Regū.i. ergo mulier ⁊ lactauit filiū ſuū do­nec amoueret eū a lacte. Et addu xit eū ſecū poſtqͣꝫ ablactauerat inʰ uitulis tribꝰ: ⁊ tribꝰ modijs farine ⁊ āphorauini: ⁊ adduxit eū ad do mū dn̄i in ſylo. Puer aūt adhuc erat infantulꝰ. Et īmolauerūt ui­tulū ⁊ obtulerunt puerū heli. Etꝭ ait anna. Obſecro mi dn̄e uiuit aīa tua. Ego ſū illa mulier q̄ ſteti corā te hic orās dn̄m ꝓ puero iſto Oraui ⁊ dedit mihi dn̄s petitōeꝫ meā quā poſtulaui eū. Idcirco et ego cōmodaui eū dn̄o cunctis die bus ꝗbꝰ fuerit accōmodatꝰ dn̄o. Et adorauer̄t ibi dn̄m. Cap̄. ij. Tª orauit anna ⁊ ait. Exul tauitᵇ cor meū in dn̄o ⁊ᵉ exal tatū eſt cornu meū ī deo meo. Di­latatūᵇ eſt os meuꝫ ſuꝑᵗ inimicos meos or letata ſum in ſalutari tuo. Nō eſt ſctūs ut ē dn̄s neqꝫ em̄ eſt aliꝰ extrate: ⁊ n̄ eſt fortis ſic̄ d̓s nr̄. k In vitulis tribus poſtea dicitur. Et immolauerunt vitulum. ⁊ obtulerūt puerū heli. Ex qͦ videt̉ ꝙ vnū vitulū obtulerūt in ſa crificiū dn̄i. ⁊ alios duos obtulerūt heli ſacerdoti. qꝛ puerū dimit tebāt in cura ipſius. vn̄ ſubdit̉. l Et ait āna obſecro mi dn̄e. ⁊ ſubītelligit̉ ꝙ iſte puer ſit diſcipulꝰ ⁊ mīſter tuꝰ. cetera patēt ī lr̄a. Capitulum. ij. T orauit anna. Hic ꝯn̄r ponit̉ gr̄arū actio ꝓ bn̄ ficio recepto. ⁊ hͦ fit ī cantico anne. In qͦ pͦ gratiarū actio reddit̉. ſecū doanna ꝯͣ ſuper biā ⁊ ingratitudi nē īuehit̉. ibi. No lite ml̓tiplicare lo qui ſublimia. ter­cio dei magnifi­catio ſubdit̉. ibi. Dn̄i em̄ ſūt cardi nes. Circa primū dicitur. a Et orauit anna. quia gr̄arūactō eſt que dā ſpēs or̄onis. vt hr̄ pͦ ad Thīo. ij. vbi d̓r ſic. Ob­ſecro igit̉ pͦ oīum fieri obſecratōes or̄ones poſtula­tiones: gr̄arūacti ones ⁊cͣ. b Ex ultauit ⁊cͣ. gaudi um ꝓpͥe loquēdo eſt delectatio ap­petitus ītellectiui ab intra in bono adepto vel pn̄ti. Sꝫ qn̄ reſultat in ſignis exterioribꝰ: tūc d̓r exultatio. ⁊ d̓r qͣſi extra ſaltatio. totaliter āt gaudebat anna de bn̄ficio ſibi collato a deo. ẜm illud psͣ. Cor meū ⁊ caro mea exultauerūt in deum viuum. t Et exaltatū eſt cornu meū. Cornu in ſacra ſcpͥtura accipit̉ pro motu cordis tēdētis ad aliqͥd arduū. ⁊ ſi careat regula rōnis ⁊ le­gis diuine dr̄ cornu ſuꝑbie. Si aūt dictꝭ regulis mēſuret̉: d̓r cornu magnanimitatꝭ vel magnificētie. qd̓ eſt qn̄ animꝰ ex bn̄ficio a deo collato in pn̄ti ꝑ ſpem tēdit ad maiꝰ bn̄ficiū ex dei liberalitate cō ſequēdū. ſic aūt mouebat̉ anna in augmentū gr̄e ꝯſequēdū a deo in vita pn̄ti: ⁊ cōplemētū glorie in futuro. d Dilatatū eſt os meū ad deū. aꝑte ⁊ magnifice laudandū de collato mihi filio. et quia fenēna ⁊ liberi eiꝰ de hͦ torq̄bant̉. iō ſubdit̉. e Suꝑ ini­micos meos. odiebat em̄ eoꝝ maliciā: ſꝫ diligebat naturā ẜm ca­ritatis formā. f Nō eſt ſctūs vt eſt dn̄s. qꝛ ip̄e eſt ſctūs ꝑ eſ­ſentiā. alij aūt ꝑ participatōem. et hͦ mō exponit̉ qd̓ ſubdit̉. Et nō eſt fortis. ⁊cͣ. g Nolite. h̓ ꝯn̄r anna inuehit̉ ꝯͣ īgratā ſuꝑbiā qꝛ fenēna de ꝓle ſibi a deo data ſuꝑbierat. de qͦ tn̄ deberet eſſe hu milior ⁊ deo gratior. ⁊ hͦ eſt qd̓ d̓r g Nolite multiplicare lo qui ſublimia.i. ſuꝑba ⁊ alioꝝ ꝯtēptiua: qͣlia erāt ꝟba fenēne ꝯͣ an uā. vt pꝫ ex p̄dictꝭ. c. i. h Recedāt vetera.i. mala ꝟba iā quaſi ex lōga cōſuetudīe inueterata. i Quia d̓s ſcīaꝝ. ⁊c̄. q. d. nihil latet eū: ſꝫ oīa ceriitudinalit̓ retinet ad iudicādū etiā ſecreta cordi um. iō ſubdit̉. Et ipſi p̄parātur cogitatōes. k Arcus fortiuꝫ ſuꝑatus eſt. arcū fortiū vocat linguā fenēne ⁊ pueroꝝ eiꝰ: ex qͣ ꝓ cedebāt ꝟba pūgitiua qͣſi ſagitte. l Et infirmi. ⁊c̄. loqͥtur ꝓ ſe ⁊ ſibi ſil̓ibꝰ. natura em̄ in ea erat infirma ⁊ impotēs ad ꝓlifican dum. ſꝫ roborata eſt ad hͦ ex dono dei. m Repleti ⁊cͣ. loqͥtur metaphorice. qꝛ pͥus ſatiati ſi poſtea incurrūt famē ⁊ defectū cibi plus cruciāt̉. ſic fuit de fenēna q̄ fuit pͥus liberis plena: ⁊ poſtea mortui ſunt. n Et famelici. ⁊cͣ. qꝛ anna pͥus famelica ⁊ deſide rans de ꝓle habēda: habuit ꝓlem ad ſufficiētiā. ideo ſubditur. Donec ſterilis. ⁊c̄. hebrei dicūt h̓. Donec ſterilis peꝑit ſeptem. Sꝫ hͦ vr̄ eē ꝯͣ illud qd̓ poſtea d̓r eodē ca. ꝙ anna cōcepit ⁊ peꝑit Noliteᵍ ml̓tiplicare loꝗ ſublimia gloriātes. Recedātʰ uetera d̓ ore vr̄o: qꝛ d̓s ſcīarū dn̄s eſt: ⁊ ip̄i pre parātur cogitatōes. Arcꝰᵏ fortiū ſuꝑatꝰ eſt: ⁊ īfirmi accīcti ſūt robo re. Repletiᵐ priꝰ ꝓ pāibꝰ ſe loca­uerūt: ⁊ⁿ famelici ſaturati ſūt. Do necº ſteril̓ peꝑit plurīos: ⁊ᵖ q̄ mul tos hēbat filios īfirmata ē. Dn̄sº mortificat ⁊ʳ uiuificat: deducitˢ ad inferos ⁊ᶜ reducit. Dn̄sⁿ pauperē facit ⁊ ditat: humiliat ⁊ ſubleuat. Suſcitat d̓ puluer̄ egenū: ⁊ d̓ ſter core eleuat pauperē: vt ſedeat cuꝫ principibus ⁊ ſoliū glorie teneat. Dn̄iˣ em̄ ſūt cardīes terre ⁊ poſuit ſuꝑ eos orbē. Pedesʸ ſctōꝝ ſuoꝝ ẜuabit: ⁊ᶻ ipij in tenebris ꝯtīceſcēt qꝛª nō in fortitudīe ſua roborabit̉ vir. Dn̄m formidabūt aduerſarij eiꝰ: ⁊ ſuper ipſos in celis tonabit. Dn̄sᵇ iudicabit fines terre: ⁊ᵉ da­bit īperiū regi ſuo: ⁊ᵈ ſublimabit tres ſilios ⁊ duas filias. ⁊ ideo dicunt aliqui hebrei ꝙ duo filij Samu elis cōputātur h̓ int̓ liberos anne: qꝛ de ipſa exiuerūt mediāte ſamuele. et ſic d̓r peꝑiſſe ſeptē. Alij ꝟo hebrei dicūt ꝙ qn̄ anna pariebat vnū puerū fenēna ſepeliebat duos de ſuis. ⁊ ideo nato quarto ipſius anne puero octo liberi fenēne fuerūt mortui. ⁊ ſic nō remāſerūt ſibi niſi duo pueri. qꝛ ẜm ip̄os decē hūit. vt di ctū eſt. sͣ. i. c. Igit̉ qn̄ vi­dit ꝙ anna qͣntū ꝯcepe­rat ⁊ appropinqͣbat par tui: timuit de morte duo rū liberoꝝ qͥ ſibi remāſe rāt. ꝓpt̓ qd̓ hūiliauit ſe cora anna: ⁊ inſtāter pe­tijt vt oraret ꝓ vita pue­roꝝ ſibi remanētiū. qd̓ ⁊ ſcm̄ ē. ⁊ iō illi duo pueri lꝫ eēt ipſiꝰ fenēne. tn̄ de cetero vocati ſunt pueri anne: eo ꝙ eiꝰ or̄onibꝰ vi ta erat eis conceſſa. Iſte aūt expoſitōes nō habē tur d̓ textu: ſꝫ ponūt̉ ab hebreis ad verificāduꝫ hͦ dictū. peꝑit ſeptē. Et iō meliꝰ videt̉ dicenduꝫ ꝙ trāſlatio nr̄a ſit meli­or in qͣ d̓r. Peꝑit pluri­mos. Ad cuiꝰ intellectuꝫ ſciēdū: ꝙ dictio hebrai­ca q̄ ponit̉ h̓.ſ. Sybea eqͥuoca eſt ad deſignan dū ſeptē: ⁊ hāc ſignifica tionē ſequūtur h̓ hebrei moderni. vt p̄dictū eſt. ⁊ ad ſignādū ſacietatē. et hanc ſignificatōꝫ ſecutꝰ eſt trāſlator nr̄. ⁊ forſitā illo tꝑe hebrei illā ſeq̄bā tur. ẜm hͦ igit̉ āna pepe­rit ſaciatatē.i. habuerat pu eros ad ſufficiētiā. quā ſufficiētiā exp̄ſſit trāſlator dicēdo: plurimos. qd̓ ꝯueniētius fuit dicere ꝙͣ ſi dixiſſet ſacietatē vel ſatꝭ. ẜm em̄ ꝙ dicit hie ronimꝰ in epl̓a ad pāmachiū de optimo gn̄e interp̄tandi. Melior inter pretatō nō ſemꝑ eſt trāſferēdo ꝟbū exꝟbo: ſꝫ aliqn̄ meliꝰ eſt trāſferre ſen ſum ex ſenſu vt eadē ꝟitas diuerſis ꝓpͥetatibꝰ ydiomatum applicetur. Et q̄ multos hēbat. ⁊cͣ. qꝛ ſic̄ anna multiplicabat̉ in ꝓle: ita fenēna di minuebat̉. ẜm ꝙ dicūt expoſitores hebrei ⁊ catholici. q Dn̄s mor tificat. pueros fenenne. r Et viuificat. pueros anne. s Dedu­cit ad inferos. In hebreo hr̄. Ad foſſam.i. ſepulcrū. t Et reducit. qꝛ aliqn̄ ꝯtingit ꝙ aliqͥ de qͦrū ſepultura iā tractat̉ ad vitā reẜuāt̉. ſic̄ d̓ Eze chia hr̄. iiij. Regꝭ. ꝓ hūiliatōe ſua corā dn̄o. v Dn̄s pauperē fac̄ ⁊c̄ qꝛ de diuitijs ⁊ bonoribꝰ frequēter deijcit aliqͦs ꝓpt̓ eoꝝ ſuꝑbiā. ⁊ aliqͦs pauꝑes ⁊ abiectos eleuat ad diuitias ⁊ honores ꝓpt̓ eoꝝ hūilitatē. per hoc innuit anna ꝙ ſic factū eſt a dn̄o de ip̄a ⁊ fenēna. x Dn̄i em̄ ſūt. ⁊c̄. h̓ ꝯn̄r ponit̉ dei magnificatio. ⁊ pͦ qͣꝫtū ad potētiā. ⁊ hͦ in actu creatio nis: cū d̓r. Dn̄i em̄ ſunt cardines ⁊c̄. ſcd̓o qͣꝫtū ad ſapiētiā in actu gub̓na tionis. cū d̓r. y Pedes ſctōꝝ ⁊c̄. dirigēdo eos in via moꝝ. tercio qͣꝫ tum ad eiꝰ iuſtitiā in actu debite punitōis: cū d̓r. z Et impij in tene­bris ꝯticeſcēt.ſ. in tenebris culpe: ⁊ poſtea in tenebris gehenne. a Quia nō in fortitudīe ⁊c̄. qꝛ ꝑ potētiā ſecularē nullꝰ poterit manū dei euadere b Dn̄s iudicabit ⁊c̄. in iudicio extremo. c Et dabit im periū regi ſuo.i. ipſi xp̄o cui pr̄ dedit iudiciū. vt dicit̉ Ioh̓. v. c. ⁊ qꝛ iudi­cabit in forma hūanitatis in qͣ fuit corā pylato iudicatus. iō ſequitur. Et ſublimabit cornu xp̄i ſui.i. vncti ſui. Xp̄s em̄ in hūanitate fuit vn­ctus plenitudine grē. lꝫ aūt xp̄s appareat in iudicio in forma hūanitatis tn̄ nō erit infirmitati ſubiecta: ſic̄ fuit corā pylato. Sꝫ apparebit in for­ma gl̓ioſa oī creature etiā ſup̄mis angelis p̄lata. ideo bene dicitur. d Et ſublimabit cornu.i. ptātē xp̄i ſui. tūc em̄ ptās xp̄i ſublimabit̉ quā do oīa ei ꝑfecte ſubijciētur. qd̓ nō eſt adhuc īpletū. ẜm ꝙ dicit Paulus apl̓s ad Hebre. ij. Nūc aūt necdū videmꝰ oīa eſſe ſubiecta ei. Ad cuiꝰ in tellectū ꝯſiderādū ꝙ in xp̄o eſt duplex natura.ſ. diuīa ⁊ hūana. ẜm diui nā naturā oīa plene ſunt ei ſubiecta: nec ptās eiꝰ depͥmi pōt aūt ſublima ri: cū ſit infinita. ẜm ꝟo naturā humanā ſublimata eſt ptās xp̄i: ⁊ adhuc