Prologus Epl̓a ad corinthios prima qͦ ſcripſi epl̓am ī dn̄o. Salutat vos gaius ho ſpes meus: ⁊ vniu̓ſe eccl̓ie. Salutat vos era ſtꝰ archariꝰ ciuitatꝭ: et qͣrtꝰ frater. Gr̄a domini noſtri ih̓u criſti cū oībꝰ vob̓ amē. Et au tem qͥ potens ē nos ꝯfirmare iuxta euangelium meū et p̄dicacōem ih̓u xp̄i: ſcd̓m reuelacōnem miſterij temporibꝰ eterniſ taciti qd̓ nunc patefactū ē ꝑ ſcripturas ꝓphetarū ſcd̓ꝫ p̄ceptū eterni dei ad obedicōꝫ fidei ī cūctis gē tibꝰ cogniti ſoli ſapienti deo ꝑ ih̓m xp̄m: cui honor et gl̓a ī ſecula ſeculorum amenExplicit epiſtola ad romanos. Incipit pro logus in epiſtolam ad corinthioſ. Orinthij ſunt achaici: et hij ſimilit̓ ab apoſtolo audierūt verbum ve ritatis: et ſubuerſi ſunt multipharie a fale apo ſtolis. Quidam a philoſophie v̓boſa eloquē cia: alij ſecta legis iudaice inducti ſūt. Hos reuocat apoſtolꝰ ad veram fidem et euange licam ſapienciam: ſcribens eis ab epheſo per thimotheum. NoExplicit prologꝰ. Incipit epi. oīa ad corin thios prima. Aulꝰ vocatꝰ apo ſtolꝰ ih̓u xp̄i per voluntatem dei et ſoſtenes frat̓ eccleſie dei que eſt corinthi: ſāc tificatis in criſto iheſu vocatis ſāc tis: cum omnibus qui inuocāt nomen domini noſtri iheſu criſti in omni loco ipſorum et noſtro. Gracia vob̓ ⁊ pax a d̓o patre noſtro: et dn̄o iheſu criſto Gracias ago deo meo ſemper ꝓ vob̓ in gracia dei que data eſt vob̓ in xp̄o iheſu: quia in omnibꝰ diuites facti eſtis in illo ī omni verbo et in omniſciencia: ſicut teſtimonium xp̄i confirmatum eſt ī vob̓ vt nichil nob̓ deſit in nulla graciaexſpectantibꝰ reuelacōem domini noſtri iheſu criſti: qͥ et confirmabit vos vſqꝫ in finem ſine crimine: in die aduentꝰ dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i Fide lis deꝰ: ꝑ quē vocati eſtis in ſocietatē filij eiꝰ ih̓u xp̄i dn̄i nr̄i. Obſecro aūt vos fr̄es ꝑ nomē dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i: vt idip̄m dicatꝭ omnes: et non ſint ī vob̓ ſciſmata. Sitis aūt ꝑfecti in eodē ſenſu: et ī eadē ſciencia. Significatū eſt em̄ mͥ d̓ vob̓ fratres mei ab hijs qͥ ſūt clos: qꝛ ꝯtencōes ſūt īterros Hoc aūt dico: quod vnuſqͥſqꝫ vr̄m dicit. Ego qͥdeꝫ ſū pauli: ego aūt apollo. ego vero cephe: ego aūt xp̄i. Di uiſus ē criſtꝰ. Nunqͥd paulꝰ crucifixꝰ ē pro vob̓: aut ī nomīe pauli baptizati eſtis. Gracias ago d̓o meo ꝙ neminē vr̄m baptizaui. niſi criſpū ⁊ gaiū: ne qͥs dicat ꝙ ī nomīe meo baptizati eſtis Baptizaui aūt et ſtephane do mū: cēteꝝ neſcio ſi quē aliū vr̄m baptizaue rim Nō em̄ miſit me xp̄s baptizare ſꝫ euāge lizare: nō in ſapiēcia v̓bi: vt nō euacuet̉ crux xp̄i. Verbū em̄ crucis pereuntibꝰ qͥdem ſtulti cia ē: hijs aūt qͥ ſalui fiūt id ē nob̓ virtꝰ dei ē Sriptū ē em̄ Perdam ſapienciā ſapienciū: ⁊ prudenciā prudenciū reprobabo. Ibi ſapienſ vbi ſcriba: vbi inquiſitor huiꝰ ſeculi. Nōne ſtultā fecit deꝰ ſapienciā huiꝰ mūdi: Nā qꝛ ī dei ſapiencia nō cognouit mundꝰ ꝑ ſapienciā deū: placuit deo ꝑ ſtulticiā p̄dicacōis ſaluoſ facere credentes. Qm̄ et iudei ſigna petūt: et greci ſapienciā q̄rūt Nos aūt p̄dicamꝰ xp̄m crucifixum: iudeis qͥdē ſcandalū. gentibꝰ aūt ſtulticiā: ipſis aūt vocatis iudeis atqꝫ grecis. xp̄m dei virtutē ⁊ dei ſapienciā. Quia qd̓ ſtul tum ē dei. ſapienciꝰ ē hoībꝰ: et qd̓ infirmū eſt dei: forciꝰ ē hoībꝰ. Videte em̄ vocationē vr̄aꝫ fratres: qꝛ nō multi ſapientes ſcd̓m carnē no multi potentes non multi nobiles: ſꝫ q̄ ſtulta ſūt mūdi elegit deꝰ vt ꝯfundat ſapientes: ⁊ īfirma mundi elegit deꝰ vt ꝯfundat forcia. et ignobilia mūdi et ꝯtemptibilia elegit deꝰ et ea q̄ nō ſūt. ut ea que ſūt deſtrueret: vt nō gloriet̉ oīs caro ī ꝯſpectu eiꝰ. Ex ip̄o autem vos eſtis ī xp̄o ih̓u: qͥ factꝰ ē nob̓ ſapiēcia et iuſticia et ſāctificaco et redēptō: vt quēadmo dū ſcriptū ē: qͥ gloriat̉ ī dn̄o gloriet̉. ¶ Capitulum I T ego cū veniſſeꝫ ad vos fra tres: veni nō ī ſb̓limitate ſer mōis aūt ſapiēcie. ānūciā vob̓ teſtimoniū xp̄i. Nō em̄ iudica ui me ſcire aliqͥd inter vos niſi
zum Hauptmenü