ſemetip̄o ait. Notū tibi ſit glorioſiſſime qm̄ iniꝙͣ erga te habet rex ſuſpicionē quaſi velis eiꝰ apprehendere regnū et temptando te dixit ea q̄ dixit. Surge e̓go et tonde comā tuā et euēdo iſta veſtimēta ſplendida ciliciū indue ſūmoqꝫ diluculo accede ad regē Illo vero int̓rogante quid ſibi vult habitꝰ iſte. Reſpōdebis ꝓ hijs q̄ heſte̓na die locutus es o rex ecce adſū ꝑatꝰ ſequi te ꝑ viam qua deſideras ambulare. Nā ſi delicie ſūt amabiles atꝫ iocūde ſed nō cōtingat michi poſt te hijs ꝑfrui. Virtutis em̄ via qua iturus es et ſi difficilis eſt et aſpera tamē tecū exiſtenti facilis michi erit et amabilis et pla na. Sicut em̄ me ſociū habuiſti pn̄ciū honorū ſic et triſtium habeb̓ vt et futurorum tecū ſim ꝑticeps bonorū. Nobilis igitur ille vir infirmi verba ſuſcipiēs fecit iuxta ꝙ ei locutꝰ eſt. Quē vidēs rex et audiēs ſuꝑ hoc vehemēter obſcupuit et erga ſe verā viri intellexit amicitiā falſa vero q̄ contra illū dicta ſumerat agnoſcens ampliori honore et maiori fiducia penes ſe ſublimauit eū adu̓ſus monachos vero ira denuo nimium replebatur illorū iſta eſſe dicēs dogmata vt remoueāt hoīes ab huius vite delectacionibus et quaſi īcerte ſompniorū ſpei abdicāt
zum Hauptmenü