Seite
Superioris recurſus ligat manus primi iudicis bal. in. c. ſan cimus quo tēpore mil. ⁊ alex. in.§. arbitroꝝ. iiij. col. ꝓ ſoc. Superior agens pro ſubdito cenſetur vt eius immediatus adminiſtrator card̓. in cle. i. in prin. de ℟ptis. Suꝑioris auctoritas videt̉ excepta in iuramēto. c. veniētes de iureiurā. Frede. de ſenis ꝯſi. lxj. ⁊ sͣ. ꝑiurus ver. vj. Superior adiri dꝫ qui ſnīam reformet ⁊ iteꝝ iudicet Bar. l. ſi vt ꝓponis la. i. in. i. colū. in ver. oppo. ⁊ videt̉. C. quō ⁊ qn̄ in dex. in. l. i. in ver. mō aduerte. C. de ſen. ex pericu. reci. Suꝑior pōt agere ⁊ comparere pro ſe ⁊ ſubditis. c. dilectis ⁊ ibi doc. de appel. l. ſcimus. ⁊ ibi Bar. in. i. col. ⁊ prima. q. in fi. C. de ſacroſan. ecc. ⁊ sͣ. ver. ep̄us circa iudicia per diuerſos uer. ⁊ īfra eo uer. xxix. ⁊ cle. i.§. fi. de iureiurā. et vbi idē dicit in eccleſia. Suꝑior pōt agere contra ſubditos pretēdentes libertatem Inno. in. c. abbate de ver. ſig. ⁊ bar. in. l. ſi prius. vii. q. de oꝑ. no. nū. alexā. in. l. ſi duo in prin. ff. de iureiur. Suꝑior nō pōt punire ſubditū rebellē tꝑe litis pēden. Sed poſt ſic. Bal. in. l. cū aliꝗs in fi. C. de iur. delib. Superior ꝙ nō facit iuſtitiā pōt depredari. Bal. ī aut̓. oīno C. ne vx. ꝓ mar. in. i. col. ꝗ allegat tex. quē dicit melioreꝫ de iure ī c. i. in fi. de mi. vaſal. qui contu. eſt. Superioris factū qd̓ pōt referri ad ius cōe non habet̉ ꝓ diſ pēſatiōe. Bal. in. l. bonoꝝ in. ij. no. C. ꝗ admit. vbi idē dicit ſi fa ctū eius ſit temerariuꝫ. Superior ſupremus dicitur imperator. l. pe. ⁊ ibi Bal. cir ca principium. C. de bo. que li. Suꝑior ꝯcedēs īmunitatē an p̄iudicet ſibi vel ciuitati. bart. in. l. ab oībus in prin. ff. de leg. i. caue quia non loquit̉ in iſtis ter minis. addo gl. in. l. uacuatis. C. de decurio. li. x. ⁊. d. Iaſo. mai. ī l. venia vlti. col. C. de eden. Superior pōt agere ꝓ ſubdito iniuſte moleſtato ꝑ aliuꝫ. c. li. cet cauſam in fi. de proba. ⁊ ſupra eo. v̓. xxij. Itē pōt appellare ꝓ­iniuria ſubditi. sͣ. app. per que. v̓ſi. viii. Superior pōt repetere ſubditū iniuſte detentū ꝑ aliū vt ſu beat onera. l. de iure ad municip. ⁊ Inno. doc. in. c. dilectus ī pri ma col. in glo. in ver. ciuitatis ⁊ ibidē ꝑ Imo. de appel. Glo. or. in ver. pertinēt in. c. auctoritate. de pͥui. in. vj. c. auditis. ⁊ ibi doc. de ap. ⁊ debet libellū cōciꝑe ꝯͣ poſſeſſorē. sͣ. libellus cui ⁊ a quo verſi. xlij. ⁊ no. in. l. i.§. ꝑ hac ⁊ ibi doc. ⁊ bar. ff. de re. vē. vbi alex. ſecus eſſe dicit in fratre vel pari ⁊ sͣ. v̓. agit. v̓ſi. lxij. Suꝑior an agat ꝓ iniuria illata ſubditꝭ ꝑ Inno. ⁊ Imo. ī. c. dilectus in loco de quo ſtatim in ver. ꝓximo. Superioris materiā ſupple. sͣ. verbo iudex ſuꝑior. ⁊ verbo ſubditi per totum. Uperuenire in iudicio poſt concluſ. in cauſa vel poſt ſententiam ſunt paria alex. in. l. ſi mater.§. eandem de except. re. iud. ⁊ abb. in. c. paſtoralis de excep. Upinum denotat actū ⁊ tēpus in quo ali quid fit. bar. in. l. iii.§. minorem in. i. no. ff. de mino. Supinū an̄ facit ꝯditionē. Bart. in. l. i. ad fi. de ꝯdi. ⁊ demon. ꝙ nō niſi ratiōe alterius v̓bi cui adiungitur. Appellectilia domꝰ cōfiſcate veniūt in confiſcatiōe domus Bal. in. l. cū ancillis in. ij. col. C. de īceſt. nup. Bart. ꝯtra ī. l. fi. ff. de ſuppl̓. le. ⁊ sͣ. domus ver. xxxvij. vide Bal. in. l. iii. in. ii. col. ver. ⁊ predicta faciūt ad. q. C. de nau. feno. Suppellectilium appellatione veniūt mole parate ad vſum quotidianū.ſ. ad molendū fabas ⁊ farra. ⁊ ſi. barto. in. l. dolia.§. molas. de fun. inſtru. Itē vaſa criſtallina. sͣ. v̓. criſtallū. v̓. j. Sed an veſtis infra. v̓. veſtis. v̓. iiii. ꝙ nō. Itē an equus vel aſinus. sͣ. v̓. maſſaritie. x. i. ꝙ nō. Itē non arma nec libri nec culcitra in d. v̓. nec horioſum ſeu horologiū. sͣ. v̓. horologiuꝫ. v̓. i. nec tacee ar­gente. l. cū ꝗdā de ſuꝑpelec. le. vide. l. iii. eo. ti. Itē ⁊ candelabrū l. iii. in fi. cū glo. eo. ti. Sed an vaſa infra vas. v̓. i. ꝙ ſic. Suppellectiliuꝫ materiā ſupple in ti. de ſuppel. leg. ⁊ sͣ. ver. maſſarie per totum. Upplicatio ꝗd ſit ⁊ quid differat a pre­cibus ⁊ a petitione. ꝑ In­no. in. c. ex litteris in glo. ſua in. v̓. ſupplicauit de re­ſti. in inte. Supplicatio ē. incerta peto quicquid eſt puſij. Bal. in. l. edi ta. xxiiii. col. C. de eden. Supplicatio equiparatur ſtipulationi in erroribus glo. in. l. ſi librarius. de reg. iur. Bald. in. c. i.§. notandū qui feu. da poſ­in. ij. col. in ver. ⁊ no. ꝙ libellus. Supplicatio porrigi poteſt etiam notario eius ad quem ſuꝑ plicatur. autē. que ſupplicatio: ⁊ ibi Bal. in. i. no. C. de preci. im­pera. offe. ⁊ ibidē per. d. Iaſon. mai. in. ij. notabili. Supplicatio nō niſi ſemel fieri pōt. l. ſi quis. C. de preci. īpe­off. īmo pluries. d. aut. que ſupplicatio. primū tenet Spe. de ſuꝑ pli.§. differt. ad fi. v̓. itē ſemel ⁊ de app.§. quotiēs ver. pe. ⁊ infra eo. ver. xx. ſed īmo dꝫ porrigi tantū ab his quibus nō licet appel lare. Spe. de ſup.§. i. Ange. repe. in reperto. ver. vicarius. ⁊ dat̉ loco tertie ap. in ſpe de ap.§. viii. Supplicatio eſt prohibita oībus caſibus quibus appellatio Bar. Bal. ⁊ doc. ⁊ Pe. de ſuꝫ. in. l. i. C. ne lice. ī vna cauſa ter­ꝓuo. ⁊ Bal. in. l. fi.§. fi. in fi. C. de tēp. ap. Sed Bal. cōtra. in. l. fi. C. de edic. di. adri. tol. ⁊ ibidē ꝑ Pau. de ca. ⁊ Lodo. in rubri­de arbi. ver. ſciendū tamē ꝙ licet addo ꝙ pͥmā partē tenet Cy. in. l. fi. C. vt lite pen. Inno. d. Anto. ⁊ cōmuniter canoniſte in. c. ex litteris de ī īteg. reſti. poſt glo. ⁊ ver. ſupplicauit. Addo etiaꝫ d. Iaſo. mai. in aūt. que ſupplicatio in. vj. col. C. de preci. īpe. of. cū alijs cōcor. ibidē per eū ſignatis. Supplicatio fieri poteſt quādo iudex grauat ante ſententiā diffinitiuā ⁊ appellari nō poteſt propter ſtatutū. in aūt. que ſup­plicatio vbi. no. ⁊ in. l. ſi quis. C. de preci. impera. off. ⁊ in prac. pa pi. de inter locutoria v̓bo. Nos. b. c. ex litteris. de reſti. in inte. Supplicatio debet cōtinere effectū inſtrumēti nō totū teno­rē. l. fi. ⁊ ibi Bar. C. de preci. īpera. offe. ⁊ ibidē. d. Iaſo. may. Supplicatio ⁊ appellatio in quibus differant. glo. in. v̓. ſuꝑ­plicauit. ⁊ doc. in. d. c. ex litteris archi. ii. q. vj. anterioris. Ia. but. in. d. aut. que ſupplicatio. in Spec. de ſup.§. differt aūt ſupplica­tio ꝑ totū. ⁊ ꝑ Inno. in. d. c. ex litteris ī. v. ſupplicauit. Supplicatio nō ſuſpēdit ꝓceſſum Bal. in. l. i. C. vt lit. pen. 10 nec executionē. sͣ. executio el. i. v̓ſi. lxxxviij. ⁊ in Spe. de ſuplica. §. differt circa mediū in. v̓. item ſi dicas. Supplicatio debet porrigi principi non inferiori qui admit­tere non debet. l. i. ⁊ ibi gl. in ver. quēquā circa principiū. C. ſen­reſcin. non po. l. i. ⁊ fi. cum auten. vt li. pen. c. ex litteris de reſtit. in integ. Supplicatio contra ius non valet niſi cauſa diſpenſationis inſerta. l. iii. ⁊ ibi Bal. C. de diſpen. Supplicatio pro remiſſione pene non nocet ſi nulla eſt con­demnatio. vel minor ſit ꝙͣ in ſupplicatione narretur. Bal. in. l. ii. in. ii. no. C. de erro. aduo. Supplicatio ad epiſcopum a ſententia vicarij fieri non po­teſt ſicut nec appellatio archi. in. c. romana in prin. de ap. in. vj. ni­ſi intelligatur ſupplicatio large pro reſtitutione in inte. quia po­teſt ſecundum Inno. in glo. ſua in ver. ſupplicauit ⁊ ibi Io. an. Geminia. ⁊ Sicu. in. d. c. ex litteris in. iii. colum. ⁊ phi. in. d. c. di­lec. ix. q. de app. Supplicatio principi an ⁊ quando ⁊ de quibus fieri poſſit. Barto. in. l. fi. C. vt lit. penden. In Spec. de ſuppli.§. i. ⁊ ſcd̓o. Supplicari non poteſt contra ſententiam que tranſiuit in rē iudicatam ſicut nec appellari. c. cum inter. ⁊ ibi glo. in ver. conſti­tutionis ⁊ doc. de re iud. Supplicare poſt. x. dies non licet ſicut nec appellare. in ſpec. de ap.§. reſtat in prin. ⁊ de ſuppli.§. iiii. in pͥn. caue quia immo di cit ꝙ vſqꝫ ad biennium. bene. Supplicatio ſine impetratōe nō facit penā cōmitti quaſi ſuꝑ plicās dicat̉ ꝯtrauenire alias ſic ſecuta īpetratiōe Pau. de ca. in l. ſi ꝗs maior. C. de tras. vbi ēt dicit reꝗri ꝙ ſupplicans ⁊ īpetrās vſus ſit Reſcripto ⁊ alex. in ꝯſi. xxxiiii. i. parte. Supplicatio non cenſetur ſublata ꝑ ſtatutū ꝙ a tali ſentētia nō poſſit appellari per alex. ꝯſi. lxix. iiii. ꝑte. Supplicatio licet detur contra res his iudicatas tamen non 20 niſi ſemel tantum datur in. Specu. de ap.§. quotiens ver. pe. ⁊ sͣ. eo. verſi. v. Supplicationis cauſam quis examinet. in Spec. de ſuppli­§. i. in. v̓. ſolus tamen princeps. Supplicare quis poſſit ⁊ qualiter. Item. Supplicatio ad quid extendatur. Item. Supplicationis effectus quis ſit in.§. iiii. ⁊. v. eo. ti. Upra id eſt pret̓. l. iij.§. ex conducto.§. ſeruus ff. loca. l. ſi quis ad exhiben. vnde lega­tis. x. ſupra dotem videtur etiam dos legata Bart. in. l. cum ita. ff. de do. prele. Supraſcripta refertur ad proximum precedens capitulum. niſi etiaꝫ ad alia cōmode referri poſſit Bar. in. l. i.§. hoc edicto ff. de poſtul̓. Supraſcriptio inter lineas reddit inſtrumentum ſuſpectum l. ſi vnus. ⁊ ibi Bal. in. ii. no. C. teſta. Supraſcriptio an obliget ſicut ſubſcriptio in aliqua ſcriptu ra priuata Alex. conſi. cxlvii. ij. parte. Urdus an veniat appellatione infirmoruꝫ sͣ. ver. infirmus ver. vl. quod nō. Surdus an ſuccedat in feudū. bal. ī. c. decedenti. vij. col. ver. ⁊ ideo a ſimili ꝗ feu. da poſ. ⁊ ī. c. i. an fur.