Seite
expenſis quia ſicut ē iudex ſuꝑ illo incidenti an ſua ſit iuriſdictio vt in. c. ſuꝑ litteris. et qd̓ ibi dixi. s. e. ita eſt ſuꝑ acceſſorijs ad ipſum incidens. jͣ. de offi. dele. pru­dentiam. Aduerte tamen ad vnam notabilem limita tionem pe. quā ſequūtur cōmuniter docto. hic et ſpe. in ti. de expen. in.§. iuxta ver. ix. dicit enim cautū eſſe vt prius iſte iudex cōdemnet in expenſis et poſtea ꝓ­nunciet reſcriptū non valere. nam ſi prius ꝓnunciaret refriptum nō valere nō poterit poſtea cōdemnare in expenſis quaſi per ꝓnunciationē deſierit eſſe iudex. Sed ego hͦ dictū non ſoleo ſequi. Et credo firmit̉ ꝙ de iure nō ſit veꝝ. Et primo allego caſum fore exp̄­ſum in contrariū in. c. cū appellationibꝰ. de appell̓. li. vi. vbi dicit tex. ꝙ iudex appellationis pōt ꝓnuntiare appellationē friuolam et cōdemnare appellatorē in ex­penſis nedum in eodem temꝑe ſed per totā illaꝫ dieꝫ quia in iſtis acceſſorijs durat iuriſdictō iudicis ꝑ illā totā diem. vt ibi et. l. paulus. ff. de re. iudi. Ecce ergo ꝙ ꝓnuntiando appellationē friuolam ꝓnuntiauit per cōſequens nō eſſe iudicem ſed qꝛ habebat iuriſdictio nem ſuꝑ illo incidenti poteſt cōdemnare etiā in expen ſis ita dico in ꝓpoſito ꝙ nō ſit neceſſe vt prius fiat cō dēnatio qͥnimo pōt fieri poſt pronūtiationē per totaꝫ illaꝫ diem. Item probo rōne pronūtiando reſcriptū non valere pronūtiat ſolum ſe nō habere iuriſdictōeꝫ in pͥncipali nō aūt in incidenti imo eoipſo ꝙ pronun­tiat videt̉ fateri ſe habere iuriſdictionē in īcidenti. ergo pōt poſtea cōdemnare in expenſis cum iſtud ſit acceſ ſorium ad illam queſtionē incidentē et hec bene noͣ. In eadem glo. ibi dūmodo petitū fuit ab eis noͣ. glo. quia ſingularis eſt limitans multū. l. ſanctimus. C. d̓ iudi. vt id qd̓ dicit̉ ꝙ iudex nō cōdemnās ꝑtem in ex penſis tenetur reſartire de ſuo habet locum quando expenſe fuerūt petite per partem et ratio huiꝰ dicti eſt quia iudex nō tenet̉ officium ſuū impartiri nō poſtu­latum ad vtilitatem priuatā vt eſt tex. notabilis ī. l. iiij. in.§. hoc aūt iudiciū. ff. de dam. īfect. et ibi bar. tenet iſtam opi. huiꝰ glo. et idem noͣ. in. d. l. ſanctimꝰ. facit qd̓ noͣ. Inno. in. c. ad noſtrā. i. de iurei. Et facit hoc dictam ad qōnem. Statuto cauet̉ ꝙ ſi iudex non finit qōnem infra certum terminū debeat ſoluere certā pe­nam ꝙ iudex non incidat in penam ſi nō fuerit petitū a partibus vt decideret̉ infra terminū et hͦ tenuit do­anto. in. c. venerabilis. de iudi. qd̓ noͣ. et facit iſta glo. ad aliam qōnem nunꝗd poſſit appellari a iudice ſi nō cōdemnauit victum in expenſis in caſu in quo fuerint petite do. de rota deci. cccxli. al̓. ccclxi. multū ſingu­lariter dixerunt ꝙ ſic. quidam tn̄ ex eis tenuerūt con­trariū. In cōtrariū tn̄ facit glo. iſta qꝛ exquo index nō dicit grauaſſe nō debꝫ eſſe locꝰ appellatōi. Et facit noͣ bile dictū ſpe. in ti. de offi. iudi. in.§. īpedit pꝰ pͥn. vbi dicit ꝙ nō pōt appellari a iudice ſi non facit id qd̓ potuit ex officio ſuo facere. īputari enim debet nō po­ſtulanti et tene ſemꝑ menti iſtaꝫ glo. quā cōiter ſequū tur docto. noſtri in. c. exceptionē. de excep. Et ego ple ne examīo iſtaꝫ queſtionē in. c. ſignificauerūt. de teſt. et dic vt ibi. In ca. glo. ibi poterūt iſti iudices cō­ueniri coram ordinarijs nō glo. ſingulariter. nam fa­cit ad qōneꝫ antiquoꝝ nūquid delegatus delinquēs in delegatione ſua poſſit cōueniri coraꝫ ordinario loci legiſte antiqui hanc epi. tractauerūt in aucͣ. qua ī pro uincia. C. vbi d̓ eri. agi. oportet. Et Io. an. hic et ꝯclu ſio ſit hec ꝙ aūt delegatꝰ deliquit in nō ꝓcedendo et tunc quia ſolum exceſſit contra papam in nō parendo mandatis ipſius non pōt ꝑ aliū īferiorē puniri aut de liquit per ſe agendo et tunc poteſt puniri ꝑ ordinariū loci. quia nō cōuenitur vt delegatꝰ ſed vt criminoſus ſed dicit Io. an. ſe nō credere ꝙ pendente cā coram eo poſſit ꝯueniri coram ordinario ſaltim vbi impediret̉ procedere in cā ſibi delegata. Nam reſpectu illius cāe dumtaxat eſt maior ordinario vt in. c. ſtuduiſti. de offi. dele. Ultra glo. quero nunquid iſti abutentes re­ſcripto apoſtolico poſſint puniri criminaliter. nā h̓ ſo lum īponit̉ pena ciuilis ſeu cum agit̉ ciuiliter Inn. di cit ꝙ ſic. Iſti em̄ qui tradūt lrās alijs eiuſdē nominis et recipientes pn̄t puniri pena falſi ſicut illi qͥ ſibi ſup­ponunt ꝑtum alienum vt in. l. falſi nominis. et in. l. ꝗ falſam. ff. de falſis. Alij vero aliter abutentes poterint puniri de crimine ſtellionatus et eſt crimen ſtellionatꝰ cū delictum non ſumit ſibi ſpecificum nomen vnd̓ pu­niuntur iſti ꝺelinquentes extraordinarie. de quo dicē­dum vt habet̉. ff. de crimine ſtellio. per totum ꝑ hͦ ego dicerem ꝙ impetrans reſcriptum apoſtolicum vel pͥui legium ꝑſurreptionem doloſam ꝙ non ſolum punit̉ ꝯmodo reſcripti ſed etiam poterit aliter puniri crimina liter ꝓ hoc bonus tex. in. l. ſi quis obrepſerit. ff. d̓ fal­ſis et. l. et ſi legibus. C. ſi contra ius vel vtilitatē pub­licam. vbi videtur expreſſum. De conſuetudine Ru­Hec rubrica ꝯtinuat̉ ad p̄cedentia hoc ordine vi­ſum ē s. d̓ iure ſcripto qd̓ ꝯſiſtit in ꝯſtitutōnibꝰ et in Aptis merito ſubicit̉ d̓ iure n̄ reſcripto qd̓ ꝯſiſtit ī ꝯſue tudinibꝰ. Quid aūt ſit ꝯſuetudo vario modo diffinit̉ habes bo. tex. Iſidori ī d̓cre. vbi d̓r ꝙ ē qd̓dā ius mo ribꝰ vtētiū approbatū qd̓ ꝓ lege ſuſcipit̉ cū deficit lex vt hēt ī. di. ꝯſuetudo Io. an. pōit varias diffinitōes ī tractatu ꝯſuetudinis quē poſuit. jͣ. ī fi. hꝰ ti. ⁊ inter cete ras diffinitiones ponit diffinitōne. Ia. de rafani. que videtur placere bar. in. l. de quibus. ff. de legibus. vt