Sermo LXX cōmēdat̉ a pietate ⁊ miſcd̓ia. ⁊ a deuotiōe eximia poſuit xp̄m de cruce. ⁊ in monumētū ſuuꝫ collocauit. Tertiꝰ fuit vnꝰ ex. lxxij. diſcipul̓. il lemēdat̉ a iuſticia. vt hr̄ Act̉. j. Oēs hi hūc ioſeph figurabāt. oīm ei ꝟtutes ip̄e ꝑfecte ha buit. Et ſpecificat eū euāgeliſta ꝙ ſit de domo dd̓. vt ꝑ hͦ deſignet̉ ꝟitas ꝓmiſſiōis. ps. cxxxj. De fructu vētris tui pona ſuꝑ ſedē tuā Et nomē ꝟginis maria. Iſid. Antiqͥs pr̄ibꝰ noīa imponebāt̉ ſecreta futuroꝝ ꝯtinentia. a fortiori gͦ ꝟgini dei genitrici q̄ oībꝰ fuit ſancti or ⁊ ī ſtatu ſb̓limior. Un̄ Chry. in ẜ. de annun ciatōe. Nihil erit in gl̓ia reſpectu btē virginis oīm p̄cedētiū mēoria. Dr̄ gͦ maria qd̓ hebrai ce interp̄tat̉ ſtella marꝭ q̄ nauigātibꝰ viā indi cat. Et ſic ip̄a miſit radiū ꝑ quē totū md̓m il luminauit. Gre. Huic md̓o lumē eternū effu dit. Bern̄. Sic̄ nec radiꝰ minuit ſiderꝭ clarita tem: ſic nec filiꝰ ꝟgīs mr̄is integritatē. Scd̓o maria grece ⁊ latine d̓r amaꝝ mare. ⁊ ſic ip̄a ī paſſiōe. Lu. ij. Tuā ip̄iꝰ aīaꝫ gladiꝰ dolorꝭ ꝑtranſibit. Tertio ſiriace d̓r dn̄a. ⁊ ſic ip̄a dn̄a angl̓oꝝ ꝓtegēs nos ab infeſtatōe inimicoruꝫ Ber. Nō enī hoſtes viſibiles timēt aciē ordi natā ſic̄ demōes dei mr̄em. Amb̓. Totū collegiū ptātis maligne terret̉ ad inuocatōꝫ noīs marie. Ber. Sic cera fluit a facie ignis. ſic demōes ad inuocatiōeꝫ noīs marie ꝟgīs. Et ſic dicit. Nomē ꝟginis Maria. nō a caſu hͦ nomē: ſꝫ ſpāli inſtinctu ⁊ angelica reuelatōe ꝟgni impoſitū ē. Et ꝯuenient̓ hͦ venerabile nom obtinet ex ethimologia. Ip̄m enī hꝫ qͥnqꝫ lr̄aſ ꝑ qͦs ip̄iꝰ qͥnqꝫ pͥuilegia deſignāt̉. Et qͥlibet ha rū ꝑuilegiū vnū ex his qͥnqꝫ deſigͣt. q̄ ip̄a ſpālit̓ a deo meruit obtinere. ꝓpt̓ q̄ hͦ nomen ſibi ꝯgrue ꝯuenit. Prīa lr̄a hꝰ ſanctiſſimi noīs eſt m. ꝑ quā deſignāt̉ pͥmū pͥuilegiū. ꝙ ip̄a eſt in ī oīm ſctōꝝ. qꝛ oībꝰ ſctītatē generauit. Dan. ix. Ueniet ſanctꝰ ſanctoꝝ ⁊ vngat̉. Idcirco Ber. Laudamꝰ tuā v̓ginitatē ⁊ miramur hūilita tē. qꝛ nob̓ omībꝰ genuiſti ſctītatē. Ecci. xxiiij. Ego mr̄ pulcre dilectōis ⁊ timorꝭ ⁊ agnitōis ⁊ ſancte ſpei. mō oīa illa ad ſanctitatē ꝑtinent Et ſic ei ſpecialit̉ dicere poſſumꝰ illud Iudith viij. Ora ꝓ nob̓. qm̄ tu ml̓ier ſctā es. immo ⁊ oīm ſctōꝝ mr̄ Scd̓a lr̄a eſt a. ꝑ quā ſignifi tat̉ ſcd̓m pͥuilegiū.ſ. ꝙ ē aduocata oīm pctōꝝ Sic eccl̓ia noīat ea. Eya gͦ aduocata nr̄a ⁊cͣ. Nota dicit Iſid̓. Uolēs aduocare ꝓ alio dꝫ hr̄e pͥmo iudicis amiciciā. ⁊ ſic ip̄a. qꝛ mater. Bern̄. Tu mr̄ exul̓ tu mater iudicis. Ipſa in mr̄e ſalomonis figurat̉. cui ſalomō. iij. Re. ij. Pete a me qͥd vis. n̄ eſt phas vt au̓ta faciem meā a te. Ber. in ẜ. de natiuitate. Cū corā tremēdo iudice aſſiſtimꝰ qͥ vibrat gladiū ire ſue ſuꝑ nos. ⁊ qͥs auertat ira ſuā niſi Maria per qua ſuſcipimꝰ ī terrꝭ miſcd̓iaꝫ. q̄re exēplum ī diſcipl̓o ſer. vlt. de iuuene depauꝑato. Nō mirū ſi apd̓ deū potēs ē. Dic enī beatꝰ Anẜ. mira res oīs creatura a deo creata ē. deꝰ oīa creauit. ſꝫ maria eū generauit. Et ſic merito hꝫ amici ciā. Scd̓o dꝫ hr̄e pietatꝭ clementiā. ⁊ ſic maria. Un̄ Ber. in ſer. qͥ incipit Magnū ſignū apparuit in celo Quid ad mariā trepidat ac cedere hūana fragilitas. nihil auſteruꝫ. nihil terribile ī ea: ſꝫ tota ſuauis ⁊ mitis. Ideo dic Aug. in li. retractationū. Scio me perire nō poſſe p̄pietate marie. Sic gͦ poſſumꝰ dicere ei illud. iij. Re. ij. qd̓ dixit adonias ad mr̄em regis ſalomonis. Pro nob̓ loq̄re regi. qꝛ in te eſt pietas ⁊ miſcd̓ie clemētia. neqꝫ tibi qͥcqꝫ de negare poterit. Tertio dꝫ p̄ponere regi īdigētia. ⁊ ſic maria. Un̄ Ber. Apd̓ filiū ſuū īduc illd̓ euāgelicū. Memēto fili ꝟbi tui in qͦ peccatoribꝰ ſpem venie tribuiſti. n̄ eſt opꝰ valētibꝰ medicꝰ ſꝫ male habetibꝰ. Nō veni vocare iuſtos ſꝫ pctōres. Ip̄a ē ml̓ier de q̄. ij. Re. xiiij. q̄ aduocauit ꝓ abſalone apd̓ dauid allegās generalē infirmitatē di. Oēs morimur et qͣſi aqͣ dilabimur ī terra. Caſſi. in qͣdā epl̓a. Tu patrona hūani generꝭ. tu afflictis ꝯſalatō. tu infirmis medicina ſingularꝭ. qͥs tuo nō īdigꝫ iuuamine cū peccare cōmune ſit. gͦ ſcd̓o eſt ad uocata oīm pctōꝝ. Tertia lr̄a eſt r. ꝑ quā ſignificat̉ tertiū pͥuilegiū ſiue tertia gr̄a Ma rie collata ꝙ ip̄a ē regl̓a oīm moꝝ ⁊ ꝟtutū. Et pͥmo puritatꝭ. qꝛ dic Anẜ. Ea puritate nitebat qͥ maior ſb̓ deo intelligi neqͥt. ꝙ aūt puritas ꝟtus ſit. ⁊ nos acceptos deo reddit. d̓r ꝓuerb̓.xxij. Qui diligit mūdiciā cordis habebit amicū regē. ⁊ Sap̄. vi. Incorruptio ꝓximū facit deo. p̄s.xvij. ẜm puritatē manuū me arū retribuet mihi. Ip̄a etiā ſpālit̉ eſt regula hūilitatꝭ. īmo ⁊ mgr̄a. Lu. j. Ecce ācilla dn̄i. Nō potuit eā ampliꝰ extollere angelꝰ quia d̓i mr̄em futura eā p̄dixit. ⁊ ip̄a dixit ſe ancillam ꝑſonā ẜuilē ⁊ hūilē. o mira hūilitas. Hec ē ꝟ tus illa quā ip̄e ſaluator docuit diſcipl̓os diMat. xj. Diſcite a me qꝛ mitꝭ ſum ⁊ humilicorde. Ip̄a etiā eſt regl̓a charitatꝭ. Un̄ Amb̓ Sic̄ ferrū in ignē miſſum totū ſit igneū. et ſic ip̄a charitate dei ⁊ ꝓximi tota fuit ignea. id ē. charitate plena. Et ſic excellent̓ in ſe om̄s virtutes habuit. ꝙ verificari poterat de ea illd̓ iu dith.xj. Nō eſt talis mulier ſuꝑ terrā.ſ. deco re virtutum. Bern̄. Ip̄a dignum dei habita
zum Hauptmenü