de iure haſte fiſcalis in rubro. li. x. Haſtari eſt rem ꝓpōni venalem haſta ſuppoſita. ita olim fuit conſuetudo. The. Hereditas eſt ſucceſſio in vniuerſū ius qd̓ defūctus habuit. vt ff. de. ſig. l. nihil aliud eſt hereditas et.l. bonoꝝ. e. ti. Hereditas adita eſt illa de qua heres ſe intromittūt auctorita te p̄toris ymmo auctoritas ploris eſt necͣia ſꝫ ſola volūtas ſuffi­cit vt inſti. de here.. dif.§. Itē extraneꝰ. Secꝰ in petitiōe bono poſſeſſiōis vt ibi noͣ. Et de aditiōe et repudiatione hereditatis no. in. l. qui ſe patris. C. vn̄ liberi v̓bi dn̄s catho ſaccus ſic ꝯcludit Aut debens ſuccedere ꝓtulit v̓ba pn̄tis tꝑis indicatiui modi. aut futuri tꝑis. Si pn̄tis tꝑis. aut ſine infinit:uo. Aut infmitiuo. ſi ſine. aut affirmatiue vt adeo. et inducit aditionē hereditatis. et repudio inducit repudiationē. Aut negatiue ſcꝫ adeo ſum heres. Et ſcd̓m glo. et ſali. inducit̉ repudiatio niſi int̓rogatio p̄ceſſerit vel t̓minus p̄fixus ſit tūc em̄ inducit̉. Si infinitio aut affirmatiue. ſcꝫ volo adire. volo eſſe heres. et inducit̉ aditio. aut negatiue et tūc aūt volunitas p̄ponit̉ negationi. vt volo eſſe heres et inducis repudiatio. Similit̓ ſi dicit nolo ampliꝰ nolo vn­ꝙͣ adire. p̄ponēdo negatiōꝫ volūtati adiūctis talibꝰ adu̓bijs tꝑis inducit̉ repudiatio. Secꝰ ſi dicat. Noīo nūc adire vereditatē. ſic inducit̉ qꝛ intelligit̉ ẜm naturā adu̓bij de hijs glo. in. l. ij.§. obſeruari. C. de iura. ca. l. plurimū. ff. acqͥ here. l. here.§. j. e. ti. et. l. i. glo. in. l. ſi. C. accu. poſ. aut nullū adu̓biū ē ſcꝫ nolo adire. tūc ſi t̓minus eſt p̄fixꝰ inducit̉ repudiatio. l. oēs. ff. ad tre. Si eſt p̄fixꝰ tūc tm̄ cadit ꝯiectura deliberatiōis vel p̄ſūptio p̄ter mētis ābiguitatē et vſqꝫ ad annū poſſit deliberare. ſi futuri tꝑis. aut negatīa vt adibo ē repudiatio. qꝛ fub̓a aditiōis ne gat̉ ex nūc ꝓut alias et ſꝑ in ſecl̓a ſecl̓oꝝ. aut affirmatia vt adi bo. Et inducit̉ aditio de pn̄ti ẜm catho. non obſtat qꝛ videt̉ ſtatim adeat. eo qꝛ ꝯtrarioꝝ ead̓ eſt diſciplina. ff. de ꝓcu. l. pōpo nius.§. Si ſtipuler. adibo et adibo ſūt oppoſita vl̓ ꝯtra­ria. qꝛ adibꝰ negat totū tos. ſꝫ adibo ſolū tꝑs futuꝝ dicit. et excludit pn̄s. et ſic eſt plus in negatōe ꝙͣ in affirmatiōe. Et ē da­re medium inter iſta. Hec Catho. idem ad ꝓbandum hereditatiſ aditionē poſt lōgam diſtinctionē Cōcluſit quēdā notabilē doctri nam in iſta ſingulari queſtione. Pone ago ꝯtra heredē debitoris meipſe negat ſe heredem coram iudice. Cōuinco eum habere an nulū ſignatoria defūcti. ille videns ſe dep̄henſū dic̄. Iuratus ſum