Regū.i. ergo mulier ⁊ lactauit filiū ſuū donec amoueret eū a lacte. Et addu xit eū ſecū poſtqͣꝫ ablactauerat inʰ uitulis tribꝰ: ⁊ tribꝰ modijs farine ⁊ āphorauini: ⁊ adduxit eū ad do mū dn̄i in ſylo. Puer aūt adhuc erat infantulꝰ. Et īmolauerūt uitulū ⁊ obtulerunt puerū heli. Etꝭ ait anna. Obſecro mi dn̄e uiuit aīa tua. Ego ſū illa mulier q̄ ſteti corā te hic orās dn̄m ꝓ puero iſto Oraui ⁊ dedit mihi dn̄s petitōeꝫ meā quā poſtulaui eū. Idcirco et ego cōmodaui eū dn̄o cunctis die bus ꝗbꝰ fuerit accōmodatꝰ dn̄o. Et adorauer̄t ibi dn̄m. Cap̄. ij. Tª orauit anna ⁊ ait. Exul tauitᵇ cor meū in dn̄o ⁊ᵉ exal tatū eſt cornu meū ī deo meo. Dilatatūᵇ eſt os meuꝫ ſuꝑᵗ inimicos meos or letata ſum in ſalutari tuo. Nō eſt ſctūs ut ē dn̄s neqꝫ em̄ eſt aliꝰ extrate: ⁊ n̄ eſt fortis ſic̄ d̓s nr̄. k In vitulis tribus poſtea dicitur. Et immolauerunt vitulum. ⁊ obtulerūt puerū heli. Ex qͦ videt̉ ꝙ vnū vitulū obtulerūt in ſa crificiū dn̄i. ⁊ alios duos obtulerūt heli ſacerdoti. qꝛ puerū dimit tebāt in cura ipſius. vn̄ ſubdit̉. l Et ait āna obſecro mi dn̄e. ⁊ ſubītelligit̉ ꝙ iſte puer ſit diſcipulꝰ ⁊ mīſter tuꝰ. cetera patēt ī lr̄a. Capitulum. ij. T orauit anna. Hic ꝯn̄r ponit̉ gr̄arū actio ꝓ bn̄ ficio recepto. ⁊ hͦ fit ī cantico anne. In qͦ pͦ gratiarū actio reddit̉. ſecū doanna ꝯͣ ſuper biā ⁊ ingratitudi nē īuehit̉. ibi. No lite ml̓tiplicare lo qui ſublimia. tercio dei magnificatio ſubdit̉. ibi. Dn̄i em̄ ſūt cardi nes. Circa primū dicitur. a Et orauit anna. quia gr̄arūactō eſt que dā ſpēs or̄onis. vt hr̄ pͦ ad Thīo. ij. vbi d̓r ſic. Obſecro igit̉ pͦ oīum fieri obſecratōes or̄ones poſtulationes: gr̄arūacti ones ⁊cͣ. b Ex ultauit ⁊cͣ. gaudi um ꝓpͥe loquēdo eſt delectatio appetitus ītellectiui ab intra in bono adepto vel pn̄ti. Sꝫ qn̄ reſultat in ſignis exterioribꝰ: tūc d̓r exultatio. ⁊ d̓r qͣſi extra ſaltatio. totaliter āt gaudebat anna de bn̄ficio ſibi collato a deo. ẜm illud psͣ. Cor meū ⁊ caro mea exultauerūt in deum viuum. t Et exaltatū eſt cornu meū. Cornu in ſacra ſcpͥtura accipit̉ pro motu cordis tēdētis ad aliqͥd arduū. ⁊ ſi careat regula rōnis ⁊ legis diuine dr̄ cornu ſuꝑbie. Si aūt dictꝭ regulis mēſuret̉: d̓r cornu magnanimitatꝭ vel magnificētie. qd̓ eſt qn̄ animꝰ ex bn̄ficio a deo collato in pn̄ti ꝑ ſpem tēdit ad maiꝰ bn̄ficiū ex dei liberalitate cō ſequēdū. ſic aūt mouebat̉ anna in augmentū gr̄e ꝯſequēdū a deo in vita pn̄ti: ⁊ cōplemētū glorie in futuro. d Dilatatū eſt os meū ad deū. aꝑte ⁊ magnifice laudandū de collato mihi filio. et quia fenēna ⁊ liberi eiꝰ de hͦ torq̄bant̉. iō ſubdit̉. e Suꝑ inimicos meos. odiebat em̄ eoꝝ maliciā: ſꝫ diligebat naturā ẜm caritatis formā. f Nō eſt ſctūs vt eſt dn̄s. qꝛ ip̄e eſt ſctūs ꝑ eſſentiā. alij aūt ꝑ participatōem. et hͦ mō exponit̉ qd̓ ſubdit̉. Et nō eſt fortis. ⁊cͣ. g Nolite. h̓ ꝯn̄r anna inuehit̉ ꝯͣ īgratā ſuꝑbiā qꝛ fenēna de ꝓle ſibi a deo data ſuꝑbierat. de qͦ tn̄ deberet eſſe hu milior ⁊ deo gratior. ⁊ hͦ eſt qd̓ d̓r g Nolite multiplicare lo qui ſublimia.i. ſuꝑba ⁊ alioꝝ ꝯtēptiua: qͣlia erāt ꝟba fenēne ꝯͣ an uā. vt pꝫ ex p̄dictꝭ. c. i. h Recedāt vetera.i. mala ꝟba iā quaſi ex lōga cōſuetudīe inueterata. i Quia d̓s ſcīaꝝ. ⁊c̄. q. d. nihil latet eū: ſꝫ oīa ceriitudinalit̓ retinet ad iudicādū etiā ſecreta cordi um. iō ſubdit̉. Et ipſi p̄parātur cogitatōes. k Arcus fortiuꝫ ſuꝑatus eſt. arcū fortiū vocat linguā fenēne ⁊ pueroꝝ eiꝰ: ex qͣ ꝓ cedebāt ꝟba pūgitiua qͣſi ſagitte. l Et infirmi. ⁊c̄. loqͥtur ꝓ ſe ⁊ ſibi ſil̓ibꝰ. natura em̄ in ea erat infirma ⁊ impotēs ad ꝓlifican dum. ſꝫ roborata eſt ad hͦ ex dono dei. m Repleti ⁊cͣ. loqͥtur metaphorice. qꝛ pͥus ſatiati ſi poſtea incurrūt famē ⁊ defectū cibi plus cruciāt̉. ſic fuit de fenēna q̄ fuit pͥus liberis plena: ⁊ poſtea mortui ſunt. n Et famelici. ⁊cͣ. qꝛ anna pͥus famelica ⁊ deſide rans de ꝓle habēda: habuit ꝓlem ad ſufficiētiā. ideo ſubditur. Donec ſterilis. ⁊c̄. hebrei dicūt h̓. Donec ſterilis peꝑit ſeptem. Sꝫ hͦ vr̄ eē ꝯͣ illud qd̓ poſtea d̓r eodē ca. ꝙ anna cōcepit ⁊ peꝑit Noliteᵍ ml̓tiplicare loꝗ ſublimia gloriātes. Recedātʰ uetera d̓ ore vr̄o: qꝛ d̓s ſcīarū dn̄s eſt: ⁊ ip̄i pre parātur cogitatōes. Arcꝰᵏ fortiū ſuꝑatꝰ eſt: ⁊ īfirmi accīcti ſūt robo re. Repletiᵐ priꝰ ꝓ pāibꝰ ſe locauerūt: ⁊ⁿ famelici ſaturati ſūt. Do necº ſteril̓ peꝑit plurīos: ⁊ᵖ q̄ mul tos hēbat filios īfirmata ē. Dn̄sº mortificat ⁊ʳ uiuificat: deducitˢ ad inferos ⁊ᶜ reducit. Dn̄sⁿ pauperē facit ⁊ ditat: humiliat ⁊ ſubleuat. Suſcitat d̓ puluer̄ egenū: ⁊ d̓ ſter core eleuat pauperē: vt ſedeat cuꝫ principibus ⁊ ſoliū glorie teneat. Dn̄iˣ em̄ ſūt cardīes terre ⁊ poſuit ſuꝑ eos orbē. Pedesʸ ſctōꝝ ſuoꝝ ẜuabit: ⁊ᶻ ipij in tenebris ꝯtīceſcēt qꝛª nō in fortitudīe ſua roborabit̉ vir. Dn̄m formidabūt aduerſarij eiꝰ: ⁊ ſuper ipſos in celis tonabit. Dn̄sᵇ iudicabit fines terre: ⁊ᵉ dabit īperiū regi ſuo: ⁊ᵈ ſublimabit tres ſilios ⁊ duas filias. ⁊ ideo dicunt aliqui hebrei ꝙ duo filij Samu elis cōputātur h̓ int̓ liberos anne: qꝛ de ipſa exiuerūt mediāte ſamuele. et ſic d̓r peꝑiſſe ſeptē. Alij ꝟo hebrei dicūt ꝙ qn̄ anna pariebat vnū puerū fenēna ſepeliebat duos de ſuis. ⁊ ideo nato quarto ipſius anne puero octo liberi fenēne fuerūt mortui. ⁊ ſic nō remāſerūt ſibi niſi duo pueri. qꝛ ẜm ip̄os decē hūit. vt di ctū eſt. sͣ. i. c. Igit̉ qn̄ vidit ꝙ anna qͣntū ꝯceperat ⁊ appropinqͣbat par tui: timuit de morte duo rū liberoꝝ qͥ ſibi remāſe rāt. ꝓpt̓ qd̓ hūiliauit ſe cora anna: ⁊ inſtāter petijt vt oraret ꝓ vita pueroꝝ ſibi remanētiū. qd̓ ⁊ ſcm̄ ē. ⁊ iō illi duo pueri lꝫ eēt ipſiꝰ fenēne. tn̄ de cetero vocati ſunt pueri anne: eo ꝙ eiꝰ or̄onibꝰ vi ta erat eis conceſſa. Iſte aūt expoſitōes nō habē tur d̓ textu: ſꝫ ponūt̉ ab hebreis ad verificāduꝫ hͦ dictū. peꝑit ſeptē. Et iō meliꝰ videt̉ dicenduꝫ ꝙ trāſlatio nr̄a ſit melior in qͣ d̓r. Peꝑit plurimos. Ad cuiꝰ intellectuꝫ ſciēdū: ꝙ dictio hebraica q̄ ponit̉ h̓.ſ. Sybea eqͥuoca eſt ad deſignan dū ſeptē: ⁊ hāc ſignifica tionē ſequūtur h̓ hebrei moderni. vt p̄dictū eſt. ⁊ ad ſignādū ſacietatē. et hanc ſignificatōꝫ ſecutꝰ eſt trāſlator nr̄. ⁊ forſitā illo tꝑe hebrei illā ſeq̄bā tur. ẜm hͦ igit̉ āna peperit ſaciatatē.i. habuerat pu eros ad ſufficiētiā. quā ſufficiētiā exp̄ſſit trāſlator dicēdo: plurimos. qd̓ ꝯueniētius fuit dicere ꝙͣ ſi dixiſſet ſacietatē vel ſatꝭ. ẜm em̄ ꝙ dicit hie ronimꝰ in epl̓a ad pāmachiū de optimo gn̄e interp̄tandi. Melior inter pretatō nō ſemꝑ eſt trāſferēdo ꝟbū exꝟbo: ſꝫ aliqn̄ meliꝰ eſt trāſferre ſen ſum ex ſenſu vt eadē ꝟitas diuerſis ꝓpͥetatibꝰ ydiomatum applicetur. Et q̄ multos hēbat. ⁊cͣ. qꝛ ſic̄ anna multiplicabat̉ in ꝓle: ita fenēna di minuebat̉. ẜm ꝙ dicūt expoſitores hebrei ⁊ catholici. q Dn̄s mor tificat. pueros fenenne. r Et viuificat. pueros anne. s Deducit ad inferos. In hebreo hr̄. Ad foſſam.i. ſepulcrū. t Et reducit. qꝛ aliqn̄ ꝯtingit ꝙ aliqͥ de qͦrū ſepultura iā tractat̉ ad vitā reẜuāt̉. ſic̄ d̓ Eze chia hr̄. iiij. Regꝭ. ꝓ hūiliatōe ſua corā dn̄o. v Dn̄s pauperē fac̄ ⁊c̄ qꝛ de diuitijs ⁊ bonoribꝰ frequēter deijcit aliqͦs ꝓpt̓ eoꝝ ſuꝑbiā. ⁊ aliqͦs pauꝑes ⁊ abiectos eleuat ad diuitias ⁊ honores ꝓpt̓ eoꝝ hūilitatē. per hoc innuit anna ꝙ ſic factū eſt a dn̄o de ip̄a ⁊ fenēna. x Dn̄i em̄ ſūt. ⁊c̄. h̓ ꝯn̄r ponit̉ dei magnificatio. ⁊ pͦ qͣꝫtū ad potētiā. ⁊ hͦ in actu creatio nis: cū d̓r. Dn̄i em̄ ſunt cardines ⁊c̄. ſcd̓o qͣꝫtū ad ſapiētiā in actu gub̓na tionis. cū d̓r. y Pedes ſctōꝝ ⁊c̄. dirigēdo eos in via moꝝ. tercio qͣꝫ tum ad eiꝰ iuſtitiā in actu debite punitōis: cū d̓r. z Et impij in tenebris ꝯticeſcēt.ſ. in tenebris culpe: ⁊ poſtea in tenebris gehenne. a Quia nō in fortitudīe ⁊c̄. qꝛ ꝑ potētiā ſecularē nullꝰ poterit manū dei euadere b Dn̄s iudicabit ⁊c̄. in iudicio extremo. c Et dabit im periū regi ſuo.i. ipſi xp̄o cui pr̄ dedit iudiciū. vt dicit̉ Ioh̓. v. c. ⁊ qꝛ iudicabit in forma hūanitatis in qͣ fuit corā pylato iudicatus. iō ſequitur. Et ſublimabit cornu xp̄i ſui.i. vncti ſui. Xp̄s em̄ in hūanitate fuit vnctus plenitudine grē. lꝫ aūt xp̄s appareat in iudicio in forma hūanitatis tn̄ nō erit infirmitati ſubiecta: ſic̄ fuit corā pylato. Sꝫ apparebit in forma gl̓ioſa oī creature etiā ſup̄mis angelis p̄lata. ideo bene dicitur. d Et ſublimabit cornu.i. ptātē xp̄i ſui. tūc em̄ ptās xp̄i ſublimabit̉ quā do oīa ei ꝑfecte ſubijciētur. qd̓ nō eſt adhuc īpletū. ẜm ꝙ dicit Paulus apl̓s ad Hebre. ij. Nūc aūt necdū videmꝰ oīa eſſe ſubiecta ei. Ad cuiꝰ in tellectū ꝯſiderādū ꝙ in xp̄o eſt duplex natura.ſ. diuīa ⁊ hūana. ẜm diui nā naturā oīa plene ſunt ei ſubiecta: nec ptās eiꝰ depͥmi pōt aūt ſublima ri: cū ſit infinita. ẜm ꝟo naturā humanā ſublimata eſt ptās xp̄i: ⁊ adhuc
zum Hauptmenü