Machabeoꝝ. i. iudea. Utᵇ audiuit aūt ionathas ppl̓s ẜmones iſtos credide rūt eis: nec receperunt eos: qꝛ re­cordati ſūt malicie magne quā fe cerat in iſrl̓: tribulauerat eos val de. Etᵉ cōplacuit eis in alexandrū qꝛ ipſe fuerat eis prīceps ẜmonū pacis: ipſi auxiliū ferebāt oībus diebꝰ. Etᵈ ꝯgregauit rex alexan­der exercitū magnum admouit caſtra ꝯtra demetriū. Et cōmiſe rūt p̄lium duo reges: ſugit exer citus demetrij: inſecutꝰ ē ale xander: incubuit ſuꝑ eos inua­luit p̄liuꝫ nimis donec occidit ſol cecidit demetriꝰ in die illa. Et miſit alexāder ad ptolomeū regē egypti legatos ẜm hec ꝟba dicēs Qm̄ regreſſus ſū in regnū meuꝫ: ⁊ᶠ ſedi ſiede patrū meoꝝ: obtinui principatū ꝯtriui demetrium: poſſedi regionē nr̄aꝫ: cōmiſi pu gnā eo: ꝯtritꝰ eſt ipſe caſtra eiꝰ a nob̓: ſedemꝰ in ſede regni eiꝰ. Et nūc ſtatuamꝰ ad inuicem amiciciā da mihi filiā tuā vxorē ero gener tuꝰ ⁊ᵍ dabo tibi dona ⁊ʰ ip̄i dignitatē. Et rn̄dit rexpto lomeꝰ dicēs. Felix dies in reuer ſus es ad terrā patrū tuoꝝ ſedi­ſti ī ſede regni eoꝝ. Et nūc faciā tibi qd̓ ſcripſiſti: ſed occurre mihi ptolomaidā: vt videamꝰ inuiceꝫ nos ſpondeā tibi ſic̄ dixiſti. Et exiuit ptolomeꝰ de egypto ipſe cleopatra filia eius venit ptolo­maidā āno cēteſimo ſexageſimo ſcd̓o. Et occurrit ei alexāder rex dedit ei cleopatrā filiā ſuā: fec̄ nuptias eiꝰ ptolomaide ſic̄ reges in magna gl̓ia. Etⁱ ſcripſit alexā­der rex ionathe vt veniret obuiaꝫ ſibi. Etᵏ abijt cum gl̓īa ptolomai : occurrit ibi duobꝰ regibꝰ: dedit illis argentū multū auruꝫ dona: inuenit gr̄aꝫ in ꝯſpectu eo . Etᵐ ꝯuenerūt aduerſus vi ri peſtilentes ex iſrl̓: viri iniꝗ inter pellātes aduerſus: inten­dit ad eos rex. Et iuſſit ſpoliari io nathā veſtibꝰ ſuis: indui pur pura. Et ita fecerūt: ⁊ⁿ collocauit ppl̓ dliquat no ra. a Et ad edificanda ⁊cͣ. Sūprꝰ dabunt̉ de rōe regꝭ ⁊cͣ. i. ſuis redditibꝰ ꝓprijs b. Ut audiuit ⁊cͣ. repu tātes eos falſos merito ꝓpter ſuā maliciā p̄ce­dētē c Et pla. ⁊cͣ. ẜuare eo fedꝰ amicicie. d Et ꝯgregauit Hic ꝯn̄r̄ deſcri­bit̉ ꝯgreſſus ale rādri cum deme trio. pꝫ lr̄a vſ­qꝫ ibi. e Et miſit alexander. vbi ex alexandri victoria ꝯͣhit̉ a micicia: ſecūdo ſubdit̉ Ionathe gl̓ia: ibi ſcpͥſit rex alexād̓. pͥma pars pꝫ paucꝭ et ceptꝭ: diſcurrē. tur. f Et ſe­di ⁊cͣ. ī ātiochia: erat metropol̓ illiꝰ regni. g Et dabo tibi dona regie ma­ieſtati ꝯdigna. hEt ipſi digni qꝛ vocabit̉ erit regina. i Et ſcripſit. ꝯn̄r de ſcribit̉ ionatho gl̓ia: dicitur i Et ſcripſit rex alexander iona­the. ſicut amicuſ amico. k Et abijt cuꝫ gl̓ia.i. apparatu ma gno l Et oc currit ibi duobꝰ regibꝰ.ſ. alexan­dro ꝑto lomeo m Et ꝯuenerūt aduerſus ⁊c. Nam a lege apo ſtatauer̄t alios ad apoſtaſiā qͣn poterāt īuita bant. n Et collocauit ⁊c. in iudicio in ꝯui uio. o Exi­te eo ī medio ⁊c. ad eiꝰ hono­ aduerſarioꝝ confuſionem. p Et p̄dicate.i. p̄coneꝫ publi­cate. q Ut nemo aduerſus ⁊c. patꝫ littera rex ſedere ſecū: dixitqꝫ principi bus ſuis. Exiteᵈ eo in mediuꝫ ciuitatis: ⁊ᵖ p̄dicate: vtq nemo ad uerſus interpellet vllo nego cio: nec quiſqͣꝫ ei moleſiꝰ ſit de vl la rōe. Et factū eſt vt viderent interpellabāt gloriā eiꝰ que p̄di­cabatur: opertū purpura fu­gerunt oēs. Et magnificauit euꝫ rex ſcripſit eum inter primosmicos: poſuit eum ducē parti cipē principatꝰ. Et reuerſus ē io­nathas in hieruſaleꝫ cum pace leticia. Inʳ anno centeſimo ſexa­geſimoꝗnto venitᵍ demetrius fili us demetrij a creta inᵗ terrā patrū ſuorum. Et audiuit alexander rex ꝯtriſtatus eſt valde: ⁊ᵗ reuer­ſus eſt antiochiā. Etᵘ cōſtituit de metrius rex apolloniuꝫ ducē qui preerat celeſyrie ꝯgregauit exer cituꝫ magnū ⁊ˣ acceſſit ad iamniā Etʸ miſit ad ionathā ſummū ſa­cerdotē dicēs. Tuᶻ ſolus reſiſtis nobis. Egoª auteꝫ factus ſum in deriſuꝫ in opprobriū. Propter eaᵇ quia tu poteſtatē aduerſū nos exerces in mōtibus. Nunc ergo ſi cōfidis in virtutibus tuis: deſcē deᶜ ad nos ī campū comparemꝰ illic inuiceꝫ: quia mecū eſt virtus bellorum. Interroga diſce ꝗs ſum ego ceteri qui auxilio ſunt mihi: qui dicunt: qꝛᶜ non pōt ſta re pes veſter ante faciē noſtraꝫ: qꝛ bis in fugā ꝯuerſi ſunt patres tui in terram ſuam: ⁊ʳ nunc quō pote ris ſuſtincre equitatū exercitum tantū in campo vbi non eſt lapis neqꝫ ſaxum: neqꝫᵍ locus fugiēdi: Utʰ audiuit aūt ionathas ſermo nes apollonij motus eſt animo: elegit decē milia viroꝝ: exijt ab hierl̓m: occurrit ei ſymō frater eius in adiutoriū applicuerūt ca ſtra ī ioppē ⁊ⁱ excluſit aciuitate qꝛᵏ cuſtodia apollonij ioppe erat: oppugnauit. Et exterriti qui erant in ciuitate: ape ruerunt ei: et obtinuit ionathas ioppē. Et au­diuit apolloniꝰ admouit tria mi lia eꝗtuꝫ exercitū multū: ⁊ᵐ abijt In anno cēteſimo. ꝯn̄r deſcribit̉ ꝯflictꝰ io nathe alexādro vbi ponit̉ apollonij ꝯmi­natio. ſcd̓o ionathe ani matio: ibi. Vt audiuit aūt ionathas. tertio ale rādri ꝯgratulatio: ibi. Et factu eſt. Circa pri­ dr̄. r In anno clxv. regni grecorum: s Uenit demetriꝰ ⁊c. vbi occiſo pr̄e ſuo ab a lexādro: ad ꝑntes mr̄is ſue iuerat refugio. Inter pa. ſu. creten ſium auxiliuꝫ inter qͦs creuerat. t Et re­uer. eſt ātiochiā. metro­polim ciuitatē. vt ibi gregaret exercitū ad pu gnandū ꝯͣ alexandrum Et ꝯſtituit ⁊cͣ. ī vna ꝑte regni vocabat̉ ce leſyria: erat regio ma­ritima x Et acceſ. ad iamniā ſil̓r eſt ꝓ­pe mare in iudea. id̓o vr̄ illuc veniſſe nauigi­um. y Et miſit ad ionathā. inuitādo eum ad pugnandum. Tu ſolus ⁊c. q. d. cre­dis tu diu refiſtere. q. d. . a Ego aūt ⁊c. eo habeo te ſtatī ad nutū meum. Propterea qꝛ tu po teſtatē ⁊c. q. d. non uenit ex tua ꝓbitate: ſꝫ ex mōtiū aſperitate ad qͦs tu refugis: qꝛ ſunt in acceſſibiles eqͥtibꝰ nr̄is ideo ſequit̉. c De­ſcende ad nos in cāpuꝫ i. ad t̓rā planā d In terroga di. qͥs ſū ego ⁊c. q. d. ſi ſcires te mi­hi ſubijceres e Qd̓ pōt ⁊c. in p̄lio ſed uertit̉ ad fuga f Sꝫ nūc quō poteris ⁊c. vbi ⁊c. īpedies iter eqͥtuꝫ peditū meorum g Neqꝫ locꝰ fugiendi tibi tuis. qꝛ ſtatim ca peremī ab eqͥtibꝰ meis. h Ut aūt audiuit. hi c ꝯn̄r ponit̉ ipſiꝰ ionathe ꝓuocatio. pꝫ vſqꝫ ibi Et excluſit euꝫ a ciui­tate.i. ppl̓s ioppe iona thā excluſit ab ingreſſu ciuitatꝭ ioppēſis: ſub ditur cum dicitur. k Quia cuſtodia ⁊c. i. homines armati ex par te ipſius ibidē poſiti Et oppugnauit.ſ. ionathas ioppē ⁊c. cete ra patent vſqꝫ ibi. m Et abijt ⁊c. i. plene LL iiij