Liber iectiones. Primo em̄ obijcit̉ ſic: aut nomen dei erat notum Moyſi āte reuelationē hmōi: aut nō erat ei notū antea. ſi ſic ſuperflue querebat hͦ iteꝝ ſcire. ſi aūt non: quare querebat hoc in perſona filioꝝ iſrl̓. ⁊ nō potiꝰ in ſua perſona dicēs. Notū fac mihi nomē tuū. ſi autē dicat̉ ꝙ hoc nomē erat ei notū ante hmōi reuelationē non tn̄ erat notuꝫ filijs iſrl̓. ⁊ iō q̄rebat a deo vt poſſet eis indicare nomen dei vt ipſi crederēt Moyſi in dicēdis. Cōtra hoc obijcit Ra. moy. in pͥma parte de directiōe ca. lxxij. vbi de hac maeria ꝓlixe tractat dicēs: ꝙ aut filij iſrl̓ hoc nomen ſciebāt anteqͣꝫ a Moy ſe audirēt illud aūt nō. ſi ſic ſuꝑflue eis iſtud nomē notificaret: cū iam ipſi rent ſicut ⁊ ipſe. ſi aūt ipſi nō ſciebāt antea: ſequeret̉ ꝙ ex hoc ꝙ ſibi no tificaret̉ a moyſe: non magis crederent ei: cū ipſi neſcirent vtrū hoc eēt noen dei vel non. Itē contra hanc interrogationē moyſi obijcitur a qͥbuſdam. Nam filij iſrl̓ in egypto exiſtentes anteqͣꝫ eis mitteret̉ Moyſes. aut ant fideles.ſ. habentes fidem vnius veri dei: aut nō habebant fideꝫ de eo vero. Non eſt dicendū filios iſrael nō habere fidē de deo vero: qꝛ tūc ion eſſent populus dei: nec de eis dixiſſet deus. Uidi afflictionem popumei in egypto. Nullus enim reputat̉ dei populus ſeu de populo dei ſi ſit extra veram fidem. Si autē erant fideles.ſ. verā fidem habentes de ve deo: nō requirebāt̉ alia noīatio dei. ſufficiebat em̄ ꝙ Moyſes dixiſſꝫ eis. Ille em̄ quē vos creditis ēe deū: ille miſit me ad vos. p̄ſertiꝫ cū eis in īper declaraſſet. Deus abraam ⁊c̄. ſicut fuerat dictū moyſi in prima alꝯcutione. oēs.n. erāt de ritu circūciſionis que fuerat data abrae in ſignaulū fidei Gen̄. xvij. qd̓ patet. jͣ. iiij. ca. vbi ꝓpter incircūciſionē filij moy ſi volebat deus interficere eū. Ad quoꝝ declarationē videt̉ vlteriꝰ aliquid dicendū. Circa qd̓ attendendū eſt ꝙ ex his que dixerat dn̄s moyſi ſuper ſua miſſione vidētur oriri duo: que ab ipſo moyſe merito erāt inquirēda. quoꝝ primū eſt: ꝙ lꝫ dn̄s expreſſe dixiſſet moyſi ꝙ deſcenderat vt liberaret ppl̓m iſrl̓ de manibꝰ egyptioꝝ: ad qd̓ volebat mittere moyſen ad pha raonē vt educeret populū ⁊c̄. nō tn̄ eidem declarauit: vtꝝ hoc volebat fa cere per aliquas vias occultas: vtputa inclinādo cor pharaonis ⁊ ſuoruꝫ ad dimittendū populū: ſeu per aliquas plagas occultas: que etiā ẜm cur ſum naturalem fieri poſſunt: ſicut fecit in facto ſarai vxoris abrae Gen̄. xx ca. ſimiliter de abimelech eodē ca. qui etiam ipſam ſaram dimiſit ꝓpt̓ reuelationē diuinā quā habuit in ſomnis. ſimiliter ⁊ laban dimiſit iacob cū gregibus ſuis ꝓpter reuelationē diuinā eidem in ſomnis factaꝫ: qd̓ indu bie potuiſſet etiā in hoc caſu fieri per volūtatem diuinā: cui nemo pōt reſi ſtere. Aut forte deus voluit populū educere cum ſignis ⁊ ꝓdigijs ſupra nature curſum cōmunē publice factis: ꝓut in effectu fuit oſtenſum. hoc em̄ pertinebat ad moyſen ſcire: qꝛ forte ſi deus primo modo voluiſſet educere populum moyſes reputaſſet ſe aptum ad hoc quia hoc fieret ſine cōten tione ⁊ cōtradictione: ꝓut in predictis geſtis patet. Secus aūt ſi ſecūdo modo: qꝛ tūc requirebatur magne inſtantie ⁊ cōtrouerſie: ſicut cōtigit ī cāu ad qd̓ nō reputabat ſe moyſes dignū: vtiā dixerat. Similiter hec inquiſitio pertinebat ad eum ex parte filioꝝ iſrl̓ eo ꝙ forte facilius ⁊ ſuauiꝰ venirent ad credendū diuinis ꝓnoſticis ⁊ mandatis per internam inſpirati onem ſeu monitionē diuinā qͣꝫ per miracula vel ſuaſionem moyſi. vn̄ ꝓpter hoc petebat moyſes nomen dn̄i ſub quo debebat filijs iſrl̓ iſta nuci are: nā noīa diuina cōiter imponūtur deo ẜm operatiōes que ab eo ꝓcedunt: ſicut cū dicitur. Dn̄s vir pugnator oīpotēs nomē eiꝰ. jͣ. xv. c. ⁊ Eſa. lv. Et erit dn̄s noīatuſ in ſignū eternū ⁊ ſic ex hoc ꝙ ſibi reuelaret̉ nomen diuinū: ſub quo iſta liberatio debebat fieri: moyſes haberet certificatōeꝫ de hoc queſito. In quaquidē interrogatione videtur moyſes non tenere modū quodāmodo beate virginis interrogātis: qūo fiet iſtud. nō em̄ du bitabat de efficācia diuīe volūtatis: ſed querebat modū. Scd̓m qd̓ ex di ctis dn̄i oriebat̉ inquirēdū ipſi moyſi eſt hoc: nam dn̄s dixerat ei ꝙ ip̄e ⁊ populus immolarent deo ſuper montem predictū. vnde volebat moyſes ſcire nomē diuinū: ſub quo talis īmolatio debebat fieri. hoc.n. nomen de us vere intellectū lꝫ non ſit cōmunicabile alicui creature ẜm rem. eſt tn̄ cōicabile ẜm participationem: vt dij dicātur qui participant aliqd̓ diuinū ꝑ ſimilitudinē. iuxta illud pſal. lxxxi. Ego dixi dij eſtis ⁊c̄. Similiter eſt cor cabile ẜm opinionē. vnde ſuper illud ad Galath. iiij. His qui natura nō ſunt dij ſeruiebatis. glo. non ſunt dij natura: ſed ẜm opinionem hominū. Et qꝛ ſacrificare ſeu īmolare eſt actꝰ ſoli deo ꝟo debitꝰ. vn̄. jͣ. xxij. c. Qui immolat dijs occidet̉: niſi ſoli dn̄o. idcirco moyſes querebat aliquod ꝓpriū nomen diuinū qd̓ eēt oībus modis incōmunicabile: vt ſic populꝰ ille qui ꝓnus erat ad ydolatriā: ẜm quā leuiter vocabant creaturam nomine dei: vt. jͣ. xxxij. ca. de vitulo dicebant. Hi ſunt dij tui iſrl̓. vt in hac īmolatione ſeu ſacrificio nō deuiaret a via recta. Quaquidē expoſitione ſic po ſita ceſſant obiectiōes predicte: nam ad primā obiectionē dicēdū qd̓ hoc nomen diuinū qd̓ moyſes querebat: nec erat notum moyſi nec alijs filijs iſrael ꝓut infra dicetur. querebat autem hoc moyſes in perſona filioꝝ iſrl̓ ⁊ nō in ſua perſona ex quadā humilitate ⁊ reuerentia. videt̉ em̄ quodam modo temerariū ſeu preſumptuoſum. preſertim viro tā humili dri cere deo. Qd̓ eſt nomen tuum. non.n. erat moyſes ignarus: ꝙ Ia cob petenti nomen angeli fuit reſpōſum quaſi increpatiue. Cur pe tis nomen meū. ſupra Gen̄. xxxij. ca. ⁊ ideo moyſes petebat in per ſona populi cui mittebatur: de quo preſumebat̉ ꝙ ſaltem aliqͥ eo rū hoc peterent. Ad ſecūdum dicendū ꝙ moyſes non petebat cognitionē huius noīs: vt per hoc filij iſrael crederent ei: ſed hoc q̄re bat ꝓpter rōnes ſupradictas. Ad terciū dicendū ꝙ lꝫ filij iſrael ⁊ a fortiori moyſes haberet fidem de deo vero qui eſt deus abraaꝫ ⁊c̄. nō tamē hec noticia ſeu cognitio ſufficiebat ad certificādū moy ſen de alijs ſupradictis. Cōſequēter ſexto dicitur in lr̄a ẜm tranſia tionem noſtram. Dixit dn̄s ad moyſen. Ego ſum qui ſum. Ait ſic dices filijs iſrl̓. qui eſt miſit me ad vos ⁊c̄. quāquid ē tranſlationem noſtram doctores noſtri cōiter tenent ꝙ hoc nomē qui eſt: ma xime eſt nomen ꝓpriū dei: ꝓut ſanctus Tho. in prima parte. q. xiij. ar. xi. in cor. q. vbi ad hoc aſſignat quaſdam rationes: quaꝝ vna ē hiero. ad marcellā de decem dei nominibꝰ. ⁊ Aug. in. v. de trini. q̄ quidem̄ ratio talis eſt: qꝛ in hoc noīe ſignat̉ īmutabilitas ꝓpria di uini eē: qd̓ nō nouit p̄teritū nec futurū. cetera em̄ que mutabilia ſūt quaſi nō ſunt. qd̓.n. dicitur fuit. iam non eſt. ⁊ qd̓ dicitur erit: nōdū eſt. ⁊ ideo de deo maxime ꝓprie d̓r qui eſt in preſenti. Queqͥdeꝫ expoſitio lꝫ ẜm tranſſatione noſtrā ſupradicta ⁊ ex auctoritate ſan ctoꝝ locum habeat: nō tamē videtur habere locū ẜm hebraice litte re veritatē. vbi ſic habet̉. Dixit dn̄s ad moyſen. Ero qui ero. Ait. Sic dices filijs iſrael: qui erit miſit me ad vos ⁊c̄. ponit̉.n. in quo libet loco vbi d̓r. ero: hec dictio ehīe. que ꝓprie eſt verbū ſubſtanti uum futuri temporis prime perſone indicatiui modi quequidē dictio frequētiſſime ponit̉ in ſacra ſcriptura: ⁊ nullā aliam ſignificati onē nec equiuocationē habet. vnde ẜm hanc lr̄am nō eſt dicenduꝫ ꝙ dn̄s in hoc loco oſtendit nomen ꝓprium ſuū: nam per hoc ꝙ di citur qui erit. non ſignificat̉ eternitas: in qua nulla eſt ſucceſſio: nec etiam īmutabilitas. cū tamen in hoc qd̓ dicitur qui erit. ſignificat̉ a non eſſe in eſſe vel ſaltem ab eſſe preſenti vel preterito in futurum nec etiam neceſſitas eſſendi hic oſtenditur: cū illa que erūt nōdum ſint: vt patet per auctoritates ſanctoꝝ allegatas. vnde valdemirā dum videt̉ de poſtillatore qui in hoc loco veritatem hebraicā alle gat modo predicto. ⁊ tn̄ ex hoc ꝙ dicit: ero qui ero. intendit cōcludere eternitatē ⁊ īmutabilitatē dei ⁊ hmōi. qd̓ eſt manifeſte contra rationē: ⁊ etiā contra mentem ſanctoꝝ qui iſta nō cōcluſerūt: niſi ex uerbo ſubſtantiuo preſentis tēporis: non autē futuri vt dictum eſt vnde iſte paſſus ẜm hebraice lr̄e veritatem aliter videtur exponen dus. Ad qd̓ ſciendū ꝙ in verbis predictis.ſ. cū dn̄s dixit ad moy ſen: ero qui ero ⁊cͣ. nō oſtēdit dn̄s moyſi aliquod nomē diuinuꝫ d̓ nouo: ſꝫ potius oſtēdit ei ꝙ nō erat interrogatio ſua neceſſaria de hoc: cuius ratio eſt: nam ſufficiebat filijs iſrl̓ ⁊ etiam ipſi moyſi ꝙ deus patrum ſuoꝝ.ſ. abraam yſaac ⁊ iacob. quē ipſi ꝑ fidē cogno ſcebant eſſe vnum deū: volebat eē cum eis ad educendum eos de ſeruitute: ſiue hoc fieret per miracula patentia ſtue non.i. aliter. ⁊ hͦ eſt qd̓ dicit. ero qui ero. ⁊ eſt ſenſus. Ero cum eis: qui ero tecuꝫ. ſta tim.n. ſupra dixerat moyſi. Ego ero tecum ⁊c̄. ac ſi diceret. Ego di xi tibi ꝙ ero tecum in hac liberatione. ſimiliter dico ꝙ ero cum eis. Et qꝛ vtrūqꝫ erat ſuper eodē facto. idcirco tm̄ ſemel cōcludit. Qui erit miſit me ad vos. q. d. non debetis vos curare qūo: ſed ſufficiat vobis ꝙ ero vobiſcum.ſ. cum moyſe ⁊ cum populo ad impledum predicta: in quo deus ſatiſfaciebat moyſi etiam de ſcd̓o motiuo ſue interrogationis.ſ. ꝙ immolādū deo ſufficiebat ppl̓o īmo lare vero deo: quē patres coluerūt: qui etiam deus redimeret eos a ſeruitute egyptiaca: etiā ſi aliquod nomen diuinū eis non innote ſceret: qꝛ hoc ꝙ eſt eſſe deū abraam yſaac ⁊ iacob: qui educeret po pulum iſrl̓ de egypto non eſt cōicabile alicui creature. Et nota ꝙ antiqui hebreoꝝ non exponebant hoc qd̓ d̓r. Ero qui ero. de aliqͣ nomine diuino: ſed dicunt ꝙ deus in rn̄ſione offerebat ſe populo ſeu ꝓmittebat eis ꝙ eſſet cum eis in hac tribulatione egyptiaca: ⁊ in alia quādo cōtigiſſet. Et notandū ꝙ hec dictio ebie. que in hoc loco ponit̉ que ſignificat ero. vt dictum ē: nunqͣꝫ in tota ſacra ſenptura ponitur pro noīe diuīo. vn̄ ſi nomē diuinū eēt rōnabile eētvt alicubi deus hoc nomine nominaret̉. Sequit̉ in lr̄a ſeptīo. Dū xitqꝫ iteꝝ deus ad moyſen: hec dices filijs iſrl̓. Dn̄s deus patuꝫ veſtr orū miſit me ad vos. Hoc nomē mihi ē īeternū: ⁊ hoc memo riale meum in generatione ⁊ generationē ⁊c̄. hec in lr̄a. Suꝑ quibus verbis lꝫ non modice attētionis ſint nihil vr̄ p̄ſcripſiſſe poſtū lator: niſi ꝙ vbi dicit̉. Dixitqꝫ iterū deꝰ ad moyſen. lx iteꝝ expolt:
zum Hauptmenü