Machabeoꝝ.i. rūt. Etᵗ viderūt ꝗ fugiebant partis illiꝰ: ⁊ᵈ reuerſi ſūt ad eū: ⁊ᵗ inſe quebāt̉ cū eo omnes vſqꝫᵘ cades ad caſtra ſua: ⁊ ꝑuenerunt vſqꝫ illuc. Et ceciderūt de alienigenis in die illa tria milia viroꝝ: ⁊ reuerſus eſt ionathas in hierlm. Capl̓m. xij. Tª vidit ionathas qꝛ tp̄us euꝫ iuuat: ⁊ᵇ elegit viros ⁊ miſit eos romā ſtatuere ⁊ renoua re cū eis amiciciā: ⁊ ad ſparciatas ⁊ ad alia loca miſitᵉ epl̓as ẜm ean dē formā. Et abierūt romā ⁊ ītra uerūt curiā ⁊ dixerūt. Ionathas ſūmus ſacerdos ⁊ gēs iudeoꝝ mi ſerūt nos: vt renouemꝰ amiciciaꝫ ⁊ ſocietatē ẜm priſtinū. Et dede rūt illis epl̓as ad ipſos ꝑ loca: vt deducerēt eos in terrā iuda cū pa ceᵇ. Et hoc eſt exēplum epl̓aꝝ qͥs ſcripſit iōathas ſpartiatis. Ionathas ſūmꝰ ſacerdos ⁊ ſeniores gē tis ⁊ ſacerdotes ⁊ reliquꝰ ppl̓s iu deoꝝ: ſpartiatis fratribꝰ ſalutem Iāᶜ pridē miſſe erāt epl̓e adoniā ſūmuꝫ ſacerdotē a dario ꝗ regnabat apud vos: qm̄ eſtis fr̄es nr̄i ſi cut ſcriptū ꝯtinet qd̓ ſubiectū eſt Etᶠ ſuſcepit onias virū ꝗ miſſus fuerat cūᵍ honore: ⁊ accepit epl̓aſ in ꝗbꝰ ſignificabat̉ de ſociētate ⁊ de amicicia. Nosᵇ enim cum nul lo horum indigeremꝰ hn̄tesⁱ ſolatio ſanctos libros ꝗᵏ ſunt in ma nibꝰ noſtris maluimꝰ mittere ad vos renouare fraternitatē ⁊ amici ciā ne forte alieni efficiamur a vo bis. Multa em̄ tp̄a trāſierūt ex qͦ T vidit ionathas. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ ducatꝰ ionathe ſub antiocho filio alexādri iā regnāte ſub qͦ vidēs ſibi ꝓſpere ſuccedere: ⁊ nolēs omittere de his q̄ ẜm humanā ꝓuidētia facere poterat ad firmandū ppl̓ꝫ ſuū in pace. pͦ cū extraneis ſe cō federauit. ſcd̓o ꝯͣdictores alexan. regꝭ expugnauit: ibi. Et audi uit ionathaſ. ter tio triphon eum defraudauit: ibi Et cū cogitaſſet triphon. pͥma in duas: qꝛ pͦ ponitur eiꝰ ꝯfederatiōis epl̓aꝝ ꝯſcri ptio. ſcd̓o ſentētie recitatio: ibi. Et hͦ eſt exēpluꝫ Circa pͥmuꝫ dr̄. a Et vi. iōa. ⁊cͣ. dr̄ aūt tp̄s eē bo nuꝫ ⁊ iuuare qn̄ ꝯtingūt in eo ꝓ ſpera. malū autē ⁊ nocere qn̄ aduerſa. b Et elegit viros. ad talē legationem aptos. ⁊ ſequit̉. Miſit epl̓as ⁊cͣ i. eādē ſnīam de amicicia ſtatuēda ⁊ renouāda. cetera patēt. d Et hͦ eſt exemplū. Hic ꝯn̄r po nit̉ recitatio ſen tentie epl̓aꝝ: ⁊ j epl̓e ionathe muſe ſpartiatꝭ. ſcd̓o epl̓e reſponſiue ab eis: ibi. Et hͦ reſcpͥtū. In epl̓a vero ionathe fit mētio de qͥnqꝫ. pͦ de qͣdā epl̓a priꝰ miſſa tp̄e Onie ſūmi ſacerdotis a rege ſꝑtiatarū iudeis. ⁊ hͦ ē qꝛ dē. e Iā ꝑ ⁊c. a dario. Ioſephꝰ li. xij. atiqͥta. iudaice noīa eū ariū: ⁊ eſt idē nomē. ſic̄ in latinō nicolaꝰ ⁊ colinꝰ: vocat tam ē ſparciatas lacedemonios recitās epl̓aꝫ ī hac ſorma. Rex lacedemonioꝝarius Onie ſalutē. Le gētes ſcripturā aliquā inuēimꝰ ex vno genere iudeos ⁊ lacedemones extitiſſe: ⁊ familiaritatē cū abrahā ſocialit̓ habuiſſe. iuſtū eſt gͦ vt fratres exiſtatꝭ ⁊ trāſmittere ad nos ⁊ petere q̄ vobis neceſſaria iudicatꝭ. Facimꝰ ꝟo ⁊ nos ideꝫ ⁊ vr̄a ꝓpria ſimul ⁊ nr̄a cōmunia reputamꝰ. Portitor lr̄aꝝ dimociꝰ epl̓as vob̓ defert quadrāgulo ſcriptas ſignaculū hn̄tes aquila draconē vnguibꝰ deportantē. f Et ſuſcepit onias viꝝ ⁊c. a rege ſpar tiataꝝ ſeu lacedemonioꝝ. g Cū honore. acceptās eiꝰ lega tionē. h Nos em̄ cū nullo hoꝝ indigere. Hic ſcd̓o in epiſtola ionathe ponit̉ cā ſcribēdi cū dicit̉. Nos em̄ cū nullo ⁊c. i. miſiſtis ad nos. Nosˡ ergo in oī tp̄e ſine intermiſſiōe in diebꝰ ſolē nibꝰ ⁊ ceteris: ꝗbꝰ oportet memo resᵐ ſumꝰ vr̄i in ſacrificijs que offerimꝰ: ⁊ⁿ ī obẜuatiōibꝰ: ſic̄ phas eſt ⁊ decet meminiſſe fratrū. Leta mur itaqꝫ de gl̓ia vr̄a. Nosº autē circūdederūt multe tribulatiōes ⁊ multa p̄lia: ⁊ īpugnauerunt nos reges ꝗ ſunt in circuitu nr̄o. No luimꝰ ergo vobis moleſti eſſe ne qꝫᵖ ceteris ſocijs ⁊ amicis nr̄is in his p̄lijs. Habuimꝰq em̄ de celo auxiliū: ⁊ liberati ſumꝰ nos ⁊ hūiliati ſunt inimici nr̄i. Elegimus itaqꝫ neumeniū antiochi filium ⁊ antipatrē iaſonis filiū: ⁊ miſimus ad romanos renouare cū eis ami ciciā ⁊ ſocietatē priſtinā. Mādauimꝰ itaqꝫ eis vt veniant etiā ad vos: ⁊ ſalutēt vos ⁊ reddāt vob̓ epl̓as nr̄as de īnouatiōe fraternitatis nr̄e. Et nūc bene facietis reſpōdentes nob̓ ad hec. Etᵍ hoc reſcriptū epl̓aꝝ quod miſit onias. Rexᵗ ſpartiataꝝ onias iōathe ſa cerdoti magno ſalutē Inuentūⁿ ē in ſcriptura de ſpartiatis ⁊ iudeis qm̄ ſunt fr̄es: ⁊ qꝛ ſunt de genere abrahā Et nūc ex qͦ hec cognoui mus bene facitis ſcribētes nobis de pace vr̄a. Sed ⁊ nos reſcripſimus vob̓. Pecora nr̄a ⁊ poſſeſſi ons nr̄e vr̄e ſūt ⁊ vr̄e nr̄e. Mandauimꝰ itaqꝫ hec nūciari vobis. Etˣ audiuit ī onathas qm̄ regreſ ſi ſunt principes demetrij cū exercitu multo ſupra qͣꝫ priꝰ pugnare aduerſus eū ⁊ exijt ab hieruſaleꝫ: cū nos nō eſſemꝰ in aduerſitate ſꝫ ꝓſperitate. q. d. nō ſcribimꝰ vob̓ ex aliqͣ neceſſitate a qͣ nūc velimꝰ ꝑ vos eleuari: ſꝫ ex ſola amicicia ⁊ cari tate inter nos ⁊ vos nutriēda. i Hn̄tes ⁊cͣ. legꝭ ⁊ ꝓphetarum. k Qui ſt̓ in ma. no. i. nō ſumꝰ ꝓnūc occupati ī exercitio armoꝝ ſic̄ tē pore p̄cedenti: ſed magꝭ in lectiōe ſcōꝝ libroꝝ. cetera patēt ex dictꝭ. Secundū Ioſephuꝫ hͦ lr̄a. Nos cū nullo hoꝝ indi gere. ⁊c̄. refert̓ ad ſcpͥturā quā lacedemōes dicebāt ſe inueuiſſe ꝯtinē tē ꝙ erāt de genere abrahā: de qua dicit iona thas ꝙ nō indigebant illa ſcpͥtura ad ꝓpoſitū ꝓbandū. qꝛ ꝑ libros ſā ctos qͦs habebāt iudei apud ſe hͦ ſciebāt. qͥ ſint illi libri nō dic̄ ioſephꝰ in ꝑticulari: tn̄. jͣ. eo. ca. dica qͥd ſuꝑ hͦ mihi vr̄. Nos gͦ. h̓ t̓tio ī epl̓a dicta fit mētio de fidelitate iudeoꝝ erga ſparciatas cū dicitur. Nos gͦ in oī tp̄e. exqͦ miſiſtis ad nos ꝓ amicicia ⁊ fraternitate. m Memores ſumꝰ ⁊cͣ. q̄ fiebāt de aīalibus n Et in obẜuatiōibus .i. alijs oblatiōibꝰ ⁊ vi gilijs ⁊ or̄onibus o Nos aūt. h̓ quarto ponit̉ rō qͣre nō ſcripſerāt ſpartiatꝭ tp̄e tribula tiōis ⁊ belloꝝ q̄ accide rant iudeis: cū dr̄. Nos aūt ⁊c. vt pꝫ ꝑ p̄dicta. o Noluimꝰ gͦ ⁊c̄. petē do a vob̓ auxilium. p Neqꝫ cete. ⁊c. ⁊ ſubditur ca cū dicit̉. Habui eniꝫ ⁊c̄. q. d. nō dimiſimꝰ a vob̓ petere auxiliū ex diffidentia de vob̓: ſꝫ qꝛ nō fuit nob̓ neceſſe deo nos au xiliante r Elegimꝰ itaqꝫ. Hic qͥnto fit men tio de nūcijs epl̓e. ꝑ eoſ dē em̄ nūcios ſcripſit io nathas romāis ⁊ ſpartiatis. ſꝫ qꝛ romani ma iores erāt: ideo priꝰ iue rūt ad romanos ⁊ poſt ea ad ſpartiatas. ⁊ hͦ ē qd̓ dr̄. Elegimus itaqꝫ numeniū antiochi filiu cetera patēt ex dictis Et hͦ reſcpͥtū. Hic cō ſequent̓ ponit̉ epl̓a reſpoſiua regꝭ ſpartiataꝝ ad ionathā cū dr̄. t Rex ſpartia. onīas. ſic em̄ vocabat̉ rex ſpartiataꝝ tp̄e ionathe. ille ꝟo qͥ priꝰ regnauerat onie tp̄e dariꝰ vocabat̉: vt dictū eſt. sͣ. v Inuen. eſt in ſcpͥ. nō dr̄ h̓ nec etiā in ioſepho q̄ ſit illa. ſꝫ pōt dici ꝓbabilit̓ ꝙ ſit ſcpͥtura geneſis in qͣ fit mētio d̓ abrahā ⁊ eiꝰ genere. ⁊ dicūt aliqͥ ꝙ ſpartiate deſcenderūt de abrahā ꝑ vnuꝫ d̓ filijs eiꝰ ex chetura natū q̄ ponunt̉ Geneẜ. xxv. ſꝫ huic dicto diſſonare vr̄ qd̓. sͣ. dr̄ eo. ca.ſ. lacedemones cū abrahā familiaritatē ſocialiter habuiſſe: ꝓpt̓ qd̓ magꝭ vr̄ ꝙ deſcenderit a nachor fratre abrahe qͥ cuꝫ abrahā ſocialit vixit longo tp̄e. cuiꝰ etiā gn̄atio ſcribit̉ Gen̄. xxij. ca. cetera patēt ex p̄dictꝭ x Et audiuit. Poſtqͣꝫ deſcripta eſt ꝯfedera
zum Hauptmenü