vide Io. an. modum ſūme in. c. a nobis de excep. Reꝓmiſſio eſt ꝓmiſſionis facte ꝯfirmatio. vi.. ꝓmiſſio. Repreſſalia eſt poteſtas pignorādi ꝯtra quēſibet de terra de bitoris data creditori iniurijs et deꝰ nis de hijs rep̄ſſalijs dici tur de iniur. et dam. da. c. et ſi pignoratōes. li. vj. vbi ꝓhibent̉ ex tēdi ꝯtra ꝑſonas eccleſiaſticas ſub pena excōmunicatōis vel int̓ dicti. vnde breuiter rep̄ſſalie dicunt̉ qn̄ aliquit orundus de vna terra ſpoliat̉ vel damnificat̉ ab alio oriundo ab alia terra vel ec̄ ſi debitū ſoluerit ei tunc em̄ dat poteſtas iſti ſpoliato ei ſa­tiſfaciat ꝯtra quēlibet in terra illa. vn̄ eſt ſpoliator vel debitor. Repudium eſt renūciatio ab vxore miſſa marito vel ecōtra qꝛ mittens ꝯditioni alteriꝰ petit renūciari. Item dici p̄t repudium qd̓ ſub teſtimonio triū teſtiū vel a pn̄t remittit̉ etiam repudium eſt reſidentiū diſcordantia. de dicit̉ libellꝰ repudij ſcriptura. in qua alter alteriꝰ ꝯdictioni renūciat. in libello aūt repudij ſcri bebant̉ v̓ba ſcꝫ res tuas tibi habeto vel res tuas tibi agito. nec tamen p̄t mulier mittere repudium niſi cauſa aꝓpbata. vt ſi forte maritus ꝓpter naturalē imbecillitatē minime coire poſſit. in libello vero diſcuciendoꝝ ſponſaliū v̓ba erant in vſu. ꝯdicti one vtor. ff. de diuor. et repu. l. j. que aūt ſit or̄ia inter diuorci um et repudiū notat̉. ff. e. ti. in rub. Repudiare eſt ſpernere reſpuere vel dedignari. Reputatio ẜm placē. eſt ꝯpēſatio. vt. ff. de ſolu. Res eſt v̓bum generale vt. ff. ficer. pet. l. j. et in ſua quilibꝫ eſt moderator et arbiter. C. māda. l. in re mādata. et. C. de hijs vt indig. l. polla. in pͥnci. Itē res deterior reddita videt̉. ff. cō­moda. l. iij.§. j. et. ff. depoſi. l. j.§. res. etiā res ſua nemini ſeruit. l. in re ꝯmuni ff. de ſeruitu. v̓b̓a predi. Res iudicata ẜm azo. e. ti. dicit̉ ſentēcia finē ꝯtͣuernaꝝ ꝓnū ciatōe iudicis accipit. vt. ff. e. ti. l. j. vel eſt qd̓ ꝯdemnatiōe vel ab ſolutione ꝯtingit et addūt quidā ſi nullo iuris remedio ſentēcia poſſit attēptariunt lapſis decem diebꝰ poſſit reformari ſꝫ hoc placet azo. Item res iudicata eſt a iudice et in iudicio eius quod deductum eſt rōe adiudicatio. vt dicta. l. j. ibi nota. ibi notat̉ res iudicata non eſt ſentēcia ſad id quod eſt deciſum nūciatione iudicis. Sentēcia v̓o eſt diſpontio vel ꝓnūciatio iudi­cis legaliter declarata. licet erggibi glo. videat̉ hoc ignoraſſe. Ex ſequit̉ int̓locutoria non poteſt appellari res iudicata. qꝛ capit finē ꝯtrau̓ſiaꝝ licꝫ qn̄qꝫ ex int̓locutoria cauſa diffiniat̉. nec ſentēcie arbitrorum dicuntur res iudicate qꝛ non imponunt