Cantica. Canticorum cōſcripſit ẜmones rectiſſimos: ac veritate ple nos. Verba ſapiēciū ſic̄ ſtiml̓i: ⁊ qͣſi claui ī altū d̓fixi: q̄ ꝑ mgr̄oꝝ ꝯſiliū data ſūt a paſtore vno. Hijs āpliꝰ fili mi ne reqͥras. Faciēdi plu res libros nullꝰ ē finis: frequenſqꝫ meditacō. carnis afflictio ē. Fineꝫ loq̄ndi parit̓ oēs audiamꝰ. Deū time: et mādata eiꝰ obẜua hoc eſt om̄is hō. Cuncta que fiūt adducet deꝰ in iudiciū ꝓ om̄i errato: ſiue bonū ſiue maluꝫ ſit Incipiunt cantica canticoꝝ Ca. j. Sculet̉ me oſcu lo orꝭ ſui. Quia meliora ſūt vbera tua vino: fragrācia vngētꝭ op timis. Pleū effu ſū nomē tuū: id̓o adoleſcentule dilexer̄t te. Trahe me poſt te. Cur remꝰ in odorē vnguētoꝝ tuoꝝ. Introdux it me rex īcellaria ſua. Exultabimꝰ et letabim in te: memores vbeꝝ tuoꝝ ſuꝑ vinuꝫ. Recti diligūt te. Nigra ſū ſꝫ formoſa filie ihrl̓m. ſic̄ tabernacl̓a cedar: ſic̄ pelles ſalomōis. Nolite me ꝯſiderare ꝙ fuſca ſim: qͥa decolorauit me ſol. Filij mr̄is mee pugnauer̄t ꝯtͣ me: poſue rūt me cuſtodē vineis. Vineā meā nō cuſtodi ui. Indica mͥ quē diligit aīa mea. vbi paſcas vbi cubes in meridie: ne vagari incipiā pꝰ greges ſodaliū tuoꝝ. Si ignoras te opulcerrima int̓ mulieres: egredere et abi poſt veſtigia gregū et paſce hedos tuos iuxta tabernacula paſtoꝝ Eqͥtaui meo incurribꝰ pharaonis. aſ ſimilaui te amica mea. Pulcre ſūt gene tue ſi cut turturꝭ: collū tuū ſic monilia Murenulaſ aureas faciemꝰ tibi: v̓micl̓atas argento. Cuꝫ eſſet rex in accubitu ſuo: nardꝰ mea dedit odo rē ſuū. Faſciculꝰ mirre dilectꝰ meꝰ mͥ. inter v bera mea ꝯmorabit̉. Botrꝰ cipri dilectꝰ meꝰ michi. in vineis engaddi. Ecce tu pulcͣ es amica mea: ecce tu pulcra: oculi tui columbarum. Ecce tu pulcer es dilecte mi. et decorus Iectulꝰ noſter floridꝰ: tigna domoꝝ noſtrarum cedrina: laquearia noſtra cipreſſima. ¶ Caᵐ.ij. So flos cāpi: et liliū ꝯualliuꝫ. Si cut liliū int̓ ſpīas: ſic aīca mea in ter filias. Sic̄ malꝰ int̓ lingna ſiluaꝝ: ſic dilectꝰ meꝰ inter filios Sub vmbra illiꝰ queꝫ d̓ſiderauerā ſedi: ⁊ fruc tus eius dulcis gutturi meo. Introduxit me rex in cellā vinariā: ordinauit in me caritateꝫ Fulcite me floribꝰ. ſtipate me mal̓: qꝛ amore langueo. Leua eiꝰ ſb̓ capite meo: et dextera illiꝰ amplexabit̉ me Adiuro vos filie ihrl̓m. ꝑ capreas ceruoſqꝫ campoꝝ: ne ſuſcitetꝭ neqꝫ vigilare faciatꝭ dilectam: qͦ aduſqꝫ ip̄a velit Vox dilecti mei. Ecce iſte veīt ſaliēs in mon tibꝰ: trāſiliēs colles. Simil̓ ē dilectꝰ meꝰ capree hynuloqꝫ ceruoꝝ. Enip̄e ſtat poſt parietē noſtꝝ. reſpiciēs ꝑ feneſtras: ꝓſpiciēs per cācellos. En dilectꝰ meꝰ loqͥt̉ mͥ Surge ꝓpe ra amica mea. colūba mea. formoſa mea ⁊ veni Iā em̄ hiemps tranſit: ȳberabijt et receſſit. Flores apparuer̄t ī t̓ra nr̄a: tēpꝰ putacōis ad venit. Vox turturꝭ audita ē in terra noſtra: fi cꝰ ꝓtulit groſſos ſuos: vinee florētes d̓der̄t odorē ſuū Surge ꝓpera aīca mea ſpecōſa mea ⁊ veni colūba mea in foramībꝰ petre in cauerna macerie. On̄de mͥ faciē tuā: ſonat vox tua ī auribꝰ meis. Vox em̄ tua dulcis: ⁊ facies tua d̓cora. Capite nob̓ vulpes ꝑuulas: q̄ d̓moliū tur vineas. Nā vinea nr̄a floruit. Dilectꝰ me us mͥ et ego illi: qͥ paſcit̉ inter lilia: donec aſpiret dies. et inclinēt̉ vmbre. Reu̓tere: ſimil̓ eſto dilecte mi capree hynuloqꝫ ceruoꝝ: ſuꝑ ¶ Caᵐ iij. mōtes bethel N lectulo meo ꝑ nocteꝫ q̄ſiui qͣꝫ diligit anima mea. Queſiui illuꝫ: et nō inueni. Surgā et circuibo ciuitatē ꝑ vicos ⁊ plateas: queram queꝫ diligit aīa mea. Queſiui illum: et non in uem. Inuenerunt me vigiles: qͥ cuſtodiunt ci uitateꝫ. Nū queꝫ diligit anima mea vidiſtiſ: Paululū cū pertranſiſſē eos: inueni queꝫ diligit aīa mea. Tenui eū. nec dimittā: donec in troducā illū in domū mr̄is mee: et in cubicl̓m genitricis mee. Adiuro vos filie iheruſalē per capreas c̓uoſqꝫ capoꝝ: ne ſuſcitetꝭ neqꝫ vigilare faciatꝭ dilectā: donec ip̄a velit Que ē iſta q̄ aſcēdit ꝑ deẜtuꝫ. ſic̄ virgula fumi ex aroma tibꝰ mirre et thurꝭ: et vniu̓ſi puluerꝭ pigme tarij: En lectulum ſalomōis ſexaginta fortes
zum Hauptmenü