Menomini. g. dicuntur maniaci vt Theo. Pri ſcia. ꝓpͥo capi. Mens in ca. eius apud Aui. in multis locis cōcor dat cū ca. de lothos apd̓ D. vtrū idē ſint neſcio Menta ſarracenica in vnguento martiaton. Menta apd̓ Dya. vocat̉ hedyoſimuꝫ. duas facit eiꝰ ſpes vna ē ortiua ⁊ alt̓a agreſtꝭ cuiꝰ folia aſꝑiora ⁊ maiora brumoſa inutilis ad curā hoīum ⁊cͣ. Mentaſtrum Pli. ē ſilueſtris mēta differēs ſpē folioꝝ qͣſi figura ozimi coloris pulegij pꝑ qd̓ qui dam pulegium ſilueſtre vocauerūt ⁊cͣ. hoc. a. fau denegi aquaticum vocant. Mēdana ſupra ī cataputia ⁊ īfra ī meubethne. Merani Ste. ē cranea arbor de qua ſupra in co. Mercurialis a mercurio dicta liozoſtis. g. ſiū ꝑthe nius Pli. a grecis ēt hermiporana dr̄ ab herme te ꝗ mercurialis dr̄ ſupra in linozoſti. Merdaſengi. a. litargirium ꝙ ēt martech dr̄. Mereſenum Alia. in multis locis ꝓ electuario vl̓ medicina laxatiua poſuit ⁊cͣ. Mergen ara. corallus vt liber de doc. ara. quod ⁊ baſed vocant Meropiū ẜm Dya. multi oleū amigdalinū vocāt Merſulē Aui. ca. de ſclite ſunt ligna aſꝑagi. Merua Ste. eſt libanotidos. Mercenius ara. eſt maiorana. Meſabaꝝ ꝓ opio in. ij. pratice Alia. ſcribitur. Meſacra apd̓ eūdem ꝓ piris inuenio. Meſacrum in eodem exponit̉ papauer. Meſarana ibidē ꝓ mirra inuenit̉ ⁊ nullum horum noīum grecum vel arabicū eſt. Meſcratrameſir. a. vel vt in arabico meſcatrame ſciha ē diptamus vt pꝫ cōſideranti ca. eius apud A. cum ca. de diptamo apd̓ Dya. ⁊ Sera. apd̓ arabes vero putat̉ pulegiū apd̓ Aui. in. v. ca. de diſcriptione tertia tiriace ⁊ ticthamenis inꝗt eſt pulegiū ⁊ dꝫ eſſe diptamus ſicut dicit grecus et ſic legi in Aui. arabico iudei ⁊ ēt in alio ara. ī am bobꝰ ſic diptamis ēt eſt meſcratrameſciha. ex iaꝫ on̄ſum eſt ſupra ꝙ apd̓ Aui. in. ij. ſermo de pule gio ⁊ origano ſimul cōfuſa ſunt in ca. de calamen to. ſed apd̓ Sera. diptamus ē ſpēs origani vl̓ pu legij ⁊ dr̄ ibi ꝙ eſt meſchatramēſir. Meſenteriū Alexā. ca. d̓ reumatica diſſinteria ſonat. g. mediū inteſtinum ⁊ ē qd̓ vocat̉ ieiunum. meſce. g. medium enterion inteſtinum. Meſipilon Ste. ezaruꝝ ita putauit ſed aliud eſt vt infra in za. meſpilla vocat̉. a. gubera. Meſche arabice maſtix. Meſtos. g. plēus. diſtētus corpulētus repletus. Metafreno. g. dorſi poſteriora vt Caſ. fe. capi. d̓ tuſſi. ⁊ in pſalterio. g. vbi nr̄m hꝫ poſteriora dorſi ip̄m hꝫ metafrenon. Itē in li. de doc. gre. metafrena poſteriora dorſi metafrenū inter ſcapuluꝫ Metallon. g. metallum. Metaſincretica. g. ſūt tēꝑiem corporis naturalem tēꝑantia ⁊ exponunt̉ Caſ. fe. ca. de paſſionibus veſſice. ⁊ Dya. ca. de dragontea recorꝑatiua.i. cōfirmatiua. Oribā.i. capit. exponit recuꝑatiua Item De. in pluribꝰ locis recorporatiua expōit Metron. g. matrix q̄ ⁊ iſtera dicitur. Petroenticon inſtr̄m quo medicine in mr̄ice iniciuntur Caſ. fe. ca. de precadente matrice. Metromania idem Caſ. fe. ꝓpo ca. p̄focatio ma tricis quaſi mania matricis. Theo. Pri. vero ſtericam ſpingam vocat. Metacheli ſupra in alfachi. Meu Dya. qd̓ atamantiū dr̄ naſcit̉ ī macedonia ⁊ hiſpania tirſo atqꝫ folijs aniſo ⁊ aneto ſilibus aſcendēs de terra vſqꝫ ad cubitos duos radicibꝰ ſꝑſis ⁊ teneris curuis ⁊ longis ⁊ odore ſuaui ⁊ guſtu calō linguam mordens ⁊cͣ. radix eiꝰ in vſu eſt. liber antiquꝰ de ſimplici medicina ē herba quam vulgus ſiſtrā vocat. Pli. mion in Italia nō niſi a medicis inſerit̉. ⁊ his admodū paucis. duo ei gn̄a nobilius athamāticum vocāt aliqui tāqͣ ab athamāte inuentum. alij qm̄ laudatiſſimū ī athamante r̄periat̉ folijs aniſo ſil̓e caulo aliqn̄ pedali radicibus ml̓tis obliꝗs nigris quibuſdā altiſſimis minus ruffum ꝙͣ alterum aliud ⁊cͣ. Ste. mion ē meū. apud Aui. mū. ſcribitur. eubethe apud Aui. ſic ſcribitur. ſed in arabi. eſt meubdhana ⁊ apud Serapi. mendana eſt d̓ maioribus ſacticinijs. ⁊ vocant ipſum cataputiā quidam minorem comparatam pentadactilo ꝙͣ cataputiam maiorem vocant a Dyaſ. vocatur lacteris. vide capi. eius cum eo quod ſcribit Aui. ⁊ Serapio. ⁊ ſcias ꝙ ita eſt Ioan. Sera. ca. de laxatiuis in.vij. lacterides.ſ. mēdana ⁊ dr̄ fruct amarus. ⁊ ex libro Alhaui inquit bugerige ē dua rum ſpecierum. Una habet folia longa vt digitum hꝫ ſemen in nucleis ſil̓ibꝰ nucleis bambacis ſed maioribus eis. ⁊ in quolibet nucleo ſunt tria genera nigra. Mezaurum in regali diſpoſitione eſt ius.i. cibus liquidus. Mezerion eſt lacticinium habens folia ſimilia folijs oliue. ⁊ ideo vocatur camelea vt ſupra in ka. ſemen eius eſt cōcognidium. ꝙ hoc ſit veruꝫ vide ca. de camelea apud Dya. cum ca. de neceſion apud Auicen. ⁊ Sera. verū Io. Sera. ca. de ydropiſi dicit ꝙ mezerion eſt mirdane neſcio vtrum voluit dicere mendane ſed alia eſt vt ſupra in camelea. hanc inuenio ab antiquis alipia. dos ⁊ elipium vocari. Mia grece muſca. Miaha ara. ſtorax. Miacantū Pa. ca. de fr̄a diſtemꝑantia epatis dare fructum eius maxime iubet. Oriba. d̓ medicinis tēꝑatis ſpagum miacantinū numerat in ſynonimis antiquis ſpagus agreſtis exponitur. Miagros Pli. eſt herba ferulacea eſt folijs ſimi lis rubee tripedanea ſemen oleoſū ex quo fit ole um ⁊ cetera.
zum Hauptmenü