Liber ceruicem. Et cum adhuc ſpiraret accenſus animo ſurrexit ⁊ cuꝫ ſanguinis eiꝰ magno fluxu dēfiue ret ⁊ grauiſſimis vulneribus eſſꝫ ſaucius: curſu turba pertranſijt ⁊ ſtans ſupra quandam petram p̄ruptam ⁊ iam exanguis effectus complexꝰ inteſtina ſua vtriſqꝫ ma nibus ꝓiecit ſuper turbas inuocans dominatorem vite ac ſpiritus vt hec illi iterum redderet: at qͣꝫ ita vita defunctus eſt. Capl̓m. xv. Ichanorª autem vt compe rit iudam eſſe in locis ſamarie: cogitauitᵇ cum omni impetu die ſabbati cōmittereᶜ belluꝫ. Iu deisᵈ vero qui illum per neceſſita tem ſequebantur dicētibus ne ita ferociter ⁊ barbare feceris: ſꝫ honorem tribue diei ſanctificationis ⁊ honora euꝫ qui vniuerſa conſpi cit. At ille infelix interrogauit ſi ē potens in celo qui imperauit agi diem ſabbatorum: ⁊ reſpondenti bus illis: eſtᵉ dominus viuus ipſe in celo potens qui iuſſit agi ſeptimā diem. At ille ait. Et ego potens ſum ſuper terram qui impero ſumi arma ⁊ negocia regis impleri. Tamenᶠ non obtinuit vt cō ſiliū perficeret. Et nichanor quidem cum ſūma ſuperbia erectus cogitauerat cōmune tropheū ſtatuere de iuda. Machabeusᵍ autē ſemper cōfidebatʰ cum omni ſpe auxilium ſibi a domino affuturuꝫ ⁊ hortabatur ſuos ne formidarēt aduentum nationum: ſedᵏ in mēte haberent adiutoria ſibi facta d̓ celo: ⁊ nunc ſperarēt ab omnipoquia talis interfectio ordinatur in deum. Si autem hoc faciat aliquis ꝓpter ſemetipſum: vtpote ad euadendum longum vel grauem cruciatum vel infamiam ſui ⁊ ſuorum ſi moriatur vili morte: hoc ſemper eſt il licitum. Et vt dicunt aliqui hoc modo intelligendum eſt dictum Auguſtini quod habetur hic in glo. que talis eſt. His exceptis quos lex iuſta generaliter: ⁊ ipſe fōs iuſticie deus ſpecia liter occidi iubꝫ. quiſqͥs hominum vel ſeipſū vel quemlibet alium occide rit: homicidie crimīe innectetur. Unde ⁊ ſcpͥtu ra libri huius que recepta eſt ab eccleſia ad legendum ꝓ informatione morum: non videtur hic raziam arguere: ſed magis cōmēdare de ſui ipſius interfectione. Si autem predicta non ſuf ficiūt ad eius excuſatio nem. poteſt dici ꝙ fecit hoc ꝑ ſpecialem inſtinctum ſpirituſſācti Oēs em̄ hoīes ſūt deo mortꝭ debitores: qd̓ debitum deo poteſt repetere qn̄cunqꝫ vult: ⁊ quōcunqꝫ vtpote ꝑ manuꝫ ꝓpriā ſiue per alienam. Cetera patent vt in littera. Capitulum. xv. Ichanor aūt. Hic conſequenter poni tur manifeſtatio violati federis in impugnatione iude. Circa quod ponitur primo belli apparatus. ſecūdo conflictus: ibi. Nichanor aūt. tertio laudabilis terminus: ibi. Cunqꝫ ceſſaſſent. Prima in duas. qͥa primo ponitur apparatus ex parte nichanoris. ſecundo ex parte iude machabei: ibi. Machabeus autem. Circa primum dicitur. b Cogitauit die ⁊cͣ. id eſt poteſtate ſua. tente ſibi affuturam victoriā. Etˡ allocutus eos de lege ⁊ ꝓphetis admonensᵐ etiaꝫ certamina que fecerant prius promptiores con ſtituit eos. Et ita animis eorum erectis: ſimulⁿ oſtendebat gentiū fallaciam: ⁊ iuramentorum p̄uaricationē. Singulos autem illo rum armauit: non clypei ⁊ haſte munitione: ſed ſermonibus optimis exhortationibus expoſito di gno fide ſomnio ꝑ quod vniuer ſos letificauit. Eratᵖ autem huiꝰ modi viſus. Onīamq qui fuerat ſūmus ſacerdos virumʳ bonuꝫ ⁊ᶜ benignum: verecundūᶜ viſu: modeſtuꝫᵘ moribus ⁊ eloquio decorum ⁊ qui puero in virtutibus ex ercitatus ſit manusˣ protendentē orare pro omni populo iudeoruꝫ Poſtⁱ hoc apparuiſſe ⁊ᶻ aliuꝫ virum etate ⁊ gloria mirabilē ⁊ ma gni decoris habitudinem circa il lum. Reſpondenteꝫª vero oniaꝫ dixiſſe. Hicᵇ eſt fratrum amator ⁊ populi iſrael: hic eſt qui multū orat ꝓ populo ⁊ vniuerſa ſancta ciuitate hieremiasᶜ propheta dei Extendiſſeᵈ auteꝫ hieremiā dex teram ⁊ dediſſe iude gladium aureum dicentem. Accipe ſanctuꝫ gladium munus a deo in quo de ijcies aduerſarios populi mei iſrl̓ Exhortatiᵉ itaqꝫ iude ſermonibꝰ bonis valde d̓ quibus extolli poſſet impetus: ⁊ animi iuuenum cō fortari ſtatueruntᶠ dimicare ⁊ con fligere fortiter vt virtusᵍ de nego cijs iudicaret eo ꝙ ciuitas ſancta ⁊ templum periclitarētur. Eratⁱ eniꝫ pro vxoribus ⁊ filijs: itemqꝫ c Cōmittere bellum. credens ꝙ iudas ⁊ ſocij ſui minus ſe defenderent. ꝓpter quietem diei ſabbati. d Iudeis vero ⁊cͣ. Nam ad hoc ſub pena mortis cōgebantur. dicentibus ⁊c̄. ſeqͥtur. e Et dn̄s viuus ⁊cͣ.ſ. celebrem ⁊ quietatum. vt habet Exo. xx. ſ Tamen non obtinuit ⁊cͣ.ſ. de captione iude ⁊ ſo ciorum ſuorū diſ perſione ẜm regis mandatum. cap̄. precedenti. g Machabe autem. Hic conſequenter ponit̉ apparatꝰ ex par te iude: ⁊ primo per bonaꝫ exhor tationem. ſecundo per deuotam orationem. ibi. ⁊ cum iam omnes Prima in duas quia primo poni tur exhortatiōis actus. ſecūdo effectꝰ: ibi. Exhor tati itaqꝫ. Prīa in duas. quia pͥ ponitur exhorta tio generalis: cū dicitur. h Confidebat ſemper cum omni ſpe.ſ. victorie affuture: non vir tute humana: ſꝫ diuina ideo ſubditur. Et hortabat̉ ſuos ne formida rent. allegans ꝙ maius auxilium haberent.ſ. diuinum. k Sed in mente haberēt adiutoria ſibi fcā de celo: ⁊ ſic benefi cijs preſtitis ſpe rarent de preſtādis. l Et allocutꝰ eſt eos de lege ⁊ ꝓ phetis. admonē tibꝰ pugnare ꝓ patria ⁊ legibꝰ diuinis. m Admonens etiam certamina que fecerāt priꝰ. quoruꝫ perderēt laudem ⁊ meritū ſi fugerent vt effeminati. n Simul oſtendens gentiū fallatiam.ſ. Nicha noris ⁊ ſuorum qui fedus fregerunt iuramento firmatum. o Singulos autem. Hic ꝯſequenter ponitur exhortatio ſpecialis per expoſitionem cuiuſdam viſionis facte iude: cuius ſeries ponitur cum dicitur. p Erat aūt huiuſmodi viſus i. viſio in ſomnijs iude oſtēſa. q Oniā qui fuerat ſūmus ſa cerdos. vt habetur. sͣ. iij. cap̄. r Uirum bonum. qͣꝫtum ad
zum Hauptmenü