![]()
non ſatis. Ꝙ benefacienti ſi ex hͦ aliqͥd malū p̄ter ſuā voluntatē ꝯtigerit nō imputat̉. xxiij. q. v. de occidendis. in fine. Beneficiū Ꝙ beneficia eccleſie danda ſūt cleri cis qͥbus parentū bona nō ſuffragantur. j. q. ij. clericos. et. c. ſe. Ꝙ illis debentur clericis qui in eccleſia vi gilanter deſeruiūt. j. q. ij. clerici. lxxxvj. diſ. non ſatis. Ꝙ qui parentū bonis ſuſtētari pn̄t ſi bn̄ficia eccleſiaſtica ſuſcipiūt: ſacrilegiū ꝯmit tūt. jͣ. q. ij. clericos. et. c. ſe. et. c. ſi qͥs. Ꝙ p̄latus in bn̄ficio ꝯferēdo potiꝰ dꝫ attēdere vite meritū qͣꝫ cōſanguinitatꝭ gradū viij. q. j. moiſes. Ꝙ ſicut aīa nō viuit corporalit̓ ſine corꝑe: ſic eccleſia nō ꝓficit ſine bn̄ficijs corpora. libus. j. q. iij. ſi qͥs obiecerit. Ꝙ pro bn̄ficio eccleſiaſtico nō paſtillū nec. aliud qͣntumcūqꝫ minimū dari debet. jͣ. qꝛ iij. ſi quis obiecerit. Ꝙ illi qͥ emūt vel vendūt eccleſiaſtica bn̄fi cia ſimoniā incurrūt: et bn̄ficio fruſtrant̉. j. q. iij. ſi qͥs dator. et. c. ſe. Ꝙ quia beneficia eccleſiaſtica domini dei ſunt: ideo vendi nō poſſunt. j. q. iij. ſaluator. ante mediū. Ꝙ clerici crimīoſi bn̄ficijs eccleſiaſticꝭ ſūt p̄uandi. lxxxj. di. ſi qͥs amodo. Ꝙ p̄ſbytero irregulari bn̄ficiū ſuū eccleſie ex diſpenſatiōe ꝯcedit̉. l. di. ſtudeat. Benignitas Ꝙ benignitas nimia n̄ dꝫ reſoluere ſubditos. nec nimia aſperitas ex ulcerare. xlv. di. diſciplīa. et. c. qͥ ſincera. ⁊ c. licet nonnūqͣꝫ. et. c. ſunt nāqꝫ. Ꝙ multa agenda ſunt cū inuitis qͣdā beni gna aſperitate. xxiij. q. j. paratꝰ. circa finē. Ꝙ benignitas ſeruāda eſt ī correctiōe. xxij. q. iiij. ꝙ xp̄s. xlv. di. licet nonnūqͣꝫ. Gigamus Ꝙ bigamꝰ ad ordines eligi nō p̄t. xxxj. q. j. quomō. xxxij. di. ſeriatim. xxxiij. et. xxxiiij. diſt. ꝑ totū. Ꝙ per bigamiam qͥlibet irregularis effici tur. xxxiij. di. maritū. xxxiiij. di. cognoſcamus. et. c. ſe. Ꝙ baptiſmꝰ nō delet irregularitatē bigamie ante cōtracte. xxxiiij. di. ſi qͥs viduam. xxvj. diſt. acutius. et. c. vna. ⁊. xxviij. q. iij. acutius. Ꝙ bigamus nō ꝓmouet̉ hoc eſt ꝓpter defectum ſacramēti. xxvj. di. acutius. ⁊. c. vna Itē ꝓpter p̄rogatiuā ſacerdotalis dignitatꝭ xxvj. di. c. vna. et.§. bigamus. Itē ꝓpt̓ ſuſpitionē future incōtinētie. lxxxij. di. ꝓpoſuiſti. in fine. Item qꝛ talis qͥ matrimonia frequentauit nō pōt eſſe orator caſtitatis. xxvj. di. vna. et.§. bigamus. Ꝙ an ille ſit bigamus qͥ duxit in vxorē quā prius coitu fornicario corrupit virginē. xxx. q. v. qualis. xxiiij. di. p̄cipimus. lj. di. qui in aliquo. xxxij. diſt. nemo. xxxiij. diſt. maritum. Ꝙ ille nō eſt bigamus qui duxit ſponſam alterius nō tn̄ carnaliter a primo cognitat. xxxiiij. di. valentino. Ꝙ bigamus reputat̉ qͥ vxorē ſuā poſt adulterium ſcienter cognoſcit. xxxiiij. diſt. ſi ius. et. c. ſe. Ꝙ qui cōtrahit cū corrupta de facto licet ꝯtrahere nō poſſit de iure tāqͣꝫ bigamus reputat̉. xxviij. di. p̄ſbyter. Ꝙ qͥ credēs ſe cū virgine ꝯtrahere inuenit eā cognoſcēdo corruptā bigamꝰ reputat̉ nec dꝫ ꝓmoueri. lj. di. q̄ ī aliquo Ꝙ cum bigammo pōt diſpēſari ⁊ facilius in ordine ſuſcepto qͣꝫ in ſuſcipiendo. l. diſt. qͥ Cunqꝫ penitens. Ꝙ clericus per bigamiam irregularis effe ctus retinet priuilegium clericale. xxxiiij. diſt. lector. De bigamia require vbi agit̉ de ordine: et vbi agitur de diſpenſatione Olaſphemuſ Ablaſphe mās deum dꝫ penis debitꝭ ſubiacere. xxiij. q. iiij. non inuenit̉. xj. q. iij. imꝑatores. xxv. diſ. qͣlis. Ꝙ ille in ſpm̄ſanctū blaſphemat qͥ ſacris canonibꝰ derogat. xxv. q. j. violatores. Ꝙ verbū dn̄i tūc blaſphemat̉ cū ꝯtemnit̉. xxxii. q. v. cum caput. Ꝙ michael angelus qͥ diabolo noluit inferre blaſphemiā ponit̉ in exempluꝫ ꝙ a maledictiōe puri eſſe debemus. xxxiiij. q. iij. ſi igitur. Ꝙ blaſphemantes baptiſmū xp̄i ꝑ poteſta tes debēt puniri. xxiij. q. iiij. quādo. Ꝙ blaſphemantes exēplo apl̓i ꝑ excōicationē ſathane debēt tradi. xxiiij. q. iij. apo ſtolice. xxiij. q. iiij. qui peccat. an̄ mediū. 