Parabole ſalomoniſ Prologus et qͣrtuꝫ qd̓ incedit felicit̓. Leo fortiſſimꝰ beſtia rū: ad nulliꝰ pauebit occurſū. Gallꝰ ſuccinctus lūbos ſuos et aries: nec ē rex qͥ reſiſtat ei: ⁊ qͥ ſtultꝰ apparuei̓t. poſtꝙͣ eleuatꝰ ē in ſb̓ lime. Si em̄ intellexiſſet: ori ſuo impoſuiſſet manuꝫ Qui aūt fo̓tit̉ p̄mit vbe̓a ad illiciendū lac. expͥmit butiꝝ: et qͥ vehement̓ emūgit. ꝙ licit ſāguinē: ⁊ qͥ ꝓuocat iras ꝓduc diſco̓diaſ Caᵐ.vij. Erba lamuel̓ regis. Viſio qͣ erudiuit eū mater ſua. Quid dilecte mis qͥd dilecte vteri mei: qͥd dilecte votoꝝ meo rum. Ne dederꝭ mulieribꝰ ſb̓ſtanciā tuā: et di uicias tuas ad delēdos reges Noli regibꝰ o la muel. noli regibꝰ dare vinū: qꝛ nulluꝫ ſecretū eſt vbi regnat ebrietas. Ne forte bibant ⁊ ob liuiſcant̉ iudicioꝝ: ⁊ mutēt cauſā filioꝝ pau perꝭ. Date ficeraꝫ merētibꝰ: et vinū hijs qͥ amaro ſunt aīo. Bibant et obliuiſcant̉ egeſta tis ſue: et dolorꝭ ſui non recordent̉ amplius. Aperi os tuū muto: ⁊ cauſis omniuꝫ filioꝝ q̄ pertranſeūt. Aperi os tuuꝫ: d̓cerne qd̓ iuſtuꝫ eſt: et vindica inope et pauperē. Aleph. Mu liereꝫ forteꝫ qͥs inueniet. ꝓcul ⁊ d̓ vltimis finibꝰ p̄ciuꝫ eiꝰ. Beth. Cōfidit in ea co̓ viri ſui: et ſpolijs nō indigebit. Gimel. Reddet ei bonū et nō malum: oībꝰ diebꝰ vite ſue. Deleth Queſiuit lanā et linū: ⁊ operata ē ꝯſilio manu um ſuaꝝ He. Facta ē qͣſi nauis inſtitorꝭ: de lōge portās panē ſuū. Vau. De nocte ſurrex it. d̓ditqꝫ p̄daꝫ domeſticis ſuis: ⁊ cibaria ācili ſuis. Zai. Cōſiderauit agꝝ ⁊ emit eū: d̓ fruc tu manuū ſuaꝝ plātauit vineā Heth Accinx it fortitudīe lūbos ſuos: ⁊ roborauit brachiū ſu um Theth Guſtauit et vidit qꝛ bōa ē negociacō eiꝰ: nō extīguet̉ ī nocte luc̓na eiꝰ Ioth Manū ſuā miſit ad forcia: ⁊ digiti eiꝰ app̄hender̄t fuſū Caph Manū ſuā apuit īopi: ⁊ palmas ſuas. extēdit ad pauꝑeꝫ Lamech Nō ti mebit domui ſue a frigore muis: oēs em̄ doneſtici eiꝰ veſtiti ſūt duplicibꝰ Mē Stragula tā veſtē fecit ſibi: biſſus ⁊ purpura veſtim̄tum eiꝰ Nū Mobil̓ in portꝭ vir eiꝰ: qn̄ ſedei̓t cū ſe natoribꝰ t̓re. Samech. Sindonē fecit ⁊ vendi dit: ⁊ cingulū tͣdidit chananeo Ayn Fo̓titudo et d̓cor indum̄tuꝫ eiꝰ: ⁊ ridebit ī die nouiſſimo Phe Os ſuū apuit ſapiēcie: ⁊ lex clemēcie in līgua eiꝰ Sadē Cōſiderauit ſēitas domꝰ ſue: et panē ocōſa nō ꝯmedit Coph Surrexer̄t fi lij eiꝰ et beatiſſimā p̄dicauer̄t: vir eiꝰ ⁊ lauda uit eā Res Al̓te filie ꝯgreganer̄t diuicias: tu ſuꝑ greſſa es vniu̓ſas. Syn Fallax gr̄a: va na eſt pulcritudo: ml̓ier timēs dn̄m ip̄a lauda bit̉ Thau Date ei d̓ fructu manuū ſuaꝝ: et laudent eā in portꝭ opera eiꝰ. Incipit prologus in eccleſiaſten. Emini me an̄ hͦ ferme qͥnquen nium. cum adhuc rome eſſem ⁊ eccl̓iaſten ſācte bleſille lege rem vt eaꝫ ad ꝯtemptū mundi huiꝰ ꝓuocarēt om̄e qd̓ in mū do cerneret putaret eſſe ꝓ nichilo. rogatū ab ea: vt in morē ꝯmētarioli. obſcura queqꝫ diſſe rere: vt abſqꝫ me poſſet intellige̓ que legebat Itaqꝫ qm̄ in ꝓcinctu nr̄i oꝑis ſb̓ita mo̓te ſub tracta ē. ⁊ vbi nō meruimꝰ o paula ⁊ euſtoci ium talē vite nr̄e habere ꝯſortē: tanto vulnere tūc ꝑcuſſus obmutui: nūc ī bethleē poſitꝰ. anguſtiore videlicꝫ ciuitate. ⁊ illiꝰ memorie ⁊ vob̓ reddo qd̓ debeo. Hoc breuiter āmonenſ qd̓ nulliꝰ auctoritatē ſecutꝰ ſum: ſꝫ d̓ hebreo trāſferens maxime ſeptuaginta interpretū cō ſuetudini me cooptaui: ī hijs dūtaxat q̄ noml̓tū ab hebraicis diſcrepabāt. Interdū aqͥle qͦꝫ et ſymachi et theodocōis recordatus ſū: vt nec nouitate nimia. lectorꝭ ſtudiū d̓terrereꝫ: nec rurſū ꝯtͣ ꝯſcienciā meā fōte veritatꝭ omiſſo: opinionū riuulos ꝯſectarer. Explicit ꝓlogꝰ. Incipit liber eccleſiaſtes. erba eccl̓iaſtes. fi lij dd̓ regis ihrl̓m Vanitas vanita tū dixit eccleſiaſteſ: vanitas vanitatū ⁊ oīa vani tas. Quid habet ampliꝰ hō d̓ vni u̓ſo labore ſuo qͦ laborat ſub ſoleGn̓atio preterit et gn̓atio aduenit: terra autē in eternū ſtat. Orit̉ ſol et occidit. et ad locuꝫ ſuū reu̓tit̉: ibiqꝫ renaſcēs girat ꝑ meridiem: et flectit̉ ad aqͥlonem. Luſtrans vniuerſa. incir cuitu pergit ſpiritꝰ: et in circulos ſuos reu̓titur
zum Hauptmenü