Iudicum. campū aduerſarios ꝑſequebant̉ Porroº abimelechoī die illo op pugnabat vrbē: quāᶜ cepit interfe ctis habitatoribꝰ eius: ipſa qͦꝫ deſtructa ita vt ſal in ea diſpergeret. Qd̓ⁿ cū audiſſent ꝗ habitabant in turre ſichimoꝝ: ingreſſi ſunt phanum dei ſui berith vbi fedus cum co pepigerāt: ⁊ ex eo locꝰ nomē ac ceperat: ꝗ erat munitꝰ valde. Abi melech qͣꝫ audiens viros turris ſy chimoꝝ pariter cōglobatos aſcen dit in motē ſelmon cū oī ppl̓o ſuo ⁊ arrepta ſecuri p̄cidit arboris ramum: impoſitūqꝫ ferēs humero dixit ad ſocios: qd̓ me vidiſtis facere cito facite. Igitur certatim ra mos de arboribus p̄cidentes ſeq̄ bantur ducē. Qui circūdantes p̄ſidiū ſuccenderūt atqꝫ ita factū eſt. vt fumo ⁊ igne mille hominū necarent̉: viri pariter ⁊ mulieres habitatoꝝ turris ſichē. Abimelechꝰ aūt inde ꝓficiſcens venit ad oppi dum thebes qd̓ circūdans obſide bat exercitu. Erat aūt turris excelſa in media ciuitate: ad quā confugerāt ſimul uiri ac mulieres: ⁊ om nes principes ciuitatis clauſa firmiſſime ianua: ⁊ ſuꝑ turris tectuꝫ ſtātes ꝑ ꝓpugnacula. Accedenſ qꝫ abimelech iuxta turrim pugna bat fortiter ⁊ appropinquās oſtio ignē ſupponere nitebat̉. Etª ecce vna mulier fragiē mole deſuper iaciēs illiſit capiti abimelech: ⁊ cō fregit cerebrū eiꝰ. Qui vocauit ci to armigerū ſuū: ⁊ ait ad eū. Eua gina gladiū tuū ⁊ ꝑcute me ne for te dicat̉ ꝙ a femīa interfectꝰ ſim. Qui iuſſa ꝑficiēs interfecit eum. Illo qͦꝫ mortuo oēs ꝗ cū eo erant de iſrael reuerſi ſunt in ſedes ſuas vrbis ſichem: cum dicitur. t Quā tepit ⁊cͣ. Ita vt ſal: ⁊cͣ. ſal em̄ reddit terrā ſterilē. ⁊ iō qn̄ aliqͥs d̓ſtruebat funditꝰ aliquā ciuitatē ſpargebat ibi ſal in ſignū ꝑfecte victorie. Scd̓o deſcribit̉ de ſtructio fortalicij: cū d̓r. v Qd̓ cū audiſ. ⁊c̄. ⁊ pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi. x Abimelech aūt. ⁊c̄. ad obſidendū eū. Sciēdū aūt ꝙ alia eſt ci uitas in egypto q̄ ſil̓r vocat̉ thebes d̓ qͣ fuit legio the beorum cui p̄fuit ſctūs mauritiꝰ. et alia in iudea noīe theſba: de qͣ fuit Helias teſbites. Et alia eſt in gre cia q̄ d̓r thebea: a qͣ dicunt̉ thebani ⁊ in hac obſidione abimelech īter fectꝰ eſt. vn̄ ſeqͥtur a Et ecce ⁊cͣ. In hebreo hr̄. ceruicē eius. Si em̄ ꝯfre giſſet cerebrū ſtatim fuiſſet mortuꝰ vt vr̄: qd̓ tn̄ n̄ fuit immo p̄cepit poſt ea armigero ſuo ꝙ interficeret eū. vnde ſubditur. Percute me. ⁊cͣ plꝰ em̄ formidauit obprobriū etiaꝫ pꝰ mortē qͣꝫ aīe danatōꝫ. Nō em̄ licitū eſt alicui ſic accelerare mor tem ſuā. c Et reddidit d̓s. hͨ eſt ꝯcluſto huiꝰ cap̄. on̄dēs qͣlit̓ malū abimelech ⁊ pro mouētiū ip̄ꝫ reuer ſum eſt ī caput eo rū ẜm maledictio nem ioathan filij gedeōis. Ca. x. Oſt abime melech ſur. Hic deſcribitur quīta tribulatio filioꝝ iſrl̓ a qͣ lib̓ati fuerunt ꝑ iepthe. Et pͦ poī tur pōdus tribulatiōis. ſcd̓o modus liberationis cap̄. xj. tercio impetꝰ ſeditōis. xij. cap̄. Prīa in dn̄as. qꝛ pͦ deſcribil̓ tp̄us pacis. ſcd̓o tribulationis: ibi Filij āt iſrl̓. vt op poſita iuxta ſe po ſita magis eluceſcant. tp̄s aūt patis deſcribit̉ ſub duobꝰ iudicibꝰ ſucceſſiue p̄ſidētibꝰ. Xp̄s aūt ſcd̓i ponit̉ ibi. huic ſucceſſit iair. De pͦ d̓r. Poſt abimelech ſurrexit dux in iſrl̓. ſno dr̄ rex ſicut de abimelech: qͥ iniq̄ ſibi vſurpauit nomē regium Iſte aūt redijt ad modū pͥſtinū qͦ iudices p̄erāt.ſ. ꝑ modū directi onis ⁊ cōſilij magis qͣꝫ ꝑ modū dn̄ij. b Thola filiꝰ ⁊cͣ. Pa truus eſt frater pr̄is. ⁊ iō ẜm iſtā trāſſatōeꝫ ꝑhua fuit frater gede ⁊ᶜ reddidit deus malū quod fece rat abimelech ꝯtra patre ſuū inter fectis ſeptuaginta fratribus ſuis. Sychimitis qͦꝫ qd̓ oꝑati erāt retributū eſt: ⁊ venit ſuꝑ eos maledi ctōioathā filij hierobaal. Ca. x. Oſtª abimelech ſurrexit dux in iſrl̓ tholaᵇ filiꝰ phūa patrui abimelechi vir de iſachar: ꝗ hītauit in ſanir mōtis ephrai: et iudicauit iſrl̓ viginti ⁊ tribꝰ annis mortuuſqꝫ eſt ac ſepultꝰ in ſanir. Huic ſucceſſit iair galaadites qui iudicauit iſrl̓ ꝑ viginti ⁊ duos annos: hn̄s trigīta filios ſedētesᵈ ſuper trigīta pullos aſinarū: ⁊ prīci pes trigīta cītatū: q̄ ex noīe eiꝰ ſūt appellate anothiair.i. oppida iair vſqꝫ in pn̄tē diem in terra galaad. Mortuuſqꝫ eſt iair ac ſepultꝰ in lo co cui eſt vocabulū camon. Filij aūt iſrl̓ pctīs veteribꝰ iūgentes nō ua fecer̄t malū ī ꝯſpectu dn̄i: ⁊ᵍ ſeruierūt ydolis baalim ⁊ aſtaroth ⁊ dijs ſyrie ac ſydōis ⁊ moab ⁊ filio rū āmō ⁊ philiſtijm: dimiſerūtqꝫ dn̄m ⁊ n̄ coluer̄t eū. Cōtra qͦs dn̄s iratꝰ: tradidit eos ī manꝰ philiſtiim ⁊ filioꝝ āmō. afflictiqꝫ ſūt: ⁊ ve hemēt̓ opp̄ſſi ꝑ ānos decē ⁊ octo oēs ꝗ hītabāt trās iordanē ī terra amorrei q̄ eſt ī galaad: intm̄ ut filij āmō iordāe trāſmiſſo uaſtarent iu dā ⁊ bēiamī ⁊ ephraī. Afflictꝰ qꝫ ē iſrl̓ nimis. Et clamātes ad dn̄ꝫ di xer̄t. Peccauimꝰ tibi qꝛ d̓reliꝗmꝰ te deū nr̄m ⁊ ẜuiuimꝰ baali. Quibusʰ locutꝰ eſt dn̄s. Nūꝗd n̄ egy ptij ⁊ amorrei filij āmō ⁊ philiſtijm ſidonij qͦꝫ ⁊ amalech ⁊ chanaā op p̄ſſerūt vos: ⁊ clamaſtis ad me et erui uoſ d̓ māu eoꝝ ⁊ tn̄ r̄liꝗſtiſ me ⁊ coluiſtis deos aliēos. Idcircoⁿ onis: Sed ſequens littera videtur repugnare: cuꝫ dicitur. vir de īſachar Gedeon aūt fuit de tribu manaſſe. vt dictū eſt. sͣ. vi. c. Tribꝰ aūt erāt incō mixte. Ad qd̓ pōt dici ꝙ incōmixtio tribuū fuit ſub p̄cepto ne cōmiſcerē tur ſortes hereditatuꝫ. vt dictū fuit Num. xxxvi. ⁊ iō mulieres q̄ nō habe bant hereditatem poterāt nubere cū viris alteriꝰ tribꝰ: vt dictū fuit ibidē qꝛ ex hͦ nō ſeq̄batur com mixtio ſortiū. Mat̓ aūt gedcōis ẜm iſta fuit hu ius ꝯditōis ⁊ ſic ſucceſſi ue ꝯͣxit vni viro de tribu manaſſe: ⁊ alteri de iſachar. Sciēdū ꝙ vbi trāſ latō nr̄a hꝫ phua patrui abimelech. in hebreo hr̄ filij dodo. ⁊ ẜm hebreos eſt hͦ nomē ꝓpriū pa tris ipſiꝰ phūa. et ẜm hͦ nō oportꝫ dice̓ ꝙ phua ⁊ gedeon fuerūt frēs ex parte mr̄is. Sciendum etiaꝫ ꝙ dodo apud hebreos eſt etiā nomē cōe ⁊ ſignificat patruū ſuuꝫ ⁊ ẜm hͦ ꝓceſſit trāſlatio nr̄a. Sicut in latino ideꝫ nomē aliquādo eſt ꝓpri um ⁊ cōe. eqͥuoce tn̄. Si cut hͦ nomē romanus aliquādo accipit̉ ꝓ ꝓpͥo noīe vniꝰ hoīs: aliqn̄ ꝓ nomīe adiectiuo cōi ad omnē hoīem romanum Trāſlatio aūt nr̄a diſcre pat hic ab hebraico. vt pꝫ ꝑ p̄dicta. c Huic ſucceſſit. h̓ deſcribit̉ tp̄s ſcd̓i iudicꝭ. ⁊ ptꝫ lr̄a vſqꝫ ibi. d Sedētes ⁊c̄. id eſt mulos ẜm trāſlati nē iſtā. in hebreo nō addit̉ aſinarū. ⁊ iō ẜm doctores hebraicos ꝑ pul los intelligūt̉ h̓ equi iuuenes ⁊ electi. f Filij aūt iſrl̓. h̓ ꝯn̄r deſcribit̉ tp̄s tribulatōis vbi pͦ d̓ſcribit̉ culpa: cū dicitur Filij aūt ⁊cͣ. q̄ explicā tur magis in particulari cū d̓r. g Et ẜuierunt ydolis baalim ⁊cͣ. ⁊ no mināt̉ hͦ ſeptē ydolatrie vt pꝫ in lr̄a. Scd̓o poni tur debita pena: cū dicit̉ Cōtra qͦs iratus eſt dominus ⁊c̄. ⁊ ptꝫ. Tercio pnīa: cū ſubdit̉. Peccauimus ⁊c̄. ⁊ ſequitur. h Quibꝰ locutꝰ eſt dn̄s ſcꝫ ꝑ phinees qͥ adhuc viuebat: vt dicūt hebrei tn̄ ſi dictū eoꝝ eſt verum erat multū antiquus. qꝛ a tꝑe qͦ filij iſrl̓ debellauerunt ſeon ⁊ og: ⁊ balacvſqꝫ ad tp̄s iepthe qͥ lib̓auit filios iſrl̓ de hac tribulatōe flux erūt anni. ccc. vt hr̄ ca. ſe. deficiūt tn̄ aliqͥ vt dicet̉: qꝛ fuit et tn̄ ex tūc phinees iā erat hō ꝑfectꝰ. qꝛ fuit ductor exercitꝰ ꝯͣ madianitas. vt hr̄ Nū. xxxi. Pōt etiā dici ꝙ fuit ꝑ aliū ꝓph̓am: qꝛ nō noīat̉ h̓ qͥs ille fuerit. Nunqͥd nō egyptij ⁊c̄. h̓ noīant̉. vij. gētes a qͥbus tribulationes paſſi ſunt filij iſrl̓ ꝯͣ ſeptē ydolatrias ſupͣ noīatas in qͥbꝰ deliqͣrāt. k Idcirco. ⁊c̄. tales negationes diuini auxilij intelligēde ſunt ſub codig g
zum Hauptmenü