Seite
Neceſſitas facit licitum quod alias nō licet in le­ge. Nam neceſſitas nō eſt ſb̓ lege. Beda ſuꝑ Marcum. extra de reg. iuris. c. Qd̓ nō eſt. extra de ferijs. c. Licet. c. Cōq̄ſtꝰ. Neceſſitas nō habet legem. ſed ip̄a ſibi fa cit legem. j. q. j. Remiſſionem. extra de re gulis iu. Qd̓ nō eſt. extra d̓ ferijs. c. Cō­queſtus. e. de obſer. ieiu. c. Cōſiliū.§. fi. Neceſſitas excuſat ꝑiuriū. extra de iureiu. ran. c. Querelam. Neceſſitas ē duplex. ſīplex vt neceſſe ē oēs hoīes mori. ⁊ ꝯditionis. vt ambulantē neceſſe ē ābulare. xxiij. q. iiij. Nabucho­donoſor.§. Quāuis. Neceſſitatis actus nihil meret̉ vel deme­retur. de pe. di. ij. Si enim. circa mediū. Ieronymus. Neceſſariū cito ſoluit̉. quod aūt volunta te arripit̉: ꝑſeuerat. de cō. di. v. Quicqͥd. Neceſſitate cōceſſa ceſſant ip̄a ceſſante. j. que.j. Qd̓ pro neceſſitate. In argumen­tum trahi nequeunt q̄ ꝓpter neceſſitate aliquauo ſunt conceſſauere. iu. c. In ar­gumentū. libro exto. Negat deum peccator quotiēs per uerſe agere. ij. Exiſti­mant vel eſtimant. Negatur ſapiens ꝑ impientia. intus per iniquitatē. verus per mendacium. ſctūs per turpitudinē. fortis per imbecillitatē Negato vno reliqua concedunt̉. diſ. xxv. Qualis. et ecōuerſo. Ibidem in gloſa. ſu pra. Conceditur. Negans vnū obiectoꝝ: alia tacendo cōfi teri intelligit̉. ẜm Gregoriū ſuꝑ illo Io. iij. Nonne bene dicimꝰ quia ſamarita nus es tu. et de. habes. extra de p̄ſump. cap̄. Nonne bene dicimus. Negatiue poſitiones cum ꝓba­ri poſſunt ꝑ ꝯfeſſionē aduerſarij: ſunt admittende. de cōfeſſis. cap̄. Statuimus. libro ſexto. Negligentia eſt ruditōis no uerca. di. lxxxiij. Nihil. Negligentia rectoꝝ cedit in diſcrimē ſub ditoꝝ. diſtin. xl. Si papa. Negligentie rectoꝝ imputatur culpa ſub ditoꝝ. diſt. lxxxvj. Inferiorum. Negligentia p̄lati et fraus equiparantur extra de offi. archi. c. Ea que. Negligens emendare peccantē: culpā ha bet facientis ⁊ ꝯuincit̉ ꝯſentire: vn̄ eadē pena punit̉. di. lxxxvj. c. Culpā. sͣ. Cor­rectionē. sͣ. Conſentiēs. Negligēs ſuā iuſticiā ei imputat̉. extra de verbo. ſigni. c. Dilecto filio. Negligenti in regimine debet dare ſupe­rior coadiutorem idoneum. de ſupplen. negli. c. Grandi. libro ſexto. Negociari cauſa lucri clericis nō licet. niſi neceſſi tatis cauſa. diſt. lxxxviij. per totum. Ex tra ne clerici vel mo. c. Multa. xxj. q. iij. per totum. Negociari eſt que viluis comparant̉ vel­le carius vendere. di. lxxxviij. Quid eſt. Negociatio nō eſt in ſomala. e. c. Qm̄ nō ē Negocia ſecularia clericis ꝓhibent̉. xxj. q. iij. per totum. Secularia negocia dicūt̉ omnis carnalis ꝯcupiſcētia. extra ne cle rici vel monachi. di. Seci Negocia ſeculatribꝰ modis exercētur ſcꝫ aliquid emendo vt carius vendatur et hoc nō licet clericis. vtis. Negociari cauſa. Secūdo cauſas ſeculares exercē do. ⁊ hoc iterū nō licet eis. niſi ꝓ certꝭ ꝑ ſonis. vt in ꝓpria cauſa vel eccleſie vl̓ mi ſerabilis ꝑſone. extra de poſtulādo. c. cle rici. Tertio ſi ſit procurator vel admini­ſtrator ſeculariū reꝝ. et hoc eis ēt non lꝫ extra ne clerici vel mo. c. Sacerdotibꝰ. ca. Sed nec. Quarto eſt conducere poſ­ſeſſiones a laicis. ⁊ hoc licet eis etiam monachis. extra de decimis. ca. Dilecte Hec gloſa. xxj. q. iij. Ꝙ autem. Negociatorem clericum. ex inope diuitē factum. ⁊ ex ignobili glorioſum. qͣſi quā dam peſtem fuge. di. lxxxviij. c. negocia torem. Ieronymus. Negociator ſiue mercator nunqͣꝫ pōt d̓o placere. ille ſcilꝫ qui rem comparat vt eā integrā vel immutatā vendendo lucret̉ diſ. lxxxviij. Eijciens dominus. Criſo­ſtomus ſuꝑ Mattheū. sͣ. Emens. Negocium dicitur quaſi negans ocium. ſcilicet ſanctum. Et ideo malum et a tē­plo prohibitum. diſ. lxxxviij. Quoniam non cognoui. Auguſtinus. Negocium requirit circūſtantias. sͣ. Fa­ctum vt bene­