bonoꝝ poſſeſſione bonoꝝ poſſeſſiones olim fuerūt vtiles ſed ho die ſunt inutiles p̄terꝙͣ in quinqꝫ caſibꝰ. Primꝰ qn̄ viuo teſtatore poſtuꝰ p̄teritus deceſſit quaſi videat̉ teſtamētū ruptū iuris ſolēni tate. cum nihilominus heres ſcriptus ex iſto teſtamēto petit bono poſſeſſionē vt in. l. poſtuꝰ. ff. de iniuſ. rup. et irri teſta. Secūdꝰ ē in. l. filiꝰ e. ti. Tercius inſti. qui mo. teſta. infir.§. ij. Quartꝰ in. l. he res. ff. de decre. ab or. fa. Quintus in. l. equiſſimū.§. ij. e. ti. et. l. filiꝰ C. de offi. teſta. Bonoꝝ poſſeſſio ex teſtamēto militis in milicia decidentis non dat̉ patri. vel auo vel ꝓauo. vel. cōtra cōtra tabulas vt. C. de te­ſta. mili. ne quidem. et. l. milites. Bona vacare eſt ipſa dn̄m habere. Bonefidei poſſeſſor eſt qui credit ſe aliquā iuſte retinere Sed malefidei poſſeſſor eſt iniuſte ſcit ſe aliquā poſſidere vt in reg. poſſeſſor de re. iur. li. vi. et inſti. de vſuca. to. e Bonefidei emptor d̓r ignorauit alienā eſſe vel putauit ven ditorem habere ius vendendi ſcꝫ eſſe ꝓcuratoreꝫ vel tutorē. ff. de ver. ſig. l. bonefidei. Bos coruinta ē bos facile cornupetit. i. cornibꝰ pungit Boues cōtinent̉ ſub appellatiōe iumentoꝝ ſꝫ pecudū vel ar mentoꝝ. ff. de ver. ſig. l. boues. vn̄ ſi lego armētū ꝯtinēt̉ boues. ff. de le. iij. l. ſeruus.§. armēto. Sed ſi lego iumēta cōtinent̉. l. lega tis.§. juruentis. e. ti. et. ff. de edi. edic. l. ediles. Breuiter no. Io. cal. in cōmēto ſuo ſuꝑ decre. dilectꝰ. cau. poſ. et ꝓprie. Et Io. an. de teſta. c. i. li. vi. Preuiloqua hec dictio ſignat ſubſtitutionē breuibꝰ verbis tinet ſubſtitutionē cumulationē et multiplicationē. Etiā breuiloqͣ eſt illa ſubſtitutio ꝙͣ ſubſtitutiōis vnius ꝑſone ad aliā fit repetitō breuiloqͣ illas tot et eodē ſignat ſubſtitutiōes. vt ſignant eius verba vel quis aliūde fumpta ſignificata. Et d̓r breuiloqͣ id ē breuibꝰ verbis fit et beeuibꝰ verbis cōphendit plures ſubſtitutio nes vt. no. accu. et bar. ffide vul. et pu. ſubſti. De hoc videi. Sub­ſtitutio breuiloqua. Bocartica materia d̓r ē ꝯtrariaꝝ opinionū rōnibꝰ inuoluta. . Brutus d̓r quaſi obrutus qꝛ ſenſu caret. Et eſt ſine rōe prudē tia ẜm yſi. vn̄ brutire. i. infatuari. v. Bubulus eſt magnus et ſilueſtris ſus ſꝫ buculꝰ ē puus bos. Bucꝰ ē garrulꝰ ceteros oris loqͣcitate ſenſu ſuꝑat ẜm yſide. Bulla ē ſigillū pape vel lr̄a quā dat papa vel ornam̄tū regale.