Machabeoꝝ. ij. ma: ⁊ cōgeriē ſepulchri iudeoruꝫ eā factuꝝ. Sꝫᵇ ꝗ vniuerſa ꝯſpicit dn̄s deꝰ iſrl̓ ꝑcuſſitᵉ eū īſanabili ⁊ inuiſibili plaga. Ut eī finiuit hūc ipſū ẜmonē app̄hendit eū dolor dirꝰ viſceꝝ ⁊ amara internoꝝtor mēta. Et ꝗdē ſatis iuſte: ꝗppe ꝗ multis ⁊ nouis cruciatibꝰ alioruꝫ torſerat viſcera: lꝫ ille nullomō a ſua malicia ceſſaret. Suꝑ hoc āt ſuꝑbia repletꝰ ignē ſpirās aīo ī iu deos ⁊ p̄cipiēs accelerari negoci um ꝯtigitᵍ illū īpetu euntē d̓ curru cadere: ⁊ graui corꝑis colliſione mēbra vexari. Iſqꝫᵉ ꝗ ſibi videbat̉ etiā fluctibꝰ maris imꝑare: ⁊ ſupra hūanū modū ſuꝑbia reple tus: ⁊ montiū altitudines in ſtate ra appēdere: nūc hūiliatꝰ ad terrā in geſtatorio portabat̉ manifeſtā dei ꝟtutē in ſemetipſo ꝯteſtās itaᵏ vt de corꝑe īpij ꝟmes ſcaturirent: acˡ viuētes in doloribꝰ carnes eiꝰ effluerēt odore etiā illiꝰ ⁊ gꝰ fetore exercitꝰ grauaret̉Cº qui paulo an̄ ſydera celi ꝯtingere ſe arbitrabat̉: eū nemo poterat ꝓpt̓ ītolerātiā fetoris portare. Hinc igit̉ cepit ex graui ſuꝑbia d̓ductꝰ adº agnitione ſui venire diuīa admonitꝰ plaga: ꝑ momēta ſingl̓a doloribꝰ ſuis augmēta capiētibꝰ Et cū nec ipſe iā fetorē ſuū ſuffer re poſſꝫ: ita ait. Iuſtū eſt ſubditū eſſe deo: ⁊ mortalē non paria deo ſentire. Orabatᵖ aūt hic ſceleſtꝰ dn̄m a qͦ nō eſſet miſercordiā ꝯſecuturꝰ: ⁊ ciuitatem ad quam feſti nans veniebat: vt eam ad ſolum deduceret: ac ſepulcrū ꝯgeſtoruꝫ faceret: nūc optat liberā reddere: ⁊ ciuitatē dei hierl̓m funditꝰ ſubuertēdā. vt ſic repulſionē ſui d̓ ꝓſide ⁊ debellationē ducū ſuoꝝ in iudeos vindicaret. ⁊ his dictis pꝫ lr̄a pauq̄ exceptꝭ q̄ diſcurrēt̉ b Que dr̄ ꝑſipol̓. hͨ ē illa citas q̄ pͦ li. vi. c. dr̄ elymaida. ⁊ hͦ ꝓ pͦ noīe. ⁊ hͦ ꝑſipol̓: eo ꝙ erat metropol̓ ꝑſidis circa egbāthana. hͦ ē cītas q̄ vocat̉ egbathāiſ pͦ Eſdre. vi. ⁊ iu dith. pͥ. c Ce leſti eū iu. pur. i. īpellente. Ad cuiusl intelligētiā ſciendū ꝙ in hac feſtinatiōe duo erāt.ſ. intētio an tiochi ꝑuerſa ad ppl̓i deletionē ⁊ ciuitatꝭ ſubuerſi onē. ⁊ hͦ nō erat a deo īpellente qͥ nō eſt auctor ma li culpe. ſed erat ab antiochi malicia. Aliud erat velocitatꝭ motio nis: ad quā ſecu tus fuit cāus an tiochi ⁊ eiꝰ qͣſſa tio gͣuis. ⁊ hͦ fuit a deo īpel lēte qͥ ē auctor mali pe ne. de quo dici? Amos. iij. Non eſt maluꝫ in ciuitate qd̓ non fece rit dn̄s. d Sed qͥ. hͦ ꝯn̄r ponit̉ ātiochi j cuſſio: cū dicitur e Percuſſit euꝫ ⁊cͣ. nā erat intra viſceta ⁊ mortuꝰ fuit ex ea. qͥ multis ⁊ nouis cruciatibꝰ ⁊cͣ. vt. sͣ. patuit in.vij. fra tribꝰ f Licꝫ ille ⁊cͣ. ꝓpt̓ dictā plagā iō dn̄s ad didit ſcd̓am cum ſubdit̉ g Cō tigit illū impetu ⁊c̄. ꝑ ꝟſationeꝫ currus ex tali feſtinatione. hIſqꝫ qͥ ſibi vi debat̉ ⁊cͣ. hypebole eſt ad deſignandū ſuꝑbie ſue magnitudi nē i Mani feſtā dei ꝟtutem ⁊cͣ.ſ. facto ex du plici ꝑcuſſione. Ita vt de cor pore impij ꝟmeſ ⁊cͣ. ex putrefactiōe inteſtinoꝝ. l Ac viuētēs in doloribꝰ car nes eiꝰ ⁊cͣ. ꝑ ſaniē apoſtematū. m Et qͥ paulo ante ſydera celi ꝯtingere ⁊c. hyꝑbole eſt ad expͥmendū eius ſuperbiam. n Hinc igit̉. h̓ ꝯn̄r̄ deſcribit̉ ꝑcuſſi humiliatio. ⁊ pͦ corā deo. ſe cūdo cora hoībus: ibi. Sed nō ceſſantibꝰ. Circa pͥmuꝫ dicitur n Hinc igit̉ cepit ⁊c̄. ab alto ad infimū o Ad agnitioneꝫ ſui venire. qꝛ vexatio dat intellectū. Eſa.xxviij. cet̓a patēt vſqꝫ ibi. p Orabat aūt hͦ ſce. dn̄m ⁊c̄. qd̓ duplicit̓ pōt intelligi. ⁊ iudeos qͦs nec ſepultura ꝗdeꝫ ſe dignos habituꝝ: ſꝫ auibꝰ ac feris diripiēdos tradituꝝ ⁊ cū ꝑuul̓ extermiatuꝝ dixerat: eqͣlesq nunc atheniēſibꝰ factuꝝ pollicet̉ tēpluꝫ etiāſanctū qd̓ priꝰ expoliauerat optimis donis ornatuꝝ: ⁊ ſancta vaſa multiplicaturum: ⁊ ꝑtinentes ad ſacrificia ſūptꝰ: de redditi bus ſuis p̄ſtatuꝝ: ſuꝑ hec ⁊ iudeū ſe futuꝝ ⁊ oēm locū terre ꝑambu latuꝝ ⁊ p̄dicatuꝝ dei ptāteꝫ. Sꝫ nō ceſſantibꝰ doloribꝰ ſuꝑuenerat eī in eū iuſtū dei iudiciū deſpe rās ſcripſit ad iudeos in hūc mo dū dep̄catiōis epl̓am hec ꝯtinen tē. Optimis ciuibꝰ iudeis: plurimā ſalutē ⁊ bene valere: ⁊ eſſe feC lices: rex ⁊ prīceps antiochꝰ. S bn̄ valetis ⁊ filij vr̄i: ⁊ᵗ ex ſentētia vob̓ cūcta ſūt: maxīas agimꝰ gra tias. Et ego ī infirmitate ꝯſtitutꝰ vr̄i aūt memor benigne reuerſus de ꝑſidis locis ⁊ īfirmitate graui apphēſus neceſſariuꝫ duxi ꝓ cōi vtilitate curam hr̄e: nōᵘ deſperās memetipſū: ſꝫ ſpē multā hn̄s effu giēdi īfirmitatē. Reſpiciēsˣ āt ꝙ ⁊ pr̄ meꝰ ꝗbꝰ tp̄ibꝰ ī locis ſuꝑioribꝰ ducebat exercitū on̄dit ꝗ ꝑ ſe ſuſciꝑet prīcipatū vt ſi ꝗd ꝯtrariū accideret aūt difficile nūciaret̉ ſciētes hi ꝗ ī regiōibꝰ erāt cui eſſꝫ reꝝ ſūma derelicta nō turbarent̉: adʸ hec ꝯſiderās d̓ª ꝓxīo potētes qͦſqꝫ ⁊ vicinos tp̄ibꝰ inſidiātes ⁊ euētū expectātes: deſignauiᵇ filiū meū ātiochū regē quēᶜ ſepe recur rēs in ſuꝑiora regna ml̓tisᵈ vr̄m cōmēdabā ⁊ª ſcripſi ad eū q̄ ſubie cta ſūt Oro itaqꝫ vos ⁊ peto me Uno mō qͣꝫtum ad relaxationē pene corꝑalis: q̄ nō ſemꝑ remittit̉ orā tibus etiā vere penitētibus. Nā aliqn̄ nō expedit eis. ⁊ ſic lꝫ forſitan ꝟe penituerit: tn̄ qͣꝫtum ad euaſionē mortis corꝑalis non fuit miẜicor diā ꝯſecutꝰ. ſꝫ tm̄ qͣꝫtum ad veniā peccatoꝝ. Alio mō etiā qͣꝫtum ad re miſſionē peccatoꝝ qd̓ tenet̉ cōmuniter dicēdo ꝙ eiꝰ pnīa nō fuit vera qꝛ nō fuit ꝓpt̓ offenſaꝫ dei: ſꝫ tm̄ ꝓpter euaſionem corꝑalis flagelli: ⁊ ſic nō fuit miẜicordiam ꝯſecutꝰ qͣꝫtum ad remiſ ſionē culpe nec pene. ce tera patent vſqꝫ ibi. Eqͣles nūc atheniē. qͥ ml̓tas lib̓tates habebāt ꝓpter ſapīe ſtudiū qd̓ vigebat ibidem. r Et p̄dicatuꝝ dei ptā tem. oīa hͦ ad euaſionē pene ꝓmittebat ẜm cōmune opinionem s Sꝫ nō ceſſantibꝰ. h̓ ꝯn̄r deſcribit̉ eiꝰ hūilia tio corā hoībꝰ.ſ. iudeis qͦs āte ſupͣ modū ꝯtempſerat. ſcribens eis epiſtolā dep̄catoriā. vt ptꝫ vſqꝫ ibi t Et ex ſen tētia vob̓ cūcta ſūt.i. ad volūtatē vr̄aꝫ vob̓ eueniunt. v Nō deſpe rās memetipſū. de infirmitate curari. in hͦ vide tur māifeſte mētiri. qͥa. sͣ dr̄ ꝙ nō ceſſantibꝰ dolo ribꝰ deſperās ſcpͥſit ad iudeos ⁊cͣ. Ex hͦ em̄ videt̉ veꝝ qd̓ sͣ. dictū eſt ſcꝫ ꝙ eiꝰ penitentia nō fuit vera. x Reſpici ens aūt ꝙ ⁊ pr̄ meꝰ. ad huc viuēs ordinauit de ſuo ſucceſſore: vt in caſi bus magnis ⁊ dubijs ſcirēt homīes regni ad quē deberēt det̓minate recurrere. y Ad hec ꝯſiderās.i. iuxta hͨ cogi tans a De ꝓximo potētes qͦſqꝫ ⁊cͣ. i. ꝙ pͥn cipes potētes iuxta regnum noſtrum exn̄tes diligenter attēdant op portunitatē tp̄is ī quo poſſint nocere regno. quod potiſſime cōtigit qn̄ homines regni ſunt in dubio ad queꝫ debe ant recurrere pro regni defenſione. b De ſignaui filiū ⁊c̄. qui adhuc iuuenis erat Quem ſepe recurrēs ⁊c.ſ. medie ⁊ perſidis. d̉ Multꝭ vr̄m cōmendabā. tali mō loquit̉ ne mendaciū eiꝰ ꝑcipiatur qꝛ ſi diceret ſe ſcripſiſſe cōitati: vel aliqͥbꝰ ꝑſonis eas noīando: ſtatim poſſet ꝑcipi falſitas dicti ſui. ſed qꝛ dicit multis nullū nominādo non poterat ſic percipi. quia poterat quilibet opinari talē cōmendationeꝫ eū feciſſe in ſecreto. ⁊ hoc verbo vel ſcripto. a Et ſcripſi ad eum ⁊c.ſ. de ſubſtitutione ipſius in regnum. ⁊ de eiꝰ re cōmendatione b Memores beneficiorū. tn̄ ex ſuꝑioribus nō ap paret aliqd̓ beneficiū ab eo iudeis p̄ſtitum niſi vnū.ſ. de vindicta mor N N ij
zum Hauptmenü