Liber Ibiª conſtituit ei precepta atqꝫ iudicia: ⁊ʳ ibi tentauit euꝫ dicēs. Si audieris uocē dn̄i dei tui ⁊ qd̓ rectū ē coram eo feceris ⁊ obedie ris mandatis eius: cuſtodieriſqꝫ oīa precepta illius: cūctūʳ lāguoreꝫ quē poſui in egypto nō inducam ſuper te. Egoᵗ em̄ dn̄s ſaluator tuus. Capitulum. xvj. Enerūtª autem in helim: vbi erāt duodeciꝫ fontes aquaꝝ ⁊ ſeptua ginta palme ⁊ᵉ caſtrametati ſunt iuxta aquas ꝓfectiqꝫᵈ de heliꝫ ve nit oīs multitudo filioꝝ iſrael ī de ſertū ſyn: qd̓ eſt inter helim ⁊ ſy nai: quintadecima die menſis ſecundi poſtqͣꝫ egreſſi ſunt de terra egypti. Et murmurauit omnis ppl̓s.i. vulgares hoīes qui nō conſiderāt niſi pn̄tia: ſapiētes vero qui con ſiderabāt dei beneficia p̄terita patiēter portabāt ſperates de diuino auxi lio. o At ille clamauit ad dn̄ꝫ. on̄dēs ꝙ bōi rectores nō debēt omitte re bōa ſubditoꝝ ꝓcurare ꝑꝑ eoꝝ murmurationē. p Qui on̄dit ei lignū dicūt aliqͥ ꝙ iſtd̓ lignū d̓ natura ſua erat amarū ⁊ ſic fuit ibi maiꝰ miracu lū inqͣtū ꝑ eiꝰ īmiſſioneꝫ dulcorate ſunt aqͣ ⁊ facte potabiles. Cōtrariū aūt videtur mihi ꝑ illud Ec1 cle. xxxviij. Nōne a ligno indulcorata eſt aqua ⁊c̄. nam ibi loquitur ſcriptura de naturalibus ꝓprietatibus terrenaſcentiū ad vtilitatem hoīuꝫ. q Ibi cōſtituit ei p̄cepta atqꝫ iudicia. dicit hic Ra. Sa. ꝙ dn̄s vidēs filios iſrl̓ ocioſos ne per ocium qd̓ eſt ſentina oīuꝫ vicioꝝ declinarent ad peiora dedit eis duo p̄cepta legis vt ſtuderēt in eis ad ſcien dū ⁊ ad operandū.ſ. p̄ceptū de obſeruatione ſabbati qd̓ cōtinet plures ob ſeruātias. Et preceptum de vaccarufa: de cuius ci neribus cōmixtis aque fi ebat aqua luſtratiōis per quā purgabātur īmundi vt habet̉ Nūe. xix. c. Tradidit etiā eis aliqua capi tula d̓ pertinētibus ad iudicialia vt ſcirent qualiter deberent adiuuicem iuſte ⁊ pacifice cōuerſari. r Et ibi tentauit eum.ſ. populum: vt per experien tiam ſeruandi precepta vel negligendi appareret obedientia eius ad deū vel inobedientia: nō tn̄ ſic intelligendo ꝙ deo appareret aliquid de nouo ſed alijs. ⁊ hoc modo tentauit abraā vt eius obedientia alijs eſſet nota ſi Cunctum lā. quē po. in egy. nō indu. ſuper cut dictū fuit Gen̄. xxij. c. ſ te. ſi obedieris mihi. vnde dicit̉ pſal. ciiij. Et nō erat in tribubus eoꝝ infir mus qd̓ eſt intelligēdū de illis qͥ obediebāt deo: qꝛ rebelles fuerūt a deo percuſſi pluries: vt patet in multis locis infra ſicut ꝓ adoratione vituli: ⁊ ꝓ cōcupiſcentia carniū: ⁊ ꝓ rebellione cōtra moyſen ⁊ ſimilibus. Ego em̄ dn̄s ſanator tuꝰ. q. d. fi ꝓpter peccatū te percuſſero: ꝓpter penitentiā verā te ſanabo: ẜm ꝙ ſcribit̉ Iob. v. c. Ip̄e vulnerat ⁊ medet̉ ⁊c̄. In ca. xv. vbi dicitur in poſtilla. Fortitudo mea ⁊c̄. Additio. i. Icut fortitudo mea intelligit̉ effectiue: ſic ⁊ laus mea effectiue intelligi poteſt. vnde ſuper illud verbuꝫ. Fortitudo mea ⁊ laus mea dn̄s. glo. interlinearis qꝛ per eā fortis ſum ⁊ laudabilis. In eo. ca. xv. vbi dicitur in poſtilla. Aſcenderūt populi ⁊ irati ſunt ⁊c̄. Additio. ij. Aſſio ire nō cōſurgit ex timore ſed ex alijs paſſionibus.ſ. ex triſticia illata cū deſiderio ⁊ ſpe vlciſcendi ẜm ph̓m. ij. rhetorice. vnde nō videt̉ dicendū ꝙ amalechite irati ſint ꝓpter timorē ne inuaderent terrā eoꝝ: ꝓut in poſtilla: ſed potiꝰ ira eoꝝ ex triſticia ꝓcedente ex ꝓſperitate filioꝝ iſrl̓ intelligenda eſt vna cū deſiderio ⁊ ſpe vindicandi ſe qd̓ ex odio antiquo qd̓ habebat eſau erga iacob ꝓceſſit: de qͦ. sͣ. Gen̄. xxvij. ca. Amalech.n. de ꝓſapia Eſau fuit: vt. sͣ. Gen̄. xxxvi. ca. de philiſte is autē ⁊ alijs nō dicit ꝙ fuerūt irati: ſed dicit. Dolores obtinuerūt habitatores philiſtijm: timētes ne inuaderēt terrā eoꝝ. In eo. capi. xv. vbi dicitur in poſtilla. Ibi conſiſtit. Additio. iij. Ntiqui hebreoꝝ cōiter tenent ꝙ p̄ceptū de obſeruatione ſabba a ti ⁊ quedā iudicialia fuerūt data populo iſraelitico in hoc loco nō autē preceptū d̓ vacca rufa: vt dicit Ra. ſa. qd̓ rationabilius dicit̉: nā de p̄cepto ſabbati ſatis patet cū. jͣ. xvi. ca. an̄ dationē legis habe atur. Uidete qꝛ dn̄s dedit vobis ſabbatū. De iudicialibus autē ſatis vi det̉ neceſſariū vt eis darētur aliqua iudicialia p̄cepta: non em̄ tantus populus potuiſſet durare vſqꝫ ad dationē legis niſi habuiſſet aliquas ꝯſtiꝯgregatio filioꝝ iſrael cōtra moy ſen ⁊ Aaron in ſolitudine. Dixe runtqꝫ filij iſrael ad eos. Utināˡ mortui eſſemus per manū dn̄i in terra egypti: quādo ſedebamus ſuꝑ ollas carniū ⁊ cōmedebamuſ panē in ſaturitate. Curʰ induxiſtis nos in deſertū iſtud: vt occideretis omnē multitudinē fame Dixitᵏ autem dn̄s ad Moyſen. Ecceᵗ ego pluam vobis panesᵐ I de celo. Egrediatui populus ⁊ colligat que ſufficiūt per ſingulos dies: utᵖ tēptem eū utruꝫ am bulet in lege mea: anq non. Die autem ſexto parent ꝙ inferant ⁊ ſit duplum qͣꝫ colligere ſolebāt ꝑ ſingulos dies. Dixeruntqꝫᵗ moy ſes ⁊ aaron ad oēs filios iſrl̓. Ue ſpereⁿ ſcietis ꝙ dn̄s eduxerit uoſ tutiones quibus regerētur in iudicialibus. preceptū autē de vacea rufa erat oīno ſuꝑfluū ⁊ inutile ꝓtunc donec tale tabernaculuꝫ firet ⁊ alia ſacra ad quoꝝ ingreſſum ſeu tactuꝫ requirebatur purgatio ꝑ aquā luſtrationis ꝓut in ca. Nu. allegato ꝑ poſtillatorē ⁊c̄. Replica correctorij contra Burgē. Ncap̄. xv. cum poſtillator exponeret illud. Aſcenderunt populi ⁊ irati ſūt timentes ne inuaderent terrā eorū. Burgē. notat euꝫ ꝙ velit dicere iraꝫ illaꝫ ex timore ori ginari qd̓ nō ē verum: ſed poſtillator vult iram cum timore cōcurrere: vt videlꝫ timētes futurū eis malum ſub ſpe tn̄ euaden di illd̓ ⁊ īpediēdi aſcēderūt irati ad pugnādum ꝯͣ filios iſrael. Capitulū. xvi. v Ener̄t aūt ī heli. h̓ de ſcribit̉ ꝓuiſio alimenti qͣꝫtū ad ſub̓am: ⁊ pͥmo qͣꝫtū ad cibuꝫ ſcd̓o qͣꝫtū ad potuꝫ. xvij. ca. Circa primū premittitur defectus cibi. ſcd̓o ſubditur ꝓuiſto dei: ibi. Di xit autē dn̄s ad moyſen. Circa primū dicitur. a Uenerūt auteꝫ in helim vbi erāt duodecim fontes: ẜm numerū duodecim tribuū ⁊ ſic quelibet tribus habuit fontem ſuū per ſe: ne ex hauſtucōi int̓ tribus diſſentio oriretur. b Et ſeptuaginta palme. in ſignuꝫ ꝙ habituri erant ſeptuaginta iudices ſub moyſe. c Et caſtramēta ti ſunt iuxta aquas: vt recrearētur potu ⁊ palmarū fructu. d Profectiqꝫ ſunt de helim. qꝛ ille fructꝰ fuit cito cōſūptꝰ. ſequit̉. e Et murmur. oīs cōgregatio. ar. xv. die menſis ſcd̓i defecerūt victualia que apportauerāt de egypto. Ex quo pꝫ ꝙ. xxx. diebus de illis vixerūt nō comedendo ad ſaturitatē ſed ad famē tēperandaꝫ: ſed qūo dicit̉ hic ꝙ oīs cōgregatio murmurauit: qꝛ ibi erāt ioſue ⁊ Caleph. ⁊ plures alij boni hoīes de quibus credendū eſt ꝙ pa tienter portabāt defectū victualiū ſperātes diuinū auxiliū. Dicendū ꝙ illi erāt valde pauci reſpectu multitudinis: qd̓ aūt modicum eſt quaſi nihil reputat̉: vt d̓r. ij. ph̓ycoꝝ. ⁊ ꝓpter hoc ſcriptura non dimiſit loqui generaliter: qꝛ hic eſt cōſuetus modus loquēdi in talibus. f Utinā mortui eſſemus per manus dn̄i.i. per plagam a deo īmiſſam cū primogenitis egyptioꝝ: qꝛ illa mors fuit breuis. g Quādo ſedebamꝰ ſuper ollas carniū.i. quādo nobis diſceden tibus quiete ⁊ pacifice: olle plene erāt carniū ad ignē ꝓ nobis. h Cur indux. nos in deſertū iſtud. vbi nihil comeſtibile creſcit. i Vt occideretis omnē multitudinē fame. longo cruciatu qͥ peior eſt breui morte. k Dixit aūt dn̄s. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ dn̄i ꝓuiſio vbi pͥmo ponit̉ cibi ꝓmiſſio. ſcd̓o eiuſdē exhibitio: ibi. Factū eſt er go. tercio cōuerſatio: ibi. Dixit aūt moyſes. Adhuc ꝓmiſſio cibi pͥ mo d̓r moyſi a dn̄o. ſcd̓o ꝑ moyſen ipſi popl̓o: ibi. Dixerūtqꝫ. Cir ca primū dicit̉. l Ecce ego pluam.i. ad modū pluuie abundan ter tribuā. m Panes de celo.i. cibos: qꝛ noīe panis intelligitur oīs cibus. vt. sͣ. dictū eſt. ij. ca. Ipſe aūt dedit eis māna ⁊ cōturniſ ces: ⁊ vtrūqꝫ de celo aereo: vn̄ ⁊ aues celi nominātur eo ꝙ ꝑ aereꝫ volitāt. n Egrediatur po. ⁊ col. que ſufficiūt quilibet ꝓ ſe ⁊ familia ſua ẜm eſtimationē ſuaꝫ. o Per ſingu. dies. quia nihil de māna debebat reſeruari in craſtinū: vt dicit̉ infra. p Vt tep. euꝫ vtrū am. in le. mea. cuſtodiendo mādata mea de māna: que māda ta infra explicabūtur. q An non.ſ. tranſgrediendo illa: qualiter
zum Hauptmenü