Regū.i. Etᵐ audierūt philiſtijm ꝙ ꝯgre­gati eſſent filij iſrl̓ in maſphat: et aſcēderūt ſatrape philiſtinoꝝ ad iſrl̓. Qd̓ cū audiſſent filij iſrl̓ timu erunt a facie philiſtinoꝝ. Dixerūt qꝫ ad ſamuelē. Neceſſes prono­bis clamare ad dn̄m deū nr̄m: vt ſaluet nos de manuphiliſtinorum Tulit aūt ſamuel agnū lactātem vnū ⁊ obtulit illū holocauſtū inte grū dn̄o. Et clamauit ſamuel ad dn̄m ꝓ iſrl̓ ⁊ exaudiuit eum dn̄s. Factū eſt aūt cuꝫ ſamuel offerret holocauſtū dn̄o: philiſtijm iniere preliū ꝯtra iſrl̓. Intonuitⁿ aūt dn̄s fragore magno in die illa ſuꝑ phi liſtijm ⁊ exterruit eos ⁊ ceſi ſunt a filijs iſrl̓. Egreſſiqꝫ filij iſrl̓ d̓ maſ phat ꝑſecuti ſunt philiſteos: ⁊ ꝑ­cuſſerūt eos uſqꝫ ad locū ꝗ erat ſu per bethchar. Tulit āt ſamuel la pidē vnū ⁊ poſuit eū īter maſphat ⁊ inter ſen. ⁊ vocauit nomen loci illiꝰ lapis adiutorij. Dixitqꝫ. huc uſqꝫ auxiliatꝰ eſt nob̓ dn̄s. Et hūi liati ſunt philiſtijm nec appoſuer̄t vltra vt venirēt in termios iſrael. Factaº eſt itaqꝫ manꝰ dn̄i ſuꝑ phi liſteos cūctis diebꝰ ſamuel̓: ⁊ red­dite ſunt urbes quas tulerāt phi­liſtijm ab iſrl̓ iſracli: ab acharon vſ qꝫ geth ⁊ terminos ſuos. Libera uitqꝫ iſrl̓ d̓ manu philiſtinoꝝ: erat qꝫ paxᵖ inter iſrl̓ ⁊ amorreū. Iudi cabatq quoqꝫ ſamuel iſrl̓ cūctis di­ebus vite ſue: ⁊ʳ ibat ꝑ ſingl̓os an ⁊ per hoc conuincebātur. ſicut tempore moyſi per potū aque vbi puluis vituli aurei fuerat cōmixtꝰ. ꝓut dictū fuit Exod̓. xxxij. iō ſe quitur. Iudicauitqꝫ ſamuel filios iſrl̓ ī maſphat.ſ. ydolatras int̓ ficiendo: qͥ ꝯuincebātur mō p̄dicto. pͥma tn̄ expoſitio videt̉ mihi magis rōnabilis. lector tn̄ eligat quā voluerit. m Et audie runt philiſtijm. h̓ ꝯn̄r deſcribit̉ phi liſtinoꝝ debella­tio. Ad cuiꝰ intel­lectū ſcienduꝫ ꝙ philiſtijm poſt d̓ bellatōꝫ ppl̓i iſrl̓ propt̓ pcta filioꝝ heli tenuerūt ip̄m ſub tributo: ⁊ ne haberēt cōſiliū et oportunitatem re bellādi interdixe­rant eis ꝯgrega­tiōes ppl̓i fieri: ꝓ pter qd̓ audito ꝙ ꝯgregati eſſent ī maſphat. vener̄t ꝯͣ eos in p̄liū: ſed ſamuele orante ⁊ bolocauſtū ꝓ po pulo offerēte fue­runt celitꝰ debella ti. ẜm qd̓ dr̄ infra Intonuit aūt. ⁊c̄. ita ꝙ ex fulgu re ml̓ti fuer̄t mor­tui ⁊ alij exterriti fugiētes pro ma­gna parte occiſi. et patet littera. Fcā eſt itaqꝫ. hͦ ꝯn̄r deſcribitur ppl̓i iſrl̓ trāqͥlli­tas ⁊ bōa ordina tio ſub regimīe ſa muelis. Et patet littera vſqꝫ ibi. Eratqꝫ pax. ⁊c̄. qꝛ ſeruiebat iſ rael ſub tributo. Iudicabat qͦꝫ ⁊cͣ.ſ. vſqꝫ ad inſti tutionē ⁊ cōfirma tionē Saulis. ex tūc em̄ ſaul habu it offm̄ iudicādi. Et ibat ꝑ ſingu los annos circū­iens. ⁊c̄. per loca ad videndū opor tūa. ꝓpͥo labore ⁊ expēſa. vt hr̄. jͣ. xij. s Reuertebat̉qꝫ in ramatha. vbi cōius iudicabat populum. Edificauitqꝫ ibi altare dn̄o. Sꝫ in hͦ videt̉ feciſſe ꝯͣ legē. qꝛ nō debebat eē altare aliqd̓ ad īmolādū niſi in loco vbi erat archa. ſi cut dictū fuit Ioſue. xxij. q̄ nō legit̉ fuiſſe in ramatha. Dicēdū ꝙ ex diſpēſatōe dn̄i poterat alibi īmolari: ⁊ ꝑ ꝯn̄s altare ꝯſtrui. et hoc mō ſamuel ibi altare ꝯſtruxit. Pōt etiā dici ꝙ ẜm illd̓ qd̓ di­ctū fuit Deut̓. xij. ⁊ ē ſatꝭ veriſil̓e ꝙ a tꝑe qͦ archa fuit capta ꝑ phi­liſteos vſqꝫ ad tp̄s in qͦ fuit poſita in tēplo ꝯſtructo ꝑ ſalomonē archa nō habuit ſtabilē māſionē. qꝛ tꝑe ītermedio de loco ad lo cū frequēter fuit trāſportata. vt pꝫ ex p̄dictꝭ. ⁊ aliqn̄ ad exercitum deportata. vt hr̄. jͣ. xiiij. ⁊ iō ſacrificia votiua ad q̄ offerēda hoīes nō tenebātur: ſꝫ ſi fiebāt ex deuotōe poterāt alibi offerri: ẜm vo­luntatē ⁊ deuotionē offerētis. ſicut ⁊ alia ſacrificia poterāt fieri hͦ mo tꝑe qͦ archa ⁊ tabernaculū fuerūt in deẜto: eo ꝙ archa adhuc no habebat ſtabilē māſionē. ſicut dictū fuit Deut̓. xij. ca. tꝑe vero nos circūiens bethel ⁊ galgala et maſphat: ⁊ iudicabat iſraelē in ſu pradictis locis. Reuertebat̉qꝫᵍ ī ramatha: ibi em̄ erat domꝰ eius: ⁊ ibi iudicabat iſraelē. Edificauitˢ etiā ibi altare dn̄o. Cap̄. viij. Actūª eſt aūt cū ſenuiſſet ſa muel: poſuitᵇ filios ſuos iu dices in iſrl̓. Suitqꝫ nomē filij eiꝰ prīogeniti iohel ⁊ nomē ſecundi abia iudicū in berſabee. Et n̄ am­bulauerūt filij illiꝰ in vijs eius: ſed declinauerūt poſt auaritiā: acce­pertqꝫᵖ mūera ⁊ puerter̄t iudiciū Cōgregatiᵉ ergo vniuerſi maio­res natu iſrl̓ vener̄t ad ſamuelē in ramatha: dixerūtqꝫ ei. Eccetu ſe nuiſti: ⁊ filij tui nō ambulāt in vijs tuis. Cōſtitue nob̓ regem ut iudi cet nos: ſicut ⁊ vniuerſe habēt na tōes. Diſplicuitqꝫᶜ ẜmo in oculis ſamuelis eo ꝙ dixiſſent: da nobis regē ut iudicet nos. Etᵗ orauit ſa­muel ad dn̄m. Dixit aūt dn̄s ad ſa muelē. Audiᵍ uocē ppl̓i in oībus que loꝗt̉ tibi. Nōʰ em̄ te abiecer̄t ſed me: ne regnē ſuꝑ eos. Iuxta oīa oꝑa ſua q̄ fecerūt a die qͣ eduxi eos d̓ egypto vſqꝫ ad diē hāc: ſic̄ dereliquerūt me ⁊ ẜuierūt dijs ali enis: ſicᵏ faciunt etiā tibi. Nūc er­go vocē eoꝝ audi. Ueruntū ꝯte­ſtare eos: ⁊ p̄dic eis ius regis ꝗ re­gnaturus eſt ſuꝑ eos. Dixit itaqꝫ ſamuel oīa v̓ba dn̄i ad ppl̓m qui petierat a ſe regē: ⁊ ait. Hoc erit quo fuit in ſylo non fuit hoc licitum. prout dictum fuit Ioſue. xxij. quia tabernaculū ⁊ archa longo tꝑe fuerūt ibi: ⁊ habuerūt ibi ſtabilē manſio nē licet non ad ſemper. Capitulum. viij. Actū eſt aūt. Deſcpͥta ſuperiꝰ malicia filioꝝ heli. hic ꝯn̄r deſcribi tur malicia filioꝝ ſamuelis. qꝛ vtraqꝫ fuit occaſio vt terminaret̉ regimē per iudices ⁊ re­ges inſtituerēt̉. Iigit̉ cir ca hͦ pͦ deſcribit̉ filioꝝ ſa muelis trāſgreſſio. ſcd̓o ppl̓i petitio. ibi. Cōgre­gati gͦ. tercio dn̄i diffini­tio. ibi. Et orauit ſamu­el. Circa pͥmū dicitur. Factū eſt aūt. ⁊c̄. qꝛ a iam nō poterat ita cōmo de ꝑ loca ad iudicandū diſcurrere. b Poſuit filios ſuos iudices. cre­dēs eos fore ſue iuſticie imitatores. ſed hͦ nō fuit ita. vn̄ ſubdit̉. c Acce perūtqꝫ munera. ⁊cͣ. ⁊ ſic duplicit̓ peccauerūt.ſ. ac cipiēdo mūera ꝓ iudicio qd̓ nō eſt licitum: lꝫ ꝓ la bore iuſto ⁊ bono iudi­ces poſſint acciꝑe ſtipen dia ad victū decentem ⁊ hōeſtū. ſcd̓o qꝛ ꝓpt̓ mu nera declinauerūt a iuſti cia: reddēdo iudiciū per uerſum. d Cōgrega ti gͦ. h̓ ꝯn̄r deſcribit̉ po­puli petitio d̓ rege habē do. cuiꝰ cā fuit malicia fi lioꝝ ſamuelis. vt h̓ expri mitur cū dr̄. Filij tui. ⁊cͣ. Alia fuit: qꝛ audierāt na as regē filioꝝ ammō diſ ponētē exercitū ad veni endū ꝯͣ eos. ⁊ ideo vole bāt habere regē capita­neū ſui exercitꝰ ꝯͣ eū. et hͨ cā h̓ daret̉. ſꝫ..jͣ. expͥmitur xij. ca. e Diſplicuit ſermo. ⁊cͣ. ꝓpt̓ tria. vnū fuit: qꝛ diſplicuit ſibi ma licia filioꝝ ſuoruꝫ q̄ vſqꝫ tūc latuerat ip̄m. Aliud fuit ꝓpt̓ honorē diuinū qͥ videbat̉ ꝯtēni ſeu di­minui eo ꝙ retinuerat ſi bi in ppl̓o iſrl̓ nomen re giū. Tercio qꝛ ppl̓s in hͦ volebat aſſimilari gētili bus: dicēs. Cōſtitue no bis regē ſicut ⁊ vniuerſe habēt natiōes. vt imme diate ꝓponit̉. f Et orauit. hͨ ꝯn̄r ponit̉ dei diffinitio Samuel enim iſtud negotiū reduxit ad dn̄m: qͥ rn̄dit. gͦ Audi vocē ppl̓i. de rege in ſtituēdo. h Nō em̄ te. ⁊c̄. qꝛ tu ſolū eras meꝰ vicariꝰ. ⁊ ꝙ iſta petitō eoꝝ ex malo ꝓceſſerit: on̄dit̉ cū ſubdit̉. Iuxta oīa oꝑa ſua. ⁊cͣ. Sequitur Sicut dereliquerūt. ⁊cͣ. on̄dētes ſcō ꝙ nō haberēt me ꝓ rege ſuo. k Sic faciūt etiā tibi. abijciēdo te ne ſis vicariꝰ meꝰ. Uerūtn̄ ꝯte ſtare eos ⁊ p̄dic eis ius regis. ⁊cͣ. Circa qd̓ ſcienduꝫ ꝙ aliqͣ ſunt de iure regis in neceſſitate poſiti ꝓpt̓ bonū cōe regni. ⁊ ſic oīa q̄ exp̄mūtur inferi us a ſamuele: ſunt de iure regis. qꝛ in tali caſu oīa ſunt regis vel pͥncipis ⁊ exponēda vel expēdenda ꝓ bono cōi. ſic̄ ⁊ in corꝑe naͣli videmꝰ ꝙ ma nus vel etiā alia pars corꝑis naͣli inſtinctu exponit̉ ꝓ ꝯẜuatōe vite ipſi us corꝑis. Si āt accipiat̉ alio mō ius regis extra neceſſitatē: ſic plura ex primūtur a ſamuele q̄ nō ꝑtinēt ad ius ipſius regis: vtpote oīa illa q̄ red dunt ppl̓m ſubditū ſeruilē. ⁊ q̄ nō reſpiciūt bonū cōe: ſꝫ magis hoīs in regno poſiti volūtatē. ⁊ talia p̄dixit eis ſamuel ad retrahēdū eos ne pete ii ij