nos corrupte peripleumoniā dicimus. Pneuſis ſpiramē ꝑneuſe ſpirare flare anelare. Podagra gͣce dcā a podos ꝙ ē pes podagricos. Dodagricus podes pedes. Podagra lini vocatur cuſcuta eo ꝙ ſerpendo ſi­num necat. Poderota vel pederota apud Dya. achantes ſu pra in ac­Polemonion Pli. cilodinamiā vt ſupra in poli­monia capadoces celidoniā vocant. haſtas habꝫ tenues ⁊ quadras ⁊ ſolia paruꝫ minora aruta ⁊ oblonga ſimilia poligonie aut calamite ⁊ ſuꝑ ha­ſtas foliculi ſunt in ꝗbus ſemen eſt nigruum. radix eſt illi longa cubiti vnius. naſcitur locis mōtuoſis ⁊ aſpereis ⁊cͣ. Pli. infra in polimonia q̄ eadeꝫ ē. Polenta vbicūqꝫ in antiqua trāſlatatione Dya­inuenitur apud Sera. eodē loco habetur ſauich de quo infra. Policaria dixit mihi greca herbaria ꝙ vocat̉ gre­ce cōiſca. Sꝫ apd̓ dya. vocat̉ cōiza vt ſupra ī co. Polligonios. g. multoꝝ anguloꝝ vel multarum fle­xibilitatum feugeniculorum. nam gonyē genuꝑ y. pſilon ⁊cͣ. Policarpos vocat̉ ēt poligōia a Dy. ē dictu mul ti fructus infra in poligonia. Policomos Dy. folia hꝫ euꝫomo.i. eruce ſil̓ia gu ſtu viſcida haſte ſunt illi croſſe ⁊ quadre ⁊ flores ſimile orimo ⁊ ſemen ſil̓e porro. radix eſt illi nigra ⁊ rotūda ſicut mala maciana. naſcitur locis aſpe ris ⁊ cetera. Policriſton exponitur in li. de alimētis ꝙ ē dictu valde bonum. Polifillon. g. ē dictu multorū folioꝝ ſic vocatur a Dya. prīa ſpēs trifolij earuꝫ quas deſcribit ꝙ la tini odoratu vocant infra in tri. Polligon a Dy. haſtam hꝫ longā duobus palmis ⁊ folia ſenticule ſil̓ia guſtu ſtiptica ⁊cͣ. Poligonos. g. fecūdum multi ſeminis. nam goni g. ſemen per ita. Polignemon Dy. fructex ē ſarmētoſa folia hn̄s origano ſil̓ia. virga ip̄a nodoſa ſil̓is pulegio hꝫ ca pitellum ſupra viſcidū ⁊ odoratum ⁊cͣ. Poligonia ſeu agoni ꝙ ē genu. nam ⁊ multi geni culatam ⁊ centūnodiam vocāt ſeu agoni ꝙ ē ſe­men. nam Dy. policarpos vocari dicit ꝙ magiſ­ē credendū. hec ſanguinaria ⁊ corrigiola a multiſ vocat̉ ⁊ eſt ꝙͣ virgā paſtoris arabes vocant vt pꝫ ꝑ Dy. cōcordiā ca. de polligonos ⁊. A. ca. de vir ga paſtoris. Iteꝫ ꝑ Serap. ca. de virga paſtoris Dy. polligonos maſculꝰ herba virgas hꝫ tenue­molles ⁊ multas nodoſas ⁊ expanſas ſuꝑ terram ſicut agroſtis.i. gramen folia hꝫ rute ſil̓ia ſed ob­longa ⁊ molliora ⁊ ſemen iuxta folia. vn̄ ⁊ maſcu­ſus dicta ē flos illi eſt albus ⁊ feniceus ⁊cͣ. Poligonos vero femina fructex ē vnā virgā hn̄s mollē ⁊ carnoſam ſpiſſam ⁊ nodoſam ī ꝗbus no­dis folia hꝫ fil̓ia pini. radix ē illi īutilis. locis naſcit̉ humidis ⁊cͣ. Dli. poligoniū greci vocant ꝙͣ noſ ſanguinariam. non attollit̉ a terra folijs rute. ſe­mine graminis ꝗ plura genera poligoni faciunt hanc marem intelligi volūt appellantqꝫ a multi­tudīe ſemīs aut dēſitate fructicis. alij polligonō a geniculoꝝ frequentia ⁊cͣ. Ste. in ſynonimis po iugonos virga paſtoris.i. lr̄a ꝓ. y. pſilo ſcripſit vt aſſueuit. ⁊ in kirāida poligonos.i. corrigiola mul tigonia. alij vero canezillū dicunt ⁊cͣ. Polimiginaton medicamē Pau. ca. d̓ ydropiſi ibidem ſcribit̉ ⁊ ē dictu plurime mixture. nā mig ma grece mixtura. Polimonia alij fileteriam a certamine regū īuen­tores appellant. capadoces aūt tilodinamia ra­dice croſſa exilibus ramis ꝗbus ī ſuis corimbi de pendent nigro ſemine cetero rute ſil̓is naſcitur ī montuoſis locis Pli. ſed Dy. polemoniam vo cat vt ſupra in pole. Polina ſubtilis ſarina cuiuſqꝫ grani. inde polēta. Polimonion Dy. vocari dixit alſinē que e parita ria vt ſupra in al­Polion Dy. eſt montuoſum ē ⁊ alterū. montuo. ſum vero ꝙ nobis venit in vſum. fructex ē alba ⁊ tenera folia hn̄s virga eſt ei vnius cubiti ſuꝑ ꝙͣ virge ſunt cū capitellis ſemīe plenis a quo ſemīe exit quaſi lanities alba ⁊ oblōga velut capilli odo rem graue hn̄s cū ſuauitate ⁊cͣ. In Ser. ex ver­bo Dy. eſt plāta ꝑua exilis cuius lōgitudine eſt circa palmū et cet̓a. Plini. muſeus ⁊ heſiodus laudibus īclitaꝫ p̄dicant ſuperqꝫ cetera ad famā ⁊ dignitates ꝓrſuſqꝫ miram ſi modo vt tradūt. folia eius mane candida meridie purpurea ſole occidēte cerula aſpiciunt̉ duo eius genera cam­peſtre maius ⁊ ſilueſtre ꝙ minus eſt quidā theu crion vocāt. folia caīs hominis ſimilia habēs a ra dice ꝓtinus nūqͣ palmo altior ⁊ cet̓a. poliū vo­catur iahade arabice. Polipis gͣ multipes. polipus piſcis. Polipodium dcūꝫ a ſimilitudine flagellorū poli­pi piſcis in eminētijs que ſūt in ip̄is flagellis ſeu pedibus ſed pedes dici poſſunt. nam radicibus polipodij ſunt ſimiles eminentie. vnde polipo­dium quaſi polipi pes Byaſ. naſcitur in parieti bus humectis et in ripis et circa radices arboruꝫ vetuſtarum et in quercibus. hꝫ autē in longitudi ne duos palmos et eſt ſimile p̄teridi. i. filici. aſpe rum et diuiſum ſed non ſic ſpiſſum. radices ſunt illi aſꝑe et ſibi alligate ſicut polipi croſſitudinem digiti hn̄tes. raſſa vero deītus viridis et ſubabi­da apꝑꝫ et ſtricta et guſtu dulcis et cet̓a. Plini. polipodion ꝙͣ noſtri fidiciolam vocant ſimile eſt filicis radix in vſu piloſa coloris intus herbace­croſſitudine digiti croſſi accetabulis cauernoſa ceu poliporum cirri ſubdulcis in petris naſcens aut in arboribus vetuſtis et cet̓a. ara. vocat̉ biſ­bigi. ab.. in libro de regimime acutoruꝫ filichi nuꝫ vocatur et cet̓a.