Machabeoꝝ. ij. ꝗ ꝓiudeis fortiter fecerūt ita vt vniuerſā regionē cūᵐ pauci eſſent vindicarēt: ⁊ⁿ barbarā multitudinē fugarēt: ⁊ famoſiſſimū in toto orbe tēplū recuꝑarent: ⁊ ciuitatē liberaret: vtᵇ leges q̇ abolite erāt: reſtituerētᵖ dn̄oº cū oī trāꝗllitate ꝓpicio facto illis. Itēqꝫᶠ a iaſōe cyreneo ꝗnqꝫ libris ꝯp̄hēſa tētauimꝰᵍ nos vnoᶜ volumīe breuiare Cōſiderātesᵘ em̄ multitudineꝫ libroꝝ ⁊ difficultatē volentibꝰ ag gredi narratiōes hiſtoriaꝝ ꝓpter multitudinē reꝝ curauimꝰ volen tibꝰ ꝗdē legē vt eſſent animi oble ctatio: ſtudioſis ꝟo vt faciliꝰ poſ ſint memorie cōmendare: oībus aūt legentibꝰ vtilitas ꝯferat̉. Et nobis ꝗdē ip̄is ꝗ hoc opꝰ breuiā di cauſa ſuſcepimꝰ nō facilē labo rē: īmo v̓o negociū plenū vigiliarū ⁊ ſudoris aſſumpſimꝰ. Sic̄ hi ꝗ p̄parant ꝯuiuiū ⁊ querūt aliorū volūtati parere ꝓpter multoruꝫ gr̄am libēter laborē ſuſtinemus. veritatēˣ ꝗdeꝫ de ſingulis auctoribus ꝯcedētes: ipſiª aūt ẜm datā formā breuitatē ſtudētes: ſic̄ᵇ em̄ noue domꝰ architecto deᶜ vniuer ſaſtructura curandū eſt: eiᵈ ꝟo ꝗ pingere curat que apta ſūt ad ornatū exꝗrenda ſūt: itaᵉ eſtimāduꝫ eſt ⁊ ī nob̓. Etem̄ intellectū collizere ⁊ ordinare ẜmonē ⁊ curioſiꝰ vindicarēt. malos puniēdo. n Et barbarā ⁊cͣ. iudei enim barbaros reputabāt oēs qͥ nō erāt d̓ lege ſua. o Vt leges q̄ abolite erat. ꝑ edictū regꝭ antiochi. vt patet pͦ ca. pͥmi li. p Reſtituerent̉. ꝑ iudā machabeū ⁊ ſocios eiꝰ. q Dn̄o cū oī ⁊c̄ i. hͨ nō fuerūt facta ꝟtute hūana: ſꝫ diuina. r Itēqꝫ a iaſōe ⁊cͣ. qͥ ſcpͥ ſit diffuſe iude ⁊ ſotioꝝ eiꝰ facta. s Tētauimꝰ nos ex quo vr̄ ꝙ fuerūt plures ī hac compilatiōe. i Uno volumine breuiare.ſ. ī hͦ ſcd̓o libro qͥ ē ſa tis breuis. y Cōſiderātes em̄. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ ſcribētiū motiua rō que ē vtilitas legentiū qͥ gaudēt breuitate. ⁊ iō deſcrip ta b̓uiter legunt libētiꝰ: ⁊ memorie cōmēdāt me lius: ꝓpt̓ qd̓ iſti ſi pl̓es fuerint la borē abbreuian di ſumpſerunt. ⁊ idē fuit motiuuꝫ ſi vnꝰ tm̄ abbreuiauit. ⁊ his dictis patꝫ lr̄a. x Ueritatē qͥdē h̓ ꝯn̄r ponit̉ ſcri bendi modus ⁊ forma: cū dicit̉. t Ueritatē qͥdē ⁊cͣ. i. ꝯcedimꝰ ve ra eſſe q̄ ſcpͥſerūt alij diffuſe a Ipſi aūt. id ē nos ẜm datā ⁊c̄. quā breuitatꝭ for mā explicat ꝑ ex emplū dicens. b Sicut em̄ no ue domꝰ archite cto.i. principali artifici c De vniuerſa ſtructu ra curandū eſt.ſ. de diſpoſitione fundamēti parietū ⁊ tecti. d Ei vero qui pingere ⁊cͣ. nam ad eū nō ꝑtinet factio domꝰ: ſed eiꝰ ornatꝰ. e Ita eſtiman dū ⁊cͣ. qͥ nō habemꝰ hyſtoriā ſcribere ſed iā ſcriptā ab alijs abbreuiare: ⁊ iō ſubdit opꝰ hyſtoriogͣphi cū dr̄. Etem̄ intellectuꝫ colligere ⁊cͣ. ⁊ ſil̓r ſubdit officiū abbreuiantꝭ hyſtoriographi di cta cū dr̄. f Breuitatē ꝟo dictiōis ſectari.i. ſnīam longā in breuibꝰ ꝟbis colligere. g Et executiōes reꝝ.ſ. geſtarum. Uitare. qn̄ faciūt magna digreſſionē a pͥncipali intentiōe. Breuiāti ꝯcedendū eſt. i Hinc gͦ narrationē incipiemꝰ.ſ. in pͥncipio ſeq̄ntis ca. De p̄fatiōe tm̄ dixiſſe ſufficiat. k Stultū etem̄ ⁊cͣ. Uidet̉ aūt ꝙ iſte vel iſti ſi plures fuerint: cō fiteant̉ ſuā ſtultitiā: qꝛ multa poſita ſunt h̓ ante narrationē reſpectu ſequentiū. Dicendū ꝙ p̄fatio ꝓprie dicit̉ illud qd̓ narfatiōi vel executiōi p̄mittit̉ ꝑ modū ꝓlogi: in qͦ breuit̓ ꝯtinetur materia libri. ⁊ hͦ īcipit ab illo loco. De iuda ꝟo machabeo ⁊cͣ vbi ſatꝭ breuit̓ tāgit̉ materia libri abbreuiādi cā ⁊ ſcribendi for ma: vt dictū eſt. Qd̓ aūt ponit̉ de inuitatiōe ad duoꝝ feſtoꝝ ob ruantiā: nō ꝓprie ꝑtinet ad huiꝰ libri p̄fationē: ſꝫ magis ē ali partes ſingulas qͣſqꝫ diſꝗrere hy ſtorie ꝯgruit auctori: breuitateꝫᶠ ꝟo dictiōis ſectari: ⁊ᵍ executiones rerū vitareʰ breuitati cōcedendū eſt Hincᵗ ergo narrationē incipie mus: de prefatione tantuꝫ dixiſſe ſufficiat. Stultumᵏ etem̄ eſt ante hyſtoriā effluere: in ipſa autē hy ſtoria ſuccingi. Capl̓m tertium. Giturª cū ſancta ciuitas ha bitareturᵇ in omni pace: legesᶜ aūt adhucᵈ optime cuſtodirent̉ ꝓpterᶜ onīe pōtificis diſpoſi tionē ⁊ pietatē: ⁊ᶠ aīos odio habē tes mala: fiebatᵍ vt ⁊ ipſi reges ⁊ principes locū ſūmoʰ honore dignum ducerent: ⁊ templum maximis muneribus illuſtrarēt: itaˣ vt Seleucus aſie rex de redditibus ſuis p̄ſtaret oēs ſumptus ad miniſteriū ſacrificioruꝫ ꝑtinentes 5 Symonˡ aūt d̓ tribū beniamin p̄ poſitus tēpli ꝯſtitutus: cōtendebatᵐ obſiſtente ſibi principe ſacer dotū iniquūⁿ aliꝗd in ciuitate mo liri. Sedᵈ cū vincere oniā nō poſ ſet: venitᵖ ad apolloniū tharſee fi liū ꝗ illo tp̄e erat dux celeſſyrie ⁊ phenicis: ⁊q nūciauit ei pecunijs innumerabilibus plenuꝫ eſſe era riuꝫ hieroſolymis: ⁊ʳ cōmunes co pias īmenſas eſſe que nō ꝑtinent ad rōem ſacrificioꝝ: eſſeˢ aūt poſqͥd adiunctū vt p̄ambulū: ſicut dictū eſt. sͣ. Capl̓m. iij. Git̉ cū ſancta ciuitas ⁊c. Sicut pꝫ ex p̄dicttꝭ in hͦ libro ſcd̓o tāgitur breuiter liberatio iudeoꝝ ab afflictiōibꝰ ꝑ iudā machabeū ⁊ ſoci os eiꝰ in qͦ etiā aliqͣ ponunt̉ q̄ ſuꝑiꝰ in pͦ libro ſt̓ omiſſa. Sciendū etiā ꝙ hyſtoriogͣphi cōiter īcipiūt ab aliqͦ p̄cedenti hyſtoriā quā intendūt pͥncipalit̓ deſcribere vt ſic ꝯuenientiꝰ deſcēdāt ad ſuū ꝓpoſitū. ⁊ iō ve riſil̓e eſt ꝙ iaſō cyreneꝰ qͥ hyſtoriā iude ⁊ ſociorū eꝰ ſcripſit diffuſe: in cepit a tp̄e pōtificꝭonie. ⁊ eodē mō liber iſte qͥ ē abbreuiatio illiꝰ hyſtorie. vt dictū eſt: incipit ſi mili mō. ꝓpt̓ qd̓ ī duas ꝑtes diuidit̉. qꝛ pͦ ponitur quedā liberatio tēpli tꝑe onie. ſcd̓o ſubditur lib̓atio tēpli ⁊ ppl̓i facta tp̄e iude ca. ſeq̄nti ibi. Sꝫ pꝰ ſeleuci. Circa pͥmū ſciendū ꝙ vppoſi ta iuxta ſe poſita magꝭ eluceſcunt. ⁊ iō pͦ ponit̉ tēpli veneratio p̄cedēs ſcd̓o eius ꝯculcatio ſequēs ibi. Symō auteꝫ Circa pͥmū dicitur. a Igit̉ cū ſcā ciuitas.ſ. hierl̓m. q̄ dr̄ ſcā eo ꝙ ibi vigebat cultꝰ diuinus. b Habitaret̉ in oī pa. ſb̓ tributo tn̄ regū ſyrie. c Leges ēt.ſ. date moyſi d̉ Adhuc opti. cu. nā a reditu captiuitatꝭ baby lonice vſqꝫ ad tp̄s ātio chi epiphanis nō legū tur iudei ad ydolatriaꝫ ſeu ritū gentilium decli naſſe. e Propt̓ onie pōtificis pietatē.i. diligētiā in diuīo cultu. nā ẜm tulliū pietas eſt cul tus ſoli deo debitꝰ. ꝙ aūt in aliqͥbꝰ libris pre mittit̉ diſpoſitionē non eſt de textu: nec in libris correctis. f Et ani̓ mos.ſ. alioꝝ onie adhe rētiū. g Fiebat vt ipſi re. ⁊ pͥnci. locū.i. hie ruſalē ad diuinū cultuꝫ electa. h Sūmo honore dignū ⁊cͣ. in ea edificatū. i Maxīs muneribꝰ illuſtrarent. ita ꝙ nō ſolū honorabāt ꝟbo ſed etiaꝫ facto. ⁊ ponit̉ exemplū cū dr̄. k Ita vt ſeleucꝰ. iſte fuit filiꝰ antiochi magni ⁊ ei ſucceſſit in regno ſicut on̄ſū eſt in pͥncipio pͥmili. lSymō aūt. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ ipſiꝰ tēpli ꝯculcatio cuiꝰ pͦ ponit̉ occaſio. ⁊ ſecundo ſubditur executio: ibi. Cunqꝫ retuliſſet. Circa primū dicitur. Symon aūt ⁊c̄. quantū ad res exteriores. quia nō fuit ſacerdos cū eſſet de tribu beniamin. m Cōtēdebat obſi. ⁊c̄.ſ. onia. n Ini quū aliqͥd ⁊c. i. cū difficultate aliqͥd attētare. ⁊ dr̄ a molo is. vn̄ etiā. jͣ. iiij. ca. dicit̉ ꝙ amici huiꝰ ſymōis ſub alis ipſiꝰ homicidia ꝑpetrabat o Sꝫ cū vincere ⁊c. ꝑ ſe ⁊ ſuos cogitauit hͦ facere ꝑ regiā ptātem. iō ſubdit̉ p Uenit ad ap. qͥ gētilis erat. vt ſic ꝑ ducē regē īduceret ad tēpli ſpoliationē. q Et nū. ei ⁊c. locꝰ erat ꝓpe tēplū in qͦ cuſtodie bant̉ depoſita valentiū ꝑſonaꝝ ⁊ etiā bona ꝓ ſuſtētatiōe paupeꝝ col lecta. r Etcōes co. imē. eſſe.ſ. ī illo erario. ⁊ dicūt̉ h̓ cōes copie bo na ẜuata ꝓ cōitate. q̄ nō ꝑtinēt ad rōeꝫ ſacrificioꝝ. hͦ addidit iſte. ꝓdi tor qꝛ ſciebat ꝙ rex qͥ ꝓ ſacrificijs ſūptꝰ dabat vt p̄miſſū eſt: nō libent̓ acciꝑet bona ꝓ ſacrificijs cuſtodita iō ſubdit̉. s Eſſe aūt poſſi. M M iiij
zum Hauptmenü