Regum.i. in māu mea quarta pars ſtateris argēti demꝰ homī dei: vt indicet nobis viā noſtrā. Olimʳ in iſrale ſic loquebat̉ vnuſꝗſqꝫ: uadēs con ſulere deū. Uenite ⁊ eamꝰ ad vi dentē. Qui em̄ ꝓpheta dicit̉ hodie: vocabat̉ olim videns. Et dixit ſaul ad puerū ſuū. Optimꝰ ſer mō tuus: veni eamꝰ. Et ierunt in ciuitatē in qua erat vir dei. Cūqꝫ aſcenderēt cliuū ciuitatis: inuenerunt puellas egrediētes ad hauri endā aquā: ⁊ dixerūt eis. Nō hic eſt videns? Queᵍ reſpōdentes di xerūt illis. Hic eſt: ecce an̄te. Feſtina nūc: hodie em̄ venit in ciuita tem: qꝛ ſacrificiumᵗ eſt hodie ppl̓i in excelſo. Ingrediētes vrbē ſtatim inueniētis eum: anteqͣꝫ aſcendat excelſuꝫ ad veſcendū. Neqꝫ em̄ cōmeſturꝰ eſt ppl̓s donec ille ueniat qꝛᵘ ipſe bn̄dicet hoſtie ⁊ de inceps comedent qui uocati ſunt. Nunc ergo cōſcendite: qꝛ hodie reperietis eū. Et aſcenderūt in ciuitatē. Cūqꝫ ambularēt in medio urbis: apparuitˣ ſamuel egrediēs obuiā eis: ut aſcēderet in excelſum Dn̄sʸ aūt reuelauerat auriculā ſamuelis an̄ unaꝫ diē qͣꝫ ueniret ſaul dicēs. Hac ipſa hora que nūc eſt: cras mittā uirū ad te de terra beniamin ⁊ vnges eū ducē ſuꝑ popurOlim in iſrael ſic loquebatur. ⁊cͣ. iſtud non fuit dictuꝫ a puero ſamuelis: ſꝫ ab eo qͥ ſcripſit librū iſtū: vt dicūt hebrei. Beda aūt dicit ꝙ fuit appoſitū ab eſdra qn̄ legē a chaldeis cōbuſtā repara uit. cetera patēt vſqꝫ ibi. s Que rn̄dētes dixerūt illis. ⁊cͣ. iſte puelle plura ꝟba dixerūt ſauli. vt pꝫ ex ſequētibꝰ. qꝛ ſic̄ dicit rab. Sal. volebāt eū aliquātulū detine re ꝟbis admiran tes pulcritudineꝫ ipſiꝰ. t Sacrificiū eſt ho. ⁊c̄. aliqͥ dicūt ꝙ erat tm̄ prandiū para tum ꝓ aduētu ſau lis quē p̄ſciuerat Samuel. vt pate bit in ſequētibus. Alij aūt dicūt ꝙ non ſolū fuit prā diū: ſꝫ hoſtia pacifica d̓ qͣ vna ꝑs dn̄o offerebat̉: re liq̄ comedebātur ab offerētibꝰ. licitū aūt erat tūc tēporis offerre domino ſacrificiū alibi ꝙͣ vbi erat ar cha ⁊ tabernaculū. vt dictū eſt. sͣ. vij. c. v Quia ipſe bn̄dicet. ⁊cͣ. Modus em̄ erat hebreoꝝ an̄ pran diū ⁊ maxīe de ſa enficō oblato lau dare deum. x Apꝑuit ſamuel ⁊cͣ. qꝛ de aduentu ſaulis reuelatōeꝫ būerat qͣꝫtum ad diē ⁊ borā determinatā. vt ptꝫ ex ſequentibus. Dn̄s aūt. Hic ꝯn̄r oſtendit̉ quō ſamuel cognouit ſaul per diuinam reuelatōꝫ nō ſolū qͣꝫtū ad ꝑſonā: ſꝫ etiā qͣꝫtum ad dignitatē regiaꝫ ad quā dn̄s ip̄m ele gerat ⁊ p̄ceperat ſamueli vt vngeret ip̄m in regēſuꝑ ppl̓m iſrl̓. et hoc eſt qd̓ dicit̉. l Dn̄s aūt. ⁊cͣ. loquit̉ ſcpͥtura more hūano qn̄ aliqͥs reuelat ſecreta amico ſuo. Cetera patēt ex dictꝭ vſqꝫ ibi. zQuia reſpexi ppl̓m meū.ſ. oculo miſericordie. a Uenit em̄ clamor eorū ad me. de afflictōe eiꝰ facta ꝑ philiſteos. ex quo pꝫ ꝙ lꝫ in populo iſrl̓ eſſent multi mali. tn̄ cū hoc erāt multi boni: quorū p̄ces erant coram deo exaudite. b Iſte dn̄abitur ppl̓o meo. In hebreo habetur. Iſte retinebit ppl̓m meū. quia ad reges pertinet retinere ppl̓m ne in bellis precipitāter ſe ingerat: ⁊ etiam tꝑe pacis ne iniu ſte cōtra ꝓximos agant. ſequitur. c Et omīa. ⁊cͣ. Aliqui expo nunt de aſinabꝰ quas q̄rebat. ſed littera ſequēs nō cōſonat: vbi d̓r Et de aſinis. ⁊cͣ. Ex quo videtur ꝙ alia in corde ſaulis verſa bantur. dicit̉ em̄ libro de hebraicis queſtiōibus ꝙ in ſomno vide rat ſe eſſe in capite arboris palme: que viſio ſignū regale erat. ⁊ d̓ hoc cogitabat. ideo ſubditur. e Et cuius erūt. ⁊c̄. i. dignitas regia: que poteſt accipere optima populi ſibi ſubditi maxīe in neceſſitate. vt patet ex ſupradictis. viij. capitulo. f Nonne tibi. quaſi diceret ſic. quia iam reuelatuꝫ erat a domino. lum meū iſrael. Et ſaluabit ppl̓m meū de manu philiſtinorū: qꝛᶻ reſpexi populū meū. Uenitª enim clamor eoꝝ ad me. Cūqꝫ aſpexiſſet ſamuel ſaulē: dn̄s dixit ei. Ecceuir quē dixerā tibi: iſteᵇ dn̄abit̉ ppl̓o meo. Acceſſit aūt ſaul ad ſamuelē in medio porte: ⁊ ait. Indi ca oro mihi ubi eſt domꝰ uidētis? Et reſpondit ſamuel ſauli dicēs. Ego ſum uidēs. Aſcende an̄ me in excelſum ut cōmedas mecū ho die: ⁊ dimittā te mane ⁊ᶜ oīa que ſunt ī corde tuo īdicabo tibi. Etº de aſinis quas nudiuſterciꝰ ꝑdidi ſti: ne ſollicitꝰ ſis qꝛ inuēte ſunt: ⁊ cuius erūt optima queqꝫ iſrl̓. Nō neᶠ tibi: ⁊ᵍ oī domui pr̄is tui? Reſpondēs aūt ſaul ait. Nunꝗdʰ nō filius gemini ego ſuꝫ de mima tri bū iſrl̓: ⁊ʳ cognatio mea nouiſſima inter omēs familias de tribu benia min? Quareᵏ ergo locutus es mi hi ſermonē iſtū: Aſſumensⁱ itaqꝫ ſamuel ſaulē ⁊ puerū eiꝰ: introdu m xit eos in tricliniū ⁊ⁿ dedit eis locū in capite eorum ꝗ fuerāt inuitati. Erāt em̄ quaſi triginta uiri. Dixit qꝫ ſamuel coco. Da partē quā de di tibi: ⁊ precepi ut reponeres ſeor ſuꝫ apud te. Leuauit aūt cocus ar mum ⁊ poſuit an̄ ſaul. Dixitqꝫ ſamuel. Ecceᵖ qd̓ remāſit pone an̄ ipſum regem futurum. g Et omni domui patris tui quia filiꝰ ſuus iſboſeth ſucceſſit ſibi in regno ſeptem annis. ⁊ Abner princeps militie ⁊ alij potentes de domo ſaulis his temporibus potiti ſunt bonis regni: et poſteri eorum habuiſſent: ſi ſaul in nouitate ſua ſtetiſſet. h Nunqͥd non filius gemi. ⁊c̄. id eſt de tribu beniamin: que tunc erat minima inter alias tribus iſrael. quia pro peccato vxoris leui te fuerat quaſi ad nihilū redacta. ꝓut dictum fuit Iudicum. xxi. Et cognatio. ⁊cͣ. Iſta dixit ſaul ex humilitate ⁊ quadā humana curialitate. quia pater ſaul īter illos de tribu beniam in erat famoſus. k Quare ergo locutus es mihi. ⁊c̄. Ex quo ptꝫ verū quod predictuꝫ eſt ſcilicet ꝙ cogitauerat ſe ad dignitatē regiam ſub limandū. quia verbū ſamuelis quod erat obſcu rum ſtatim intellexit d̓ di gnitate regni ꝙͣuis alit̓ poſſet intelligi: nec opor tet ſaulē de mendacio ex humilitate dicto excuſa ri: qꝛ multa peiora fecit. Aſſumēs itaqꝫ. hic cō ſequēter oſtendit̉ qualit̓ ſaul a ſamuele fuerit ho norifice ſuſceptus: tāꝙͣ rex de proximo futurus cum dicitur. m Introduxit eos ī tri cliniū. tricliniuꝫ proprie loquendo eſt camera in qua ſunt tres ordines electorum. hic autē accipi tur pro loco in quo ſunt tres ordines ſedentium ad comedendū.ſ. maioꝝ medio crium: ⁊ minorum quia antiquitus homines ſedendo in lectis co medebāt. vnde ⁊ in ſacra ſcriptura comedētes frequeter dicuntur recūbere vel accumbere. n Et dedit eis. ⁊c̄. id eſt in prīcipaliori loco triuꝫ ordinum predictorum. o Da parteꝫ quam dedi tibi. quia ferculum nobilius vel gratioſius fecerat poni ad partē vt co ram ſaule venturo poneretur: quia volebat eū p̄ ceteris honorare tanqͣꝫ regem de ꝓximo futurū: et iam a deo electum. vt patet ex predictis. Ecce quod remanſit. ⁊c̄. Ex quo dicunt aliqui ꝙ ante aduētū ſaulis ſamuel cum alijs iam erat in menſa. ſed ipſo appropinquāte ſurrexit de menſa obuians ei ex reuerētia. ſed hoc non conſonat littere precedēti. vbi dicitur. Apparuit ſamuel egrediēs obuiam eis vt aſcenderet in excelſum Ex quo videtur ꝙ adhuc nō aſcenderat in ſuperiori parte montis ad ſa crificium offerendum ſeu conuiuium celebrandum. Item ibi ſtatim ſubditur. Dominus autem reuelauerat ⁊cͣ. vbi dicitur ꝙ dominus diē ⁊ ho ram certam aduētus ſaulis ſamueli reuelauerat. ⁊ ideo non eſt veriſimile ꝙ ante intraret ad menſam cum ipſum vellet honorare in illo conuiuio: quod paratū erat propter aduentuꝫ ipſius. vt ſupra dictū eſt. propt̓ qd̓ rab. Salomon aliter exponit ꝙ illud quod dicitur hic. Ecce quod remā ſit. ⁊cͣ. refertur ad numerum virorum qui vocati fuerant a ſamuele ad con uiuium: ita ꝙ pro quolibet erat ferculum determinatum ẜm ꝙ debebant ſedere. ⁊ iſtud ferculum erat vltra illum numerum propter ſaul quem ſamuel ſciebat venturum. ideo ſubditur. ii.iiij
zum Hauptmenü