Regum. ii. Incipit ſcd̓s lib̓ Regū. Cap̄. j. Actūª eſt āt poſtqͣꝫ mortuus eſt ſaul ut dauid reuerteretur a cede amalech ⁊ ma neret in ſicclech duos dies. Inᵗ die aūt tercia apparuit hō veniēs de caſtris ſaul veſteᶜ cōſciſſa ⁊ pul uere ꝯſperſus caput. Et vt venit ad dauid cecidit ſuꝑ faciē ſuā ⁊ ad orauit. dixitqꝫ ad eū dauid. Und̓ venis? ꝗ ait ad euꝫ. De caſtris iſrl̓ fugi. ⁊ dixit ad euꝫ dauid. Qd̓ eſt ꝟ̓bū qd̓ factū eſt: indica mihi. qui ait. Sugit ppl̓s ex p̄lio: ⁊ ml̓ti corruētes ē ppl̓o mortui ſūt: ſꝫ ⁊ ſaul ⁊t ionathas filiꝰ eiꝰ interierūt. dixit qꝫ dauid ad adoleſcētem ꝗ nūciabat ei. Un̄ ſcis qꝛ mortūº eſt ſaul ⁊ ionathas filiꝰ eiꝰ? ait adoleſcēs ꝗ nūciabat ei. Caſuº veni inmontē gelboe: ⁊ ſaulᵉ incūbebat ſuꝑ ha ſtā ſuā: porroˡ currꝰ ⁊ eꝗtes appro pinqͣbāt ei: ⁊ cōuerſus poſt tergū ſuū: vidēſqꝫ me vocauit. cui cū rn̄ diſſem adſuꝫ dixit mihi. Quiſnā es tu? ⁊ aīo ad euꝫ. Amalechites ego ſū. ⁊ locutꝰ ē mihi. Staᵍ ſuꝑ me ⁊ īterfice me: qm̄ tenēt me anguſtie: ⁊ adhuc tota aīa in me eſt. 4 Scaſqꝫʰ ſuꝑ eū occidi illū: ſciebaꝫ em̄ ꝙ viuere nō poterat pꝰ ruinā Poſtilla ſuper ſecunduꝫ librum Regum incipit. Capl̓m. j. Actū eſt aūt. Poſtqͣꝫ in pͦ libro actū eſt de regno ꝑ ele ctōꝫ. h̓ ꝯn̄r agit̉ de regno ꝑ ſucceſſionē. qꝛ yſboſeth ſuc ceſſit ſauli: lꝫ paruo tꝑe. ⁊ ſalomon ſucceſſit dauid: ⁊ ſic ꝯn̄r alij reges vſqꝫ ad captiuitatē babylonicā. ⁊ qꝛ regnū yſboſeth ꝓce debat d̓bilitado: regnū aūt dauid fortificando. iō p̄ deſcribit̉ inchoatio regni vtriuſqꝫ partial̓. ſcd̓o exter mīatō regni yſbo ſeth total̓. ca. iiij. tercio ꝓmotio regni dauid integͣꝭ ca. v. Circa pͥmū p̄mittit̉ ſaul̓ ⁊ fili oꝝ eiꝰ lamētatio. ſcd̓o ſucceſſorꝭ du plex inſtitutio. c. ij Circa pͥmū pͦ deſcribit̉ denūciatō mortꝭ. ſcd̓o actꝰ la mētatōis. ibi. Ap pͥbendēs aūt da uid. Circa pͥmū p̄ mittit̉ tp̄s huiꝰ de nūciatōis. cū d̓r. In die aūt ter cia.ſ. a reuerſion e dauid in ſicelech īterfectꝭ amalechi tis qͥ ea incēderāt prout dictū fuit pͦ libro. xxx. capl̓o Ueſte ꝯſciſſa. ⁊c̓. iſta fiebant apud hebreos ī ſignū triſticie ⁊ ma gne deſolationis Cetera patēt vſqꝫ ibi. d Caſu veni in montē gel boe. lꝫ vēiſſꝫ a ꝓ poſito ad p̄lium: tn̄ fugiēs caſuali ter venit ad locuꝫ vbi ſaul erat vulneratꝰ. vl̓ forte in hͦ dixit mēdaciuꝫ ſicut ⁊ in alijs. vt patebit ꝯn̄r. d̓r em̄ cōiter ꝙ erat filiꝰ doech. ⁊ iō veriſil̓e eſt ꝙ eēt iuxta pr̄em ſuū qͥ erat cū ſaule. vt p̄dictū eſt in fine pͥmi libri. e Et ſaul incūbebat ſuꝑ haſtā ſuā. grauit̓ vulneratꝰ ⁊ nō potēs incedere f Porro currus ⁊ eqͥtes appropinqͣbāt ei. ita ꝙ nō poterat eos euadere. g Sta ſuꝑ me ⁊ īterfice me. hͦ fin gebat ſꝫ n̄ erat verū. qꝛ hͦ dixit ſaul armigero ſuo tm̄. qͥ etiā īterfecit ſeip̄ꝫ Stāſqꝫ ſuꝑ eū occidi illū ſil̓r in hͦ mētitꝰ fuit: qꝛ ſaul ſemetip̄ꝫ occidit. Dicit em̄ ioſephus ꝙ iſte verū dixit: qꝛ lꝫ ſaul irruiſſet ſuꝑ gladiū ſuū: tn̄ ita debilitatꝰ erat ꝙ nō poterat ſeip̄m ꝑforare. ⁊ iō iſte iuuenis ex eiꝰ p̄cepto impegit eū ſuꝑ gladiū intm̄ ꝙ fuit mortuus. ꝯͣriū tn̄ tenet̉. i Et tuli dyadema. ⁊c̄. Dicūt aūt hic hebrei ꝙ doechvidēs ſaul mortuū tradidit iſta īſignia regalia filio ſuo: vt portaret ad dauid ac ꝑ hͦ inueniret gr̄am apud eū. ⁊ tunc ſe ipſum interfecit rōne p̄dicta in fine pͥmi libri. k App̄hēdēs aūt. ⁊cͣ. h̓ ꝯn̄r ponit̉ actꝰ lamētatōis. ⁊ pͦ in gn̄ali. ſcd̓o modꝰ plāctus ī ſpali. ibi. Plāxit aūt dauid. Circa pͥmū p̄mittit̉ plāctꝰ cū d̓r Apphēdēs aūt dauid. ⁊cͣ. ⁊ ſubdit̉ punitio nūciātis. cum dicitur. Oīxitqꝫ dauid ad iuuenē. qꝛ dixerat ſe interfeciſſe ſaulem. m Un tu es. iā em̄ dixerat ꝙ erat amalechites: ſꝫ dauid de mor te ionathan ⁊ ppl̓i iſrl̓ turbatus nō aduerterat. n Filiꝰ hoīs aduene.i. cōuerſi ad iudaiſmū. o Amalechite. hͦ videt̉ falſuꝫ Etⁱ tuli dyadema qd̓ erat in capite eiꝰ: ⁊ armillā de brachio illiꝰ: et attuli ad te dn̄m meū huc. App̄hēdēsᵏ āt dauid veſtimēta ſua ſci dit: oēſqꝫ viri ꝗ erāt cū eo: ⁊ plāxe rūt atqꝫ fleuerūt ⁊ ieiunauer̄t vſqꝫ ad veſꝑaꝫ ſuꝑ ſaul ⁊ ſuꝑ ionathā filiū eiꝰ: ⁊ ſuꝑ ppl̓m dn̄i: ⁊ ſuꝑ domū iſrl̓ eo ꝙ corruiſſent gladio. di xitqꝫ dauid ad iuuenē qui nūciaue rat ei. Un̄ᵐ es tu. ꝗ rn̄dit. Filiꝰ hoīs aduene amalechiteᵇ ego ſuꝫ ⁊ ait ad eū dauid. Quare n̄ timui ſti mittere manū tuā vt occideres xp̄ꝫ dn̄i? Uocāſqꝫᵖ dd̓ vnū d̓ pue ris ſuis ait. Accedēs irrue in eū. q ꝑcuſſit illū ⁊ mortuꝰ ē. ⁊ ait ad eū dauid. Sanguis tuꝰ ſupͣ caput tuum. Os em̄ tuū locutū eſt aduerſum te dicēs: ego īterfeci xp̄m dn̄i Plāxitq āt dauid plāctūʳ huiuſce modi ſuꝑ ſaul ⁊ ſuꝑ ionathā filiuꝫ eius: ⁊ p̄cepit vt docerēt filios iuda arcū: ſic̄ᶜ ſcriptū eſt in libro iuſto rū. ⁊ᵘ ait. Cōſideraˣ iſrl̓ ꝓʸ his ꝗ mortui ſunt: ſuꝑᶻ excelſa tua vulnerati. Incliti iſrl̓ ſuꝑ mōtes tuos interfecti ſunt. Quōᵇ cecider̄t fortes. Noliteᵉ annūciare in geth neqꝫ annūcietis in compitis aſcalonis: neº forte letentur filie philiſtijm: ne exultent filij incircūciſoꝝ qꝛ ſupra dictū eſt ꝙͣ doech pr̄ eiꝰ erat ydumeus: prīmo libro. xxi. c. ⁊. xxij. Dicendū ꝙ amalecha qͦ dicti ſunt amalechite fuit filius eliphat p̄geniti eſan. ꝓut declaratū fuit. sͣ. diffuſe Exo. xvij. ab eſau vero denoīati ſunt ydumei. ⁊ ſic oīs amalechita eſt ydumeꝰ: ſꝫ nō ecōuerſo. p Uocāſqꝫ dauid vnū. ⁊c̄. ⁊ ſic iuſto dei iudicio ⁊ mēdacio de qͦ ſperabat impetrare gr̄am reportauit mortē. Plāxit autem. h̓ ꝯn̄r q deſcribit̉ forma plāctus in ſpāli. cum dicitur. Planctū huiuſcemodi. qui poſtea ſubdit̉. ſed quoddā p̄ceptū dauid interponit̉ de ſagittandi arte. ſcd̓o explicat̉ carmē eius lugubre. ibi. Et ait Cōſidera. Circa primū ergo ponit̉ dauid preceptū: cū d̓r. s Et p̄ cepit. ⁊cͣ. ſic eſt in hebreo ⁊ in libris correctis. ⁊ ꝑ arcū hic intelligit̉ ars ſa gittādi: ne filij iuda d̓ ce tero debellarent̉ a phili ſteis ꝑ artē ſagittādi. ſic̄ ſaul ⁊ eiꝰ exercitꝰ fuerant Sicut debellati. ſcpͥtū eſt in libro iuſtorū Aliqͥ dicūt ꝙ h̓ eſt liber regū in qͦ agit̉ de ſamue le ⁊ dauid ⁊ alijs pluribus iuſtis. Sꝫ hͦ nō eſt veriſil̓e ꝙ idē liber alleget ſeipſum. ⁊ iō dicūt a lij ꝙ iſte lib̓ ē vnꝰ ſpālis liber qͥ nō hr̄. qꝛ eſdras reꝑans bibliothecam a chaldeis incenſam non reꝑauit oēs libros: ſicut pꝫ de libris ſalomonis quos fecit de naturꝭ aīaliū ⁊ herbarū. vt hr̄. jͣ. iij libro. ⁊ de libris nathan proph̓e ⁊ abyeſilonitis qui allegātur. ij. Paral̓. ix. nec tn̄ habētur. qꝛ non fuerūt reꝑati. ⁊ idē dicūt de iſto qͥ vocat̉ liber iuſtoꝝ. rab̓. Salo. dicit ꝙ hic eſt liber Gen̄. in quo agit̉ de iuſtis.ſ. abraam yſaac ⁊ Iacob. ⁊ Gen̄. xlvij. ſcribit̉ in bn̄dictōe iude. Manus tua in ceruicibꝰ inimicoꝝ tuoꝝ qd̓ fuit impletū potiſſime tꝑe dauid qͥ inimicos iſrl̓ potēter in circuitu debellauit. ad qua debellationē multū fecit ars ſagittādi. in qͣ filios iuda inſtrui p̄cepit. v Et ait cōſidera. p̄miſſo p̄cepto dd̓ de ſagittādi arte. h̓ ꝯn̄r explicat̉ carmē eiꝰ lugubre. ⁊ pͦ gn̄alit̓: ſcd̓o ſpāliter. ibi. A ſanguine interfectoꝝ. tercio ſingu lariter ibi. Ionathas. Circa pͥmū lamētat̉ ppl̓m iſrl̓ dicēs. x Cōſidera iſrl̓..i. attēte recogita. y Pro his qͥ mortui ſunt. de ppl̓o tuo. Suꝑ excelſa tua. qd̓ eſt turpius videlꝫ ꝙ ſunt deuicti in terra ꝓpͥa ⁊ in loco motuoſo ⁊ male acceſſibili. ꝓpt̓ qd̓ p̄t faciliꝰ ab aduerſarijs d̓fendi. Incliti iſrl̓.i. nobiles gn̄e: armoꝝ ꝑitia ⁊ corpoꝝ ꝟtute. Ex qͦ ꝯcludit 9 admiratiue. b Quō ceciderūt fortes. q. d. nō videt̉ hūana victoria: ſꝫ vltio diuīa.ſ. ꝓpt̓ pctā ſaul ⁊ cōplicū eiꝰ. ⁊ iō ſūme cauēdū eſt a talibꝰ Nolite annūciare in geth. ⁊cͣ. i. in qͣdruuijs ſeu locis vbi plures vie cō ueniūt. ⁊ ibi ſolent hoīes cōuenire ad audiendū rumores. ſicut pꝫ ex p̄ce dentibus. Iſtud factū iā erat diuulgatū ꝑ totā terrā philiſtīoꝝ. quō gͦ di xit dauid. Nolite annūciare. ⁊cͣ. qꝛ qd̓ factū eſt: nō pōt nō fieri. dicēdū ꝙ loquit̉ ad modū dolētꝭ qͥ aliqn̄ īmiſcet aliqͣ irrōnabilia: ⁊ aliqn̄ ꝓnunciat aliqͣ abſolute: q̄ tn̄ ſunt ſub ꝯditōe ītelligēda. eſt igit̉ ſenſus. c Nolite annūciare. ⁊c̄. i. ſi iſtud poſſet fieri ꝙ nō annūciaret̉ ibi: illud vellē ex toto deſiderio aī. d Ne forte letent̉ fllie philiſtijm. mulieres h̓ exprimit potius ꝙͣ viros. qꝛ ille ſunt q̄ p̄cipue ſolēt canere in choris cātilenas
zum Hauptmenü