Epiſtola ſecunda ad theſſalonicenſeſ Argumentum reuelet̉ in ſuo tꝑe. Nam miſterium iaꝫ opera tur iniqͥtatꝭ: tm̄ vt qͥ tenet nūc. teneat: donec de medio fiat. Et tūc reuelabit̉ ille iniquꝰ qͣꝫ dn̄s ih̓s interficiet ſpū orꝭ ſui: ⁊ deſtruet illuſtratione aduentꝰ ſui. eū cuiꝰ ē aduentus ſecū dum operationeꝫ ſathane in omni v̓tute ⁊ ſig nis et prodigijs mendacibꝰ et in omni ſeductione iniquitatꝭ hijs qui pereunt: eo ꝙ carita tem veritatꝭ non receperunt vt ſalui fierent. Ideo mittet illis deus operationem errorꝭ vt credant mendatio: vt iudicētur omnes qͥ nō crediderunt veritati: ſed conſenſerunt iniquitati. Nos autem debemꝰ gracias agere deo ſē per pro vobis fratres dilecti a deo: ꝙ elegerit nos deus primicias in ſalutem in ſanctificatio ne ſpūs et ī fide veritatꝭ: in quā ⁊ vocauit vos ꝑ euāgelium nr̄m ī acqͥſicōe gl̓e dn̄i nr̄i iheſu xp̄i. Itaqꝫ fr̄es ſtate: et tenet tͣdicōes qͣs didiciſtis: ſiue ꝑ ẜmonē ſiue ꝑ epl̓aꝫ nr̄aꝫ. Ipſe aūt dn̄s nr̄ ih̓s xp̄s et deꝰ et pater nr̄ qͥ dilexit nos. et dedit ꝯſolacōeꝫ eternā et ſpem bonam in gr̄a exhortet̉ corda vr̄a: et ꝯfirmet ī omni oꝑe et ẜmone bono. ¶ Capitulum.iij. E cetero fratres orate pro nobis vt ſermo dei currat ⁊ clarificetur ſicut et apud vos: et vt liberemur ab importunis ⁊ malis hominibꝰ I Non enim omnium eſt fides. Fidelis autem dominus eſt qui ꝯfirmabit vos: et cuſtodiet a malo. Cōfidimꝰ aūt de vob̓ fr̄es ī dn̄o: qm̄ q̄ p̄cipimꝰ et facitꝭ: et facietꝭ. Dn̄s auteꝫ diri gat corda vr̄a ī caritate dei: ⁊ paciēcia xp̄i. De nūciamꝰ autē vob̓ fr̄es ī nōie dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i: vt ſb̓trahatꝭ vos ab omni fr̄e ābulāte inordi nate: et nō ſcd̓m tͣdicōem quaꝫ acceper̄t a nob̓ Ip̄i enī ſcitꝭ quemadmoduꝫ oporteat imitari nos: quoniā nō inqͥeti fuimꝰ int̓ vos neqꝫ gͣtꝭ panē māducauimꝰ ab aliqͦ: ſꝫ ī labore ⁊ ī fatigacōe nocte et die operātes: ne quē vr̄m grauaremꝰ. Nō qͣſi non habuerimꝰ poteſtateꝫ: ſꝫ vt noſmetipſos formā daremꝰ vob̓ ad imita dum nos. Naꝫ et cum eſſemꝰ apud vos hͦ de nunciabamꝰ vob̓: quoniam ſi qͥs nō vult ope rari: nec manducet. Audiuimꝰ enim int̓ vos quoſdaꝫ ambulātes inqͥete nichil operātes: ſꝫ curioſe agētes. Hijs aūt qͥ eiuſmodi ſūt denun tiamꝰ et obſecramꝰ in dn̄o iheſu xp̄o vt cum ſilencio operātes: ſuū panē manducent. Vos autē fr̄es nolite deficere benefacientes. Quod ſi quis nō obedit verbo nr̄o ꝑ epl̓aꝫ hūc nota te: et nō ꝯmiſceāni cuꝫ illo vt ꝯfundantur. Et nolite quaſi inimicum exiſtimare: ſed corripite vt fr̄em. Ip̄e aūt deꝰ pacis det vob̓ pacē ſēpiternam in omni loco. Dn̄s cum omnibꝰ vo bis. Salutatio mea manu pauli: quod eſt ſig num in omni epiſtola. Ita ſcribe. Gr̄a dn̄i no tri iheſu xp̄i cum omnibus vobis amen. Explicit epl̓a ſecūda ad theſſalonicenſe. In cipit argumentū ī epl̓aꝫ pͥmaꝫ ad thimotheū Himotheuꝫ inſtruit ⁊ do cet de ordinatione epiſcopatus et dyaconij. et omnis eccleſiaſtice diſci pline: ſcribens ei a laodicia per tychicum dyaco nem. Explicit argumentum. Incipit epiſtola ad thimotheum prima. Capitulum.j. Aulus apoſtolus iheſu criſti ſecundum imperiū dei ſaluatoris noſtri ⁊ cri ſti iheſu ſpei noſtre: thimotheo dilecto filio in fide: gr̄a et miſericordia et pax a deo patre ⁊ xp̄o ih̓u dn̄o nr̄o. Sic rogaui te vt remeares ephe ſi cum irem in macedoniaꝫ. vt de nunciares qͥ buſdaꝫ ne aliter docerent: neqꝫ intenderent fa bulis et genealogijs interminatis: que queſti ones preſtant magis quaꝫ edificacōeꝫ dei q̄ ē in fide. Finis autē precepti ē caritas: de corde puro. et ꝯſciēcia bona: et fide nō ficta. A quibꝰ qͥdaꝫ ab errātes ꝯu̓ſi ſūt ī vaniloquium: volen tes eſſe legis doctores nō intelligētes neqꝫ q̄ loquuntur: neqꝫ de quibꝰ affirmāt. Scimꝰ autem qꝛ bona eſt lex ſi qͥs ea legitime vtat̉: ſci ens hͦ quia lex iuſto nō eſt poſita ſed iniuſtis et non ſubditis: impijs ⁊ peccatoribꝰ ſceleratꝭ et contaminatꝭ patricidis et matricidis homici dis fornicarijs maſculorum cōcubitoribꝰ. pla giarijs mendacibus et ꝑiuris: et ſi quid aliud
zum Hauptmenü