Enerabili viro do mino. Iacobo de yſenaco. Menar­dus ſolo noīe mo nachus vtinā xp̄i ſeruꝰ Rogatꝰ nu per a vob̓. In lo­co ſolitudīs mee Quatenus aliquā gn̓alē cōpendio ſam libroꝝ biblie ꝯſcriberē noticiā. Idcirco a more vr̄i adiutorio dei faciliꝰ. breuiꝰ. et me liꝰ ꝓut potui ꝯſcripſi amicabilit̓ poſtulaſtis oīa tāgendo generalit̓ ſꝫ aliqͣ ꝯſcribēdo ꝑti cularit̓ tn̄ ex corde ſtudioſe ſi īſpexei̓s mag fructū ſine dubio ex hinc trahere poteris. Voniā ſicut ait venerabil̓ pr̄ bea tus bernhardus in libro ſuaꝝ templacionū ſic dicens. Sicut aīa rudis et carnal̓ de multis facit pau ca ita aīa ꝯtēplatiua et ſpūalis de paucis extra­hit multa Propterea cōmentator auerrōis in methaphiſica ſua dicit. multomelius ē ſcire de rebꝰ nobilibꝰ modicū qͣm de ignobilibꝰ mul . Modo ita ē ſacra ſcriptura excedit om̄eꝫ ſciēciā mūdi Quia om̄s alie ſcīe ſūt de creaturꝭ Iſta aūt ſcīa creatorē facit ꝯgnoſcere. Et ſola iſta ſcīa nulla alia ducit hoīem ad vitā beatā que ē ſola vita ſimplicit̓ qꝛ mortē neſcit. Id̓o dixit ſaluato ad legiſperitos. jo. v. ſcrutamini ſcripturas in quibꝰ putatis vos vitā eternā ha bere. Nec ē dubiū qͥn ad vitā ꝑducat beatā cum ſit qd̓dā inſtrumētū ꝑueniendi ad eternā felici tatē. Et eciā finis huiꝰ ſcīe beatitudo eterna ē. quā ſine dubio ꝯſequūtur om̄s ſane intelligen tes Et ſcd̓ꝫ ſanū ipſiꝰ ītellectū pie viuētes. ſcd̓m d̓r ecc̄. xxxiiij. Qui elucidant me vitaꝫ eternā habebūt. Itē petrꝰ de riga ī aurora ſua eciā ſic dicit oīs ſcriptura cuiꝰ deꝰ aucto ē. tinet ī ſe precepta ꝓhibicōes. cōminacōnibꝰ terret allicit ꝓmiſſis. Precipit enī bonū. hibet malū. cōminat̉ penā. ꝓmittit gloriam Eciā docto egregiꝰ Augꝰ. ſuꝑ geneẜ ad lr̄aꝫ dicit. maior eſt huiꝰ ſcripture autoritas quā oīs humani īgenij ꝑſpicacitas. Propterea cuꝫ circa vtilia ſtudere debemꝰ vt videamꝰ quid ſit vtile filijs hoīm. ſine dubio nichil vtiliꝰ ī hac vita hoībꝰ. niſi ſcire et cognoſce̓ illū a depen­det celū cūcta viſibilit̓ ī eo ſb̓ſiſtūt. ymmo ſcd̓ꝫ apl̓m. Ex quo oīa. In quo oīa. Ipſi lauſ et gloria in ſecula. Anc igit̉ ſcīam docet ſcriptura in iſto ſacro ſancto et catholico libro bibliotera dicit̉ Vn jero. O ſtu dioſa aīa ſcripturaꝝ ſacraꝝ in ebriaris dulcedine. que ipſiꝰ epularis delicijs illiꝰ irriguis oblectaris cum ꝯſpicis in ea cō­tuberniū dei maieſtatis hec ille. Per ſcripturaꝫ ſacrā hoībꝰ diuinitꝰ inſpiratā que fidelibꝰ tra­dita ē ī libris noui veteris teſtamēti ꝯſtitu tus ī hac tenebraꝝ et lacrimaꝝ valle ducitur ī cognicōꝫ dei. p̄ſeruat̉ a mal̓. Informat̉ de bonis moribꝰ. dirigit̉ in viam ſalutis eterne Scd̓m illud apl̓i ad thimotheuꝫ in epl̓a ſcd̓a ca. iij. Dis ſcriptura diuinitꝰ īſpirata vtil̓ ē ad docēdū arguēdū corrigēdū et ad erudiendū in iuſticia vt ſit ꝑfectꝰ ad om̄e corpꝰ bonū in ſtructꝰ. Et ad ro. ca. xl. Quecūqꝫ ſcripta ſunt ad nr̄am doctrinā ſcripta ſūt ut paciēciā cō­ſolacōem ſcripturarum ſpem habeamus. Ie eſt ille diuinꝰ precioſus liber de habet̉ baruth. ca. iiij. hic li­ber mandatoꝝ dei et lex ē ī eter num om̄s tenēt eaꝫ ꝓueniēt ad vitā. Idcir ab oībꝰ fidelibꝰ ſollicite vigilādū eſt et integre inſiſtendū ad hanc vtilē vene randā ſcripturā. et intelligendā. et memorie mēdandā vani ſūt om̄s hoīes ī quibꝰ non ſb̓eſt ſcīa ſic ſcribit̉ ī libro ſapīe. ca. xiij. Ideo joſue. ca. j. d̓r recedit volumē legis huiꝰ de ore tuo ſꝫ meditaberis ī eo diebꝰ atqꝫ noctibuſ et cuſtodias et facias oīa ſcripta ſūt ī eo. Et pu̓. ca. iij. d̓r. Filie ne obliuiſcaris legis mee et p̄cepte mea. Cor tuū cuſtodiat lōgitudinē die et ānos vite et pacē apponet tibi. Et ī eodē ca. vij. Serua mādata mea et viues. Et legeꝫ meā qͣſi pupillā oculi tui. liga īdigitis tuis ſcribe illā ī tabula cordis tui Hīc ē jero. ait in ꝓlogo ſuꝑ bbliā loquēs d̓ſcripturis diuīs O ro te fr̄ cariſſime int̓ viue̓ iſta meditare. Nil aliud noſce. Nil aliud q̄re. Nōne tibi videtur ī terris regni celeſtis hītaculū. Verūqꝫ ſcriptura ſācta vl̓is ē multū diffuſa tractat de creatorē et creaturis de ſpūalibꝰ et corporali bꝰ de terrenis et celeſtibꝰ vt illa de qͥbꝰ tractat meliꝰ ītelligāt̉ et ꝯmodiꝰ memorie ꝯmēdāt̉