bonoꝝ poſſeſſione ꝙ bonoꝝ poſſeſſiones olim fuerūt vtiles ſed ho die ſunt inutiles p̄terꝙͣ in quinqꝫ caſibꝰ. Primꝰ qn̄ viuo teſtatore poſtuꝰ p̄teritus deceſſit quaſi videat̉ teſtamētū ruptū iuris ſolēni tate. cum nihilominus heres ſcriptus ex iſto teſtamēto petit bono rū poſſeſſionē vt in. l. poſtuꝰ. ff. de iniuſ. rup. et irri teſta. Secūdꝰ ē in. l. filiꝰ e. ti. Tercius inſti. qui mo. teſta. infir.§. ij. Quartꝰ in. l. he res. ff. de decre. ab or. fa. Quintus in. l. equiſſimū.§. ij. e. ti. et. l. filiꝰ C. de offi. teſta. ¶ Bonoꝝ poſſeſſio ex teſtamēto militis in milicia decidentis non dat̉ patri. vel auo vel ꝓauo. vel. cōtra cōtra tabulas vt. C. de teſta. mili. ne quidem. et. l. milites. ¶ Bona vacare eſt ipſa dn̄m nō habere. ¶ Bonefidei poſſeſſor eſt qui credit ſe aliquā rē iuſte retinere Sed malefidei poſſeſſor eſt qͥ iniuſte ſcit ſe aliquā rē poſſidere vt in reg. poſſeſſor de re. iur. li. vi. et inſti. de vſuca. ꝑ to. e ¶ Bonefidei emptor d̓r qͥ ignorauit rē alienā eſſe vel putauit ven ditorem habere ius vendendi ſcꝫ eſſe ꝓcuratoreꝫ vel tutorē. ff. de ver. ſig. l. bonefidei. ¶ Bos coruinta ē bos qͥ facile cornupetit. i. cornibꝰ pungit ¶ Boues nō cōtinent̉ ſub appellatiōe iumentoꝝ ſꝫ pecudū vel ar mentoꝝ. ff. de ver. ſig. l. boues. vn̄ ſi lego armētū ꝯtinēt̉ boues. ff. de le. iij. l. ſeruus.§. armēto. Sed ſi lego iumēta nō cōtinent̉. l. lega tis.§. juruentis. e. ti. et. ff. de edi. edic. l. ediles. ¶ Breuiter no. Io. cal. in cōmēto ſuo ſuꝑ decre. cū dilectꝰ. d̓ cau. poſ. et ꝓprie. Et Io. an. de teſta. c. i. li. vi. ¶ Preuiloqua hec dictio ſignat ſubſtitutionē q̄ breuibꝰ verbis cō tinet ſubſtitutionē cumulationē et multiplicationē. Etiā breuiloqͣ eſt illa ſubſtitutio ꝙͣ ſubſtitutiōis vnius ꝑſone ad aliā fit repetitō tē breuiloqͣ illas tot et eodē mō ſignat ſubſtitutiōes. vt ſignant eius verba vel quis aliūde fumpta ſignificata. Et d̓r breuiloqͣ id ē breuibꝰ verbis fit et beeuibꝰ verbis cōphendit plures ſubſtitutio nes vt. no. accu. et bar. ffide vul. et pu. ſubſti. De hoc videi. Subſtitutio breuiloqua. ¶ Bocartica materia d̓r q̄ ē ꝯtrariaꝝ opinionū rōnibꝰ inuoluta. bū. ¶ Brutus d̓r quaſi obrutus qꝛ ſenſu caret. Et eſt ſine rōe ⁊ prudē tia ẜm yſi. vn̄ brutire. i. infatuari. v. ¶ Bubulus eſt magnus et ſilueſtris ſus ſꝫ buculꝰ ē puus bos. ¶ Bucꝰ ē garrulꝰ qͥ ceteros oris loqͣcitate n̄ ſenſu ſuꝑat ẜm yſide. ¶ Bulla ē ſigillū pape vel lr̄a quā dat papa vel ornam̄tū regale.
zum Hauptmenü