Liber fuerant uiſcera eius ſuper fratre ſuo: ⁊ erūpebant lachrime ⁊ introiēs cubiculū fleuit. Rurſumqꝫ lota facie egreſſus cōtinuit ſe etᶜ ait. Ponite panes. Quibus appoſitis ſeorſuꝫ ioſeph: etᵈ ſeorſum fratribus: egyptijs quoqꝫ qui ueſcebātur ſimul ſeorſuꝫ Illicitūᵉ eſt em̄ egyptijs cōmedere cū hebreis: et ꝓphanū putant huiuſcemodi cōuiuiū. ſede runtᶠ corā eo: primogenitusᵍ iuxta primogenita ſua ⁊ minimus iuxta etatē ſuam. Etʰ mirabantur nimis ſumptis partibꝰ quas ab eo acceperant. Maiorqꝫᵗ ꝑs venit beniamin: ita ut ꝗnqꝫ partibꝰ excederet. Biberūtqꝫᵏ ⁊ inebriati ſunt cum eo. Capitulum. xliiij. Recepitª aūt ioſeph diſpēſatori domꝰ ſue dicēs. Imple ſaccos eorū frumēto quātum poſſūt ca pere ⁊ pone pecuniā ſinguloruꝫ in ſummitate ſacci. Cyphum autē meū argenteū ⁊ preciuꝫ qd̓ dedit tritici: pone in ore ſacci iunioris. Factūqꝫ eſt ita. Et orto mane dimiſſi ſunt cū aſinis ſuis. Iamqꝫ vrbē exierāt ⁊ proceſſerant paululū: tūc ioſeph accerſito diſpēſatore domꝰ. Surge inquit etᶜ perſequere uiros ⁊ apc Et ait ponite panes. Noīe panis in ſacra ſcriptura intelligit̉ oīs cibꝰ. vn̄. iiij. Regū. vi. c. vbi d̓r. Appone eis panē ⁊ aquā. ſubdit̉. Et appoſita eſt eis ciboꝝ magna preparatio. d Seorſumqꝫ ioſeph ⁊c̄. cuius cauſa ſubdit̉ cū d̓r. e Illicitū eſt egyptijs ⁊c̄. cauſa hꝰ eſt vt dicūt hebrei qꝛ mactāt ⁊ comedūt aliqua animalia que ab egyptijs colūt̉. f Sede rūt coram eo. vt honoraret eos ſua preſentia. g Primogenituſ ⁊c̄. Fe cit em̄ eos ſedere ordinate ẜm etates ſuas incipiens a primogenito. h Et mirabātur nimis. de hoc ꝙ homo quē credebāt exͣneū ⁊ eos ignorantē feciſſet eos ita ſed ere ſicut ſedebāt in domo patris ſui. ſi aūt queratur qūo nō habuerunt ꝑ hoc aliquā ſuſpitionē ꝙ ipſe eſſet ioſephqui predictuꝫ ordinē ſciebāt. Dicūt hebrei ꝙ hoc fuit qꝛ ioſeph fingebat ſe hoc ſcire ꝑ arteꝫ diuinādi. percutiebat em̄ corā eis cyphum ſuuꝫ argenteū: ⁊ poſt primam percuſſionē dicebat talis qui eſt primogenitus pri mo ſedeat ⁊ ſic cōſequen ter de alijs: ⁊ hoc videtur cōcordare cū eo qd̓ dicit̉ ſe. ca. Cyphus quē furati eſtis ipſe eſt in quo bibit dn̄s meus: ⁊ ī quo au gurari ſolet: ac ſi diceret̉ ſicut vidiſtis heri in menſa. Maiorqꝫ pars venit beniamin. ita vt qͥnqꝫ ꝑti bus excederet. voluit eniꝫ eū honorare ī hoc p̄ alijs vt videret ſi ꝑ hoc alij fra tres ipſi beniam in inuide rent ſicut ei inuiderant eo ꝙ a patre plus amaretur vt p̄dictū eſt ſupra. xxxvij capi. k Biberūtqꝫ ⁊ inebriati ſunt. cuꝫ eo. Hic accipit̉ ebrietas pro ſacietate: eo modo loquēdi quo dicit̉ Cant̓. v. Comedite ⁊ bibite ⁊ inebriamini chariſ ſimi ⁊ talis ebrietas non ē vicioſa. Capitulū. xliiij. Recepit aūt ioſeph. Hic cōſequēter circa deſcēſum ſcd̓m filioꝝ iacob in egyptū deſcribit̉ occaſio aduer ſitatis: qꝛ de furto apparenti fuerūt cōuicti in beniamin. Circa qd̓ cōſiderandū ꝙ ioſeph qui erat ſagax ⁊ aſtutꝰ poſtqͣꝫ ꝓbauerat ꝙ fra tres de eius venditione penitebāt. Itē ꝙ cōtra beniamin fratrem ſuū vte rinū nihil mali machinati fuerant: ⁊ ꝙ ei pr̄e ipſis honorato inuidiā non pretendebāt vt pꝫ ex predictis: nihilominus tēptare voluit vtrū ipſi bēia min in periculo cōſtituto quātū poſſent ſuccurrerēt ⁊ ideo ſic ordinauit: vt in furto apparenti deprehēderetur beniamin: vt videret qualit̓ fratres ſui in hoc ſe haberent: nec mirandū ſi taliter eos ꝓbabat: quia maliciam eoꝝ in ſeipſo expertus fuerat: ⁊ ideo in hoc capi. primo deſcribit̉ eoꝝ cōprehē ſio. ſcd̓o cōfuſtbilis reductio: ibi. At illi ſciſſis veſtibus. Circa primū cyphus ioſeph in ſacco beniamin abſcōditur: requirit̉: denegat̉: ⁊ tandē inuenit̉. Et pꝫ lr̄a exceptis paucis vocabulis que exponēt̉. b Cyphuꝫ aūt meū argenteū ⁊ preciū qd̓ dedit tritici pōne in ore ſacci minoris. Dicit in ore ſacci: vt cito poſſet inueniri. Dicit preciū ne diſpenſator crederet ꝙ ciphus deberet poni in ſacco iunioris loco precij: ⁊ ideo de vtroqꝫ feprehenſis dicito. Quareᵈ reddi diſtis malū pro bono. Ciphusq quē furati eſtis ipſe eſt in quo bi bit dn̄s meus: etˢ in quo augura ri ſolet. Peſſimāᵍ rem feciſtis. Fecit ille ut iuſſerat: ⁊ apprehē ſis per ordinē locutus eſt. Qui reſponderūt. Quare ſic loquit̉ dn̄s noſter: ut ſerui tui tantū flagitij cōmiſerint. Pecuniāʰ quā inuenimus in ſummitate ſaccorū reportauimꝰ ad te d̓ terra cha naan: ⁊ qūo cōſequens eſt: ut fu rati ſimus de domo dn̄i tui aurū uel argentū. Apud quēcūqꝫ fue rit inuentū ſeruoꝝ tuoꝝ qd̓ queris moriatur: ⁊ nos erimus ſerui dn̄i noſtri: qui dixit eis. Oiat iuxta veſtrā ſententiā. Apudᵇ quē cūqꝫ fuerit inuentuꝫ: ipſe ſit ſeruus meus: uos autē eritis innoxij. Itaqꝫ feſtinato deponētes ī terra ſaccos aperuerūt ſinguli. Quosᶜ ſcrutatꝰ incipiēs a maio re vſqꝫ ad minimū inuenit cyphū in ſacco beniamin. Atͤ illi ſciſſis ueſtibus oneratiſqꝫ rurſū aſinis reuerſi ſūt in oppidū: primuſqꝫᶠ iudas cū fratribꝰ ingreſſus eſt ad ioſeph: necdūᵍ em̄ de loco abierat. Oēſqꝫʰ ante eum pariter in terrā corruerūt. Quibus ille ait. Curʳ ſic agere volui ſtis. Anᵏ ignoratis ꝙ nō ſit ſil̓is cit mentionē. c Perſequere viros: cū multitudine armatoꝝ ita ꝙ nō audeant reſiſtere. d Quare reddidiſtis maluꝫ ꝓ bono. cōmittendo furtū ꝓ dulci allocutiōe dn̄i mei: ⁊ honore quē vobis exhibuit in domo ſua. e Cyphꝰ quē furati eſtis ipſe eſt in quo dn̄s meus bibit ſicut vidiſtis heri in mēſa ſua. f Et in quo augurari ſolet. ſicut experti eſtis ordinādo vos in men ſa. Peſſimā rem feciſtis: quia īgra titudo ē peſſimuꝫ vicium. Pecuniā quā inuenimus in ore ſaccoꝝ reportauimus. Argumentū eſt a maiori ꝑte: quaſi dicerent: non retinuimꝰ nec celauimꝰ illd̓ qd̓ erat extra egyptū: ⁊ in terra chanaā de quo magis vi deret̉: ergo nechͦ cōmiſimus. Fiat iuxta vr̄aꝫ ſnīam. Cōfidentes em̄ de ſua innocētia nimis ob tul erant: qꝛ ꝓ furto ſimplici ẜm leges ſcriptas nullus debꝫ mori: iō diſpēſator tempe rauit negociū dicens. a Fiat iuxta veſtrā ſententiā.i. ali quo mō ab ipſa declinādo. Apud quēcūb qꝫ fuerit inuentuſ ipſe ſit ſeruꝰ meꝰ. loquit̉ in perſona dn̄i ſui. querebat em̄ ſolū bēiamin vt ꝑ hoc videret̉: qualiter alij qͥ dimitterent̉ liberi ei ſuccurrerent in tali neceſſitate. Quos ſcrutar incipiens a maio re ne ſi ſcrutatꝰ ſta tim fuiſſet ſaccū beniam in appareret ꝓbabiliter ꝙ ibi abſcōdiſſe cyphum. d Inuenit cyphū in ſacco beniam in quare non facit mentionē de pecunia ibi inuenta: qꝛ iam eis ſupra dixerat: ꝙ alia pecunia in ſaccis inuenta erat a deo eis data: ⁊ qꝛ eade rōne qua accuſaret beniamin de ꝑ ecunia accuſaſſet oēs alios: cū pecunia cuiuſlibet reperta fuiſſet in ore ſacci ſui: ipſe autē volebat ẜm ordinat tionē ioſeph calūniari beniamin ſolū vt ꝑ hoc ꝓ baret̉ alioꝝ ane ctio ad ip̄m vt p̄dictū eſt. e At illi. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ eoꝝ coſu ſibilis reductio tanqͣꝫ cōuictoꝝ de apparēti furto ⁊ ſcd̓o miſericor die imploratio: ibi. Cui iudas. Circa primū dicit̉ ſic. e Atilū ⁊c̄. in ſignū triſticie. hic em̄ erat modus antiquoꝝ occurrēte cauma gne aduerſitatis. f Primuſqꝫ iudas. qꝛ inter frēs erat pͥncipat lior ⁊ cōſtantior: ⁊ qꝛ apud patre erat ꝓ beniamin fideiuſſor vtpdictū ē. c. p̄ce. ⁊ iō cā erat magis ſua qͣꝫ alioꝝ. g Necdū em̄ de loco abierat.ſ. ioſeph: qͥ expectabat fratrū ſuoꝝ redituꝫ: vt perreut ꝓbaret eoꝝ animū. h Oēſqꝫ an̄ eū in terrā pariter corruenimnt. vt eiꝰ animū ad miſericordiā ꝓuocarēt. i Cur ſic agerevoluſſtis.
zum Hauptmenü