Apoca lipſiſ T vidi: et ecce agnꝰ ſtabat ſupͣ mōtē ſyon: et cū eo cētū qͣdragm taqͣtuor milia habētes nomē eiꝰ et nomē pr̄is eiꝰ ſcriptū ī frōtibꝰ ſuis Et audiui vocē de celo tāꝙͣ vocē aqͣꝝ ml̓taꝝ et tāꝙͣ vocē tonitrui magniet vocē ꝙͣ audiui ſic̄ cytharedoꝝ cytharizāciū ī cytharꝭ ſuis. Et cātabāt qͣſi cāticū nouū an̄ ſe dē et an̄ qͣtuor aīalia et ſeniores: et nemo poterat dice̓ cāticū n̓ illa centum qͣdragintaqͣtuor mi lia qͥ empti ſūt de t̓ra. Hij ſūt qͥ cū mulieribꝰ nō ſūt coinqͥnati: v̓gines enī ſūt. Hij ſecūt̉ agnuꝫ qͦcūqꝫ ierit. hij empti ſūt ex oībꝰ pͥmicie deo et agno: et ī ore eoꝝ nō ē inuētuꝫ mēdaciū. Sine macula enī ſūt an thronū dei. Et vidi alteꝝ ā gelū volāteꝫ ꝑ mediū celū. habēteꝫ euāgelium eternū: vt euāgelizaret ſedētibꝰ ſuꝑ t̓rā ⁊ ſuper om̄eꝫ gēteꝫ et tribu et līguā ⁊ ppl̓m: dicēs magna voce. Timete dn̄m et date illi honorē: qꝛ ve nit hora iudicij eiꝰ: ⁊ adorate eū qͥ fec̄ celū ⁊ t̓rā mare et fōtes aqͣrū. Et aliꝰ āgelꝰ ſecutꝰ eſt di cens. Cecidit cecidit babilō illa magna: q̄ a vi nō ire fornicacōis ſue potauit oēs gētes Et ter ciꝰ āgelꝰ ſecutꝰ eſt illos dicēs voce magna Si qͥs adorauei̓t beſtiā et ymaginē eiꝰ et accepei̓t ca racterē ī frōte ſua aūt ī manu ſua: h̓ bibet de vinō ire dei qd̓ mixtū ē me̓o ī calice ire ip̄iꝰ Et cru ciabit̉ igne ⁊ ſulphure ī ꝯſpectu āgeloꝝ ſācto rum: ⁊ an̄ ꝯſpectu agni Et fumꝰ tormētoꝝ eo rū aſcēdet ī ſcl̓a ſeculoruꝫ. Nec habēt reqͥeꝫ die ac nocte qͥ adorauer̄t beſtia ⁊ ymaginē eiꝰ: et ſi qͥs accepei̓t caracterē noīs eiꝰ Hic ſapiēcia ſācto rū ē: qͥ cuſtodiūt mādata dei et fidē ih̓u. Et audiui vocē de celo dicēteꝫ mͥ. Scribe. Beati mor tui: qͥ ī dn̄o moriūt̉. Amodo iā dicit ſpūs: vt re qͥeſcāt a laboribꝰ ſuis. Oꝑa enī illoꝝ ſecūt̉ illos. Et vidi. et ecce nube cādidā: et ſupͣ nubē ſe dēteꝫ ſimilē filio hoīs habēteꝫ in capite ſuo coro nā aureā: et ī manu ſua falcē acutā. Et aliꝰ āge lus exiuit de tēplo: clamās voce magna ad ſedē tem ſuꝑ nubē. Mitte falcē tuā et mēte: qꝛ venit hora vt metat̉: qm̄ aruit meſſis t̓re. Et miſit qͥ ſedebat ſuꝑ nubē falcē ſuā ī t̓rā: et meſſuit ī t̓raꝫ Et aliꝰ āgelꝰ exiuit d̓ tēplo qd̓ ē ī celo: habēs et ip̄e falce acutā. Et aliꝰ āgelꝰ exiuit de altari qͥ habebat poteſtatē ſupͣ ignē et aquā: et excla mauit voce magna ad eū qͥ hēbat falcē acutaꝫ dicēs. Mitte falcē tuā acuta et videmia botros vinee t̓re: qm̄ mature ſūt vue eiꝰ. Et miſit angelꝰ falcē ſuā acutā ī t̓rā: et vindemiauit vineā t̓re: ⁊ miſit ī lacū ire dei magnū. Et calcatꝰ ē lo cus extͣ ciuitatē: et exiuit ſāguis de lacu vſqꝫ ad frenos eqͦrū ꝑ ſtadia milleſexcenta. Capitulum.xv. T vidi aliud ſignū in celo mag nū et mirabile: āgelos ſeptē ha bētes plagas ſeptē nouiſſimas: qm̄ ī ill̓ ꝯſūmata ē ira dei. Et vi di tāꝙͣ mare vitreū mixtū igne ⁊ eos qͥ vicer̄t beſtiā et ymaginē eiꝰ ⁊ numerū no minis eiꝰ ſtantes ſup̄ mare vitreū: habētes cytharas dei ⁊ cātātes cāticū moyſi ẜui dei ⁊ cāticū agni dicētes. Magna ⁊ mirabilia ſūt oꝑa tua dn̄e deꝰ oīpotens: iuſte et vere ſunt vie tue dn̄e rex ſeculoꝝ. Quis nō timebit te dn̄e: et magnificabit nomē tuū: Quia ſolꝰ piꝰ es: qm̄ oēs gētes veniēt ⁊ adorabūt ī ꝯſpectu tuo: qm̄ iudi cia tua māifeſta ſūt. Et pꝰ hͨ vidi. et ecce aptuꝫ ē tēplū tab̓nacl̓i teſtimonij ī celo Et exier̄t: ſep tem āgeli habētes ſeptē plagas de tēplo: veſtiti lapide mūdo et cadido: ⁊ p̄cicti circa pectora zonis aureis. Et vnū de qͣtuor aīalibꝰ dedit ſep tem āgel̓ ſeptē fialas aureas: plenas iracundie dei viuētꝭ ī ſcl̓a ſcl̓orū. Et impletū ē templū dei fumo a maieſtate dei et de v̓tute eiꝰ: ⁊ nemo poterat introire ī templū: donec ꝯſūmarēt̉ ſeptē plage ſeptē āgeloꝝ Caᵐ.xvj. T audiui vocē magnā de tēplo dicēteꝫ ſeptē angel̓. Ite: et effū dite ſeptē fialas ire dei in t̓rā Et abijt pͥmꝰ āgelꝰ et effudit falaꝫ ſuā ī t̓rā: et factū ē vulnꝰ ſuum et peſſimū ī hoīes qͥ habebāt caracterē beſtie: ⁊ ī eos qͥ adorauer̄t beſtiā et ymaginē eiꝰ. Et ſcd̓ꝰ āgelꝰ effudit fialā ſuaꝫ ī mare: et factꝰ ē ſāguis taꝙͣ mortui: et oīs aīa viuēs motua ē ī mari Et terciꝰ effudit falā ſuaꝫ ſuꝑ flumīa et ſuꝑ fōteſ aqͣꝝ: ⁊ factꝰ ē ſāguis. Et audiui angelū aqͣrū dicentē. Iuſtꝰ es dn̄e qͥ es ⁊ qͥ eras ſāctꝰ qͥ hͦ iudicaſti: qꝛ ſāguīeꝫ ſāctorū ⁊ ꝓph̓arū effuder̄t: et ſāguīeꝫ eis dediſti bibē. Digni enī ſūt. Et audiui alteꝝ dicētē. Eciā dn̄e deꝰ oīpotēs: vera ⁊ iuſta iudicia tua. Et qͣrtꝰ angelꝰ effudit fialam ſuā ī ſolē: et datū ē illi eſtu afflige̓ hoīes ⁊ igni Et eſtuauer̄t hoīes eſtu magno: et blaſphema uerunt nomen dei habentꝭ poteſtatem ſuꝑ haſ
zum Hauptmenü