aūt ſi vſqꝫ ad ap. ſe. bn̄pla citū gr̄a ꝯcedat̉ p̄dc̄a tūc em̄ qꝛ ſedes ip̄a nō morit̉ durabit ꝑpetuo n̄ a ſucceſ ſore fuerit reuocata. Pretextu ꝟo tal̓ ꝯceſſionis q̄ dꝫ cū ſit ambitioſa reſtrin gi ea ſolū bn̄ficia q̄ canonice obtines potes licite retinere. Dem ſceptuꝫ ab ap. ſemādatuꝫ. vt ab aliqͦ bn̄ficij qd̓ obtinet reſignatōe recepta ip̄m alt̓i ꝯferas ⁊ aſſignes adimple̓ n̄ potes ſi ille antea ꝙͣ reſignet rebus eximat̉ humanis cum .C. de vſufruc. ꝑ que iura tenebat abbas opinionē clemētis. s. de elec. dudū. ij. in fi. ſꝫ in. l. illa ē fauor qͥ ampliandus ē. h̓ odiū. qd̓ ē reſtringēdū. vt h̓ in fi. vel veriꝰ re dire. vel nō redire ad ſanā mentē nō erat in volūtate morientis. ſꝫ h̓ reuocare ⁊ nō reuocare gr̄am erat in volūta te moriētis. exquo ergo adiecit donec volā. ꝑinde eſt ac ſi dixiſſꝫ donec morar n̄ pͥꝰ reuocauero. a ¶ Apoſtolice ſedino. ergo ꝙ aliud eſt cū ſcribit ꝑſona. ali ud cū ſcribit dignitas. ſic alid̓ ē cū ſcri bit̉ ꝑſone. aliud euꝫ ſcribitur dignitati. s. de of. deleg̓. qm̄ j. e. c. vl. et. jͣ. de pri uil̓. ne aliqui. b ¶ Morit̉. ſic. xij. ꝙ .ij. liberti. nō em̄ pt̄ eſſe nulla. xxiiij. q. i. pudenda. qꝛ dn̄s ꝓ ea orauit. xxj. di.§. i. ad finem. c ¶ Perpetuo. id eſt donec vixerit ille cui fuit gr̄a cōceſſa ad ideꝫ. ff. ꝓ ſocio. l. i. vbi de hoc. Et nota ꝙ ſicut priuilegium perſonale ex ꝑte eiꝰ cui non concedit̉ ex tinguitur cum perſona. vt. vij. q. i. petiſti. ſic pͥuilegium ꝑſonale ex ꝑte ꝯcedentis extinguit̉ cuꝫ ip̄o ꝯcedente vt h̓. et ſic de vtroqꝫ pt̄ intelligi. j. de re. iur̓. pͥuilegium. vt ibi dixi. pͥuilegium aūt reale ex ꝑte ꝯcedētis cum ꝯceden te non extinguitur. vt hic. d ¶ Reſtringi. qꝛ odia reſtringi et fauores ꝯuenit āplia ri. jͣ. de re. iur. odia. cum ſuis ꝯcor. e ¶ Bn̄ficia. no. ꝑ hͦ qd̓ h̓ et. s. in pͥn. dicit bn̄ficia in plurali vid̓r ꝙ qͥs ſimul plura poſſit hr̄e bn̄ficia. de hoc dicā qͣ. c. ij. f ¶ Canonice. nil em̄ noui iur in beneficijs. illis tribuit h̓ diſpenſatō. ſꝫ vetꝰ ꝯſeruat et ꝓrogat ⁊ ꝓbatur hͦ. s. de elec dudum. ij. in fi. ſicut de innouatōne di x. s. de pͥuil̓. ex ꝑte. et. c. qꝛ intentōnis. Vſceptū. vacatō ꝑ morte et vacatō ꝑ renunciatōeꝫ ſūt diuerſa. et ideo in lr̄is ad bn̄ficia īpetratis vno ex preſſo nō venit reliquum. hͦ dicit. Emanauit aūt ad declaratōnem eoꝝ q̄ no. hoſt. s. e. de of. dele. ex ꝑte. j. h ¶ Apoſtolica ſe. idē ſi ab alio qͥ hͦ mādare poſſet. puta legato qui ad hoc hr̄et ſpeciale mandatū. alias legatus hͦ nō pt̄. vt. jͣ. de of. lega. c. penul.§. ꝓhibemus. i ¶ Alteri. exp̄ſſo vel nō exp̄ſſo. nō curo lꝫ interdū ſit differentia. vt. jͣ. de of. del̓. is cui. ⁊. jͣ. de p̄ben. is cui. k ¶ Ne. qui beneficiū obtinebat. l ¶ Humanis. ar. ꝯtra. jͣ. de of. deleg̓. ſi delegatus. i.& n̄. So. de ꝓpria ſigͥficatōne vocabuli abeſſe d̓r qͥ nō eſt ī rebus humanis. ff. d̓ ꝟ. ſi g. in lr̄is.§. fi. nō ſic in ꝓpria ſigni ficatōne d̓r renunciaſſe vt. jͣ. dicā qui mortuus eſt cū renunciatio ſit voluntaria. illa coacta. ideo ſecus ⁊ ſtrictiſſi me fit interp̄tatio ī reſcriptis ad bn̄ficia. jͣ. de p̄ben. ꝙͣuis .j. et ꝯcor. ad hāc. ff. de lib̓. et poſthū. l. cōmodiſſime m ¶ Cum non. ratio. n ¶ Per mortem. et in hijs forma mandati diligenter eſt ſeruanda. jͣ. de preben. cui de non. non per reſignationeꝫ va cauerit ſed per mortem ni ſi de intentione mandantis aliud apparet expreſſe Si duo ſuper eodem be neficio lr̄as impetrēt. primo illoꝝ ꝑ illius obituꝫ c̓ tenebat ſcd̓o vero ꝑ ceſſi onem eiuſdē ip̄m ꝓponen te vacare. ſcd̓us cū bn̄fici um ip̄m ceſſione nō morte vacauerit. dꝫ pͥmo ī ip̄ius aſſecutōne p̄ferri ¶ Dem Racia qua ſuꝑ bn̄ficio a ſe. ap. impetraſe te ꝓponis vicioſa reputari non dꝫ. ꝙͣuis de alio o ¶ Expreſſe. qꝛ exp̄ſſit ſe velle bn̄ficiū tali ꝯferri reſignatōne. vel qͦcunqꝫ mō vocauerit. ⁊ facit. s. c. ij. et ꝯͣ. d̓ p̄ p ¶ Primo. et hͦ videbat̉ debere p̄ben. ſi motū ꝓprio. ferri. vt. jͣ. e. tibi qui. et. jͣ. de p̄ben. eū cui. ſꝫ nō eſt ita. qꝛ licet ille poſterior ſit tꝑe. iure tn̄ eſt potior eo ꝙ verum dixit pͥmus aūt falſū. et eadē rōne dico ꝙ poſito ꝙ nullus ſcd̓o īpetrauerit bn̄ ficiū illud qd̓ nō de bebit̉ impetranti qͥ falſum ſic expreſſit. nihil em̄ ad rumbū impetratio ſecundi quia ſi ius habuiſſꝫ in beneficio primus per ſuperuenientem impetrationem ſine prerogatiua illud ꝑ dere non potuiſſet. et eſt ſi. s. de eo qui ꝯg̓. ꝯſan. vx. ſue. di ſcretōnem. q ¶ Qui tenebat. ac cipe. jͣ. illud aſſerente vacare. alias pro ponente. e ¶ Eiuſdem.ſ. qͥ tenebat. s ¶ Secundus. qͥ de ceſſione alias ceſſatione dixit. t ¶ Non mōte vaca. Nota ergo ꝙ aliud eſt cedere aliud decede̓. ad idē. jͣ. de p̄ben. ꝙͣuis tibi. ⁊. jͣ. de ꝟ. ſig. c. vl. ſed nōne renūciās qͦ ad ecc̄iam hr̄ ꝓ mortuo. vt. vij. q. i.§. eceē in qͥbus. ſicut et vir ab vxorē iudicio ecc̄ie ſeꝑatus qͣn tum ad ip̄am ꝓ mortuo reputatur. xxxiij. q. ij.§. i. ſicut et monachus mortuus reputat̉ mūdo. xvj. q. i. placuit. ij. So. dicit lex. ꝙ ꝑ fictōnem iuris veritas non ꝯfundit̉ nec deletur. C. de iur. do. in rebus in pͥn. Licet igit̉ renūciās quo ad ip̄am eccleſiā fingat̉ mortuꝰ tn̄ mortuꝰ non eſt. nec idē ꝑ oīa in eo qd̓ in mortuo. nam iteꝝ de nouo poſſet ad ecc̄iam reaſſumi. de renunc. ex tranſmiſſa. qd̓ ī mortuo eſſe nō poſſet. bn̄ ergo dixit jo. qͥ no. in p̄di. c. placuit xvj. q. i. ꝙ nūꝙͣ mors ciuilis naturali ꝯꝑatur. n̄ in caſibꝰ expreſſis in iure. ad hͦ optime. ff. de ꝟ. ob. ex ea ꝑte.§. in inſulā. ⁊. ff. de donac̓. inter vi. et vx. l. ſꝫ ſi mors. Cū aūt lꝫ alias in bn̄ficijs larga fiat interp̄tatio. in lr̄is benefic alibꝫ q̄ ambicioſe reputant̉ fiat ſtricta vt ꝯͣ. de p̄ben. ꝙͣuis. j. intelligemus ſtricte de naturali morte ꝓut ꝟbum ſonat. ⁊ adde qd̓ dicā. jͣ. de p̄ben. ꝙͣuis. ij. v ¶ Preferri. no. ergo ꝙ illa regula q̄ dicit pͥorem tꝑe potiorē iure. ad qd̓ facit. jͣ. e. tibi q̄. et de p̄ben. eū cui. ītel ligit̉ cū vtriuſqꝫ par ē cā. vt. ff. de re. iur̓. qͦtiens vtriuſqꝫ et dicā. jͣ. de re. iur. qͥ pͥor. Si aūt potior ē capoſterioris. potior erit in iure. vt h̓ et. jͣ. de p̄ben. hij qui. et. c. ſi a ſede. ff. de pͥuil̓. credi. l. priuilegia. C. qui po. in pigno. ha ben. l. vl. Racia. lꝫ ignorās bn̄ficiū ſibi collatū in impetratō ne alterius illiꝰ mentōem nō fecerit. valēt lr̄e. alteꝝ tn̄ eligat. ſi de iure ſimul teneri non poſſint. y ¶ Sede ap. idē ſi ab alio. et facit ad hͦ. jͣ. d̓ offi. leg̓. c. vl. z ¶ Vicioſa. eſt em̄ gratia vicioſa quādo in impetratōne bn̄ficij ſubticet̉ aliquod bn̄ficiū qͣntumcūqꝫ modicū. vt. jͣ. de preben. ſi motu proprio. niſi forte proprio ſuo motu papa bn̄ficium cōferet. vt ibi. hinc ē ꝙ exp̄ſſio beneficij
zum Hauptmenü