Seite
De po. prela. glo. iij. in fi. nota bene hāc glo. iunct. tex. ⁊ extra glo. collige ſubtiliter ex tex. ꝙ quilibet de ꝓuincia p̄ſumit̉ ſcire ea que publice fiunt in aliqͣ ꝑte ꝓuincie. Nā ſnīa interdicti fuit publice ꝓmulgata ī certa ꝑte ꝓuincie et om̄es tn̄ de ꝓuincia p̄ſumūt̉ ſcire qd̓ ītellige de factis ꝯcernentibus totā ꝓuinciā. ſꝫ in factis ꝯcern̄. vnā dioc̄. tm̄ ſolum p̄ſumūtur illi ſcire qui ſunt in dioceſi nō au tem iſti qui ſunt ī ꝓuincia. Un̄ exn̄s extra dioc̄. pro­babiliter allegat ignorantiam eorum que ſunt facta in dioc̄. vt eſt tex. notabilis in. c. fi. qui ma. accu. poſſ. Idem dic in his q̄ ꝯcernunt ciuitatem qꝛ ꝗs preſu mitur ignorare ea que fiunt ī ciuitate qꝛ exquo factuꝫ ꝯceruit certum locum dūtaxat non preſumitur noticia niſi quo ad exiſtentes in illo loco. facit qd̓ noͣ. Inno. ſuꝑ rica de ꝯſuetudine ⁊ bar. ⁊ Cy. in. l. cunctos po­pulos. C. de ſumma tri. ⁊ fi. catho. In glo. in ver­bo publice. ibi ⁊ ideo nō excuſatur. Nota ſingulariter iſtam glo. vſqꝫ ad finē ex qua habes ꝙ ſola fama facit ꝓbationem ſufficientē vt interdictum ſuꝑioris obſer­uetur ſicut dicimus quo ad excōicatōnem vt in. c. illd̓ all̓. in glo. ⁊ eſt ratio qꝛ vbi agitur de modico p̄iudicio fama facit plenam probationem vt dixi in. c. veniens .jͣ. de teſti. Item qꝛ in iſtis ſpūalibus debemus tene re in dubio qd̓ tutius eſt vt in. c. iuuenis. de ſpō. noͣ. glo. in. c. vnico. de ſcrutinio in or. fa. In glo. ī ꝟbo interp̄tatus ibi interp̄tatur mandatuꝫ pape noͣ glo. ꝙ legatus poteſt interp̄tari mandatum pape ⁊ ideꝫ noͣ. glo. in.§. ex his. xi. q. i. ⁊ ſpe. in ti. de legato.§. ſuꝑeſt ꝟ. delegatus qͦꝫ. ⁊ in.§. oſtendendū. ꝟ. xxxvij. Sꝫ ad uerte ꝙ glo. opponit de quibuſdā iuribus in ꝗbus ca uetur ꝙ eius eſt interp̄tari cuiꝰ ē condere ⁊ non ſoluit Hoſti. ſoluit tripliciter. Primo ꝙ legatus hoc fecit ex plenitudine legationis. ſcd̓o ꝙ legatus fecit ex ſpe ciali mādato pape. tercio ꝙ ſine mādato ꝓceſſit ſꝫ pa pa habuit poſtea ratam iſtā interp̄tatōnem. Et ex his duabus ſolutionibus vltimis vid̓r velle ꝙ de iure nō poſſit legatus interp̄tari mandatū ſeu p̓uilegiū pape. Inno. dicit ꝙ ſicut iudex p̄t legem interp̄tari in cā ver tente coram eo vt in. l. nō pn̄t. ff. de legibus. ita pōt le gatus interpretari reſcriptum. Et puto ꝙ iſta ſolutio ſit bona. nā vt ꝓbatur in. c. ſuper litteris. de ptis. iu dex interp̄tatur reſcriptum ad ſuam ptātem certifican dam ⁊ vt ꝓnunciet an ſit iudex ⁊ ad quantū extendat̉ iuriſdictio ſua ita potuit iſte legatus interpretari reſcri ptum pape vt apparet quā ptātem reciperet ex eo mā dato. idem puto ꝙ vbi oriretur aliquod dubium diffi cile deberet recurri ad papā. Et in hoc caſu poſſent in telligi iura hic allegata pro contrarijs. Iteꝫ principa liter nota. ex glo. quatuor ſpecies interptationis. Nā interpretatio principis eſt generalis neceſſaria ⁊ ī ſcri ptis redigenda. Et dicit ꝙ eſt generalis quia extendi tur ad om̄es. Eſt nccͣia quia neceſſario tenemur ſequi interp̄tationem principis. eſt em̄ in ſcriptis redigēda qꝛ ẜm vnam opinionem lex dꝫ redigi in ſcript. vt dici tur ẜm quoſdaꝫ allegando ⁊ ex hac glo. habes ꝙ ſcri­ptura eſt de ſubſtātia legis ſeu ſtatuti de hac materia vide qd̓ late ponit Io. an. in regula nemo pōt ad im­poſſibile. de re. iu. li. vi. in mercu. Et per dn̄os d̓ rota deci. xxxviij. per glo. ⁊ Cy. in. l. i. C. de legi. ⁊ opi. cō munis vid̓r ꝙ ſcriptura non ſit de ſubſtantia legis ſed vtile ē eam redigere in ſcriptis. vt conſeruetur illiꝰ me­moria Et ꝓ hac opinione quā teneo adduco bo. tex. ī c. i. de renū. li. vi. vbi ſucceſſor redigit in ſcriptis ꝯſti­tutionem predeceſſorum ne traderetur obliuioni ergo valebat prius conſtitutio anteqͣꝫ redigeret in ſcriptis. vn̄ ſcriptura ibi poſtea interuenit nō ad validitatem le gis ſed vt ꝯſeruaretur eius memoria. Ad idem addu co ſecundo inſti. de iure naturali in.§. quod principi vbi dicitur ꝙ principi placuit legis hꝫ vigorem. ergo ſola voluntas pͥncipis cum effectū facit legem. eſt alia ſpēs interp̄tationis que ſit ꝑ ꝯſuetudinem. Nam con ſuetudo ē optima legum interpres vt in. c. cū dilectus d̓ conſue. Et iſta interp̄tatio eſt generalis qꝛ extendit̉ ad omnes in quibus viget illa conſuetudo Itē eſt neceſſaria mō p̄dicto ſꝫ non redigitur in ſcriptis. quia ꝯſuetudo ꝯſeruatur memoria hoīm Tercia ſpēs inter p̄tationis ſit ꝑ iudicem nam iudex poteſt interpretari leges qͦ ad cauſas decidendas ꝑ eū vt noͣ. Inn. in. c. cum ſpāli. d̓ appella. facit tex. in aucͣ. iuſturandū quod preſtat̉ ab his. vbi iudex iurat iudicare ẜm ꝙ ſibi vide bitur.ſ. nō ſcd̓m voluntatē ſꝫ ſcd̓m bonū iudiciū infor matū a legibus ⁊ hec interp̄tatio non eſt generalis qꝛ alij iudices non tenent̉ iudicare ſcd̓m ꝙ iſte iudicauit qm̄ nō exemplis ẜꝫ legibus iudicandū ē vt in. l. nemo ff. de ſen. Item hec interp̄tatio iudicis ē neceſſaria qꝛ neceſſario ꝑtes tenent̉ illam ſequi vnde ſnīa trāſit in rem indicatam niſi appellatur vt in. c. qd̓ ad ꝯſultatio nem de re iudicata. Et ē hec īterpretatio in ſcriptis re digenda ſcd̓m gl. ītellige reſpectu ſnīe diffinitiue quā ꝓfert vt in. c. fi. de re iudi. li. vi. Sed ſnīa interlocu toria nō fertur in ſcriptis. ⁊ tamen ꝓpter notoriū cau­ſe eſt redigenda inſcriptis vt in. c. qm̄. de ꝓba. An au tem iudex poſſit interpretari ſuam ſnīam poſtqͣꝫ eam tulit ſi de nouo circa eam oritur aliquod dubium glo. iſta arguit ꝙ ſic ⁊ tene menti in hoc glo. ſed vide latiꝰ per docto. in. c. ex parte. iij. de ꝟ. ſig. plenius ꝑ bar­in. l. ab executore. ff. de appel. vbi concludit ꝙ iſte ma iores iudices poſſunt ⁊ videtur tex. in dicta. l. ab exe cutore de arbitris. An poſſit ſuā ſententiam interpre tari poſtqͣꝫ eam tulit vide per ſpe. in ti. de arbitris.§. fi. v̓. ſed nunquid verbum ⁊ verbo ſequenti ⁊ vide tex. ꝙ non poſſit in. c. cum olim. jͣ. de arbi.§. fi. vbi papa fuit aditus ſuper dubio ſnīe ⁊ non arbi. Et vide qd̓ ibi dixi ⁊ qd̓ noͣ. in. l. ꝗd tamen. ff. de arbi. quarta ſpecies 2