Iudicum Ruth milia pugnatores ad bella ꝓintiſſimi. Remā ſerūt itaqꝫ de om̄i numero beniamī qui euade̓ potuerūt et fuge̓ in ſolitudinē ſexcēti viri: ſe derūtqꝫ in petra rēmō mēſibꝰ qͣtuor. Regreſſi aūt filij iſrahel om̄s reliquias ciuitatꝭ a viris vſqꝫ ad iumēta gladio ꝑcuſſer̄t: cūctaſqꝫ vt bes et viculos beniamī vorax flāma ꝯſūpſit. ¶ Capitulum xxj. rauerāt qͦꝫ filij iſrl̓ in maſphaet dixer̄t. Nullꝰ nr̄m dabit filijs beniamī de filiabꝰ ſuis vxorē Ve nerūtqꝫ om̄s ad domū dei ī ſiloet in cōſpectu eiꝰ ſedētes vſqꝫ ad veſperā leua uerūt voceꝫ: et magno vlulatu ceperunt flere dicētes. Quare dn̄e deꝰ iſrl̓ factū eſt hͦ malū in ppl̓o tuo: vt hodie vna t̓bꝰ auferet̉ ex vob̓ Altera aūt die diluculo ꝯſurgētes extruerūt altare: obtulerūtqꝫ ibi olocauſta et pacificas victimas: et dixerūt. Quis nō aſcēdit in exercitū dn̄i de vniu̓ſis t̓bus iſrl̓. Grādi em̄ iuramento ſe ꝯſtrinxerāt cū eſſēt ī maſpha. inter feci eos qui defuiſſent: ductiqꝫ penitencia fili iſrahel ſuꝑ fr̄i ſuo beniamī ceperūt dicere. Ab lata eſt t̓bꝰ vna de iſrl̓. Vn̄ vxores accipiet. Om̄s em̄ ī ꝯmune iurauimꝰ nō daturos nos hijs filias nr̄as. Idcirco dixerūt. Quis eſt de vniu̓ſis t̓dubꝰ iſrl̓. qui nō aſcēdit ad dn̄m in maſpha? Et ecce inuēti ſūt hītatores iabis galaad in illo exercitu nō fuiſſe. Eo qͦꝫ tꝑe cū eſſēt in ſilo nullꝰ ex eis ibi reptꝰ eſt. Miſer̄t itaqꝫ decē milia viros robuſtiſſimos: et p̄cepe rūt eis. Ite et ꝑcutite hītatores iabis galaad in ore gladij. tā vxores ꝙͣ ꝑuulos eoꝝ: ⁊ hͦ erit qd̓ obſeruare debebitꝭ. Om̄e gn̓is maſculini ⁊ mulieres q̄ cognouerūt viros inter ficite: v̓gines reſeruate. Inuēte ſūt de iabis galaad qͣdringēte v̓gines q̄ neſcierūt viri tho rum: et adduxerāt eas ad caſtra in ſilo ī terraꝫ chanaan. Miſerūtqꝫ nūcios ad filios beniami qui erāt īpetra rēmon: et p̄ceper̄t eis vt eos ſuſciperēt in pace. Venerūtqꝫ filij beniamī in illo tꝑe: et date ſūt eis vxores de filiabꝰ iabis galaad: alias aūt non repererūt qͣs ſimilimō traderēt. Vniu̓ſuſqꝫ iſrl̓ valde doluit. et egit penitenciā ſuꝑ int̓fectōne vniꝰ t̓bꝰ ex iſrahel: dixerūtqꝫ maiores natū Quid faciemꝰ reliqͥs qui nō acceperūt vxores? Om̄s in beniamiꝫ femine cōciderūt: ⁊ magna nob̓ cura īgentiqꝫ ſtudio ꝓuidendū eſt: ne vna tribꝰ deleatur ē iſrl̓. Filias em̄ nr̄as eis dare nō poſſumꝰ con ſtricti iuramēto et maledictōe qͣ diximꝰ: maledictꝰ qui dederit de filiabꝰ ſuis vxorē benia min. Ceperūtqꝫ cōſiliū: atqꝫ dixerūt. Ecce ſo lēnitas dn̄i eſt in ſilo aniuerſaria. que ſita eſt ad ſeptētrionē vrbis bethel: ad oriētalē plagam vie que de bethel tēdit ad ſichimā et ad meridiē oppidi lebona. Preceperuntqꝫ filijs beniamī atqꝫ dixerūt. Ite: et latitate ī vneis Cūqꝫ videritꝭ filias ſilo ad ducēdos choros ex more ꝓcedere: exite repēte de vineis et rate ex eis ſingl̓i vxores ſingl̓as: et ꝑgite īter ram beniamī. Cūqꝫ venerint pr̄es eaꝝ ac fra tres ⁊ adu̓ſum vos queri ceꝑint atqꝫ iurgari. dicemꝰ eis. Miſeremini eoꝝ. Nō em̄ rapue rūt eas iure bellāciū atqꝫ victoꝝ: ſꝫ rogātibꝰ vt acciꝑent nō dediſtis: et a vr̄a ꝑte peccatū ē Fecerūtqꝫ filij beniamī vt ſibi fuerat īꝑatuꝫ: et iuxta numerū ſuū rapuer̄t ſibi de hijs que ducebāt choros vxores ſingl̓as: abierūtqꝫ in poſſeſſiōꝫ ſuā edificātes vrbes ⁊ hītātes ī eis Filij qͦꝫ iſrl̓ reuerſi ſūt ꝑ tribꝰ et familias ī ta bernacula ſua In diebꝰ ill̓ nō erat rex in iſrl̓. ſꝫ vnuſquiſqꝫ qd̓ ſibi rectū videbat̉ hͦ faciebꝫ Explicit liber iudicum. Incipit liber ruib. N diebꝰ vniꝰ iudicis qn̄ ilidices p̄erāt facta ē fames in terra Abijt ergo homo de bethleꝫ iuda. vt ꝑegrinaret̉ in regio ne moabidē: cuꝫ vxoſua ac duobꝰ liberꝭ Ip̄e vocabat̉ elimelech ⁊ vxor eiꝰ noemi. et duo filij alter naalō et alt̓ cheliō. effratei de berhleem iuda. Ingreſſiqꝫ regionē moabitidē mo rabant̉ ibi. Et mortuꝰ eſt elimelech maritꝰ noemi: remāſitqꝫ ip̄a cū filijs. Qui acceperūt vxores moabitidas: quarū vna vocabat̉ orpha: alteraqꝫ ruth. Māſer̄tqꝫ ibi decē ānis. et ambo mortui ſūt maalō videlicet et chelio. remāſitqꝫ mulier orbata duobꝰ liberꝭ ac mari to. Et ſurrexit vt in patriā ꝑgeret cū vtraqꝫ nurū ſua de regione moabitidē. Audierat em̄ ꝙ reſpexiſſꝫ dn̄s ppl̓uꝫ ſuū et dediſſꝫ eis eſcas Egreſſa eſt itaqꝫ de loco ꝑegrinacōnis ſue cu vtraqꝫ nurū: et iam in viā reuertēdi poſita in
zum Hauptmenü