Liber Quenā eſt hec vox clamoris ma gni in caſtris hebreoꝝ. Et cogno uerūt ꝙ archa dn̄i veniſſet ī caſtra Timuerūtqꝫ philiſtijm dicētes. Uenit d̓s in caſtra. ⁊ ingemuer̄t dicētes. Ue nob̓: nō em̄ fuit tāta exultatio heri ⁊ nudiuſterciꝰ. Ue nobis: ꝗsʰ nos ſaluabit d̓ māu deoꝝ ſublimiū iſtoꝝ. Hiʳ ſunt dij: qui ꝑcuſſerūt egyptū oī plaga in deẜto. Cōfortamini ⁊ eſtote viri phi liſtijm ne ẜuiatis hebreis ſic̄ ⁊ illi ſeruierūt nob̓. Cōfortamini ⁊ bel late. Pugnauer̄tᵏ ergo philiſtijm et ceſus eſt iſrl̓: ⁊ fugit vnuſꝗſqꝫ ī taberaculū ſuū. Et fcā eſt plaga magna nimis: ⁊ ceciderūt de iſrl̓ triginta milia peditū: ⁊ archa dei capta ē. Duo quoqꝫ filij heli mor tui ſunt: ofni ⁊ phinees. Currens aūtˡ vir de beniamin ex acie venit in ſylo in die illa: ſciſſa ueſte ⁊ cōſperſus puluere caput. Cūqꝫ ille veniſſet heli ſedebat ſuꝑ ſellā cō tra viā expectās. Eratᵐ aūt cor eius pauēs ꝓ archa dn̄i. Uir autē ille poſtqͣꝫ ingreſſus eſt nūciauit urbi ⁊ ululauit oīs ciuitas. Et audiuit heli ſonitū clamoris: dixitqꝫ Quis eſt hic ſonitꝰ tumultꝰ huiꝰ At ille feſtinauit ⁊ uenit: ⁊ nūciauit heli. Heli auteꝫ erat nonagīta ⁊ octo annorum: ⁊ oculi eius caligauerāt ⁊ uidere nō poterat. Et dixit ad heli. Ego ſum ꝗ ueni d̓ p̄ lio: ⁊ ego ꝗ d̓ acie fugi hodie. Cui ille rn̄dit. Quid actum eſt fili mi. Rn̄dēs aūt ille ꝗ nunciabat. Sugit inꝗt iſrl̓ cora philiſtijm: ⁊ ruina magna fcā eſt in ppl̓o. Inſuꝑ ⁊ duo filij tui mortui ſūt ofnī ⁊ phi nees ⁊ archa dei capta eſt. Cūqꝫ ille nomīaſſet archā: cecidit d̓ ſelhabende per preſentiam arche. Sed iſta confidentia erat falſa. qꝛ ſine meritis ⁊ ecōtrario philiſtijm timuerūt dicētes. Ve nob̓. ⁊cͣ. ⁊ ſubdit̉ cā. Quis nos ſaluabit de manu. ⁊cͣ. i. de potētia ipſoꝝ. q. d. tāta eſt potē tia ꝙ nō poterimꝰ reſiſtere. ⁊ ad hͦ inducit̉ exēplū cū d̓r. iHi ſūt dij. ⁊cͣ. ⁊ iō ſic̄ pharao cū maxīa ml̓titudīe nō potuit reſiſtere: ſic nec nos poterimꝰ. ⁊ ſic ꝑ ꝟba iſta vi debāt̉ oīno d̓ficere de vi ctoria. Sic exponit̉ cōit̓ iſta lr̄a. Sꝫ lr̄a ſequens nō videt̉ ꝯcordare. qꝛ īmediate ſubdit̉. Cōfortamini ⁊ eſtote viri phili ſtijm. ⁊cͣ. ꝓpt̓ qd̓ hebrei alit̓ exponūt dicētes: ꝙ in exercitu philiſtinoꝝ aliqͥ erāt habētes reuerētiā ad archaꝫ dn̄i: qͣꝫuis eſſent gētiles. bn̄ em̄ inuenit̉ in ve. ⁊ no. teſta. ꝙ aliqͥ gētiles veniebāt ad orare in hierl̓m: ⁊ d̓ iſtis d̓r. Et ingemuerūt dicen tes. ve nobis: vſqꝫ ibi in cluſiue. Quiſ nos ſalua bit de manu iſtoꝝ ſubli miū deoꝝ. Alij erāt nullā habētes reuerētiā ad archā nec ꝑ ꝯn̄s timorē ⁊ iſti vt excluderēt timorē ab alijs dicebāt. Hi ſūt dij qͥ ꝑcuſſerūt egyptuꝫ oī plaga.ſ. eis poſſibili. q. d. fecerūt tūc totū poſ ſe ſuū. ⁊ iō nō poter̄t nūc nobis nocere. iō ꝯn̄r dicebāt. Cōfortamini. ⁊cͣ. k Pugnauerūt. h̓ ꝯn̄r d̓ſcribit̉ arche captio: qꝛ ppl̓s iſrl̓ d̓bellatꝰ fuit. et reſidui fugerūt ad taber nacl̓a ſua dimittētes archā: ⁊ ſic fuit capta. ⁊ pꝫ lr̄a. l Currēs āt ⁊c̄. h̓ ꝯn̄r deſcribit̉ arche ca ꝑte lamētatio. ⁊ pͦ eiꝰ ca ptio nūciat̉. cum dicitur. Currēs aūt vir de bē iamin. Dicunt hebrei ꝙ iſte fuit ſaul qͥ capta archa vidēs tabulas teſti monij in manibꝰ Goliath gethei qͣs ī archa ac ceperat abſtulit de māibus eiꝰ: ⁊ fugiēs reportauit eas in ſylo heli ſedente ſuꝑ ſellā ꝯͣ viā: qꝛ ſollicitus erat audire ru mores de exercitu. cuius cā ſubdit̉. m Erat em̄ cor eiꝰ pauēs pro archa dn̄i. magis qͣꝫ in filijs ſuis. Cetera patent vſqꝫ ibi. n C Et fractis ceruicibꝰ. ⁊cͣ. In he breo hr̄. Et fracto collo ſuo. ⁊c̄. ſequit̉. o In curuauit ſe ⁊ peꝑit. quia dolor magnꝰ ⁊ repētinꝰ accelerat partū. p Et vocauit puerum ica both. qd̓ interp̄tat̉ ingloriꝰ. iō ꝓ cā huiꝰ nomīatōis ſubdit̉. Trāſſata eſt gloria domini de iſrael. ⁊cͣ. Capitulum. v. Hiliſtijm aūt. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ circūductio arche dn̄i ꝑ terram philiſtinoꝝ q̄ circūductio ſcā eſt eo ꝙ pͥma ciuitas ī qͣ poſita fuit a dn̄o fuit ꝑcuſſa grauit̓. ⁊ iō fecerūt eā duci ad alia loca ad exꝑiendū ſi la retrorſum iuxta oſtiū: ⁊ⁿ fractis ceruicibꝰ mortuus eſt. Senex em̄ erat uir ⁊ grādeuus: ⁊ ip̄e iudicauit iſrl̓ qͣdraginta annis. Nurꝰ au tem eiꝰ uxor phinees pregnās erat uicinaqꝫ partui. Et audito nūcio ꝙ capta eēt archa dei: ⁊ mortuꝰ eſ ſet ſocer ſuꝰ ⁊ uir ſuꝰ: incuruauit ſe ⁊ peꝑit. Irruerāt em̄ in eā dolo res ſubiti. In ipſo aūt momento mortis eiꝰ dixerūt ei ꝗ ſtabāt circa eā. Ne timeas qꝛ filiū peperiſti. Que nō rn̄dit eis neqꝫ anīaduer tit. Etʰ uocauit puerū īcaboth dicens. Trāſlata eſt gl̓ia dn̄i de iſrl̓ qꝛ capta eſt archa dei. Et ꝓ ſoce ro ſuo ⁊ ꝓuiro ſuo ait. Tranſlata eſt gl̓ia ab iſrl̓: eo ꝙ capta eſſet archa dei. Capitulum. v. Hiliſtijmª aūt tuleruntʰ ar chā dei: ⁊ᶜ aſportauerūt eā a lapide adiutorij inᵈ azotū. Tule runtqꝫ philiſtijm archā dei: ⁊ᵍ ītu lerūt eā in tēplū dagon: ⁊ ſtatuer̄t eā iuxta dagon. Cūqꝫ ſurrexiſſent diluculo azotij altera die: ecceʳ dagon iacebat ꝓnꝰ in terra an̄ archā dn̄i. Etᵍ tulerūt dagon ⁊ reſtitue rūt eū in locū ſuū. Rurſūqꝫ māe die alt̓a ꝯſurgētes: īuener̄tʰ dagō iacētē ſuꝑ faciē ſuā in terra coraꝫ archa dn̄i. Caput āt dagon ⁊ due palme manuū eiꝰ abſciſſe erāt ſuꝑ limē: porro dagō ſolꝰ trūcus remā ſerat in loco ſuo. Propter hanc cām nō calcāt ſacerdotes dagon ⁊ oēs ꝗ ingrediūt̉ tēplū eiꝰ ſuꝑ limen dagon in azoto uſqꝫ in hodiernū diē. Aggrauataⁱ eſt āt manꝰ dn̄i ſuꝑ azotios ⁊ demolitꝰ eſt eos Et ꝑcuſſitᵏ in ſecretiori parte natiū azotū ⁊ fines eius. Etᵗ ebullie runt uille ⁊ agri in medio regiōis propter preſentiaꝫ arche fuerat iſta plaga. qd̓ apparuit̉ eo ꝙ vbi cunqꝫ ducebat̉ ppl̓s ſil̓r ꝑcutiebat̉. ⁊ ſic in captōe arche ꝑ philiſteos apparuit dei iuſticia: ne ppl̓s iſrl̓ p̄ſumptuoſe ⁊ ſine meritis p̄ſumeret de dei ꝓtectōe ex arche pn̄tia. Apparuit etiā eiꝰ potētia ꝑcutiēs philiſteos in terra ꝓpͥane captōem arche ſue aſcriberent potentie. ⁊ vt deū iſrl̓ qͥ ſolꝰ eſt verꝰ d̓s cogerēt̉ reuere ri ⁊ timere. In hͦ igit̉ cap̄. ſic ꝓcedi tur. qꝛ pͦ deſcribit̉ ꝑcuſſio azoti. ſecū do tociꝰ ppl̓i. ibi. vidētes aūt. tercō ſuꝑ hͦ cōgregatō cōfilij. ibi. Miſerunt itaqꝫ ⁊ ꝯgre gauerunt. Circa primum dicitur. Tuler̄tqꝫ philiſtijm archaꝫ dei fugiēte ppl̓o iſrl̓. c Et aſportauerunt eaꝫ a lapide adiutorij. hoc no men exponat̉ ſic̄ pͥus. d In azotū. nomē eſt ciuitatis vbi pͦ fu it poſita. e Et intulerūt eā ⁊cͣ. at tribuētes ſibi victoriā ⁊ arche ca ptionē. ꝓpt̓ quod dn̄s oſtēdit ꝯͣriū vnde ſubditur. Ecce dagonꝓ nus iacebat. ⁊cͣ. q ſi faciēs ei reuere tiā. g Et tulerūt dagon.ſ. ſa cerdotes anteqͣꝫ ppl̓s ꝑciꝑet. pro pter qd̓ dn̄s addidit ſcd̓m ſignū māifeſtū ꝑ detrū catōem̄ ydoli. h Inuenerūt da gon iacentē. ⁊cͣ. lꝫ em̄ caput abſciſſū eſſꝫ a corpore: cor pus tamē ita iace bat ſuꝑ terraꝫ: ac ſi facies eēt ad ter rā ꝟſa ſi eēt corꝑi coniuncta. caput etiā ſuꝑ limen ſic iacebat ꝙ facies erat ꝟſus terram Dicūt tn̄ hebrei ꝙ iſtud ydolum habebat caput fa ctū ad ſil̓itudineꝫ cuiuſdā piſcis. et iō vocabat̉ dagō a dag qd̓ ſignificat piſcē ī hebreo Aggrauata eſt āt ⁊c̄. qꝛ poſtqͣꝫ ꝑcuſſerat eoꝝ deū: ꝑcuſſit ⁊ ppl̓ꝫ ⁊ modus ꝑcuſſionis ſubdit̉. k Et ꝑcuſſit. ⁊c̄. ꝑcuſſi em̄ fuert diſſenteria vehemēti: ita ꝙ inteſtīa inferiora ꝑ q̄ feces egredieba tur putreſcebāt vel ſcaturiebāt vermibꝰ. ⁊ exterius ꝓminebant. Et ebulliebāt v ille ⁊ agri in medio regiōis illiꝰ. ⁊c̄. totꝰ iſte ver ſus non eſt in hebr eo nec in libris antiqͥs: ſꝫ ꝑ modū gloſe. pͦ fuit
zum Hauptmenü