kiuinum kantami kindion quod ſit ex ſemine mi noris mezerion tilinum. Elebe.i. fenugreci. Elepium in pratica greca ſimili Almanſori capi. de ydropiſi ex concordia eius cum Almāſore ē mezerion de quo ſupra in camelea. Eleſim Stephanus eleſim paternia herba zuzegiideſt vitri Oribaſ. eleſim quod ⁊ perdition vel vitrago dicitur eſt peritaria. et alibi elexem reperij. Electi Stepha. ia ferri ſed puto ghafeti ideſt eupa torij. Elia ẜm Plini. ſecunda ſpecies braſice vt ſupra ī braſica. Elicinum qd̓ in petris naſcitur Ori. intra infrantia mediocriter ponit. Elicon vitis Pau. ca. d̓ emoptoica ſūmitates vl̓ caprioli vitis. Elicriſi Pau. capi. de ſanguine cum vrina ad coa gulatum inquit ſanguineꝫ in veſica da apozima artimiſſie bibere ⁊ elicriſi ⁊ conize ⁊ cet̓a. Pli. elicriſium alij criſantum vocant ramulos habet candidos folia ſubalbida abrotano ſimilia ad ſolis repercuſſum auree lucis in orbem veluti cornibus dependentibus qui nunquam marceſcunt. naſcitur in fructeris ⁊ cet̓a. ⁊ inter eius virtutes inquit ſanguinem concretū ventris ac veſice ab ſumit cum mulſeo. Elidrium Alexan. capi. ad aureos capillos faciendos putatur ꝙ ſit electrum ⁊ ab alijs vernix que proximam hꝫ virtutem. Elifonon apd̓ Bya. ſpēs aconiti q̄ apd̓ Auicen. ī terfector lupi vocat̉ vt ſupra in. a. Eligmata vel eligmatia medicine ſeu potiones ca lide. Theodo. ca. de aſmate. Eliliſfacus grece eſt ſaluia. Dya. eliliſfacus aut lilifacus aut fagnon fructex eſt oblonga multas vir gas habens quadratas ⁊ albas. folia ſimilia folijs cōtonij ſed oblōga ⁊ tenuiora ⁊ aſpera ⁊ albidio ra ⁊ odorata ⁊ ſubrugoſa. ſemen eſt ei ſuper virgas ſiles ormino agreſti. naſcitur locis aſprimis ⁊ cetera. arabs imitando grecū dicit elifatos. alit̓ tn̄ vocat propria lingua.ſ. alſamuet vt in libro d̓ doctrina arabica. Elima. g. vnguentum liber de doctrina gre. legunt tamen ilimina Elyma vero per. y. ⁊ vnū. m. panicus ⁊cͣ. Elimaticū mel apd̓ Dyaſcori. ca. de melle idem ē qd̓ atticū ſupra in. a. Elios. g. ſol. ſed ylios profert̉. Elioſcopos grece apud Dyaſco. ſpecies quartati timalli inquit elioſcopos ſolia habet andragne.i. portulace ſimilia ſed tenuiora ⁊ obrotūda ⁊ aſtas duoꝝ palmoꝝ lōgas tenues ⁊ ruffas cuiꝰ ſuccꝰ albꝰ capitella ſunt ei multa ſil̓ia aneto flore plena. ſemen eſt ei circa folia qd̓ ad curſum ſolis conuer titur vnde nomen accepit. naſcit̉ circa ripas ⁊ cir ca ciuitates vel in edificijs ⁊cͣ. Elios aſparagus Pau. capi. de frigida epis diſtēperantia. Item̄ Alexan. elioſꝑgus ſūt ſūmitates ſꝑagi q̄ comedūtur. huius nominis imitatōne di cunt arabes alium. Eliotropia grece eſt dictu ſoli conuerſa ab elios qd̓ eſt ſol ⁊ tropos conuerſio. hoc nomē multis plātis attributum eſt eo ꝙ plures flores ſuos ad ſolem ſemper vertant. quidam enim pentadactilum ſic vocauerunt quidam cicoriam ⁊ alij alias Dyaſco. vero d̓ eliotropio duo facit capitula d̓ primo ſic. eliotropiuꝫ maius multi ſcorꝑioron di cunt eo ꝙ flores ſimiles ſint figure ſcorpij. eliotropion vero ideo nomen accepit ꝙ curſum ſolis ſemper reſpiciat. folia habet ozomo ſimilia ſꝫ aſperiora ⁊ nigriora. haſtas ex vna radice ſex aūt quinqꝫ ramis qͣplurimis in quibus flores ſūt co loris albi ⁊ ſubpurpurei ⁊ ſubcurui ſicut cauda ſcorpij. radix eius inutilis ⁊ tenuis eſt. naſcitur lo cis aſperis ⁊ cetera. Eliotropium minus locis naſcitur cultis ⁊ in pratis ⁊ eſt ſimilis ſupradicte. ſemen vero rotundum habet ⁊ pendens ⁊ cet̓a. liber antiquus de ſimplici medicina multi elyotropium verucariam dicunt̉ eo ꝙ verucas extin guat ⁊ cetera. hec apud noſ ydiomate noſtro her ba rabioſa ⁊ verucaria vocatur. Plini. eliotropium cum ſole circuꝫ agens etiam nubilo die tātum ſideris amore eſt noctu velut deſiderio con trahit ceruleum florem. genera eius duo tricocum elioſtropium hoc alterius quamquā vtrūqꝫ ſemipedalem altitudinem non excedat ab vna radice ramoſum ſemen in ſoliculo meſſibus colligitur. naſcitur vero non niſi in pingui ſolo cultoqꝫ maxime. tricocum vbiqꝫ ⁊ cetera. ⁊ infra il lud genus quod tricocum appellamus ⁊ alio nomine ſcorpiuron vocatur folijs non ſolum mino ribus ſed etiam in terram virgentibus. ſemē eſt ei effigie ſcorꝑionis caude quare ⁊ nomen ⁊ cetera. Stephanus in ſynonimis ylyotropiuꝫ poſt grecum ſcribit ⁊ expoſuit per arabicum heheneb elacrab ⁊ eſt dictu cauda ſcorꝑionis Elitis apud Dyaſco. vocatur melior ſpecies ſquā me eris. Elix ẜm Dyaſcor. eſt tertia ſpecies edere quas ip̄e ſcribit. Elixatura apud Pau. ca. de egritudinibꝰ mamil larum ꝓ ſapa accipitur ⁊ ſic debet accipi quando ſine determinatione reꝑitur. Elos. g. vlcus eloſis vlceratio elea vlcera. Elmīthes. g. lumbrici rotundi. Elmigx lumbricus ⁊cͣ. Elna ẜm Macrum enula vulgo. Elobotron Plini. ypoquiſtis a quibuſdaꝫ dicitur malo granato immaturo ſimilis ex quo ypoquiſtidos ſit ſimilis balauſtio vt in loco ſuo oſtēdit̉. Elon Plini. eſt ſpecies ſambuci ſilueſtris vt infra in ſambuco.
zum Hauptmenü