ē intelligēdū ſemen ſeu ꝓlē ſimpl̓r: ſꝫ ſemē dei. qꝛ a deo inſpiratꝰ hͦ faciebat: ⁊ ſic on̄dit ꝙ nō erāt excuſati ꝑ exēplū abrae. ⁊ iō hortat̉ eos. Cuſtodite gͦ ſpm̄ vr̄m ⁊ vxorē adoleſcētie tue noli deſpicere. qꝛ abraā nō fecit hͦ deſpiciēdo vxorē. ſꝫ rōibꝰ p̄dictꝭ. ⁊ ſeqͥt̉. Cū odio hūer̄ꝭ dimitte ꝑ libellū repudij q̄ erat ſimpl̓r licitꝰ tꝑe ve. teſtī: vt d̓claratū fuit ī additōe deūt. xxiiij Re. N ca. ij. vbi dr̄. Nōne vnꝰ fecit ⁊c̄. Burgꝭ. aſſumit ꝯͣ poſtilla torē bonꝰ eſt in conſpectu dn̄i: ⁊ tales ei placent. Autº certe: vbi eſt deꝰ iudicij. Ecceᵈ ego mittā angeluꝫ meū ⁊ᶜ preꝑabit viā an̄ faciē meā Etᶠ ſtatim veniet ad templū ſuū dn̄atorᵍ quē vos queritis ⁊ʰ ange lus teſtamēti quē vos vultis. Ec ceⁱ venit dicit dn̄s exercituū: ⁊ᵏ ꝗspoterit cogitare diē aduentꝰ eiꝰ ⁊ ꝗs ſtabit adᵐ videndū eū. Ipſe em̄ qͣi ignis ꝯflās ⁊º qͣſi herba fullonū. Et ſedebit ꝯflās ⁊ emūdās argentū ⁊ᵖ purgabit filios Leui ⁊ colabit eos qͣſi aurū ⁊ qͣſi argentū: ⁊ʳ erunt dn̄o offerentes ſacrificia īiuſticia. etˢ placebit dn̄o ſacrificiū iuda ⁊ hierl̓m ſicutᵗ dies ſeculi ⁊ ſi cut anni antiqui. Etᵘ accedam ad vos in iudicio: ⁊ ˣ ero teſtis velox maleficisʸ ⁊ adulteris: ⁊ ꝑiuris: ⁊ ꝗ calūniant̉ mercedē mercenarijs ⁊ hūiliāt viduas ⁊ pupillos: ⁊ op⁊ gloſaꝫ quā aliqn̄ nō ſcit nimis pōderare. ꝙ ille paſſus debeat exponi de abraā ꝯͣ excuſationē friuolā ppl̓i in lr̄a poſitaꝫ: vt ſit ꝟbū ppl̓i ꝯͣ deū arguētis. Nōne.ſ. abraam habuit alienigenā vxore ſine rep̄henſiōe. q. d. quare rep̄hēdit̉ in nob̓. Sed in lr̄a ⁊ eiꝰ ꝓceſſu eſt ꝟbū ꝓph̓e ī ꝑſona dei arguētis ppl̓m. ⁊ ita dicit glo. Vn̄ poſſet h̓ Burgꝭ. multipl̓i cl̓pari: ſꝫ n̄ ē pn̄tꝭ ꝓpoſiti niſi oſtē dere eum male ꝯͣ poſtillatorē moueri. Sꝫ circa illū paſſū eiuſdeꝫ capituli Siodio habueritis vxorē dimitte. Burgē. d̓ materia illa ſe remittit ad. xxiiij. ca. Deut̓. ⁊ ibi vi de correctoriū ſatiſ latū dirigi ad ca. xix. Mathei. Capl̓m. iij. Aborare feciſtis. hͨ incipit ca pitulū in hebreo vbi īcipit aduen tus xp̄i denūciatio. ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ pͦ ponit̉ occaſio hu ius denūciatōis ſcd̓o ip̄a denūtia tio ſubditur: ibi. Ecce ego mittaꝫ Circa pͥmū ſcien dū ꝙ ppl̓s iudeoꝝ ſaltē ꝓ magna ꝑte vidēs alias gētes in hͦ mūdo ꝓſꝑari: vt chaldeos ⁊ ꝑſas ⁊ medos qui erāt idolatre. ⁊ ſe frequēt depͥmi ⁊ captiuari dicebat ꝙ deus diligebat malos: ⁊ de ſeruitoribuſ ſuis nō curabat. vel ꝙ de iſtis inferioribus ꝓuidentiam non hē bat. ex quo ẜuientes ſibi negligebantur. ⁊ alij ſic exaltabantur. ⁊ ſic deo imponebant maliciam malos diligendo: vel ignorantiā merita ⁊ demerita hoīm nō videndo. ⁊ vtrūqꝫ eſt erroneū et deo odioſū: iō dr̄. a Laborare feciſtis dn̄m in ſermōibꝰ vr̄is blaſphematorijs. ⁊ loqͥtur ſcpͥtura d̓ deo qͣi d̓ hoīe afflicto d̓ ma lo qd̓ audit ī eo qd̓ erroneuꝫ eſt. b Oīs qui facit malū ⁊c̄. ex dictis pꝫ ſnīa. c Aut certe vbi ē deꝰ iudicij.i. dijudicans īter bonos ⁊ malos. d Ecce ego. Hic ꝯn̄r denūciat̉ xp̄i aduentꝰ in qͦ ſit bonoꝝ ⁊ maloꝝ diſcretio. qꝛ ī pͦ aduētu xp̄i fctm̄ ē iudici um diſcretiōis: vocando aliqͦs ad gr̄am cet̓is dimiſſis iuſto dei iudicio lꝫ nobis occulto. ſꝫ ī ſcd̓o aduētu fiet iudiciū diſcuſſiōis malos puniēdo ⁊ bonos p̄miādo. ſic gͦ ꝓcedit̉: qꝛ pͦ vterqꝫ aduētus denūtiat̉. ⁊ ſcd̓o predictꝰ error euacuat̉: ibi. Inualuerūt pͥma ī duas: qꝛ pͦ ponit̉ dicta denūciatio. ſcd̓o ppl̓i monitio ibi. Ego em̄. pͥma adhuc ī duas. qꝛ pͦ denūciat̉ vterqꝫ aduētꝰ. ſcd̓o vtriuſqꝫ effectꝰ: ibi. Ip̄e efii. Circa pͥmū pͦ denūciat̉ pͥmꝰ aduētus xp̄i: cū dr̄ ī ꝑſona xp̄i. d Ecce ego mittā angelū meū..i. lo hannē baptiſtā: qͥ magꝭ duxit ī terris vitā angelica qͣꝫ humana ꝙ eī hͨ ſcpͥtura dicat̉ d̓ ipſo ad lr̄aꝫ: pꝫ Math̓. xi. vbi dicit ſalua tor d̓ iob̓e. Hic ē d̓ qͦ ſcpͥtū ē: ecce ego mitto ⁊c̄. e Et p̄parabit viā. qꝛ p̄dicatio ⁊ baptiſmꝰ ioh̓is fuerūt quedā preꝑatiōes ad baptiſmū ⁊ p̄dicatiōeꝫ xp̄i. f Et ſtatī veniet ad tēplū ſuū qꝛ ibi xp̄s oblatꝰ fuit ⁊ ibi pluries p̄dicauit ⁊ miracula fecit. g Dn̄ator quē vos querit̉ꝭ.i. xp̄s cuiꝰ aduētū deſiderabat pr̄ēs antiqͥ. h Et angelꝰ teſtī. qꝛ xp̄us fuit nūcīꝰ no. teſtī: vt p̄dixe rat hiere. xxxi. ſcd̓o deuūciat̉ aduētꝰ xp̄i ſcd̓s cū dr̄. i Ecce ve nit.i. veniet certitudinalit̓ ad iudiciū. k Et qͥs poterit coglta re diē aduētꝰ eiꝰ. q. d. nullꝰ. vn̄ dr̄ Math̓. xxiiij. De die illa ⁊ ho ra nemo ſcit ⁊c̄. l Et qͥs ſtabit.i. poterit ſtare. m Ad vide dū eū. qꝛ ſic̄ pͥmꝰ aduētꝰ fuit ī humilitate ⁊ māſuetudīe: ita ſcd̓s erit ī ptāte ⁊ terrore. n Ip̄e cm̄. Hic ꝯn̄r ponit̉ effectꝰ vtriuit
zum Hauptmenü