puta ſalio. Libatina ẜm Dyaſ. dicitur peritaria vt ſupra in alſine. Libanotidā vocat Pli. aliā plantaꝫ alibanori ſupradicta cuius quedaꝫ ſpecies montana eſt que ſerpillo eſt ſimilis. Licanis ſphāica folia hꝫ longa anguſta lanugino. ſa ſubalbida caulē cū ramiſ lanuginoſis ī ſummo capīe cauliculos e quibus flos violaceus promi net ⁊cͣ. liber antiquus iſtoriatus. Licātropia. g. Pau. ē ſpēs meline qua occupati nocte exiliūt ꝑ oīa lupos imitantes ⁊ vſqꝫ addi em̄ circa monumēta morant̉ eſt milina ſupina a licos ꝙ eſt lupus dicta. Licapſos Pli. lōgioribꝰ qua lactuca ē folijs croſſioribuſqꝫ cauſe lōgo irtutis aggnatis multis cubitalibus flore paruo purpureo. naſcitur in cam peſtribus. Arcena Dya. licena inquit que ſupra petram humidā naſcitur brion eſt ⁊cͣ. eſt quā dicimus ep̄ati cam. hoc ca. cōcordat cū ca. de epatica apd̓ Serapi. ⁊ infra Pli. in licō et cet̓a. Licedone Caſ. fe. ē morfea nigra ⁊ aſpera ⁊ crino ſa que ex milina fit. Lichenes idem Caſ. in petigines inquit gre. liche nas vocat. latini vulgo zenias ⁊cͣ. lichmes impe tigines liber de doctrina greca. Licen vel licon Pli. a lichenis curandis nomen traxit. naſcitur in ſaxoſis locis folio vno ad radicē lato caulo vno ꝑuo longis folijs dependentibus ⁊cͣ. ⁊ infra eſt ⁊ aliud genus lichenis petris tantū adherens vt muſcus ⁊cͣ. Litiū Dyaſ. eligēdus ē ītus colore ruffo ⁊ deforis nigro quod diuiſum brumū nō hꝫ ſtipticū ⁊ coloris ruffi ⁊ crocei apparet cū guſtu amaro ſicut ē ī dicū qd̓ ⁊ melius ē. arbor vnde ſit ē lithios appelata ſiue exacāton folia buxo ſimilia atqꝫ ſpinoſa generās naſcitur in dummoſis locis cuius folia ⁊ grana ⁊ radix ī vnū cōtūdūtur ⁊ ex aqua dulci co quūtur vſqꝫ ad craſſitudinē ⁊cͣ. apud Sera. non eſt folia ſpinoſa ⁊ hꝫ ramos lōgitudine duoꝝ bra chiorū. ſꝫ Pli. ſit ex arbore ſpinoſa fr̄cū ſimili pi peri p̄cipue amaritudinis folijs ꝑuis denfiſqꝫ ci pri mō ramis triū cubitoꝝ cortice pallido radice lata lignoſaqꝫ burei coloris. hac in aqua cum ſemine excocta ereo vaſe medicamē ſit qd̓ vocat̉ licio. ea ſpina ⁊ in pelio monte naſcit̉. ip̄aꝫ ꝗdam ī grecia pixa chātu chiromō vocāt ⁊cͣ. et eſt dictu burus ſpinoſa. Itē ideꝫ poſt ẜmonē d̓ rāno alte rum genꝰ rāni ē ſiueſtre nigrius ⁊ quedā tenuis rubentes fert velut folliculos huius adice deco cta ī aqua fit medicamētū ꝙ vocatur litium ⁊cͣ. ⁊ infra. Litiū vero preſtātius fieri ſpina tradūt quā ⁊ pixo kāton chironeā vocāt quales in indicis arboribꝰ diximus quoniā lōge p̄ſtātiſſimū exiſtimauit īdicū coquūtur in aqua tirſi rami radiceſqꝫ ſumme amaritudinis eneo vaſe ꝑ triduū iterūqꝫ exēpto ligno coꝗtur donec mellis craſſitudo fiat ⁊c̄. ifra indici dr̄a glebis extrinſecus nigris ītus ruffis cū fregeris cito nigreſcētibꝰ.i. īcipiūt mutari ad nigredinē. ex hoc vides quot litij ſunt ſpēs. nos ēt ꝗa īdico caremus facimꝰ ex fructu nigno cuiuſdam arbuſti ꝙ ydiomate nr̄o liſtragū vocam cu ius folia ſūt ſil̓ia folijs buxei ramuli recti ꝗbus ca uee auiculaꝝ fiūt ſucco granoꝝ exp̄ſſo ⁊ cocto in quo īuenit̉ idonea efficatia iuxta laudes litij. vi des ēt ꝑ Aui. ca. de feluzearagi q̄ eſt arbor litij ſe cūdū ipſū ꝙ litiū qn̄qꝫ aſſumitur ex ea ⁊ qn̄qꝫ ex alia arbore q̄ vocat̉ adherſech. ⁊ ſic vides ꝙ hēt diuerſas ſpecies. litiū vocatur ara. hadheb Ste. hezeza ſcripſit. Licho grece lambo. Licos grece lupus. Licō vocāt. g. agnū caſtū ſupra in agno. Tiēbri ī ſcd̓o Aliaba. ca. de ſeībus exponit̉ maratrū ⁊ īfra in eodē ca. expoſuit Cōſtātinus porrū. ſed in alio exēplari erat liebali. Item ibidē ca. de ſuccis exponit̉ abſinthij. aliꝗ tamē libri ꝓ mara tro hn̄t libēberi. alij lilēbri. alij liēbei. Item de granis grana liēbericoꝝ exponūt citonioꝝ. Iteꝫ in ca. de febre cōtinua ꝙ aqua liēbri aſſate expo nitur cucurbite ī tali cōfuſione neſcio ꝗd dicam. ſcio tamen ꝙ hoc nomē pro aliquo hoꝝ nec grecum nec arabicum eſt. Liēbre ibidē ca. de folijs exponit̉ ꝙ eſt oliua. item liembri ca. de ſucis exponitur ſex acceti. Lien ſplen. Lienalis pariclimenos ⁊ matriſilua idem vt infra in peri. Lienteria. g. fluxus ventris in quo emittitur cibus īdigeſtus ſicut ſumitur ⁊ cetera. Lienteriodes lientericus. Ligamenta infra in tenantos. Tignis quā ī corona cōponūt flos eſt illi ſil̓is leucodio ſed purpureus ⁊cͣ. Dya. ⁊cͣ. Lignitis flōmos que et trialis dicitur ē ſpēs quarta taxis barbaci earum quas Dya. deſcribit vt ſupra in flōmos. Liguꝝ vocat̉ a multis vrīa licis ẜm Dya. ⁊ lapis ex ip̄a gn̄atus dicitur elecoꝝ ca. de locio. Liguſtruꝫ quidā exponūt ꝙ ē volubilis maior que per ſepes ⁊ macerias ſerpit. alij vero caprifoliuꝫ dicūt. quicꝗd ſit flores hꝫ albos. Uirgi. ī buco. al ba liguſtra cadunt. Liguſticus ē leuiſticus aliguria dictus. Dya. ligu ſticus multū naſcit̉ ī liguria ꝓuīcia vnde ⁊ nomē accepit. naſcit̉ in mōte vicio alpibꝰ ſed ciues pa nace illud vocāt iō ꝗa radix alba eſt ⁊ odorata ſimilis panaci cuius virtus ē vna cū panace. naſci tur altis locis et aſꝑis et vmbroſis virgā longam et nodoſam habet ſil̓em aneto ī qua virga folia ſūt ſil̓ia melliloti ſed molliora et odorata que folia et in cacuine tenuiſſima ſunt et diuiſa ī virge h 3
zum Hauptmenü