Geneſio. tionis uite mee centū. xxx. annorū ſuntᵐ parui ⁊ mali etⁿ nō ꝑuenerūt uſqꝫ ad dies patrū meorū quibus peregrinati ſunt. Et be nedicto rege egreſſus eſt foras. Ioſephº uero patri ⁊ fratribꝰ ſu is deditᵖ poſſeſſioneꝫ in egypto inq optīo terre loco rameſſes ut preceperat pharao etˢ alebat eoſ omnēqꝫ domū pr̄is ſui prebēſ ci baria ſingulis. In toto em̄ orbe panis deerat: ⁊ oppreſſerat fames terrā maxime egypti ⁊ cha naā. Eº quibꝰ omnēᵗ pecuniam cōgregauit ꝓ uenditiōe frumen ti: et intulit eā ī erariū regis. Cū qꝫ defeciſſet emptoribꝰ p̄ciū: uenit cūcta egyptꝰ ad ioſeph dicēſ Da nobis panes. Quare morimur coram te deficiēte pecunia. quibꝰ ille rn̄dit. Adducite peco ra vr̄a: ⁊ dabo vobis ꝓ eis ciboſ ſi preciū nō habetis. Que cū ad duxiſſēt dedit eis alimēta ꝓ eꝗs ⁊ ouibꝰ ⁊ bobꝰ ⁊ aſinis: ſuſtenta uitqꝫ eos illo anno ꝓ cōmutatio ne pecoꝝ. Uenerūtˣ qͦꝫanno ſe cūdo ⁊ dixerūt ei. Nō celamus dn̄o nr̄o ꝙ deficiēte pecunia pe cora ſil̓ defecerunt nec clāte ē ꝙ abſqꝫ corporibꝰ ⁊ terra nihil ha beamus. Cur ergo morimur te vidente. Et nos ⁊ terra nr̄a tui raret de acceſſu ad pn̄tiaꝫ regis: tū vt pr̄ ſuus gr̄as redderet ip̄i re gi de bonis ab eo receptis ꝓ ſe ⁊ familia ſua. k Qui bn̄dicēs illi.ſ. regi: quē Iacob ſalutauit: ⁊ cui īprecatꝰ fuit bona: ⁊ iſtud vo cat̉ hic bn̄dicere. l Dies ꝑegrinatiōis vite mee. qꝛ pͥmo ꝑegriatus fuerat in meſopotamia: apud Labā: vt. sͣ. dictū ē. Ite pereinatꝰ erat in teregypti. in terra iā chanaan hatauerat vt pererinꝰ ꝓ maiori ꝑqꝛ nō erat aſſetꝰ dn̄iuꝫ in illa iiſi in parua portione. Aliter expo litur: qꝛ tota vita humana in p̄ſenti vita nō ē niſi quedā peregrinatō re pectu celeſtis pa trie: ẜm ꝙ di. apo ſtolus Heb̓. xiij. Non habemꝰ hic manētem ciuitatē ed futurā inquiimus. Sūt ꝑui ⁊ ma i. Dicūt̉ autē ꝑui eiꝰ dies reſpectiue: vn̄ d̓r. Et nō ꝑuener̄t n̄ ⁊c̄. qꝛ abraā auuſ ſuꝰ vixit. clxxv. an nis: vt hr̄. s. xxv. c. ⁊ yſaac pater ſuꝰ clxxx. annis: vt hr̄ sͣ. xxxv. cap̄. ⁊ alij patres eiꝰ pͥores adhuc diutiꝰ vixe rūt: vt hr̄. sͣ. xi. ca. Dicūtur aūt dies eiꝰ mali: ꝑꝑ maluꝫ penalitatis qd̓ ſu ſtinuit in vita ſua pͥmo ex ꝑſecutiōe frīs ſui eſau. ſcd̓o ex longa ſeruitute apud labā. tercio ex violatiōe dyne filie ſue. quarto ex tranſgreſſione Ruben primogeniti ſui: qui fedauit ſtratū eius. qͥn to ex venditiōe Ioſeph: de qua fuit incōſolabiliter afflictus. ſexto ex ſterilitate terre chanaan: vt patet ex predictis. o Ioſeph vero. Hic deſcribit̉ ipſius iacob ſuſtentatio ꝑ ip̄m Ioſeph: vbi primo deſcribit̉ ꝓuidētia ipſiꝰ ioſeph reſpectu patris. ⁊ ſcd̓o reſpectu regis: ibi. Equibꝰ. Circa primū d̓r. p Dedit poſſeſſionē ī egy pto. ꝓuidēs patri ⁊ fratribꝰ de loco habitatiōis. q In optimo terre loco rameſſes. ē aūt rameſſes in territorio ieſſen qd̓ ſupra petiuerat. r Et alebat eos. ꝓuidēs eis de victu. s Equibus. Hic oſtēdit̉ ꝓuidētia ioſeph reſpectu regis augēdo ſibi fideliter theſauꝝ. ⁊ ſcd̓o clemēter ſe hn̄s erga ppl̓m: ibi. Dixit ergo ioſeph Circa pͥmū d̓r ſic. s Equibꝰ.i. egypto ⁊ chanaan: ⁊ alijs terrꝭ circūadiacētibꝰ. t Oēm pecuniā ꝯgregauit. nō ꝑ exactōes ſꝫ ꝑ vēditionē bladi iuſtā: qꝛ tātū valet res qͣntū pōt vedi. ⁊ iō illd̓ qd̓ ioſeph emerat ꝓ ꝑuo p̄cio tꝑe fertilitatis: poterat reuēdere eiſdē ꝑ ſonis. ⁊ multofortiꝰ alijs ꝓ maiori p̄cio. maxime qꝛ nullū cōpulerat ad vendēdū ſibi bladū noīe regis. v Adducite pecora vr̄a lꝫ em̄ eēt in fame poſiti: nō tn̄ tenebat̉ rex eis dare bladū gratꝭ qͣꝫ diu haberēt bōa vn̄ poſſent emere. x Uenerūtqꝫ anno ſcd̓o. di cūt hebrei ꝙ iſte fuit ſcd̓s ānus famis: ⁊ ꝙ ī aduētu iacob qͥ venit erimus. Eme nos in ſeruituteꝫ regiā: ⁊ prebe ſemina: ne pereūte cultore redigatur terra in ſoli tudinē. Emit igitur ioſeph oēꝫ terrā egypti uendentibus ſingu lis poſſeſſiones ſuas pre magnitudine famis. Subiecitqꝫʸ eam pharaoni ⁊ cūctos ppl̓os eius a nouiſſimis terminis egyptiuſqꝫ ad extremos fines eius preterꝰ terram ſacerdotum que a rege tradita fuerat eis: quibusª ⁊ ſta tuta cibaria ex horreis publicis prebebantur: et idcirco nō ſunt compulſi vendere poſſeſſiones ſuas. Dixitᵇ ergo Ioſeph ad populos. En ut cernitis ⁊ uos et terram ueſtram Pharao poſ ſidet. Accipite ſemina ⁊ ſerite agros ut fruges habere poſſitis. Quintam partem regi dabitis Quatuor reliquas permitto vo bis in ſementem: ⁊ in cibum familijs ⁊ liberis ueſtris. Qui reſponderunt. Salus noſtra in manu tua eſt. Reſpiciat nos tantū dominus noſter ⁊ leti ſeruiemus regi. Ex eo tempore vſqꝫ in preſentem diem in vniuerſa terra egypti regibus quin ta pars ſoluit̉: ⁊ factum eſt quaſi in legem. abſqꝫ terra ſacerdota li: que libera ab hac cōditōe fuit in pͥncipio tercij anni famis: ſtatim Nilꝰ irrigauit terrā egypti ꝓpter merita eiꝰ ⁊ facta eſt fertilitas: que ſubtracta fuerat ꝑ ſiccitatē: vt p̄dictū eſt ẜm vnā opinionē. Sed hoc vr̄ ꝯͣ textū: pͥmo qꝛ ioſeph ꝑ ſpm̄ ꝓphetie p̄dixerat famē durare ꝑ ſeptē annos. ſcd̓o qꝛ ẜm iſtud dictū ſequeret̉ ꝙ ioſeph ſuſtentaſſet egyptios pͥmo āno famis ꝓ pecoribꝰ: ⁊ ꝑ ꝯn̄s durate adhuc fertilitate ſuſtentaſſet eos ꝓ pecunijs qd̓ videt̉ manifeſte falſum: qꝛ tūc eme bat ioſeph bladū ab egy ptijſ: ⁊ nō ecōuerſo. Et io dicendū ē: ꝙ ſcd̓s annus hic intelligit̉ ab illo tꝑe qͦ defecit eiſ pecūia ad emē dū: ⁊ ille fuit circa finēſte rilitatis terre. maxīe qꝛ ioſeph predixerat publice: ita ꝙ erat notū ꝑ totā terrā egipti de ſeptē ānis fa mis future poſt fertilitatē. ⁊ iō veriſil̓e ē ꝙ multi de terra egypti reſeruaue rūt ſibi bladū vn̄ poterāt ſuſtētari ꝑ aliqd̓ tꝑus: ita ꝙ nō fuerūt copulſi vēde re ꝓ blado pecora ſua ⁊ poſſeſſiones ſuas ita cito ſꝫ magis in vltimis ānis famis: ſequit̉. y Subiecitqꝫ eā phara oni ⁊c̄. In hebreo d̓r ſic. Et fuit terra ipſiꝰ pharao nis ⁊ ppl̓m trāſtulit ad ci uitates de fine terre egypti vſqꝫ ad finē eius. Dicūt.n. hebrei: ꝙ ad on̄dēdū ꝙ terra erat ip̄iꝰ regis immediate. Ioſeph fecit trāſferre ppl̓m de vna ꝑte terre egypti ad aliā ⁊ ecōuerſo: vt ꝑ talē trāſſatiōeꝫ quilibet oſtēderet ⁊ ꝓfite ret̉ ꝙ nihil iuris haberet in hereditate ſua pͥſtina. Cauſa aūt huiꝰ diuerſita tis inter trāſſationē nr̄am ⁊ lr̄am hebraicā ī hͦ loco potuit eſſe ex hͦ ꝙ iſte due dictōes hebraice.ſ. vaiae nir ⁊ vaiaenid: quaꝝ prima ſignificat: ⁊ fecit trāſi re. ⁊ ſcd̓a ſignificat: ⁊ ſub iecit ſeruituti. nō differūt ī hebreo niſi in vltima lr̄a que in pͥma dictōe eſt lr̄arhes. in ſcd̓a lr̄a dalet. Iſte autē due lr̄e hebrai ce: licet in ſono habeāt magnam diuerſitatem: tamēin figura habent conuenientiā: ⁊ ideo ꝓpter ſimilitudinē hanc trāſſator noſter accepit vltimaꝫ dictionē ꝓ prima vel ecōuerſo. Scriptores hebreoꝝ qui fuerūt poſt tempus tranſſatoris ſcripſerūt primā ꝓ ſecūda: tn̄ vtraqꝫ littera vadit ad ean dem intentionē hebraica tamē magis exprimit: vt patet ex predictis. Preter terrā ſacerdotū. erant em̄ deputati ad cultū deoꝝ illius populi: ⁊ etiam ad ſtudiū ſcientiaꝝ ſpeculatiuaꝝ: ẜm ꝙ dicit ph̓us.i. meta. ꝙ gēſ ſacerdotū egypti ibi pͥmo ſtudere cōceſſa ē. Et Ioſephus in li. antiquitatū dicit ꝙ abraam quādo deſcendit in egyptū: vt habitū ē. sͣ. xij. c. docuit ſacerdotes egypti aſtronomiā: ⁊ extūc in talibꝰ ſcientijs ſtudere ceperunt: ⁊ iō a rege habebāt victū. vn̄ ſubdit̉. a Et ſtatuta cibaria ⁊c̄. Et ex hͦ loco habet̉ ꝙ illis qͥ ſunt deputati diuino cultui ⁊ ſtudio: dꝫ de victu ab his qui habēt curā regēde coitatꝭ ꝓuideri. b Dixit ergo ioſeph. Hic ꝯn̄r oſtēdit̉ clemētia ioſeph erga ppl̓m in hoc ꝙ terrā egypti qua iuſto ti tulo ꝓ rege acquiſſerta reddidit his qͥ vēdiderat ꝓ quinta parte fructuū. Ex quo pꝫ ꝙ fecit eis magnā gr̄aꝫ: qꝛ alibi vbi terra nō ē notabilit̓ fertil̓ bn̄ tradit̉ colēda ⁊ ſemināda ꝓ media ꝑte fructuū: terra aūt egypti nō ſolū eſt bn̄ fertilis: vt referūt illi qͥ eā viderūt: ſed etiā cū paruo labore ꝓpt̓
zum Hauptmenü